Anthologia in regis exanthemata, seu, Gratulatio musarum cantabrigiensium de felicissimè conservata regis Caroli valetudine

41쪽

Haud secus in liquidas delapsus Tethyos ulnas, obnubit nostrum densa caligine coelum, Protinus Eoum Phoebus revolutus in ortum Illustrat patulum radiis melioribus orbem.

ad Britanniam.

T. eat amissum reparanda Bohemia Regem, . Plangat felicem Suecia moesta Ducem: Tu vero exulta salvo, Brittannia,Rege; Asterna ex illo gaudia fonte fluant. . Dum tamen exultas, nec quassa Bohemia Regem, Nec plangat nimium Suecia moesta Ducem. Principe namque tuo, felta Brittannia, salvo, Rege nec illa caret, nec caret illa Duce.

C amen gratulatorium, convalefientia Regis nostri H issimi sacrum.

OI solentes . pustulae, Morbilli iniqui Carolum Ausi potentem, figere Tumore superbissimo i

Sed quidpiam illi fastui Subest nota dignissimum; D; Omnes

42쪽

antlalogia cantabi de romnes in uno Carolo Conduntur Angliae incolae:

omnes in eo vivimus; Perimus, eo mortuo. Ut enecarentur viri Tot integri, nae opus suit Aculeorum examine ;

Opusque morbo plurimo, Vatisque perversis, malis. At gratias nostro Deo γ

Omnes in eo vivimus, Valemus omnes integri. Florem virum 4ανειμαl Isthaec nequibant perdere:

Corollam Hygetet floream Proinde Musae nectite, Pro pustulisque singulis

Libate victimam Dear Salutis, amandae, bonae. Quae nubem, adoram pellere Serenitatem Regiam

Deciisque nostrum, dispulit, Nobisque nos jam reddidit, Et Angliam totam sibi.

43쪽

In Exantbemata Regia. 33LIngua,tuum officium est CAPITIS proferre dolorem,

Auri quem retulit nuncia fama meae: Sin dolor impediat vocem, succumbe dolori; At discant oculi flendo rigare genas. Flendo vocent Phoebum, dixi. Sed Apollinis artem Praevertit facilis dextra secunda Dei.

A Udaces papulaeque pustulaeque, a o saevae nimis, o nimis superbael Viles quis prohibet colore buccas Moesto pingere, pauperumque frontes Tentare exiguas Sed ob l. dynastas Claros mittite, principumque vultus. Posthac vos scio plurimum suturas Passim vel solito magis tumenteS, Regalem faciem quod occupastis. Lascivire greges licet per OmneS, Haud rursus tamen esse proditores .. O saevae nimis, o nimis superba Audaces papulaeque pustulaequet

T ratis nutat, mare quam flagellat Montis undosi trepidante pessii, Et deos Eurus quatit inquieta Puppe sedentes;

Castoras

44쪽

Castoras nautae dubiis ocellis Et manu quaerunt timida favente Pallet exanguis stupet & carinam Turba sepulchrum: Sic timor mentes subitus tuorum Cepit ; & regem, patriae parentem, Insulam & totam, malus obsidebat Iupiter idem. Non graves nobis tabulae sororum, Non poli leges rigidae fuerunt: Morbus & magni brevis est repertus Causa triumphi.

Vince sic hostes tumidos, & iras Fortis adversas; canet & fugaces Ante te turmas pia quae salute Musa superbit.

45쪽

- In Exantsemata 'gia. nis faciem augustiss. Regis a morbigis intestram.

MUsa redi; vocat alma parens Academiae Nostet En redit, ore suo noster Apollo redit. Vultus adhuc suus, & vultu sua purpura tantum Vivit, & admixtas pergit amare nives. Tune illas violare genas tune illa profanis, Morbe ferox, tentas ire per ora notis Tu Phoebi faciem tentas, vanissime Nostra Nec Phoebe maculas novit habere suas. Ipsa sui vindex facies morbum indignatur; Ipsa sedet radiis O bene tuta suis: Quippe illic deus est, coelumque & sanctius astrum; Quippe si ib his totus ridet Apollo genis. Quod facie Rex tutus erat, quod caetera tactus: Hinc hominem Rex est fessus, & inde deum.

astam, Pembri

Soteria pro Rege Carolo. Ualis veliseri dubius Palinurus aratri, EVerbere quem falso Iovis importuna secundi

Ira flagellavit, sacro rorantia figit Vestimenta tholo, tibi rex Neptune trophaeum: Talis ego, umbriferis nuper prope victima Divis, Haec tibi, quae potui, tantae monumenta falutis, Phoebe potens, animaeque chelyn, protensaque vitae Fila fero: nec enim tanto sine numine salvus'

46쪽

Has tibi votivas potuissem tendere chordas. Nam cum dilectas Caroli est populata medullas Insperata lues, non expectata Britannos Pullula Lernaeo crescens pollentius angue Strinxit, & insano mea viscera torruit igne. Nec mirum si uos collato pectore mixtos Lurida funesti junxit concordia morbi: Invalidos etenim passim famulantur in usus Membra, nec assuetam possunt sperare salutem,

Dum caput aegrota morborum nube gravatur. Stat nostrum cum Rege melos; nec musica coelis .

Ulla, nisi aetherios placide regat AngeluS Orbes. Ergo, cum sevi squallentia germina morbi Deposuit Carolus, senio ceu lubricus anguis Exuitur) meliorque alios revirescit in annos, Parcite vel gemitus, vel singultantia verba Suspirare piis lacrymarum mixta procellis: Quin potius mecum laetis clamoribus Io

Ingeminate, Viri: revocarunt acta sorores

Stamina, ut haec nobis nova sint primordia vitae.

ad Tritanniam.

Λ Nnulus es mundi, speciosa Britannia, sedem Ih iue pala Carolus gemmens hospes habet. Coeperat haec nuper morbo livescere gemma, Atracia ut Solis subrubet arte color :At quasi Dalmaticum flamma explorante metallum Emicat in puro purior Orbe nitor. Collaudet Gallus Siculae jam grana sororis, Gemma tuam decoret cum pretiosa palam. S. Briges, de Coll. Regat

47쪽

In Exanthemata Regia. 1

TNsula siqua datur quae fortunata meretur Dici; vel titulo jure tumescit eo: Tu dilecta Deo vocitaberis, Albion, illa; Cui Regem toties reddidit atque dedit. Nam quod ab Hispanis Numen modo reddidit oris Nunc dedit e morbo, Carole, te reducem: 'Nec tibi, sive tuis, reparatur, Carole, tantum' Sed patriae, & nobis omnibus una salus. Pergite vos Superi, quem restituistis, amare Et facite ut longum viva, id est, valeat. 'Guit. Normia, Cou. S. Pet.

OUt prius abdiderat sacros caligine vultus Admisso Phoebus gratior exit equo. ' in

Nec quod deficeret, spissis pro tempore lumen Nubibus obductum est, Terra Britanna, tuum: Nec, nisi celato paulisper lumine, terris Quo possit curam prodere Numen habet. Hinc cessit Princeps, hinc exerit ora, suiscue Vel solito vultu vel meliore nitet. 'O quam damna juvantiquantique pericular Numen Non poterat, semper tuta, probare, salus. M. D ', Re M.

KEsta genethliacis celebrantur qualia pompis, Quando novam sobolem laeta salutat anus;

E a Quantis

48쪽

antselogia Cantat, sensis

Quantis Roma fremens resonabat plausibus, urbem Quando redux albis Caesar adibat equis: Ornetur tantis lux illa beata triumphis, Quae te restituit, Magne Monarcha, tuis: Illa tuos pariter tibi, Carole, reddidit Anglos, Qui pene exanimes ingemuere malo. Spes etenim vitae restaret nulla misellis, Cum tu langueres, Carole, nostra salus. Quis furor audacem Pythona agitaverit istum, Telis qui objecit stinet, Apollo, tuis, Qui medico digiti contactu perdere virus Lethiseri morbi triste feroxque potes Scilicet ergo tuum tentavit spargere corpus Tabificis maculis ambitiosa lues, Morbi ut Regalis titulo decorata, Britannis Esset grata magis perniciosa lues. Tanta tuo, Princeps, perfusa est gratia vultu, Tam mirus placido fulget in ore decor, Ut, quamvis maculis frons sit conspersa, tabella In terris haud sit pulchrior ulla tuis

' Si quidam in popula frequens vocat . t Morbus Regius, & Valente Rζge. Contra, qui Caroli quatit salutem,

Noster est, Epidemicinque morbxsDicatur, populo licet Valente.

Nempe Principis est, & est popelli Salus

49쪽

In Manilemata Regia

Salus mutua, sympathia dulcis. At qui Principis obsidet salutem, Tantum unus: nimis heu, nimis vel unusi Verum tu interea, misella, morbos

Sentis, Anglii, mille, mille pestes; Ac si e pyxide pullis asset illa

Pandorete nova febrium propago. AEgrotat Caroluse Tremor per ossa Anglorum gelidus cucurrit ima; Quassavit febris algidum popellum. Ut demum valeat, precantur omnes pectoris: illa febris ardens. Vota concipiunt, quotidieque Coram Numine procidunt, precesque Fundunt: Comitialis ille morbuae. Toto pectore Caroli salutem Ardenter sitiunt, 'dropicorum Ritu. Denique tabis instar atrae Depascit dolor Angliae medullas: Phthisiis letiferam fuisse credas. At Rex convaluit; fugantur omnes Morbi: pyxide spes remansit ima.

Γ ulsit nullus Sueco moriente cometa; Praescia nec fati stella, Boheme, tui: Nimirum Carolus dum Vivit, vivit uterque, Et Gustavus adhuc, & Fredericus adhuc... Ei

50쪽

38 Moologia Cantabrisiensis

Astra sevent: necdum rutilis locus esse cometis In Britonum coelo, dum valet ille, potest. Tentavit Regem morbus, non sustulit: Unde e Tam sanctum vidit, credidit esse Deum. AEgrotas moritur: Revalescis, Caroles vivit Anglia. Sic fato statque caditque tuo.

'Α,3 ibis., DI Erodotus taceat quae dixit ' verba parentis Mutus in auxilium Regius ante puer. M.; Mis Regule, non opus est tua fata reposcere, propter Quem non ipsa ausa est esse Ruina nocens. Exemplo noster nobis sit Carolus unus Quantae sint curae Regia sceptra Deo. Hunc peteret morbus cum nuper perfidus, aulus Heu quam grande nefas i nam petiisse nimis: At postquam agnovit quam sacrum hoc pectus, abire Coepit quam celeri venerat ante pede: Omne suum ponit stupefactus virus, & illam, Quam Majestatem laeserat, ipse timet.. Nimirum tenuit nostras Deus ipse querelas, Et sibi quam chartis Carolus edocuit. ubi damna Juvant; iunt ipsa pericula tanti: Corpora non poterant sana probare Deum. Propter quem morbus mitescit, & esse Deorum I nunc hunc curam perfida turba nega. T. C. GP. Jes