Urkundliche Beitrage zur Geschichte Bohmens und seiner Nachbarlander im Zeitalter Georgs von Podiebrad 14501471 gesammelt und herausgegeben von Franz Palacky

발행: 1860년

분량: 692페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

Missiva Simoni ple hand in Teld antiqua.

Post volivam tu domino obsequendi voluntatem: de paselluli triumpho, quo Christus desus sua divina elementia mortem vincendo superavit, in eodem feliciter laetari, pater ne amicorum etc. nses latine modo etiam referre aliquas novitates pro nunc ventilatus in curia Romana. Sciatis, primo fuisse inlignum gratiam et etiam omnem. quae est in jubilaeo. et durasse a di se palmarum usque in disem resurrectionis domini inclusive, propter adventum capitis S. Andre: apostoli. quod asportarunt de Graecia, quod cum magna reverentia ae devotione susceptum est in urbe Romana. Et sanctissimus paler noster papuPius una cum omni clero et populo, qui permaximus suit, pedetemptim obvium dedit eidem eapiti ad eundueondum illud ad oeelesium SS. upostolorum Petri et Pauli. Finita processione dedit benedietionem et omnibus praesentibus plenuriam indulgontiam omnium peccatorum in surina ecclesiae. Et tum non pige ut audire, qualiter no missuccesserit in ambastula eorum, et breviter: ipsi postulaverunt tria a sanctissimo nostro. Primo secor uni obedientiam ex parte regis et totius regni Bohemiae, quae aliqualiter uecepta tu est. Sed responsum est eis super primo articulo a sanctissimo nostro, non sufficere sacere seu praestare obedientiam solo Scripto seu per interpositas personas.

specialiter in litis, quoniam non sunt hutholici et subjecti sacrosanctae ecclesiae Romanae: et etiam solum verbum non sufficiat interim, quod non appureant opera; sed quod primo saeiat unionem fidei in terra sua, post ea libenter velit sua sanctitas acceptare obedientiam et eum fovere gratioso. sicut lunc lavet alios principes et reges Christianos cum privilegiis et v liis ole. Seeundo ipsi petierunt confirmare compactata ipsorum, eis tradita per concilium Basiliense. Ad quod responsum est eis per pulcherrima verba plurima, et ibi est eis declaratio subtilissima lacla, videlicet. quod nunquam habuerunt indullum per illa compactuta communicandi plebem sub utraque Specie; cum lumen eis praesuta compae lata si ut tradita conditionaliter, videlicet si sueri ut obedientes sanctae Romanae ecclesiae in

292쪽

omnibus aliis: quod laetum fuisse minime est comperium: et solum hiis fuerit indultum. qui tunc habuerunt usum communicandi et non sequacibus suis. Modo laeta conventione opportet, quod impletitur promissio, quam promissionem non tenuerunt, et per consequens etiam conventio est nulla. Et breviter sanctissimus noster papa irritavit et cassavit et revocavit praesuta compactata, ut praetextu illorum nullo modo possint se tueri pserpetuis temporibus. Tertio supplicaverunt, quod tamen denuo daret eis indultum communicandi populum communem sub utraque spoete. Ad quod responsum est eis, quod esset una sutua suppositio et inconsueta, quare merito non esset audiendii, cuin nullus Christianorum principitin hoc ipsum peteret. Et etiam si eis concederet, videretur, quod foveret errorem ipsorum, et otium sae eret contra totum universalem ecelestum, et etiam omnes reges et principes totius christianitatis incitarentur contra ipsum et terram Bohemiae: quare merito debere desistere a talibus petitionibus; sed sua sanctitas hortavit sic ammonuit et seriose mandavit, quod ulterius desistant a tali errore. sin autem secus secerint, sua sanctitas velit animadvertero. Et sic expediti sunt et eonfusi in publico consistorio por multas seripturas et pulcherrimas persuasio nos, quae Omniuscribere pro nunc non potui, sed deo ex alto annuento cum persona liter venero. in seriplis portubo di etiam responsum do verbo ud v r-bum. Scriptum in curia. II. II. Paschae. anno domini MCCCCLVI. per N. magistrum.

279.

293쪽

A. - Novitatos de ro uno uo homino anno 1462

Proxima seria quinta post festum S. Laurentii hora quasi Xl 'in loeo curiae regalis, majestate sua sedens magni seus princeps rex Georgius ete. . una cum sua legitima sibi dextris assidente. in haec verba prorupit: -Ηonorabiles. dilectissimi e te .l Non latet vos, quomodo nostra quotidiana cura fuit et est . providere de bono et honesto regni hujus et eoronae; et ratione illius ambasiatum seceramus ad sanctissimum patrem. pro his. quae regni hujus essent paciscativa: et jam de talibus sere assecurati eramus, quod assequi debuimus esseelum bonum nostrae legationis. Quod quod autem impedimentum in medium se injecerit. et unde. hoc ignoramus. Qualiter etiam sit disposita legatio

circa sedem apostolicam. audire vos volumus, cum nihil horum siue consilio vestro in his agere proponamus; et ea m0do per nostros legatos vobis manifestabuntur. Statimque cancellarius jussus per D. regem habuit referre de his. quae sibi erant commissa ad expediendum in curia Romana: stpost magistri. qui cum eo erant in legatione missi explicuerunt. quomodo et qualiter per singula logationem in curia Romana et in via peregerunt. llis autem peractis notabilius resoro, quod ser. rex, sibi assidente a dextris conjuge sua. ut praedixi. consessus est se habuisse et in futurum habiturum usum communicandi sub utraque specie . in haec verba: - sic fecimus dominus. Si e suimus gubernalor . si e Sumus rex. et sic deineeps sacere volumus et non aliter; imo pro veritate

294쪽

tam saneta non solum bona temporalia, sed et collum exponere proponimus . Ad cujus professionem sere tota synodus. aut pro majori parte, prae fletu effudit lacrymas, ibidemque de seripto in palam pronuntiavit seriem juramenti sui, quod feeit circa eo ronationem in manus episcoporum, explicans se contra juramentum praestitum numquam aliquid extranee secisse, sed nec et in hae praxi communionis utriusque speciei. Et tunc lecta sunt privilegia et majestates imperiales, quae eum ser. imperatore Sigismundo celerisque post eum regibus,

videlicet illustris memoriae rege Ladis lao et patre ejus Udalberto sie

consecta fuerant, ac demum compactata, per quae regnum Boheiniae cum ceteris cireumsilis provinciis pacatum fuit, praeeipue in articulo eommunionis. Et ea cum rex Georgius tueri una eum his qui de parte communionis sunt utriusque speciei indubie et defensare proponat, exinde dominos praelatos et seculares, qui ex parte communionis sunt unius speciei requisivit, an velint tueri eadem compacta lapenes eos' qui responderunt hoc tenore verborum: in omnibus quae paeis sunt regni hujus, quemadmodum promisimus . tamquam fideles cooperari volumus contra quosque tales, qui bonum commune et paeis

attemptaveri ut infringere: de compaetatis vero qui indigent his et aliquid utilitatis valent, his per ea disponere libenti animo lavemus. 13. Aug. Et haec eadem in erastino aeta sunt pro majori parte. solum quod Fantinus legatus apostolicus in speciali peregit legationem ex parte apostolici. Primum aceepta sibi et data secura licentia loquendi, rev0eavit compactata et communionem utriusque speciei suspendit auctoritate apostolica, revocationemque cumpactatorum certis ex causis lici iam esse approbavit, sie quod compactata omnino nulla sint. Et quam ob rem dominus apostolicus non dedit his assensum, pro ratione quatuor articulos. quos haereticos fuisse asseruit,

in medium assignavit: 1. quod quidam sunt in regno Bohemiae, qui dicunt in utraque specie, plures gratias dari quam in una: 2. quod

communieantes sub una specie sumunt medium saeramentum et sic medium Christum, et quod sic communieantes, videt. sub una specie, ubi lamen sub utraque possint communicare et spernunt, mortaliter peceant; item, quod quidam parvulos communieant contra vigorem eorundem compactatorum, eum compactata soluin personas in annis diseretionis constitutas admittant. quae talem usum habuerunt: item, quod quidam tenent, in sacramento venerabili eueharistiae esse remanentiam materiae praeexistentis. Inter celera etiam Fanlinus halluit

295쪽

loqui contra regem satis rigide, dicendo quod non deberet per semetipsum juramentum proprium interpretari, eum non praestantis juramentum sed suscipientis et non inferioris sed superioris ad quem pertinet, dinose itur jus interpretationis jurumenti. Ad quas verba rex salis sero animo respondit . quod is in omnibus et cuilibet justo

lenuimus juramentum. ut nos n0stra Dd0eci conscientia; contra quam

si quis, etiam papa, vellet nos interpretari aliter quam liceret. sibi ote uilibet vellemus satisfacere et nos in eo fulcire ut valeremus; et non dubitamus. quod juramentum nostrum ita in frangibile tenemus, stetit papa et quis alter . Deinde Fantinus in praesentia totius congregationis circa solium regale recepit licentiam a rege, dieens: . putabam regem non velle larct tutorem compactatorum et communionis utriusque speciei, et pro eo sui procurator suus: sed postquam con-eipio ipsum habere propositum praedictam defensandi. nolo esse procurator ejus . Item omnes saeerdotes communionem utriusque speciei praeticantes et compactata tueri proponentes apostolica auctoritate suspendit ab executione ministerii, tollens eis potestatem conficiendiae saeramenta ministrandi, auctoritatem absolvendi, etc.. si tamen pertinaces in laeto suerint et sedi apostolieae tamquam matri et magistrae suae non obtemperaverint. Similiter et regem eum omnibus

nobilibus et incolis regni sententiavit. si compactata tueri voluerint; regi etiam minas incutiendo ex hoc. quod si e ut potestas et dignitas regia et etiam dignitas archiepiseopatus et studii ecclesiaeque cathedralis privilegia digni latum et honorum a sede apostolica hute regno

ad honorem savorabiliter emanarunt. per auctoritalem summorum pontificum: sic summus pontifex haec omnia intendit tollere. et etiam regiae majestatis honorem, si debilae obedientiae ipsius rex et regnum noluerint parere. Ad haec respondit rex breviter: - Graiiosi dominil vos elegistis me in regem et in tutorem vestrum, et vos

habetis potestatem eligendi vobis dominum qui vos tuetur, et vos illi

cooperari debetis . Deinde constituit secretum consilium in crastinum: circa hoc quemlibet circa suam consuetudinem ae liberialem intendit servare. in consilio secreto decretum est de Fantino. quod mancipatus existit et traditus vinculis. Cuneellarius D. de Rabens te in fideiussorie cautionatus, et tu inquam vineius de domo sua prohibitus est exire. Haec sunt quae eeleriter et confuse transsumpsi de cedula mihi missa de Praga per quemdam viearium pro tunc assistentem.

296쪽

B. . Responsio regis Bohemiae eontra revoeationem compactatorum per papam Pium II. saelain anno 1462.

Vos Boliemi scitis, quod ad papam eum consilio vestro oratores misimus; qui nunc reversi, responsum quale obtinuerunt et quid eis aecidit. expedit ut quasi praesentes audiatis. Tunc surrexit D. Kostha, demum nobilis D. Procopius do Babenstein et alii ipsius adjuneti

comites, omnia quae itinere apud sedem sanctam apostolicam et imperialem majestatem susceperunt, longam et seriptam relationem pereertas horas manifestabant, et sdeliter cuncta per D. apostoli eum commissa proponebant. Super quibus rex animo apponens sane litati suae meritum reverentiae, respondit absque alicujus vel aliquorum

interlocutione, dicens: -Miramur. quid papa saeit: fortassis iterumhoe regnum, quod vix per compactata unitum est et ad tranquillum flatum pervenit. disjungere velit. Quomodo potest hoc nobis delero

et auferre. quod saerum concilium Basiliense, plus eo, et suus antecessor papa Eugenius nobis dederunt 3 Si quilibet papa ita vellei id

semper destruere, quod sui antecessores concesserunt, quis unquam circa justitiam svain esset securus 3 Nos aceusamur a papa, quod juramento in nostra coronatione praestito non satisfaceremus. Legemus vobis iuramentum. quo lecto in Bohemico ore dixit: auditis

quod juravimus haereti eam pravitatem velle abjicere, et omnes haereses de regno nostro delere. Pro certu sciatis, nos haereticos non diligere. sed ipsis infestos esse. Sed quod papa velit communionem utriusque speciei et nostra compactata haeresim sacere, numqvum fuit de intentione nostra, eum landala sit in evangeliis Christi, ex institutione primitivae ecclesiae, et nune nobis coneessa tamquam privilegium nostrae virtutis et devotionis a concilio Basiliensi. Et quod hanc objicere jurassemus: non quidem . sed pro certo scitote . quod cum in eadem communione nati, nutriti et in hae regiam dignitatem deo disponente sumus sublimati, ideo eam tenere, defendere et circa eam mori ei vivere spondemus; imo eon thoralis nostra hie a dextris nostris sedens et nostri liberi et omnes qui ob amorem nostrum sacere volunt, eirea ipsa compaetata nobiscum ita vivere debent: nec credimus aliam viam esse salutis animarum nostrarum, quam sub ista mori et utraque eommunione uli juxta salvatoris institutionem. Alloquens ulterius astantes partes fidelium et insectorum unumquemque seorsim interrogando quaero. inquit. v vobis omnibus. si aliquis quise unque Sil. nos et regnum propter eompactata dissi dare et dissamare voluerit.

297쪽

utrum nobis auxilio adesse velitis' Respondit primo supranominatus Kostha. interlocutione praeliabita cum suis de parte insecta, quorum mullus erat numerus: Rex, inquit, libentissime audimus, quod nobiscum in si de sis consormis cum con thorali et liberis tuis, et gratius agimus tibi perimmensas: desuper promittimus tibi omnes et unusquisque seorsum. te adjuvare et tibi ad retinendum compactata praestare auxilium corporibus et rebus nostris. Deinde rex vertens se ad

partes fidelium, et quid . inquit, vos facturi sitis, nobis dicite palam. Reverendi igitur patres D. episcopi Wratistaviensis et Olomu censis

eum dominis de Stern berg et Rosenberg. ecclesia cum Suis, quorum non multus erat numerus parte insecta, uitamen sine comparatione

purs sanior. dignior et nobilior. tam in praelatis. dominis. quam in civitatensibus. praehibita interloculione . per D. de Steruberg hanc dederunt responsionem: Gratiose, dicunt, rexi tu scis quod cum compaetalis uti hucusque nihil habuimus. ita in antea nihil de eis

euramus: sed sicut in unitate et obedientia S. Rom. eeelesiae et eum progenitoribus nostris viximus et nati sumus. ita in unitate eadem fidelium vivere et mori volumus recte sicut tu arguis ex nativitate tua fidem tuam habendam esse, sic et nos non minus fidem nostinam esse conservandam inserimus. Sed quod petis a nobis auxilium. lie et numquam nostrum desuper requisisti consilium, et tamen tui praee Ssores, reges omnes et nostrorum progenitorum. nihil laeerunt absque consilio eorum, compactata tenere conclusisti, ergo illorum, quorum consilio id elegisti, auxilio polieris. 0mnia quae ad honorem tui regni sunt, seeundum et justitiam promovore et auxilio spondemus. Rex autem in hac responsione n0n contentus, saepissima interrogatione

aliam postulabal, sed obtinere non potuit. Et sic hac die plus laetum non fuit, nisi quod rex omni multitudini praeeipiebat, ut in crastinum, quod fuit seria sexta post Laurentii. ad eundem locum redirent, ad

audiendum quae venerabilis Fantinus nomino sedis apostolicae esset petiturus: mandavitque, quod in relatione sua impedimentum non fieret. Attamen adjunxit: - Audiemus eum ut nuntium papae, postea adversus eum tamquam procuratorem nostrum aliqua proponemus . Vocutus suit altera dio venerabilis et strenuus fidei miles D. Fan-linus, licet plurima avisatione praemonitus, ut occulte recederet, ne maximo perieulo sui corporis se submitteret: sed ut fidelis nuntius apostolicus potius mortem elegit, quam sine relatione et responsore 'ederet. Venit igitur ei se in medio leonum viriliter statuit. Nec

298쪽

dabatur sibi a rege sessio, ut nuntio apostolico dari decuisse l. Recepit loquendi licentiam, et primo verba sua in esseclum sic ordinavit: Serenissime rexi lex est generulis omnium nuntiorum etiana ad paganos missorum, ut comissa libere sine timore recitare. et deinde responso retento, paeifice ad mittentem redire valeant. Quam legem ut tu serenissime rex mihi serves, nomine cujus missus sum humiliter depreeor. Sicque obtenta licentia gloriosus Christi pugil D. Fantinustam viriliter. ornate et tam efficacissime commissa peroravit, quod omnino inlaetos Boliemos perterruit, et sideles maxime laetificavit. cum interpretatione verborum suorum per D. de Rabens te in , praepositum Wyssegra densem. Rex vero ut leo rugiens in eum exarsit, et postea in praelato colloquio majoribus dominis praesentibus se sustinere non valens, dixit: Vos domini Bohemiae audivistis hodie mane a Fanlino, quomodo nostrum honorem offendit, intellexistisque quomodo papa nos vituperat, set nemo ex vobis condolet nobis. Amen dico vobis, non vivemus, nisi in Fantino talia adversus nos loqui audente vindicati fuerimus. Nos semper hujusmodi intendimus. pro honore pugnantes, et ab eo numquam discessimus, neque aliquis nostrorum praedecessorum in hac sede regia ab honore recessit. Scitur autem, quomodo in sede apostolica plures apostatae sedebant, viri iniquissimi; non est haec sedes sancta, sed pestilentiae cathedra: sed unio fidelium omnium sedes est sancta, quae Roma non est, et aliis verbis contumeliosis suo pol luto ore non erubuit offendere majestatem apostolicam, sic quod

licentius taeendum sit quam talia per fideles eloqui: suit enim tam impudicus, et si aliam non haberet maculam, de laeto tamen omni dignitate esset privatus pro sic erimen laesae majestatis in summum pontificem commissum : non perpendens, quod regiam dignitatem ab

peelesiae potestate suscepit. Postea sabbato in vigilia assumptionis Mariae, Fantinus per regem in carcerem mittitur. An adhuc vivit, aut tormentis exspiravit. ignoratur. Sed tamen eo inmuni fama dieitur martyr in domino pro fide ea tholiea interemptus. In eadem hora D. Procopius de Rabenstein gravissima cautione lidriussoria detinetur, ossicio privatur, omnibus bonis amissis. Et pro certo sciatis, si omnes domini Bohemiae in parte fidelium praesentes

fuissent, rex in eos magnam violentiam commisisset; quam ostendere non audebat, propter plurimorum absentiam.

299쪽

282. 462, Aug. tr in castro Pragonsi .

Hylarius de Lithomi erat cκ decretorum doctor. decanus ecclesia et administrator archiepiscopatus Pragensis, sede vacanto per sedem ii postolicam deputatus, honorabili viro domino Mathiae dedano Τeplensis districtus. salutem in domino, et nostris parere mandatis. Noveritis ad requisitionem serenissimi domini nostri, domini Georgii regisllo herniae, nec non ipsius vivae vocis oraculo nobis iacto, nos in mandatis recepisse, quatenus pro bono pacis, quod toti clero providere intendit, totum clerum ae presbyteros, curatos et non curatos. dio-eesis nostrae Prugensis, ubilibet constitutos, ad nostri praesentiam convocare non obmittamus. Quare vobis in virtute sanctae obedientiae praecipimus seriosius et mandamus, quatenus per Vos aut per nune iumvestrum accedentes personaliter omnes et singulos dominos ecclesiarum plebanos. capellan0s, presbyteros, curatos et non curatos. vestri decanatus. personaliter inventos alias publice in domibus habitationum ipsorum coram familia ad nostram praesentiam dictae convocalioni interessendum peremptorie citetis. quos et vos praesentibus citamus. ut proxima seria post exaltationem sanciae crucis dio S. Lud milae coram nobis in castro Pragensi in ecclesia nostra S. viii martyris Pragensi cathedrali dictae eonvocationi interessentes, hora tertia personaliter et legitime compareant, quovis obstaculo excusationis semoto, propositionem et mentem praefati serenissimi domini regis. quam pro bono paeis coram toto clero proposuerit, proponere audituri, prout cupiunt de obedientia commendari et de inobedientia non redargui et puniri. Fidem nobis executionis vestrae facile, et personaliter solus assistentes do ei latis non informantes sie). Datum in castro Pragensi anno domini MCCCCLXII. die xvii. mensis Augusti sub sigillo ossicii praesentibus appresso.

300쪽

283. 462, 1lle, s. d. .

Se ipsum eon frater caret Dirigo mandata domini doctoris et administratoris, quibus cavetur et mandatur, ut clerum universum. tam curatos quam non curatos, citetis et citare ac evocare non obmittatis ad parendum Pragae in castro S. Vili ecelesia Pragensi pro sesto S. Ludmile . cum diligentia igitur exacta statim dirigite ad omnes plebanos et celeros evocandos, pareant ibidem . nec aliqua perieula vitae timeant; et vos omnino personaliter silis. et Itet man ad me venire studeatis. De novitatibus, ut seribitur , Fantinus nune ius apostolicus sedet in captivitate regis in praetorio Pragensi, et puto, si preces pro eo ab ecclesia suerint, deus eripiet ipsum. Non est tortus ut dieebatur. Caneellarius est captivus regis proinde, quod veritatem dixit eteonstebatur eontra adversarium: vivit tamen vita ineolumis. Aliuaudi elis in sutura tempora. Precor, sine mora literam mandali, quam dirigo. sino mora dirigite in Segedram domino deeano Lutieensi. ut similiter omnem clerum convocet Pragae parendum. Etiam literam decano Cubitensi dirigite, doeanus Lutieensis ut dirigat in Cubitum. Domino K. Weid Τ) scribite nomine nostro si placet. vel vestro.

SEARCH

MENU NAVIGATION