Ad virum clarissimum Abrahamum Gott. Kaestnerum math. pub. prof. in Academia Lipsiensi epistolaA. M. card. Quirinus

21쪽

XXII.

Romani, in quo actue, qui a me disentiret, in

veni neminem.

Habes ergo, Kael nere, quam tibi spopondi,

mantissam, unde Lessero gratificari valeas. Quoniam vero genio meo obsecundans, potius quam mantissam,adjicendam putavi tui illius amici mensae saturam lancem, nova praeterea dape, antequam Epistolam meam claudam, sinas, quaeso, utrumque vestrum a me donari. His ipsis diebus meas ad manus pervenit Gallicum Carmen Lotharingi poetae, equidem elegantissimum, cujus argumentumia vis ebaue ire , Autumnali utique tempestati, quae calamum meum ad poeticas delicias Tibi plena manu offerendas pellexit magnopere accommodatum . Idyllium itaque illud pro coroni

de hujus Epistolae statim subjungo, sat bene com pertum habens Te mira Gallicae linguae peritia

pollere haud minus quam Latinae atque utonicae. Vatis nomen cito esareicet ex Poema quod paratum proelo se habere nuperrimis literis suis mihi nunciaVit

23쪽

on se sat te d' at wibd ne a la beatitude l

24쪽

Accipe tandem non quidem novam dapem, sed Gallicae modo apparatae condimentariam veluti appendicem, quam scilicet versibus illis Philopatris

quidam Brixianus aptavit, capta occasione ex sacris Encoeniis, quae his ipsis mensibus autumnalibua peragenda curavi, AEdium nimirum, quarum de-lcriptionem adumbratam legisti in Prooemio, quod veruoni per me confectae Carminis de Spectaculorum periculis apposui in hunc modum: Quotidie dum pergo viam quae ducit ad AEdem - Eustaebio sacrum,baud Vilia dulcedine captus - Delicias Domino sit quamvis apta parare - Ilia suo, as avidus fur- gentem visere molem - Formandis Curi struxi quam

moribus. Encceniorum illorum exercitationes, quibus ipsemet frequenter interesse, ne dicam assidue, in more habeo, Poetam illum Brixianum excitarunt ad circumspiciendum in ea campestri hujusce temporis statione deliciarum genus aliquod, quarum nulla unquam rusticantibus subeant fastidia, cujuimodi in Gallico Carmine jam jam recitato memorantur. Appendicem illam triplicii diomate idem vates conlcripsit , unde intelliges, studia quaevis erudita ut in hac Urbe vigeant,

25쪽

In Idylluun de Rusticae Vitae Laudibus .

Appendis. UERs Io Ex GRACA EFIGRAPHE. Euers rurarum, mi Ruris dia voluptas,

Hic, ubi frugiferae Cereri sociata Minerva, IEmula Athenae 3 Areuar, Eu achi Nomine saeva, sacror extruxit Moenia in Uus, rixisset morie non pectore Ioia cita Ambitias, duphci Daphnis distentus amore, Hausisset curas, Urbium abesse ut opes Rure douret. Te di persaepe , QUIRINE, revisor

Hae luce, a ue atia , sane animo imsileret, Te metius monstrante, unius gaad a ut una Sint eordis, semet non equidem fageres I inimo alta animi Penit αι disquirere sensa rinde Helisoniadam picia modo arte, modo Sponte sua s aut hominum studiis eduecta sus aaras Dispicientem, omnes earpere delicias. Glanta Diuitiam by Corale

26쪽

s XXVII. 7

Giunta alI' Ilimo in laudo delia Vita Campolire.. TRADU ZIONE DAL GRECO, E LATINO. QVei Dalai, a cui col puro aer sereno

Ogni agreste placer da cure sciolio, Ε l 4oice Eliuriar di vivo ameno, Des vaghi augelli it canto, e 'l lieto volto Delia n va flagion ve e fior ita, Tosto in amaro ii bel gioire han voltor Se in questa parte di passar sua vita. Stello avesse, u alia Dea di biade altriee, Di concorde voler Pallade unita, Tra l' erbe , e i sor ponendo la radice, L' altere Mura a Eustachio sacre eresse, Onde obbliar te sue antiche a let lieer' Non avria 'l tor per dopple voglie impresse

Diviso, tal ch' a' suoi placer sil .estri Mancar te pompe, ii sisto si dolese Delle Citta. E Te spesso nes campestri Agi aver parte , alto sic NOR , scorgendos Μeglio per Te, che per Attil Μaestri ,

Α parte a paνte egit verria scoprendo, Come ad un Cor sa vero piaeer solo, Noh da se iunge andare ognor fumendo Anai degli xlti propri tensi a volo

E or delle Muse alle armoniche temPre, Ora in se te bell' opre di natura, Or quelle, ove l' ingegno uman si stempre, . Presenti avendo , ne sua dolce cura.

Literarias delicias, Heliconidum etiam, quas, dum adeo Villam S. Eustachii, testatur Philopatris far mia dure cura, credas mihi, Kaest aere, vix aut ne Vix quidem pectus meum Autumnali hac tempestate leviter pertentare, quippe qui iter illud coa-ficiens unice mente revolvo ea omnia, unde uberior ac certior junioris mei Cleri formandis mo

ribus parari possit utilitas. Multo adhuc minus

27쪽

me assiciunt campeliris stationis voluptates, quandoquidem iisdem fui vel per unum diem toto anni tempore me nondum didicisse Brixia universa miratur. Vitae meae instituta , conjunctas scilicet Pastoralis minitterii curas cum bonarum literarum cultu, mihi assidue in delitiis esse, vestris quoque hominibus innotuisse, certiorem me faciunt frequenter eorundem epistolae; neque dissimulabo gratam mihi esse persuasionem hanc vestram,quod rei Catholicae certe conducat, Vos ipsos agnoscere, quaenam sint studia, quae in Primatibus suis Ecclesia Romana maxime commendat. Ego quidem vel a Irimo die, quo Cardinatatum accepi, personam me

ustinere intellexi, in quam virtutes omnes cadunt, am

que ita eadunt, ut, si absint, is qui bonor es, bonor esse definiat, vel sit etiam summa deformitas. Dictum hoc qui meis auriculis ante annos viginti quinque instillavit, insuper cogitationes Cardinali dignas his

verbis me edocuit, pietatem Pr.ecipue colere, excu

bare animo pro salute ae dignitate Ecessae, bene eentiam sine spe praemiorum exercere, nihil omnino facere , nihil cogitare, in quo satim decus non eluceat. Uides, Laestnere, ex poeticis, quibus haec Epistola redundat, oblectamentis quomodo sim prolapius ad rem maxime seriam; hujuique, sacri scilicet officii mei, faxit Deus, ut nulla unquam mihi vo niant oblivia. Vale. Brixiae die xvii. Octobris m. MDCCLlII.