장음표시 사용
11쪽
Tamen nonnullos plurales apud scriptores illos inveni,
quo qua inquam poetica Cum licentia posito esse nemo negabit, tamen a nullo poeta eo sensu i. e. pro Singulari)adhibiti sunt, nimirum, ut nonnulla exempla asseram, illud tabernacula , epistulae olla. Neque mirum est nullum poetam illos plurales usurpavisse, quoniam multi locis Poetae eam Solam Ob Causam pluralem poeticum Pro Singulari eXhibuerunt, quia pluralis ad verSum Componendum multo aptior erat quam singularis, his in exempli autem pluralis aut multo magis aut certe eodem modo a metro dactylico vel iambico abhorret ac singularis in Oratione Soluta Sitatu S quam ob rem poetae multis locis Singularem POSVerunt, quibu proSa oratio pluralem adhibuisset )Tamen omne eiusmodi plurales a metro abhorrente poetica cum licentia adhibitos esse affirmare non dubito, quia OS plurale Scriptore poetarum veStigii in Si Stentes procreaSSemihi quidem perSURSi. Tum eis quoque locis poeticam dictionem Scriptores imitato e SSe concedaS, quibus proSa oratio aut Sub Stantivum cum adiectivo coniunctum eodemque in casu positum adhibuisset aut voce aliqua velut par etc. addita ea Verba circum isset, illi autem scriptores ab adiectivo generis neutrius genetivum substantivi suspendunt velut Π ΠSIa IaGIIII
quae metro dactylico aptissima erat,' poetae dactylici Graecorum vestigia Secuti ' novaverunt. Itaque duabus partibus disputationem nostram contineri VideS, quarum in priore de usu pluralis poetici, in altera autem de neutro illo genere adiectivorum mihi dicendum erit inter illas duas partes quasi primae parti appendicem nonnullo Plurale congessi, quos poetica cum licentia posito esse viri docti aliqui affirmant, ego vero PluraleS
ReStat, ut de poeti et scriptoribus, quos hac in disputatione nominavi, nonnulla dicam. Atque ubique id egi, ut eum poetam invenirem, qui primus omnium pluralem poeticum hunc vel illum aut insuetam illam verborum constructionem admiSit, atque inprimis Curavi, utrum Vergilius, cuius vestigia imprimi Tacitum secutum esse constat, illo in verbo adhibendo hac licentia usus sit necne deinde vidi exempla attuli, qui omnium poetarum
Quod ad scriptores, primum quidem de usu Caesariano pauca diXi, uita oratio a poeSeo licentia longissime abest, turn Ciceronis Xempla attuli, qui iam saepius poetas imitatus est, denique de Livio ut nonnulla proferrem, operam dedi qui cum aurea latinitate intereunte viveret, illo dicendi genere in proSa oratione insueto Saeptu usu e Stquam Cicero. Liviana quidem atque Ciceroniana Xempla multa fortas Se me mi Sis Se facile Concedam, quia Merguet in leX. Cic. de epistulis Ciceronianis et scriptis rhetoricis nihil affert,eXempla Liviana autem, cum leXico Livianum a Fuegnero non ad finem perductum Sit, ea Sola conferre Potui, quae apud euium, Riem annum, Velina Stium, DraegerUm, cetero inveni. Neque Senecae philosophi omnia exempla attuli, quia non omne eiu libro Percen Sere poteram. λ)Atque in Secunda disputationi parte omnia Xempla litterarum ordine di Sposui in priore autem parte, in qua de plurali poetico mihi dicendum est, ordine e materia quaeSito usus plurales divisi in partes has L substantiva quae materiam aliquam Significant,
Iis instrumenta, IU loca vel regione S,
morale et apocolocynt Sin percen Sui.
12쪽
SubStantiva, quae materiam aliquam Signiticant.
a. 'quae' din Pind.)' Catullus semper singularem adhibet. Saepe pluralis occurit apud Vergilium
hibitum SSe docuit, non ab Homero, ut voluit Bednara Bedriara 36.
alteri. i Rie mann l. ' TheS. . . . . aqua ne unum quidem Senecae rhet exemplum
13쪽
I 2, aqua Iesu ES ives ara Emes ii scisu obtiuuit et saepe . Petronius singulari saepe utitur; Pp obvius est: OO,Iquid aquis reici foru/oSin ps ES saepius in in versibus
dactylicis: 23 v. 234 et pulsas evertit aquas ' metro cogente ; 3lis has inter ludebat aquis errantibus amnis ' metr cog. J TACitUS
in Cancellis inclusos l. . . . minoribusque litteris Scriptos Omnes eo plur. Oet contuli, qui extant in carminibus Petronii, ut appareat, quanto Saeptu plurales poei in versibus Occurrant quam in prosa ratione eiuSdem Scriptoris. Nonnulli autem plurales in carminibus Petronii poetica cum licentia adhibiti sunt, qui cum apud nullum eorum, quOS pereen Sebo, Scriptorum e Sensu occurrunt, in disputatione ipsa omitti
poSse arbitrabar obvii sunt in versibus dactylicis hi ps 'isTritonidos arces Acropolis). 55,3 da nobi Vina Falerna, puer. a 22 v. l Gallos ierum Capitolia nostra petentes. 22 v. 30 septeno extinxit Cynthia Vultus M. v. 82 aurato praecinxit fulgure vultuS . 27,9 emicuere rosae Violaeque et molle cyperon .l28 v. mox ubi iugerunt elusam gaudia mentem. Il, is nobilis aestivas platanus illud erat umbras . 3l, is circum gramina fusae
ac molle Vi IaS . 32,li nec . . . magi movetur quam lentae SaliceSlaSSove papaVera collo . 35,8 v. 2 nec iam calcato radiabat marmore terra muneribus delusa suis marmore delusa . 35,84 14 ,et thymbrae veteres et passi uva racemis. In Senarii iambicis hi ps positi sunt 80 aperitur ingens antrum et obducti SpecuS . 80 v. 22 ictusque resilit et dolis addit fidem. v. 30:,eel Sa qua Tenedo maret dorso replevit, tumida consurgunt ireta M. 89 ceu ubi olei l . . . quadrupes . . . t cervicem et alta quatere ad excursum iubaS .
Catullus semper Singularem adhibent; p inde a Caesaris temporibus scf. infra) Vergilius plurali usum est sensu plurativo se ra, Io multae . . . harenae sed etiam ips G I39 totaque turiferi Panchaia sin mi Varenis:
G 2, 232 scaeibu Summa aequabi haVEnaS saepe Item Propertius, β Horatius . in Ovidius 3 Saepe pluralem exhibent.
Cato ἡ Varro r. Cicero, Sallustius, Caesar solum
singularem Surpaverunt; quin etiam CaeSar harena vitiose
14쪽
cineres κονίαι Hom. Primus Vergilius ps
cineresn et De Liviano usu neque apud Netaium neque apud Riem annum quicquam inveni. Velleius Paterculus hanc vocem non adhibet. Valerius a Ximus de cinere mortui combusti Solum pluralem Surpat, de Cinere ali US. rei solum singularem idem singulari utitur eis locis, quibus universe de cinere agitur Quod facile intellegitur hoc ex Xemplo cinere e Sus II PaPit. Hau iucinerem coulabi paSSu noeta Itcrat Singularis extat I 8,eX I quas UsDV . . . . I III ad Π Πρ TEDIOS IIII objli cinere ovaverit; I I, castigo ciu re rutilarunt; IX ,
- Eodem modo hac voce utuntur etron tu et Tacitus.
ac tabo obliti certe ps de cinere unius hominis 2, 30, 8
c. ignes ). De varii huius vocis significationibus, quibus usi et poetae et scriptore Summo iure pluralem adhibent, diligentissime egit loti P. II, quem Secutu Bednaram SSe falsum puto, qui a Cicerone Verr Ui, I 4 pps positum esse arbitratur. Lucreti et Catulli temporibus pluralem ortum esse constat. - Catullus Iluralem admisit Q fulgore unius
15쪽
aut Signat se uer b. G. II 3,3) Quomodo Cicero usus sidi plurali iumero, cito it t. l. docuit Velleius later-culu. plerumque singularem adhibet IL 22.4 inlato uo
IL 74,4 Subiecto jesbum ac ' ualibus uuic j iij et Saepius semper in casu ablativo posita est haec vox Vno loco
' Agitur sine dubio de ignibus sempiternis qui in omnibus domibus erant ici. Sener Oditernamen scit S i p. 32 . - idem dicendum est de verbis illis: aeterni vel vetusti s Sinai ioci , quae extant apud
16쪽
verS. ex. Semper plurali Obvius est, sed en S. plur. 22 v. 30 fax stellis comitata novis incendia ducit l24 v. 263 terris incendia portat ;
d. Ueniendum est in plurales IIII a et V aDaIIIa tura' Din Hom. . Primus Uergilius pluralemeXhibet B. 8 63 I ascula Itra; Ge. I, 87 I in D ittit ebur, Ius HS IIa IIII a Sa est. Item p adhibet Ovidius, )Tibullus ' Prop. 3 Horatius 3 In prosa oratione pluralis neque apud Cae Sarem neque apud Ciceronem legitur Verr. V 46 si scire ara . . . III alii asyII G HI US; Verr. I 77 IIII in Velleius Paterculus, Seneca rhetor, Petronius hac voce omnino non usi sunt. Valerius Ma Ximus PS: Io, I cara i alia II IIcVE PHS II cI ariS Itra
cI IIII XIIDVIIIII cI. IIIII ex DI It II cI Itri s ori scr scire Τ Quamquam singularis inter utrumque incendium in prosa aureae latinitatis usitatior uisset, tamen hunc pluralem poeticum esSe negaverim, quia, eum re vera de duobu incendiis agatur, sensus quidem pluralem admittit idem valere puto de his Petronii locis: 03, is hic tonsor continuo radat utriusque non solum capita, sed etiam supercilia A et 03,4is inplevi Eumolpus frontes utriusque ingentibus litteris.
17쪽
ep. 7, I non ture nec SertiS. Plini US PS: n. h. 2, SI Iura praetes Araman nullis contra paulo ante principalia orae o DI ID Arabia tu atque Iurra III, 59 ubi Iura inscrpolantur. Saepe . Tacitu S PS semel exhibet G. 43 23 ubi tura ha ara aque u antur, quem locum re Spicere videri ad Ovid. met. IO, 3O8 sudata tura iam Laiadgra docuit. Singulari Tacitus
- quae elegia paulo post Maecenatis mortem composita St. ci. kutsch, R. E. IV 33 sqq. Lilige, de elegiis in Maec quaeStioneS,Vrat. 90 l.
'ohes. l. l. S. V. bal Samum .
D; mora circui inter Uictrices e crara tibi Serpere laurus. Item Propertius, HoratiuS. Ovidius P admiSerunt. Caesar singulari utitur . . III 96, nsnuus orat u tabernaculas Iesua es cra . . . Cicero in orationibus et scriptis phil. hac voce non usu S St. Velleius Paterculus ps II 82 4r di/uitus es EriS; singularis non Xtat. A Valerio Maximo, Seneca rhetore, Seneca philosopho an vocem non inveni adhibitam. Petronius seps: I, puer fecissus, ilibus e criSquc cael/ilituS; Singulari non Sus est. Tacitus solum singularem Surpat V 3, 24 sacerdotes)he fera inci bantur II, 31, II Silius e m a TinctuS. frondes DPluralis iam ab Ennio- usurpatur. Catullus singulari utitur Uergilius saepe pluralem adhibet Aen. 7, 363 et II, 323 cΠSi huΠc Vovibus atru/II ur uetu ri/IIquc fatu ΠρIIIs S; O, I9 populea iuur rora esset Saepe contra Singularem ponit Ge. 2, 372 Aen. 4,I34 cetera opus a Pelatur I ΟΠ uPGIIIIS. Ovidius saepe
semel hanc vocem adhibet Cael. 42 hac ... Tia . . . ius resusa ia/ ora thus et Pilae ultis V Duquatur fort. propter concinnitatem). Apud Uelleium Paterculum, Ualerium MaXimum, Senecam rhetorem se non inveni. Seneca philosophus seps habet P. O4, II qu ΠΙΩ Π/s IIIII VUΠ- fiu/ν iactura facilis est Contra in abi. Semper singulariSObviuS St ep. 89,IO O,4I I 24, II. Petronius in prOSaoratione hac voce non utitur in hexametro autem scripsit liqv. 38 solae desertis adspirant frondibus aurae J. Tacitu hanc vocem non exhibet.
His pluralibus adiungere mihi liceat pluralem ,Semina' , quamquam Poetica cum licentia non nisi sensu translato adhibetur. in Neu l 46 Maas Si n. 52 n. Bednara 52 Spitia 5- Maas Si T. a Maas 25 . . in eue losi.
18쪽
semina' - σπερματα Soph.). Omnibu loci S, quibus pluralis singula semina Samen horne Cic. Phil. II 33:m Pilanglinge Set2 linge Cato gr. 46, et 2 Significat, Pluralem iure positum esse puto. Aliter autem re Se habet in his Xemplis issemina rebellionis, belli te , quibus locis nos quidem Germani Singularem ponere Solem VS seder Same de Zwietrachi des rieges ' etc. Sed ut verborum con Structionem illam , Same de Z tetrachi ' nostra in lingua, ita et illud ,semina rebellionis ' latina in lingua poetica cum licentia dici nemo negabit itaque factum eSt, ut Scriptore Romani, quia poetae iterumque pluralem metro iubente Surpabant, multo saepius pluralem adhibeant quam Sing Uictrem. Catullus Solum singularem novit. Vergilius pluralem adhibet. sed sensu plurat Ge. I, IS af rabidam fisetcSabSIDII cI a Ta DDIDDI I; a Geschlectit Gezucht): Aen. 6, 73I II 'IIS S si in Pliror est ac Sti oris es I cIIIj-λIi IIS. Ovidus certe sex admisit a. a. 1lI II Hii Scilli/Iaet saepius Apud Caesarem haec Λος non CCurrit. Cicero sp adhibet mn l 17 nat deor uri illstitiae
19쪽
19 g. lanae tot Hom.). Catullus et Vergilius
Solum singularem noverunt. Primu Horatius p adhibet Od. II 6 37 tes bis Afro I mmce luctae I eSIiunt lanae: III 3, 13 singulari utitur III 8, 28 neque amiSSOS
colore i lana refert raedicata fuco. Ovidius Saepe PS ponit Caesar hac voce non usu eSt. Cicero Singularem exhibet Verr. Ira quid a Milesiis lanae publice abstulerit p. Apud Velleium Paterculum, Valerium MaXimum, Senecam rhetorem hanc vocem non inveni. Seneca phil. Singulari utitur P. I, 3I HEIIIa moduli lana usS Π csDI S SEDI I fucis. Petronius Ps 78,2 ΠSSitque nocti Diplar an boniS lanis essent conses fa praeteXta et Stragula). Contra Singulari utitur 28, palliis ex lana miliSSiDta factis; 38 lana
domi nascitur etc. Item p ps extat apud Plinium' I 0 4 etc.)et Quintilianum I ,3 ita). h. nives. ' Primus pluralem usurpavit Lucretius V 46: V Io7 Vergilius concinnitatis causa B IO,4 Alpinas a
Item persaepe Ovidius 3 ip adhibet Caesar plurali
propter ictu Sulct m. in vers. ex. ps adhibet 23 v. 108 incaluere nives singularis extat 22 v I 46 hunc locum nives dura i claudit hiems ; 23 v. 20 l .victa erat ingenti tellus nive. Joa CitUS PS
i. venena ' Primus Uergilius ps habet item Ovidius Saepe PS ponit Caesar hac Voce omnino non USUS St. Cicer pluralem Xhibet Sens plur Catil. II 23 Spar HVE PEIIcua j jω III har re Sp. 34 ΠΙΠia TEIIcua Singularis persaepe extat. Apud Velleium Paterculum, Valerium Maximum, Senecam rhetorem, Petronium, Tacitum p non inveni. Seneca philo S. PS adhibet P. 42,4 non Sunt tunc illi scit Serpenti venena, Sere torserat contra Singulari utitur p. I,22 illuae TeneΠIIIII, usae SE scuto in alienaυ perniciem Vsferunt.
20쪽
In prosa oratione apud Caesarem, Ciceronem. Livium pluralis de ore unius hominis non occurrit. Item Velleius Pater cuius singulari ititur velut L I 6 4 philosophorum quoquc in mila ocratico ore e sit γ/tia: I 8, nisi Ihebastinum os Pindari inmutinaret et saepius Valerius
M a Ximu Sens plurat pluralem ponites Io, ster ora vult VI 2, Spolia . . . totius Iunc fori ora clauSerunt; Sed PS III 2, 23 SaxiqIte pondere ora contuShis quo loco sine dubio propter clausulam pluralem adhibuit contra perSae Pe ingulari utitur ext a forinicae in is rana Vrifici ion-
caDIE IN S bVium etc. pps adhibet et in vers. hexam. 24, 259hsanguineum late tollit caput oraque mille vulneribus confossa cruenta casside velat. Ἐ20 v. T et λ. 24 v. 275 obsessa draconibus ora de eadem re singulari ititur . 272 huius in re singularis extat etiam I 22 v. 2Tisore cruento deformis Titan iri 23 v. 20 torvo duppiter ore ' etαὶ et in senario iambico ' v. 45 parvulas illi manu i ad ora referunt. JTacitus ps: III IO, II flectu atquc ora in uisu quatis IIS, qui locus respicere videtur ad Ov. m. Illi, I fraquc in uisu concutiente Sonaut Contra singularem adhibet . 23, I
Nepai. Inde pluralis Saepe pro Singulari usurpatur a Catullo, i)Vergilio, - Ovidio,' ceteri poetis, qui eorum temporibus
florebant. Cae Sar Sen S. Plurat. Pluralem ponit . . I 43, IhsSIcm . . . DV a VcV Ure . . . O i , . . II 34 6 omnis Vari aciemur a Tertit . . . . Quibu locis non poetica cum licentia pluralem , terga ' adhibitum S Se quia Subiectum enuntiatorum nomen colle Clivum St, nemo negaverit. Eodem modo
n tu pluralem non nisi Sens plur in ratione Soluta X-hibet 73,4 couabantur . . . sSim Pnu EVNicra 9St DV a Vc DV . Contra in hex. ps ad mitiit 23 v. 244 ut fortuna levis Magni quoque terga videret . Apud Tacitum pluralem poeticum Scriptum non vides; nam I 66, Germani . . . DV a
Labroni ira Pasores, quo loco Land gras pluralem poeticum intellegi vult, nos quidem Tacitum eodem modo a Cae-