Equitis et animi et ingenii viribus praestantissimi Vlrichi de Hutten ad B. Pirckheymer patr. Norimb. Epistola qua et vitae suae rationem et temporum in quae aetas ipsius incidit conditionem luculenter descripsit. In lucem denuo protulit et commentar

발행: 1723년

분량: 395페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

est ; quem ab Andrea Mit a Remech, Equ. D. ita collaudatum esse 0, confirmat: --lam mitent, Pt mihi eitu cognoscenda copia datae est, magna animi Poluptate perlegis etenim sargumenti nouitate π facundia sermonis, ct vepis

artificiose οἰάονομία, perqua esium mihi pisiu

i. . Nobilis la fuerit, generisque propa ne clara , Nobilior studiu ingenioque suis. Ciuibus iste tuis, Patriae florentu amore, . Auxilium calamis sepe manuque tulis. Iste erat Oratorque tonaris, idemque Poeta, Cui daret Aoniam Calliopea AHIR . , Carmine Medoaeum te it, Tybrimque Paduri, Et Rheni rumiam nobilioris a M. Nee pios in μmnos, foeda nee in Mia sua, Certa sied in patria eo mota natus emati Oderat ignavos, tumium qui nomine, non re, Sunt homines, titulis turba Aperba μή Nee 6lum Minute sua sua saecula iuuit ;Cum pio maior poster aetatis erat. Hinc sor siclutis sera monimensa reliquis, De sanctaque pios restigione libros. Hinc toties siliis indicis amabile hesium, Nosque salarifera de pietate docet. Hinc docet incautos ambages Aulicus Aula, Hane es luelisictim diserit esse Mare. Perge igitur, Lususte, tuae syes optima gem aEt decin μιιenae modiumque δε-- a, In quo magnanimi facundia docta νeuiau Virici, ac patria paene ruentis am . t in epistola quadam ad se rescripta.

162쪽

VITA COMMENTARIVS. io; es ille Dialogus, quique egregiam ingenii Hultentani vim, disserendi facultatem

excellentem haud obscure redoleat: dignumque arbitrox, qui inter eruditos lusus eumpν mis haberi, O ab interitu vindicari debeat. Cuperem enim, permultos de Francica Nobilitate Boiis Viri vestigiis insistere, virtute, eruditione, G industria immortale nomen ac decus parare. Inter Hultent scripta Aulam eminere, eru

diti hodieque iudicant id.

Referenda etiamst inter scripta, Augu-sa ab miteno edita, longa illa ac diserta Epistola ad Alib. Pin heimerum u), qua vitae sua rationem exposuit. quae quum denuo

a me foras data notisque illustrata sit. v), nihil habeo, quod his addendum hic putem. Quia ad Iulium V scrip1it Augu-sa. M, se, quantum per negotia licuerit,

praeter Orationem ad Principes exhortatoriam,

Dialogos aliquot confeciste, suspicor, Dialogum, qui Febris I insignitus est, ibidem et-

cit) iudicauit ita Caroh Arndita in Bibliothera Auli o- Politica, p. 36: ubi mitent Vitam breuiter exponit, & Aulam eius copiose laudat, Argentis. etiam huius

u) VIII Kalend. Nouemln scripta. v P. I praemissa, Sinui irata est a pag. x) IX ML Sepιembres iam 3 pistola, quae Nemini refluuio 'est subiecta. -

163쪽

' iam esse elaboratum: qui anni insequen- . tis initio lucem adspexit. QDd si quis reputauerit, audiorem Augusia morbis grauiter esse conflietatum D, erit sane; quod vehementer miretur, eum tot seriis& iocosis scriptis,tam breui temporis spatio, elucubrandis, parem fuisse. de animi ingeniique eius viribus coniectu inde procliue cuilibet erit. Qirum febrigustae lassiorauerat,sebrier,scheduia inscriptam, ad Euggerim, apud quem Cardinalis Statis

moratus sit,misisse noster,dicitur o, quia melius ibi & delicatius tractari posset, quam apud se a .

Vergente igitur anno CIDII XVIII gusta Moguntiam rediit Hattentu. Sub reditum suum hos versus, quibus de morbo valde queritur, ad Christophorum Hacum b scripsisse eum, arbitror φ .

Huc γ) Hd. P. I, p. 49. de p. 2Iet.

2 vid. Dcorum eommunium eosiectamea, a Io. Manlio in ordinem redacta, p. m. 449 a conLP. I, p. 2I3. bst ad quem insequenti anno Carmen illud elegiacumscriptum est, quo quis Erasmi monem deplorabat: hunc enim diem obiisse, rumor tum percrebuerat. vid. Erasim Epistolis CCCCLIU, edit. Leidens b scriptum saltem est Moguntia an. tia D xprra. desumpsi

164쪽

vIΤA COMMENTARIUS. Ios

me hue Musa meis lassa doloribus raua mecum sterili tempore de fides, Et morbi vitio carmina negligis, Hoc te temporis excita solsit tititia, quod doluit, noua.

Soluuntur refugis membra tremoributi

Confestim videor resitui mihi, Morbis liber ab omnibus. Ne te caussa tamen tam subiti boni, Et nostri lateant semina gaudii, Aduentu egregii prosilui Viri,

sui me adfatur amiciter. Illum Pierides, nescio qua, mihi Certe suaviloquae, candidulae, bonae, Dulces, blandisonae grata leuamina Duris casibus ad licant. I. dextram Iuueni comiter iniice. Et raptis iterum suauiter osculis, Cum nostro illud aue nomine dixeris,

Duc tecum mea visere.

Eodem anno mitenum prius, quam δε- gressam abierit, T. Liuio, ex antiquo Aedis S. Martini, in urbe Moguntia, codice auctiori edito,

sim si illud ex Libello altero, Epistol, complect. Eob. He re alior. doctissimor. Virori nee non Versius parios L a I. Camerario, an. ISSI, 8 ed. Κ Α, b. ubi Eo-bani Hes, Euricii Cordi & alior. Epistolae ac Versus ad eumdem meum scia inueniuntur.

165쪽

Iuculentam istam Dissolam praefixisse, qua Liuium hunc Alberto, Archiepiscopo, dedicavit, in Analectis c) conieci. Explor tius in praesenti statuo, luculentam admodum hanc Epistolam postea, quam morentu Moguntiam redierit, anno CIDIOXix iam procedente, ab hoc potius esse com

scriptam d) : praesertim quum Eris i

Roter. etiam Epistola ad Misobarbaros er Phi

lomuses, eidem editioni praemissa, VII Cal. Mart. anni CIO IO XIX scripta sit e . Hut-

db licet in calce libri legatur: Mutintia in aedibus Ioannis Scheger , mense Nouembri M. MD XVIII:pr.esixturi tamen Prauiritum, a Caesarea Maiesauconcessima, die IX Mens Decembr. eiusdem anni scriptinia demum est. De haemii editione legisse iuvabit cel. D. Alb. Fabricii Biblio hecae Latinae P. I, p. 38 & eel. M. Mailraire Annal. Dpograph. T. II, P. I, p. 333. Vterque Hulteni Epistolae iacit menti nem: hic quidem multa ex ea notis addidit. ce) in qua haec leguntur verba : Atque huius vidon laudis praecipua portio debetur huius, paene d Fini doxerim, opificii repertoribus: quorum princeps fuisse fertur, totius aeui memoria celebrandus, Ioariis sies Faust, auus eiin, cui Liuium hunc, cum auctum obus soluminibus, tum innumeris locis ex codice se- tussissimo casuarum, debemus e si hoc egregium decus partim ad Ioannem Schesser, Felut hereditario iure deuoluatur, partim ad Maguntiaci ciuitatis, alias multis nominibus inclitae, gloriam pertineat.

166쪽

VITA COMMENTARIVS. io

rem Disola digna mihi omnino videtur, intexitu adseratur quodammOl do,integra hic adponatur. Ad reuerendissi in Christo Patrem, illustriss Principem, BEE - Brandenburgen. Cardinalem, Archiepiscopum Moguntin. er Magdeburgen. Principem Hectorem. Primaremque, Virichi Hultent Equ. in Ilium Liuium Historicum, libris auctum duobus, praefatio. Auctus nuper, re cuperata quadam minime contemnenda sui parte T. Liuius, cum secum se consultaret, ubi, σcuius sub inscriptione in lucem exiret, hanζ no-sramsibi delegit auream Moguntiam, Pater ac Princeps colendissime ; inter alias Europa Pr-hes dignissimam ratuου, arbitror, xbi renasci ga deret, tuaque perspecta ingenti erga sudiosos ac litteratos omnes benignitate, aptum se inuenisse putauit Principem, cuius ausiciis prodire in publicum, ae mundos Vendere vellat. Ille sciliacet ans cogitauit haec, aut non inepte a nobis cogiat se, putari debet. Nam si diei locum voluit Lmius aliquem suo deconure egressu, quem debuit urbi artu omnium, quae usquam sunt, 'aut umquam fuerunt, praestantis ma inuentrici, acalumnae impressoriam puto, quam hac dedit 1 praeferre Z Vel hominem deligere sibi, cuiust impressum fronti sua nomen, Peluti temporis mo

167쪽

neram, quoquo ire contingat, honoris eo a 'ν ferret; alium certe maluisse neminem credideriamus, quam te, cuius in euehendis titterarum diis, ac augendo optimarum disciplinarum euisu, incredibilis ardor ac mira industria. in percolem dis pero doctis hominibus immensa liberalitas ac regia plane munificentia. Haec emium, is omnes, quotquot fumus, aut hominum opinione docti, aut re vera re sesudis, adynum hoc quoddam velut assium confugiamin,quanquam tu non sustines confugientes nos, verum cunisantes ad te vltro nupis. Possem his referre, quos viros, q/ am tu familiariter arce eris, quae dona aliis dederis, quanta multis pollicitus sis, quomodo pecunia pariter ae dignitate nonnulus auxeris

rua Aula M aperta sit dodiis hostitati me piris, nisi scirem, multum a tua alienum esse modestia, in Livii praefatione tuarum ribi laudum enc mium legi. Certe profecto es locus est onorauismu hic,pbi non renasci tantum velit eximius Scriis pior. sed oriri etiam olim potuerit, re tu dignus, qui patronum in vulgo tam agas. Neque piaci , ut tua fretiti bonitate dicam aliquid libere, indimu ille, qui tibi osseratur, ribique dedicetari ac tuo qui praetento nomine in manibus habeatur. 2 in etiam, si tiberim adhue audire me sistines, dicam, non in infimis esse fortuna tua dotibuι.

168쪽

viI A COMMENTARIVS. Ios

quod er hoe tempore, cs tuo eum honore auctus sit inuictissimin historia conditor. Euod si r

clament ex centurionibus quidam ebrii, aut alioqui male consulti homines, ingeniorum leuantes palmam, ac in varicosis suis cruribus, castosis manibus omne decus, omnem ponentes amplitudinem, obiiciemus balatronibus Tacitram, minime malum olim Romanorum ImperatOrem, quis tanti fecit Cornelium Tacitum, historiae. sum scriptorem, pt eius se cupide etiam familiae insereret; ac tantum praeferenduses Tacito Liuius, quantum do ris in quisoque iudicate quid huic nostro deberi existimabiis

mus Z quanta cum ambitione eius captandam propinquitatem p Primum enim Asinium Pollionem non audiemus, Patauinitatem illi suam obiicientem : Quintiliani sententiam probabimus, qui ediscendum pueris illum suasit: re Caium principem irridebimus, ut verbo. sum istum insectamem. Contra Augusti lenitatem laudibus extollemin, quod aequalem hune tulit, omni vehementer conatu Pompeianis faue. re in historia partibus : nihilque illas errasse, dicemus, nobiles GaditanOS, qui non, Pt maiaxime florentem tunc Romam viderent, sed ut T. Liuium lacteo eloquentiae fonte manantem, ut Hieronymus cognoscerent,

169쪽

no .

tanto perfecto itinere Romam venerunt: ac quosdam haud contemnemin recte doctos viros,

qui ausi sunt ita sentire, ipsum Ciceronem historiam scribere si voluisset, tanta et

gantia non potuisse. Ergo ita honoratus est Liuius, ut te, cuius sub nomine diuulgari siti net, modo Psius es hoc in genere bonor, qui peris maximtu certe es, honestet. Nam si re noti non tanti aut Archiepiscopalem facis mimum, aut Carianasilium Mimm galerum, pt ornarip mque dunitatem ingenio ac literis posse, neges. Quid facies enim, in Liuio ornatus si fueris, cum tanta profuderis iam, a me semuaut iterum laudatus P NishaudLiuido acceptum ferri debet, quicquid est, quod ante illum

praefatur aliquis, me interprete, nunc etenim ab insepis hae ad te vox es. Verum agnoscis rem, atque igitur bene habeet, foues eu titteras, es oris xaris ab his vicissim. Actum est de barbarie rhae tenus vilueruntfludia, reditur adseram eruis ditionem, excoluntur ingenia. Iam diu s,quod cupide tempus exstectae LiuiUS e quo ntine ob--to,gesios, ac Mitiae sestem Uese essere, petitque

laudatus est Albernu in marem, eodem anno ineunte, in eleganti admodum illa Epistoga, qua ei de Guatici Medicina Librum dedicauit; & qvieipiam hanc Dedicationem mox sequetur.

170쪽

petitque dedicari maximo, non in Italia Leoni, iam ille Tacitum habet enim,praefante Beroalindo Iumori, docto inprimis homine, sed in Ge mania tibi. Ingerunt hoc illi bonae eruditionis viri, Wol angus Angustus, s Nicolaus Castachius f), qui imprimendis apud

nos libris eandem nauant operam, quam possAldum venetiis Egnatius, Romae docti quidam, Basileae Beatus, er Amorbachii, Argentinae Gestellius, apud alios alii. Nam

hi abreptam me nud Iertius coegerunt, Livium Pt adscriberem tibi, non, quia hoc ipsi non possent, sed, quia in tua hoe Aula si fleret, honorificum tibi eo magis etiam, arbitrati sunt. uin etiam, ne, potuisse hanc prouinciam dein Vectare me, exi times, pertractus sum eo ab insignibus tuis Canonicis, Laurentio Truch-ses, Decano, Theodorico TZObel, Scholastico

ξ his duobus non mediocrem gratiam habendam,& Erasinus censuit, in citata paullo ante ad Misebam Myos atque Philomus3s epistola. eidem Liuis editioni praemissae quorum alter, Nic. Carbauius, non vulgariter eruditus vir, quinquennium iam tum T. Lisium publico salario suinmacum laude sit prose sus. quantum enim laboris exhaustum ab utroque sit, difficile fuisse aestimare; dum ex Codice nou scripto, sed picto, addiuinare coacti sint, quid n-gendiim fuerit.

SEARCH

MENU NAVIGATION