장음표시 사용
191쪽
adpellationem amolientes, Gallicumhd morbum Neapolitanum vocant, ta conis tumeliam agnoscunt, cognominemi sibi pestem fieri. Cap. II, de Morbi huius causis.
Hoc praecipue in morbo,iquantum nostra aeole laboret Messicina. compertum est. Sialebant ab eisu ortu totam in Germania bienia nitim Medici. Inde, in prima me tum pueriatia constituto , curam coeperunt is qVa fruge,
docuit euenim. Cap. VII, de praeparatione Guaiaci in Medicina. Mam quam, quid oportet Medicos dicere. νhi de nugatoribus sermo es e nam qui docti sunt, quique periti, quatis, o Princeps, tuus ille, es amicitia eaUD mem etiam, Stromerique item Coppus, ipse a Medicinis sibi,
quatur hi intelligunt, quam non conueniat, aut incognita tractare mutando, aut bis a Gre . quibus nondum deesse aliquid, compertum es. semel iam praedictum in yniuersium fatis esse, volo, de Medisse hoe in vinulo quoties conquerar, hos me putare, qui nulla eruditione, nulla peritia , solo se titulo,
empto Doctoris nomine, vulgo venditant. qui Graeas pariter ae Latinas ignorant litteras rquam in nulla magis professione opus fit litterisas eruditione o qui, quum indoctissimisint, facile
192쪽
cile Germanorum simplicitate abutuntur quanis do de nullivi passim doctrina in dubium venit, qui quidem Doctoris sit nomine insignitus. - missos facio circumforaneos perunctores , latroisnes Medicos, atque illos etiam indoctos doctores Cap. IX, de ratione victus in curationehac. - I e Mendis iucundis rebus, elucubrandis etiam, oblectamenta quae i curationis tempore 2 quum reclamarent meis dici ; nec temere monebant, nisi haud credi-dssent, me, dum hae agerem, citra negotium agere, oblectationis caussa, non studii, in litteris versari: quamquam, in exemplum reis nise hoc, nolim. - Cap. XII, quo inquirutur, an ulla circa Medicinam nanc habenda sit aetatis, vel sexus, aut corporum qualitatis , ratio. Iam illud obiter admonendum iudico, meum Patrem, sexagenarium prope, conualuisse Guaiaci remedio, nihil grauiter ferentem, diaetam hane rigide ob seruantem 2 quum, nullo interim consulto meisaeeo, ne viso quidem, meis tantum pleretur
praescriptis. Cap. XIII, an ubilibet idem sit eius ustist Paulus Ricius, sani
iudicii Medicus, ae eruditionis probae e fingularis. --- vel ob id de Ricio promptius comm mora, ac de Stromerosaepius moneo, ptisteti
193쪽
ligant, qui legent, quos ego viros, recte Λ dicos dici, oe quam istos vulgo tortores infra adpellasionis huitu dignitatem locandos, existiis
meram, Ptque videant exteri, Germaniam h
here fanos'ipsam Medicor; cognoscantque Omnes, tam me teneri bonorum, er in primis doctorum, studio es amicitia , quam i flos odisisse puto indoctos pariter ac improbe audaces homines, qui, postquam Doctoris emerunt ritu tum , iamstatim mortuos excitare se posse, pr Frentur, s sepultis vitam reddere. Pertim ad duos illas, longe super banc constitutos sortem. redest. - - - Huc duos addo, excellentis oe ipsos notae, alterum a Medicinis tibi. Princeps opt. uberte, Gregorium COppum, qui me conscribentem haud parum iuuit, alterum in Arthiepiscopi Colonien. degentem Aula, Iacobum
Ebellium, quatuor ante annos tanta auctoriatatis, pt ei publicum valetudinarium decerne-νetur 3 cedentibin ei peritissimis ibi Medisse. u. Lm a docti is Papiae, ubi maxime florer - .dium hoc, summa in admiratione habistim olim: quum, quia in Medicina constat esse egregium,
rum vero, quia cum profesone illa optimas --νifice eonianritas habet litteras : verum haud shis locus, doctissimorum hominum eatalogum contexere. - - - Cap. XVI, a vino di Venere
194쪽
quod in totum abstinendum hac in curatione aegro sit. Et non ausim dicere, diuiniartu hanc nobis eontingere Medisinam, qua non aliter morbum adimit, quam vi vita qui fanisectimoniam austuetur Z quumque, ut Christiana ferunt institum, per duas maxime virtutes Deo conciliemur . eorporis sellicet castimoniam , seibi ac potus abstinentiam. qui se non arti sivis constrinxerit vinculis, curationem hanc non frusra tantum aditurum se, scias, sed citra periculum etiam haud prosecuturum. - CaP.
XVIII, de Victus tenuitate & fame, ibi
necessaria. Desinant quidam impatientius hane ferre diaetam : Eli, inquam, ebrii, illεerapulae dediti, intempreantes homines, qui-bin, NΡersius ait: - Summa boni est,unes a vixisse patella: quibus, vel unum fine cibo semidiem vivere,g - τί um est: quorum, ut ille ait, deus Venter est, quibus, S ars &vita, sagina: quandoquidem, tantillo labore tanto depulsmalo, tam ingens conciliatur bonum. - - . Ita autem, quam multis documento erit historia,
qua legitur, de ventricoso quodam & obeso Abbate i Is, quum veheretur ad quasdam thermas, obuium habuit nobilem quemdam. qui percontanu, quo proficisceretur, restondis
195쪽
Abbas , in balneas ire se. Tum ille , quam ob caussam, quaesiuiis N an aliquo laboraret morbo P Abbas , morbi quidem esse sibi nihil
nisi quod edendi adpetentiam quaereret, eam snuper deperditam ut recipiat , adire ealidas aquas, in hoc remedium salubres. cui tum αle, at in hanc rem melior ipse ego mediciu sum, inquit; abductumque Abbatem, es' in profundum ac tenebrieosium quemdam demissum carce rem, aliquot dies inedia maceravit: post th-ιerrogans, num iam adpetat cibum Z illo arimente; dignum est igitur, ais, mercedem mi hi pro medicina vi sioluas, es ducentis aureis nummis multatum dimisit, sanum iam , in tantum cibum adpetentem, Nobis etiam es oleis
ibin vesi posset; quum prim delicatissima
quaque repueret. Bellum facinus in eum, qui non esuriendo cibum, sed satur esuriem quare-hari --- Cap. XX, contra luxum, Parsimoniae laus. suod faxit Deus opi. mam aliquandost νι nosiat haec Natio, non tam, quia indignum est orbis imperatore populo, sic prue re , quam vel potissimum, quod magnorum nobis saepe malorum, summi passim eontemptin , eaussa es hae crapula. Atque alii quiadem, si . quantum possunt. edant ac bibant. ιransire se legem natura, putant z nos, quam
196쪽
sum haud ferimin , dum ingurgitamus, Ludem etiam quaerimuου. Guid illa sibi nolunt enim potatorum certaminat istae pugnae quando . qui plurimum bibit, maxime apud conuia vas adplausu excipitur. quando vicisse bibendo gloria est; inebriari ac euomere nonnumquam haud turpitudo. o patriam J o imperium I Nihil illos moror Polonos, aut, s qui alii sunt, magis etiam, quam nos, ebriosi. Hane dico Nationem dignitatis suae rationem habere oportuisse e nis credibile es, ludibrio ,ofi, non virtutis Maiorum nostrorum reueremtia opinione, concessi se sub impeνium hoc reliquas nationes. Certe profecto alii fuerunt illi, quisvi his habitus honor es, quam hi, qui
βι contemnimur, necesse es. An puer in Italia est, qui alio nos, quam ebrietatis, cognovimento discernat P. Nos igitur illi quum simus, quorum prius flagitium in ore exteris es, quam in mente humanitatis fusticio : aut non hane mutamus visendi consuetudinem, aut illud nuLIo pudore tamquam indigne refugimus honesta--ntum e vel non aliquando futurum, metutismus, ut turpius imperii tisulum pariter re fructum amittamus, quam gloriose imperandi mu-- .nus, oblatum nobis Poro, accepimus p tunc silices, quum sobrios illos es ratione pineentes
197쪽
'Orum hominum sensum non cadis, suinis ti resistere dedecus ; at periaciem agno anus ramis dem. Et, si tanti gloria iacturam . am--m dedecus , non facimus . quominus per dite nitam degere libeat , saltem ibis piamis, ut corporam fit integra nobis salus, quae in hiseonuiuiis , hac crapula , his compotatiombus, θώas, ut Satyricus inquit,
esse non potest, nisi ad dia es misera. 's Sed mentem ex fuit Germania, ae sui obliui uiri non tota illa quidem, sed in Germanias in mi. Hi sunt, qui in coenam producu- dium, coenam in plurimam adeo noctem. sunt, quorum flagitio factum est, vi mam huius patria infamia retinerit exsinus PGNta u), non malus ille quidem, velis id, quia odisse malos pidetur:
Arce sedet Bacchus, languet neglestiis Apollo: Hic nihil est aliud viuere, cpuam bibere.
suam o) D. Antonius Campanus, Episcopus A ruti , ita cecinit, in epistola ad Cardinalem Papiensem scriqua
198쪽
uamquam ebriosi illi, per insaniam erra
res, contemm Poterant: illi pero. qui lauta coenando, ac molliter vestiendo , in medium se deliciarum pelagus p ripises coniecerunt, comis muni omnium odio digni censentur. hi sunt, qui, in coaceruatis puluinaribus supini cubantes,quis.
quid terra marique conquirere licet, non Pt Ptiam fusentent, sed ν/gulam oblectem, insumunt .: qui non, nisi minissimo, vesiuntur lino: quos purpura tegit: qui tenellasis murium pellibus, non contra frigus muniuntur, sed per delicias fuistre gaudent. hi Aunt, qui ad putigaris panni attactum ossenduntur, ferisum alia νnde petunt: quorum cutis non fert, nisi Milesiuim aliquod vellus, aut si qua sum Milesiis
adtae teneriorae qui in compotationibus confultam, in confultationibus potant: qui serium nihil tractant, omne in conuiuiis auum agun/. Non in tota haec, iterum dico, Germani unt';
sed ramen, quod extreme pudendum sit, apud illa fere Germania Capita, illos Nobiles, qui, quo/iasianis saginati epulis, ad illas sese ad.
commodant Pontificales eoenas, in illis deliciaυν- ganeatis posmationibus 9 Pnde, prius cimnia ιulerint, quam auersos se trahi, patiantuν equitas qua G,manum perstrinxit, Lib. VI, ep. II, p. 347. edit. Irps
199쪽
quibus νita seopus es .ventris indulgentiar in quos solos , si, pinquam tales in Germania hebis Das futuras , Iusticatus esset, dicere potuis
Sallustius hoc suum: Multi mortales, dediti ventri atque somno, indocti incul' lique, vitam, sicuti peregrinantes, tram' iere. At secum aliquis reputet, quae fuerit illa tempestate de Germanιa populis Romanorum opinio : sibi ante oculos ponat, quale monis frum, quam inuisum, haberi tunc potuerit ista nostra, quae hodie es, gulae demulcentia. In qua ubi bonam vita partem egimus, re ea inde retulimus, qua necessario hoc vita genus sequuntur, innumeras scilicet morborum Oecies ; ibitum non cujam nostram agnoscimus, sed Deum quoque crudelitatis accusamus: quum mor horum femina tanto nobis impendio, tam maingvir sumptibus, comparauerimus i , cla- aes vltro nosras alamus, ac patrimoniorum nostrorum dissendio foueamus morbos; tamen in aggeribus ceruicalium proserati, νbi manibusae pessibus capti tenemur, incusamus naturam,s dolores nostros Deo imputamus. Neque
enim aliud faciunt tunc gulones hi, quam illi apud Iuvenalem, qui
i - - Missum ad sua corpora morbum Infestum
200쪽
Infestum credunt a Numine; Deorum. Haec & tela putant.
Atque plinam aliquando ad illos redeamus ex uena pultes, istis, pr prius. amiciamur laneis indumentis, pt restibus singulos prope artus exprimentibus: νι huius pigeat sericis ρas odio persequamar infiniie snuosas togas. id aliud sunt enim ista omnia, quam Patri' oniorum prius nostrorum dilapidationes. de inde morborum quoque propa nes' Sane Maiores nostri, quum parcissime obsonarent. maximas res magna cum gloria gesserunt. Nos, qui, ut iucunditatis adfectationem impleamus, venena quoque , cibi Pice , UurEamus, quanto am tempore, quam nihil facimus Germania Manum P Praestabat, barbarosesdici s haberi, in illis , vitane, sordibus, quam in hac luxuria, hoe dedecore , ingeniorum palmam aucuis
pari. auid dicat igitur Magnus Carolus, si
ad nos redeat, illos videat bissina uti flumisma pse Priseipes nostros, quum irae lorica νμsiretuν interula Z Aut ex Ottonibus, qui in puluere re luto pirtutem extendebanis quum frates unguenta Abi illinant, exquisitissima