장음표시 사용
11쪽
, VINDICIAE VI lGARUM Mnando Rudolphia Roman Regis die Coronationis ouam anno I 273 peractam esse constat, coiiiiiiiis sticum enim alter Poetarum, de quibus supra, eam sinctam esse dicat, quando es Asinu est possemnia ἱ- ω, adeoque a I. Octobris alter vero a posteriore Luce S mni ita oris lue priore , consequenter demum
et . ejusdem mensis necessirio inquit, sequatur, ut alter alteri contradicat , ac proinde alteruter eorum in errorem prolapsus sit. Hic primus Adversarij misius: sponsionem vero nostram interponere tuto possimus sudaturum eum diu multumque , donec hanc contradiseritonem nobis ostendat. Anno I 273. , quo nimirum Coronatio, de qua hic,
peracta est, litteram , ut vocant, Dominicalem fuisse A, tam certum est, quam quod certissimum. Iuxta Mathematicos invenitur littera haec Dominicalis vetus, si anni Christi 273 addantur numerus Bissextorum praeteritorum Padeoque noltro in casu 3 erulitatur enim Bissexti, si anni Christi clividantur per osum quae in praesentiarum Is 96. Scito dividitur per T, residuum subtrahitur ex aui nihil restati ut hic
fito subtrahuntur: ex quod remanet, indicat litteram dominicalem atqui remanet ergo anno I 273. littera Dominicalis erat A. hanc enim numerus I. incu-cat. Quod si hoc anno littera A Dominicalis fuit ergo Iittera C. tunc Feriam tertiam indicavit. Cum porro
vigesimo quarto Oct obris adstribenda sit litteran Cc gnoscitur enim , quota littera cuique diei adscribita beat , si dies a Calandis Ianuari ad Datuni usque elapsi, quorum in praesenti casu a 97 sunt, dividantur per .
12쪽
iesiduo , quod hic 3 emit, aitteram quaesitam inmcanteo sequitur Octobris diem , ad quem alter Poeta memoratam Coronationem reponit, ipsissimum fuisse, primum diem Martis post solemma Luca quem au ter assignat id quod adhuc propius hac itidem a se
thematicis petita regu probatur. Hi, ut sciant, inquam hedibomadae ieriam quisque anni dies ante o rectionem Calendaru inciderit, rem sic instituunt. Ponunt primo annos praeteritos 1 ara his addunt Bis sexto uorum , ut mox dicebam 3I8. numer mus in dies , qui a Calendis Ianuari,ad Datum usque fluxerunt Calendis Ianuari autem usque ad diem et . Octobris fluunt 297 ex tota summa scilicet I 887. subtrahunt reliquum dividunt per ', Hodremanet , indicat feriam quaesitam remanent autem
hic ergo vigessimus quartu Octobris dies an I 273. in feriam tertiam, seu diem Martis, hunc quidem primum post μυmnia Luca incidebat qu)indoquidem intra sex dies , qui a festo S. Lucae usque ad vicesimum quartum Octobris fluunt, eadem feria bis recurrere non potest. Rationes utriusque a nobis modo allatae regulae Chronographicae si scire velit, ex obvio quovis Mathematico ut Gasipare Schotto a discere poterit tiversarius. Quod si id laboris recuset, saltem non gravabitur a Mauri Dantine Monachi e Congregatione
S. Mauri praestantissimum opus, quod de probandistis ordinologicisti inscribitur, consulere; ubi cum primum didicerit b), A. ia 3. Pascha in diem,' prilis incidisse, haud alio tino ei opus fuerit, quam ut Cau
13쪽
Calendarium annis, quibus Pascha hoc die agitur, ac conaodatum inspiciat is adverterit ah, vigesimum quartum Octobris , quo Rudolphus juxta unum Poetam coronatus est, ipsissimum fuisse diem Martis ροφω- limina Luca, adeoque duos hosce scriptores sibi non statum non contradicere, sed accurate etiam respondere,
id quod ex angu quoque tabenis byquilibet nullo ne
gotio consecerit. At id eo poetae isti ab errore necdum excusantur, hiquit Adversarius . adhuc enim Historse cis contradicunt iam ebertus Arginis sis priri Cmtadas Octobru, i. e. ultimum diem eptembris a gnat quiciam facit Chronicon Colmariense, ubi legimin in V Alia omnium Sanctorum Rudos Rex corona turic). Tilduplicem hallucinationem in una periodori prima est, quod Albertus Argentinensis,in thronico Colmarie 1 in unum diem conveniant neque enim nobis persuaserit Adversarius, quod an. 2 7 3. Vigilia Ommum Sanctorum , quae alias ultimo Octooris agitur, in ulti naum Septembris sequem diem Albertus assignat incis derit , aut idem mensis October fiterit,in September. Altera est, quod Argentinensiis Coronationem hanc pridie Calendas Octobris peractam esse dicat volvatur in revolvatur centies Alberti Chronicon, si h te inibi inveniantur , ipse Adversario reus ero. Qui
Rudolphum priae Calendas Octobris i , vel, ut alia ex
ihIta Sigoni m. II pag. io s. Calmetus HisL de Lorr. Tom. III. LX IV edit. nov. pag. 69 ca l. leoendum existimant , pro ML pytisi Calan octinis, quod editio inllisiana praefert, manifeste mendosum est Fuit nuper. cui Albertum cum Conrado de Iliare qui M. Septembris assignat componi ponse putavit, si nimirum loco X. nota numeralis I supponeretur Omissa vocula ri4u legeretur, ιιι -- ωεμιν. CL Hamhalec in Risu Campus L. L Dei
14쪽
tio habet Q demur XIL Ociso uir electum . eumque,
cum eligeretur, non Francofurti, ubi Comitia erant,
sed prope Basileam demoratum fuisse scribit , ut facit
Albertus , tam a se alienus utique non fuerit, ut eum eadem adhuc dies, vel, si altera editio rectius habeat, tredecim omnino diebus ante ipsam electionem Aquis- granii quem locum Coronationi assignat coronatum fuisse assereret. hi id multi. diei Coronationis Chronographus ille ne verbo quidem meminit Ch ; sed Adversarius studiose ad hanc trahit, quae de electione dicta sunt. Nihil igitur hic agit auetoritas Alberti j pote hac de re altum silentis Chronicon Colmari ense quod attinet, tantum abest , ut ob ejus ala choritatem poemata nostra erroris postulari posse credamus, ut illud potius ob horum auctoritatem erroris pollulemus nedum si duo it Adversarius vult sed etiam iunus, blusque Conradus de Mures quod Vindiciis stro videbaturo eorum Auctor sit. Qi is enim vel in rosissimus Criticus huic scriptori, qui I regi hic enim majoris Ecclesiae Canonicus & Cantor erat conseque ter eo in loco habitabat , ubi solemnis ista dies cuique tam nota esse debebat, quam nota cuique domus est Ba sua;
iram Pithoeus curavit Ilasileae apud Petrum Pernam . Anno 3L D. Ia lx ubi pag. 3 9. legitur. -- cm cor tu est euctuc 'udolphus λα-οD--Mcci xxiii. χιι--α Utrum huic editioni magis fidendum sit, quam stisianae, non disputo , siquide in Albertus hic errosta videtur, sive tines, sive auterum diem electioni assignarit scripsit enim pol septuaginta denium lex a nos; Conradus de Mure vero, qui Festum Nilichaelis assignati quocum P.
15쪽
sita; qui Rudolphum ipse viderat moverat, eoque ip
so, quo res contigit, tempore scripsit, qui eidem R dolpno in primis familiarisin charus erat , ut tum ex ipse carmine, tum inde amplius colligitur, quod Gu tam ejus Filiam e Baptismo suscipere meruerit, non plus fidei tribuat . quam Dominicano alicui Colm riensi omnibus hisce praesidiis destituto 3 quid' Conr dus iste in poemate ipsime Caesari consecrato, qua die
is coronatus sit, scriberet,in diem Coronationis ignoraret 3 at ecce novum arietem a Cl. Calesio saxmutuatum , testimonium videlice tangetherii Archi apiscopi d Electoris Coloniensis , qui ipse Caesari coronam imposuit, porro in Epistola ad Gregorium X PRdissertis verbis ait : eundem Rudolphum . . . apud is qui granum . . . duximus, ubi in die Apostolorum it que Simonis Guda proximo , consequenter 28 Gctobris ta nobis fuit . . in sede magnifici Marot corona
tu . An Epistola haec Apographa neque ex A thographo sit quidem videtur sed itidem ex Apogr pho tantum , quod ipsum cujus fidei fuerit nescitur,
transsunt,pta tantam ndem mereatur, ut testimonium
de eventu cum ubique gentium, tum maxime in in
v a Innat Austriae Tom. II. L. VII pag. 493 in not. Col. r. I Extat in Bibl. Caes cod. ins sec. XIV. Vide Herg. Gen. dipl. . I. y ε. 23 ra . ubinaltatri subit, cur Cl. Pater, qui totum codicein diligentissime legit, Mi sun Engelberti epit lana aliquoties citat, imino bonam partem recitat diencc ronationis hujus inde nulli hi doceat 3 cur in notis ad chartam DXXX l. a Rudolpho mox altera die post Ss Simonis sudae datam suis man. 1 3., epocham ejus coronationis scire volentem ad -- cinnariosi reinutat 3 cur in monum Austra. II par. II. p. XXXVI hi cum de nummo occasione hujus solemnia talis in vulgus sparso agatur, res maxime serebat, ut qua die peracta sit, docer
tur, annum duntaxat aefiniata An quia Engelberti telumomum corruptum est,
vestater habet, vi iniri. aratu non reperit δ
16쪽
etia/ imprimis apud Turicenses celabri latum ata iptorein coaevo,in patrio, inui ipsime Caesarii
miliaris fuit, inter Libellas numerari debeat, Erudit rum arbitrii esto, quos quidem, cum non ignorent, quam parum verosimile sit , quod scriptor talis in re tali fallat quam contra frequente sint Apograph
rum errores, pro Conrado nostro pronuntiaturos minime dubitamus. Quamcunque autem in partem inclinent, nostra nihil refert cum Auctori Vind. inconstantia timerito objectetur , etiamsi epistola haec plenam mereatur fidem. Ecquando enim ipsi tam lom gum bona Numina nasium dederunt, qui iennam usque pertingeret, ubi Engelberti testimonium tum, cum opus suum praelo comitteret . adhuc latebat Si scire non poterat , ejusmodi testimonium extare, quia Cal-lesii Annales Austria, quibus primum insertum est , un-
te indisias non prodiere, qui scire poterat, Conradum hoc loco cespitassecladium ei inconscium si fuit, incomstantiae utique accusandus non ta , etiamsi revera tenuisset, quod Adversarius ei assingit nihil praelo committi debere, nisi quod mendo caret. Antequam hinc digrediamur, unum adhuc observare liceat: nempe Adversarius Actuarium Murensem erroris hic a)post citae ob titulum Comitis de At urit angelino Radebotonis primi alisburgi Comitis Patri inditum , cum tamen
alibi in ingenue ineatur, se non videre, quo pacto u ob
hanc appellationem erroris amo sit. Possemus emio, si luberet, sal ominu uni veneras , illuc remittere; quanto major jure tela in Auctorem Vindiciarum, ut
17쪽
x VINDICIS VsΝDIGARUM ut supra advertimus, acta in Adversarium reiiceremus3 quantum scilicet majus discrimen inter utriusque inpers amin causam est. Sed enim humanius ilic misesum facimus, quia alias satis superque miser est, qui asteri, quidem tanto atque merito tam in citer i sultat.
I. interum ac tertium Adversari Capita a nobis alibi discussini iri, superius jam monuimu qua re ad IV. subsequens V descendimus, quae Vindicis nostri tertioin quarto opponuntur. Agitur autem hic de prima Actorum Murensium editione, de qua P. Herr-gotius a sequentia tradieci Acta Mure/isia primo Istis excussunt anno DCXVII . . . . Editionem curavit Petres sus b Inscriptionem magnificam disioni praefixit Grum appellan Origines Murensis Monasteri . . ., cum Dro Chronico seculi XI, quo major seripi rum penuria fuit . . . . ex vetustissimo codice M se rensi edita . . . Mirembergi in Bibliopolio Brulaiau , seniori. Verum oeno hac hederanius errormmyis mere constersa est. Quorumnam errorum 3 per inte valla audiemus. II. Primum omnium, quod Adversario hic displicet est, quod Vindex noster antequam scilicet ad ob
O prolem III. LIII. b Ix Eccardo in praef. ad Orig. Habs.pag. 4. IMMbillonio in itin germ editi nov. p. 4 col. a. Eccardus autem Mabillonius c,
18쪽
is sibi hie consilli deat us , clamat Adversarius a Adeat d. ios . Gisierios, Oudinos, Mabulinios, Mae,os Ziegesaurios vix respirare potesta ira tum vero
Gesseros , orbosos , Menchenios , Caveos raramannos, Struvios, Stolos , Heumannos, aliosque non paucos Historia litteraria scriptores parvo n otio intelliget, quam mariarum editionum, notitia uti sis ac necessaria Ait quam
rim clamoris, quam parum lanae 3 Dixit Auctor vindiciarum 4 rita Murensia primo' poexcuse anno 16I 8 nemo ignorat ergo infert Adversi rius hujus editionis notitiam dari noluit. Qualis conclusi, quae enim tam necessaria inter illud antecedensin hoc cosequens connexio , ut qui illud affirmat, hoc assirmare videatur Adversarius utique non ignora erit,
ruod omnibus notum, nimirum cum ejusmodi loqueni modis sim in nemo em raro utimur, nihil aliud indicare nos velle, quam hanc illamve narrationem --xam, indubiam , certam esses quo modo Flaccusib), cum sibi ipse objecisset, Pictoribus atque Poetis quidliabet audendi semper aequam esse potestatem, sibi ipse respondet: si id est, non diffitemur , vel simile )es hanc veniam petimusque damuseque vicissim. Et vero cui unquam incidit, quod, si quid pervulgatum esse diacimus , de eo sermonem haberi prohibeamus 3 Credat Judaeus Apella, vindicem nostrum , cum illud diceret, hoc nedum intendisse, sed vel cogitasse. Tantum is trutique non juvenabatur , ut P. Her otium tam inepta objectatione peteret. Et cur factum noluisset, quod fieri
19쪽
M VINDICIAE VINDICIARUM fieri etiam ori are debuerat' clarius loquor cur Act rum Murentium Vindex aegre tulisset illius horum editionis notitiam , quae tantum ipsis honorem fecit, sive personam, quae editionem curavit, sive locum, ubi haec Adta est, sive Eruditorum plausus, quos excitavit, a tendamus. Quid demum , si datam a P. Her otio notitiam revera inutilem censitisset, quia eam praeter
ipsam editionem etiam abillonius M, hic quidem iterato vulgatus, deinde Calmetus M,in ipse bis editus, demum Eccardus o Gessendus M aliique des
runt, ut adeoque res ista nemini ignota esse possit: num ideo Eruditos contravenit, quorum ratio ejusmodii titias exigendi hic utique cessat sed mittamus ista, a que ad alia divertamus. III. Primus eri , quem P. Hergoitus in instripti ne Petreficiana de in reprehendit, est, quod Auctor
Chronici Murensis siculo XL scripsisse ibi dicatur, di quod
falsium sit. Respondet Auctor Vindiciarum, falsum ut que esse, quod Actuarius nosterjam seculo XI. scripserit; sed pariter magisque falsum, quod seculo XI. scripsisse a Petreficio dicatur. Aliud est, pergit noster, Chroniconi ciui TLscribere , aliud seculo XL scri re istud Petres
Uirmat, hoc nunquam. Quid ad haec Adversarius' accipit distinctionem nec invitus largitur, haec PetreSkij ve ba Origines Monri Murensis cum Chronico secuti XL si
sola starent , non plus innuere , quam quod Actorum Murensium Auctor res seculi XI. scripserit: quia vero assiditur, quo mavor scriptorum muria fuit quilibet pru
densso) In Itin Gerni editi vetis. 24. nov. p. 4 col. a. b Histoire de Lorraine
20쪽
mprimo iam I. v s, inquit, rem ita concipit, ut Chron0graphum n strum pQ etiam seculo XI. scripsisse judicet quippe cumscriptor seculo vivens duodecimo scriptorum praecedentis seculi penuriam supplere non possiti ita litteram
comprobatum, quo non nemo vir doctus ait: nimi rum, cum de nosti is opinionibus agitur , tantum a esse, ut eas damnemus unquam, ut etiam, cum V itissimae sunt, optimas ilia ramo , atque evidentes ut Amu, nec nisi temere Ἀωνώοεωra caeteros ab iis dissidere posse credamusci qua enim volumu inquit Caesar D a credimus brinter, s qua sentimus ipsi, reliquos
sentire speramus. Quae autem l ut mittat fabam albam sperare imeritus. Quinam enim prudentes illi. qui cum ipso faciant istique qui semper amplius inferunt, atque praemittitur , quod ipse , ut tape alias. ita isthic facit. Dicamus Fabium Pictorem scripsisse res Romanas primorum quinque Urbis seculorum, quibus ingens erat Scriptorum penuria ; num , quod natura homini negat , verba nostra ei tribuent 7 aut prudenti cuiquam dicere videbimur, Fabium omnibus illis quinque seculis vixisse minime gentiumci ergo a pari, si dicamus Monrmum Murensem scripsisse Cnr nico seculi XI. quo magna erat scriptorum penuria,
et erisi mi quippe quae prorsus eadem sunto non innuimus , quod ipso etiam hoc seculo vixeriti equaeso quis sibi persuadeat Petreinium quem μrum nemo ignorato tam a limum fuisse , ut in libelli titulo Scriptorem nostrum hominem constitu