Ad virum clarissimum Abrahamum Gott. Kaestnerum math. pub. prof. in Academia Lipsiensi epistolaA. M. card. Quirinus

11쪽

Matrer, ct infantes, ab ip sineribus Me more Taptos, Allidet ad saxa, at rapidus domον Et templa diυum depopalatitur Injectus ignis: ct parentum Ante oculor pavitans iuvent xx, Consessa duris vulneribus eadetrServata lavo sydere in hae mala Flebis senectus e nee doloνe3 Alloquiis aliquis levabit. Postet severa olim har Nemesis vises, Lauritaer, ut qui diruerit rogoν,

Atque Ossa Iudens dis aris, Ioliens cineνi superso . M. Antonii Flaminii Paraph. in eundem PsaImum.

Dum nos ferarum gentium eradetitar Desiderata patria dulei solo Exterminator detinet, juvat procul A e υιtatis sarbara frequentia Sedere solos sola propter tittoma Euphratis. His remantium nostras I ras Suspendimus ramis satieum, ct uberrimam Vim laeuma νum fundιmur, tui Sio.

Rex inlit um ovantes opem ore Iupplici. At interim adiens pastor eννantis gregit, cantate nolis, ait, aliqaa de eantie sHestris, quid ista pendula tacent ora

diui nos queamur, obsecro, animum inducere sin eanticam sanci is um nostri Dei Cantemus istis exulantes in Aeis 'Si oblisus unquam fuero sancta eis tarτui, mea qxoque oblita dextra psallere Amabiles nunquam stra elisiat sonost. Adhareat tingua mea faucibus meis, Ne canere possim, nis ego meminero tui,

cuncta acerba erant mihi, ct amari fimo

12쪽

Amariora felle, donee maenias

Tuumque templum vestituta videro.

At tu, nefanda facta qui mortaliam Ultrice punis dextera, teterrimi Idumeorum sceleris usque fir memor, Lui, dum periret eivitas taa, impios Hoster furentes vocibus nefariis Sie incitabant, Pergite agedum, o omnia Vastate, ferro, ct igne cuncta evertite. Babylon superba, ct omniωm miser rama. Beatus is, qui talibus pro invariis

Te digna solvet pνamia, atque idem tibi

Large reponet, parvulor a pectore latos veυellens matrum, illos aspera

A. saxa frangens, teque funditus eruenν. Georgii Buehanani Purapb tu eundem Psalmum Dum procul a patria maesti Balytinis in oris, Fluminis ad I quidas θνte sedemus aqua1, Illa animum subiit spe ies miseranda Sion 1,

Et nunqκam patvii reeia υidenda soli. Flevimus, ct gemitur iactantia υerba vepressis sisque AEas liquida decidit imber aqua. Muta super vix des pendebant nastia ram 1, Et salices taeitas sustinuere orar. Ecce ferox dominus Sol ma populator πιma

Exigit in mediis carmina lata malis: Lui patriam exilio nobis malavst acerbos Nor jubet ad paιν os verba referre modos.ctuale canebamus, stererat dum cessa Sionis Regia, finitimii inυidiosa istis. Suetne diυ-οι Bahun is rideat hymnos fAudiat er sane. Os terra profana modos po Sol ina, o ad Ia, ct sacri penetrana templi,

lane vos animo deleat hora meo λCompyeeor, ante mea capiant me obliυ a dextra, Nee memor aetata fit mea dextra lyra:

Os mihi destilaat vox, arescente Palaιο .

13쪽

Hareat ad Durer aspera lingua meare Prima mihi Destra aes fiat praeonia laudis rImne ni , iatilia surgat origo mea. At tu squa .astra i ultavit iata rapia aὲ

Gentis Idamaa ta memor esto, Pater. Diνipite, ex imie eveνtite fundamentas,

Equaque elamabant redite tecta sola. Tu quoque e deus Babylon dabis oue a poenare

Felix, qui nostris aecedet eladisus ultor r- Reddet O ad templum qui ι ibi damna tuam. Felix, qui tenero eo perire saxa cerebro, Eripior gremio pignora cara tuo.

Intelligis ergo, Kaestnere, justam mihi futile ca iam , ex qua mirarer a Lessero tuo Rapicii mei Omissam fuisse mentionem in ea lucubratione, qua Biblicos Latinos Poetas recensuit. Memorat ille ibidem Publium Franciscum Spinulam; at paraphrasis Psalmorum ab eo concinnata, imo universa Spinulae versificatio nimis quam abest ab elegantia, quae Rapicii versus commendat. Multo minus a Llentior Augusto Thuano, qui eandem Spinulae paraphrasin illi aequiparavit, cujus conditor M. Antonius Flaminius, vitioque dandum puto eidem Thuano eam ipsam Rapicii praetermissonem, cujus Lesserum insimulavi. Num Brixianus, an Mediolanensis fuerit idem Spinula dubitat Lesserus, at quaestionem eam dirimit initium ejus Satyrae de itinere suo , ea enim ita incipit: Finibus egressum patriis me Brixia dietes - Maenibus excepit, Corraro

praeside Paulo - Tulli ubi Nobilibus numerosa volumina ad annum - Exposui oec. In eo ipso libro,

unde

14쪽

unde specimina jam jam recitata paraphrasis triplicis binorum Psalmorum desumpsi, scilicet in li

bro , cui titulum feci, De Brixiana Liuratura renascemium literarum aetate, adversarios, quos Brixiae nacta est Spinu lae Poesis, nomi navi, & laudatores etiam. Horum autem princeps Comes Brunorius Gamba

ra, qui paraphrasin illius hisce versibus extulit:

O si de facie te, amice, nossema Di defrixis lai videndi

Peruror, cupida ut pueIIa amant r. In te pasco animum, tuisque chartis, Nam vatem redolent pium, θ' beatum. Lator praeterea, quod ipse vivat In te Flaminiuι, quem aeersa nolit

Ah Dιa eripuere, sed benigni

caelites statuere, ne periret Poeta interitu HI ut eamaena Matuvo minime elevata partu, Guam subinde sinu exeipis tenetum, Atque tuam vesicis beato amore, mo Divirum animi fruuntuν usque Inter agmina caelitam seata.

ID Jam sit specie malis Uenusta, OPνodeat solito ampliore evita. mare, cum nequeam tibi decenter , Das jam debeo, gratiar referre, Nee quot sunt hominer, erantque posthae. Hasere, aut agere, aut referre possunt , Nisita Iesiades tui rependat Merenti bona, laureamque frondem , Expressa ob sua tam talorissa Saeva earmina, nosticor θ 0mnor, Dis charissimus, optimusque vates.

Inter Spinulae Poemata, omnis prorsus generis, edita typis, quae mihi in manibus fuerunt, dum

meum

15쪽

meum librum illum componerem , ea paraphrasis minime comparet. Lucem utique vidit Basilea primum anno is 8. & de ea Editione, ut puto, in Carmine, quo Spinula modo recitatis Brunorii hendecasyllabis respondet, queritur ipse; dam Germaniam, se satis superque reclamante, suum Poema jejunum prorsus, & impolitum edidisse scri bit, subditque:

Tamen, si superi mihi faventer otio dederint frui evito, Expendam omnia, diligensque, lima

Et moriacius utar, ut latinum, Cenod absolvere molior, Poema Fuminj υideatur esse totum.

De Davidis Psalmis a Spinula paraphrastice &scriptis, & scribendis, exstat M. Antonii Majoragii testimonium ad Joannem Baptistam Porrum in Hendecasyllabis,quae inter Spinulae ipsius Hendecasyllaba leguntur pag. 47. Ita enim in eorum fine Majoragius ad eundem Porrum,

Triginta hos eape nune Ueu stieri u . Florenι es serie, o Iepore cantus, Confectos tibi Spinula Iaborer Mox totum accipies bene expolitum, Romana Daυidem ora canentem.

Ra inutii etiam Gambarae, Brunorii Comitis filii, amicitiam coluisse Franciscum Spinulam testantur plures hujus versus eidem inlcripti, inter quos adest Epigramma de Ioanne Francisco Raynutii fratre, ad Cardina latus apicem evecto.' Postquam haec omnia ex fundo meo, ut dixi, in medium attuli ad eam spartam magis magii que

16쪽

que or andam, quam Lemerus Lucubrationis su aeargumentum statuit, autumnalis libertas, qua, ut dixi, datum mihi est ludere quae vellem, excitat me. ne adeo cito Poeticarum amoenitatum fila, quae hactenus iniusce literis deduxi, relinquam. Quoniam vero Mathematica virium comparatio, quam ipse evidentius in tua illa Dissertatione exponere suscepisti, me traxit primo ad Te rogandum, ut aequa lance librares meas quasdam & adversariorum ratiocinationes, atque deinde ad conferendam Psalmorum Davidicorum paraphrasin a Brixiano poetae laboratam, cum iis, quarum authores Flaminius,&Buchananus, eidem adhuc semitae insistens binas alias comparationes statim judicio tuo subjiciam, easque ex meo pariter fundo illo depromptas, videlicet inter Iosephum Milium Volto linam, Laurentiumque Gambaram, ambos Brixianos, quorum ille Hortorum cultum Heroicis humeris explica..it, hic autem Columbeidem, seu Columbi navinationem ad Indos pari metro exposuit, atque inter Renatum Rapinum, & Ubertinum Carra ram , qui in illis ipsis argumentis Poetice pert achandis insignem operam posuerunt.

Poematis Iosephi Milii Voltolinae Saloensis initium , quo Isabellam Sociam assatur, hujusmodi est

Hue tenera, bue hue ferte pedem, mea flamma, puelia, Est Pitur Hortorum muri eum, ιue, precors omne Carrite , Tuque adeo Soeia pulchrerima gentis , Hrginei decus una ebori, Isabeua , venrto. μνιον am his tutius dister, quid se Iiret Hortos Perpetuo latos faciat bene olentibas iarbis s

17쪽

. Nullus dubito, quin vel ex paucis versibus hisce, Κae sinere, percipias miram Poematis illius elegantiam, nec ipse dubites, velim, reliquos omnes triplici libro comprehensos iisdem respondere, ac proinde jure promeruisse elonum Poemati illi Vincentii Sabii typis an . Is 4. Brixiae edito praefixum ex Epistola Euphrasti ad Bonianum Gratarolam et Habeι lector bortorum perfectum , ω absolutam doctrinam mira versuum elegantia conscriptam. Sunt enim versus omnino elegantes, candidi, oe eum admirabili suavitate grames, oe magnifici. Mirus est auctor in rerum δε-

scriptionibus, mirus in fabelus suavissimis confin

gendis y exestat undique delectationem , ae animi

quamdam jucundissimam titillationem. Habes judi

cium meum , Boniam Graiariae, bonesum qui-ὸ dem,

18쪽

dem , ae sinereum de bortensibus libenis nostri, Milii,

Uenio nunc ad comparationem, quam dixi, Poematis scilicet Milii Brixiani cum illo, quod de eodem argumento condidit Renatus Rapinm. Haud dissiteor ambos de elegantia inter te certasse, at nimium fuisse Rapioum in exaggeranda argumenti dissicultate , nimium quoque in ja

ctandis plausibus, quos 'lvae & quercus Gallia

rum sibi excitarunt, modestum vero quam ma xime Milium, ac proinde ea laude dignum, quam Horatius in Art. Poetic. tribuit poetae ita canere exorso Die mibi Musa virum. Dignum vero Ra ph- num fuisse ea nota, qua idem Horatius taxat poetam hoc usum exordio Fortunam Priami cantabo, quae subdo statim deelarabunt. Rapinus in operis sui Praefatione inter caetera haec habet: uuae vero temeritas rentare rem, quam ραrimmopter discultatem eo-rμm , qu prae remiserat Virgilius, partim propter eorum, qua coeperat, excellentiam, persequi nunus

poterorum ausus sit' Idem in fronte libri II. ita sibi

griandes laes, θ θλa aspirate eanenti en mihi tonιιngat, vestro de munere, Tams syrade, sacri quando vetint sea tempora vates s Ipse , amem meritam eapiti imposuisse coνonam. Iam se eastanti, frondosa earumina, quercuν Desinant, plauduntque comis nemora alta eorusci .

Ipsa mihi latu femiια, assensuque seruuis, Et totis plausum responsat Galba symir.

19쪽

quippe qui viae, quam ingressurus foret, ne verbo quidem dissicultatem, aut salebras indicavit, praeterea Invocationem a poetis adhiberi solitam his

versibus ab omni ostentatione alienis expressit: Bonodi pia Musa, estis qua hae frigida Tempe, Antraque opaea, sonans rapido qua flamine Cli'

Gadana vicina tuo prata irrigat, umbras Inter , usi nemorumque eoma zephiritides auras

Perpetuo tream, eomites tibi ludere fama est ι Si tibi do viridi Benaei in littore musto Constitui, qua eireum aras, nova serta quotannir pendam, saerisque super redolentia flammir

ura adolem, preeor, hae niveis allabere pennim, Megae mihi, tenerar mecum miserata paeliar, Da canere Hoνιorum euisus, faveasque canenti.

Milii Poema Rapino ignotum fuisse nil mirum, quandoquidem illud latuisse constat Cozzandum, Bibliothecae Scriptorum Brixianorum conditorem, in qua scilicet nulla fit mentio seu ejusdem Poematis, seu illius, quod anno 3371. superius laudati Sabienses typi pablicarunt, de αμ titulus Hercules Benacen sis; imo in eadem Bibliotheca pro sus omittitur Milii nomen. At Rapino innotescere debuisset L. Iunius Moderatus Cotu mella, quem

constat poeticis numeris hortorum culturam complexum fuisse ita diligenter, quemadmodum aliqui sentiunt, ut jam nibu amplius aiat posse via deretur , aut saltem , velut alii loquuntur, non infeliciter.

Eque miremur, oportet, ignotum fuisse Laurentii Gambarae de Columbi navigatione Poema iis omnibus, qui immensas laudes contulerunt Diuiti do by Cooste

20쪽

runt in Poema de te dem argumento ab Ubertuno Carrara aetate nostra compositum, celebsatum que versibus hisce in Arcadiae Romanae Olympicis ludis, . :

Pνimui his Eudoxur, qai earmine per mare magnηm . Ausur ad ignotas Columbum ducere terra1.

Gambarae noliti Poema tum Editiones plures, tum Epistolae Manutii, tum sexcenta Scriptorum ea aeta te testimonia. lippis, & tonsoribus notum reddiderunt, ac propterea in eo detegendo non ade laborandum fuerat, ac Columbo in illa sua ad novum orbem Navigatione. Rusdem argumenti Poema post Gambaram scripsit etiam Iulius Caelar Stella , saltem libros duos priores, quos doctis Uiris tui temporis admodum probatos fuisse, abunde te, itatur Epistola Francisci Bancti eis libris praefixa. Si

quis tria haec Poemata Gambarae, Stellae, &Carrarae later se eomparaverit, nihil. fortasse Brixiano rum poetanum gl nam Stellam quoque pro Brixiano haberi posse tradidi, ubi de Brix. Liter. ossiciet postremum, licet ei improbam quadragiu-ta annorum laborem Carrara lacraverit, dc licet ejusdem sim gulis annis librum unum in frequentissimo, lectissimoque Virorum consessu, toto plaudente theatro , Romae consueverit ipse recitare. Dixi nihil ossicere eam comparationem Brillianorum gloriae, nam etsi sordido dicterio perstrictum fuerit a M. Antonio Mureto Gambarae Poema, Paulus Manutius eximiis praeconiis illa d exornavit, adeo ut ipsum legens exclamaverit: Cedite