C. Velleii Paterculi Quae exstant opera ex recensione Davidis Ruhnkenii tomus primus alter

발행: 1823년

분량: 534페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

C. VELLEII PATER LIlibus auctoritas, senatui maiestas, iudiciis gravitas; compressa theatralis seditio; recte faciendi omnibus aut

incussa voluntas, aut imposita necessitas. Honorant

recta, prava puniuntur. Suspicit potentem humilis, non timet. Antecedit, non contemnit humiliorem potens. Quando annona moderatior ' Quando pax laetior' Diss sa in Orientis occidentisque tractus, et quicquid meris diano aut septentrione finitur, Pax Augusta, per omnis

terrarum orbis angulos a latrociniorum metu servat immuneis. Fortuita non civium tantummodo, sed --

hium damna principis munificentia vindicat. Bestitutae urbes Asiae. Vindicatae ab iniuriis magistratuum provinciae. Honor dignis paratissimus. Poena in malos sera, sed Miqua. Superatur aequitate gratia, ambitio virtute. Nam sacere recte cives suos princeps optimus faciendo

Mit. pr. ae sale mΠitatis metor las ι quod Editor Basil. optime emendavit Etat enim magistratibvia longi iis r e dit a mairabias , tamen nee rea ipsa quemquam de hae eorrectione di iis ara sinit, nee Meloni ita Tiberitia r

Me incussa Moiantas. Sensit Haimai invitissa minus huic loco eonve Bite. Nam in Iera sere dieitue do ii quae animum vi et anhito assieiunt. tit in exemplis a Burmanno Pro vulsata loelione allatis. Forte logendum tmerae siue i omni a vitia infusa M. Itin a. Valer. Nax. V, 4. Se narra Maritalem parentum minoratis LM--m infindit. Ammian. Mareoll. XIV, se me laua ardore quodam insum Aeta Harur. apud Ruinari. P. Σε IAd mitis Moe m lania mihi stiatim in tus infusa est.

ara II. Valesius ad Dueh. H. E. X.s . et qui num veteres illustrarunt. . Per omnia tae'artim OHis angviciae te. Aut per inducendum. arit potiusseribendum: Per omnia omnia terra rem ortia an tia ete. Per omnia is

quena Velleio pro omnino. Vide ad

II, 3 .

Nam feres recta eises aucta ete. Maententiam Velleii non ad elegantiam. qua expressa est sententia. proxime

Meedii Clatidiantia de IV Cona. m.

viorem Parere sibi. Componitar orbis

322쪽

HISTORIAE ROMANAE LIB. II 267 docet; cumque sit imperio maximus, exemplo malae

est.

- 127. Raro eminentes viri non magnis adiutoribus ad gubernandam fortunam suam usi sunt; ut duo Scipi ues duobus Laeliis, quos per omnia nequaverunt sibi; ut D. Augustus M. Agrippa, et maxime ab eo, Statilio Tauro. Quibus novitas familiae haud obstitit, quo minus ad multipliceis consulatus triumptiosque, et complura eveherentur sacerdotia. Etenim magna negocia magnis adiutoribus egent. Neque in parvo paucitas ministeria defecit. Interestque reipub. quod usu necessarium, indignitate eminere; utilitatemque auctoritate muniri. Sub his exemplis Tiberius Caesar Seianum Aelium

regis ad exemptam. Noe ala insectere aensus minanos edicin D Jent, ut Mita regentis; qtii Oh oenios hah it Igo alem ad Nicoel. p. dia. A. Paulinus de Vita Nais in. II, 8a: Are Meerdotia saetis Dei viti doeen ri Eavmplum mage stirides omis, viam grat a Merhi. Vide interpretes ad Plin. Paxaeg. 4 εel ad Pseat. Patieg. 34. Puri a mina L anus IX. 588: movistrat rolerara voras. Non iubes.. Et maxima at M. Gro vilis OMMo. II. 23. p. 434 , legere tentahiale M. Agrippa, et Maecenate, et Stati Ilo Tatiro. Sed Maecenaiis mentionem ab hoe loeo alietiam esse. Ηeinsius ostendit. Simplicis imun est, eum Sehessem Mi e. Obs. IX. p. I 77. et Burmanno sexi rea el μroxime ab eo.

dodia. Mittit Basil. Lerii itertiterentura melius vasematius meheremur: qnia recepi. Neque in pari O patiellas ministeria Res t. Sententiam horum verborum vidit Graevius h llog. Epist. lom. IV . p. 334. Non solum magna nego e;a sine magnis adiutoribus gers et administrari noti possunt. sed ne parva quidem sine bonis ministri reet eurantur. Sesa ἰpsa verba aut mutila sunt, aut mendosa. Od tisti necessiari M. et dignitat eminere. Noti, litisitis ad Properti II. is. 3a, hoe loco tititne, tit et interis dum maiorem viam . quam etiam , habere ostendat. Sed scribendum: quoausti ne essiaritim es . dignitiae ominore. Ad hare verta sua respieit Vel aliis II, 328 r vi quod iam optimum intelli ais ete. Vniri. Edit. pr. munire. quod Edii, Basil. eorrexit. Sia his exomptis. Id est .hure exem pia secutus. Mrmanniis in vi praepo xitionis aiah exi liranda miseet non miseenda. Plinius I, Ep. 18: Dis 4ce, an tu quoque ara, hoe exemplo a mnium tittid in bonum Mereas. Idem II. Ep. 6 i sub eae se praemonere .

quid debetis fore. Pro eo Viae tra

323쪽

C. VELLEII PATERCULI principe equestris ordinis patre natum, materno veri, genere ClariSsimas vetereisque et ins igneis honoribus complexum familias, habentem consulares fratres, Comsobrinos , avunculum, ipsum vero laboris ac fidei cap cissimum, sussiciente etiam vigori animi compage cor poris, singularem principalium onerum adiutorem in

omnia habuit atque habet, virum severitatis laetissimae, hilaritatis priscae, actu ociosis simillimum, nihil sibi

vindicantem, eoque adsequentem Omnia, Semperque infra aliorum aestimationes se metientem, vultu vitaque tranquillum, animo eXOmnem.. 128. In huius virtutum aestimatione iam pridem i dicta civitatis cum iudiciis principis Certant. Neque no-

ad Stati Silv. I, 3, so.

Actu ociosis simillimiam. Eandem

rem sie extulit II, 98: qui, quias agen

da sunt, curet sine ulla Ostentialisno Sendi.

. Nihil sibi Dindicantem , etc. Manifesta imitatio Sallustii Catil. 14t ita O mi us gloriam Petebat, eo magis illam assequebatur. Sie habent multi libri; nee aliter legisse videtur Velicius. In nonnullis Paulo exquisitius

legitur: eo magis illum assequebatur, vel sequebatur. At Cortius contra alteram lectionem exoritur, quaerens quid sit non Pelebat gloriam , et asse quebretur gloriam . existimatque, idem sere esse, e non Petebat, et Petebag.

Profecto, ribi inens Inorit homini, ω civ. Eruine.Velleius, a Wasaio si h Sallustio comparatus, quid sit gloriam

assequi, clarissime ostendebat pSemper infinia alismum. Exempl. ve iustum hahet: se erque infra ali rum etc. B R. Ed. Pri se re sine qum Vultu Mitaque tranquillinis ete. Mihi suspicio oboritur, fieri Plorem vet. eod. sic scribere dehuisse: Multu inlaqua tranquillas, animo exomnis. Sed legat

quisque quod sibi optimum videntur. Sat suerit mihi lectorem admonuisse.

lector, quid sibi lectu optimum vi deatur. Num milii hnec lectio non ad modum displicet. Bvisa. Ego si e non dubito, quin Rhenantis veram le

ctionem restituerit, ita nescio. an hic gno e vox inminum praecedentem

Miri absorpserit, rit II, 7s, P. I 83ἔ

μω Mirtutis nMitissimae emendavimus. Pro Mirtutis nobilissimae. Haec suspi

324쪽

NISTORIAE ROMANAE LIB. IIv 'hic mos seiratus populique RO. est, pulandi, quod optimum sit, esse nobilissimum. Nam et illi antiqui, ante primum bellum Punicum, abhinc annos CCC, Ti.

Coruncanium, homin om novum, cum aliis omnibus hOnoribus, lum pontifieatu etiam maximo, ad principale extulere fastigium; et equestri loco natum Sp. Carv lium, et mox M. Catonem, novum ellain Tusculo urbis inquilinum, Ilummiumque Achaicum in Consulatus, CenSuras, et triumphos provexere. Et, qui C. Marium ignotae originis, usque ad sextum consulatum sine du

bitatione romani nominis habuere principem; et qui M. Tullio tantum tribuere, ut pene adsentatione sua, quibus vellet, principatus conciliaret; quique nihil Asinio

Pollioni negaverunt, quod nobilissimis summo cum Sudore consequendum Bret; profecto hoc senserunt, i cuiuscunque animo virtus inesset, ei plurimum esse tribuendum. Haec naturalis exempli imitatio ad experiondum Seianum, Caesarem; ad iuvanda vero Onera prin

cipis , Seianum protulit; senatumque et POP. BO. eo

perduxit, ut quod usu optimum intellegit, id in tutelam

securitatis suae libenter advocet.

a 29. Sed proposita quasi universa principatus Tib.

ego naturam tinam et communem

In etiisse Me animo Artus inesset. ete. Eandem sententiam ita expressit Livius, novorem hominum enu am

agetis. IV. 31 Mm titim fani initio genus, in quo eniteret inretis. Sed totus ille loeus eum velleto eomparandus. Eo per xli. Exempl. vet. habet reo moduxit ele. Bura . Perduxit verius viiletur. vide quae notavim

325쪽

27o C. VELLEII PATERCvLI Caesaris forma, singula recenseamus. Qua ille prudentia Bhascupolim, interemptorem fratris sui filii Cotyis, consortisque eiusdem imperii, evocavit; singulari in eo negocio usus opera Flacci Pomponii, consularis viri, nati ad omnia, quae recte facienda sunt, simplicique Virtute merentis semper, quam captantis gloriam. Cum quanta gravitate, ut senator et iudex, non ut princeps et causas pressius audiit quam celeriter ingratum et nova

saris deest forma. vel simile. Quae dieiio Meilantia librarii in tertium

vergum translata est . ut videtur. ubi plane superest. RHEMA .RMaevolim. Biane Melonins Thria Vmum vorat, Tacitias mea P rim. MAN. De varietate in seriptura huius nominia vide Lipsitim ad Taeit. An n. II, 64. et Interpretes ad Sueton. I ther. 3 . De utroque rege, Maseu poli et Cotye, Caer Histori Reg. Thrae. p. 72. Pro Cmus, quod in edit. pr. est, eum Ile insio scripsimus Cotis. rmam e o Al. videtur hie dee, se Per, ut legatur. ρ- amitaliae se

sum in tertium versum, unde ineuria librarii deridit, reponatur. Nam ut hie superest. sie tithie deest. Nee tamnitum moverit lectio, quae Paulo inserius in margine posita legitur: nam misistiore illa inferior haee indueitur.

Hoeta Pomponii. De eo vide miniatim ad Ovid. IV . ex P. s. 75.

Mererilis semper, quam camantis. Me anus edidit: merentia semper magis quam ea antis. Sed arragia saepa

omitti, vel tironea seiunt. Cum mantia Maritate. Seribendam: Iiam quisntia W-itate. Iam transiti ni inservite . noli simum est. II. 36 : Iam mna gruis acarieram Mideri potest.

Vide Daerum ad Hor. Prooem. I. a. Et earusas pressius milia ' Vmis m. Hetonius vIdit. pressitis poni Pro ac curativa, altentius, diligentius. Cline eo Tisse. Disp. IV, et: Ita e Pertur halionea definitima pressius. Gellius I.

3 i Theophrasma autem an Iair tis sti mr fine ro ima et ea acrius pressitis a

quom ciere disseris. Frequena haepotestate Macrobio, v. e. in Somia. Scip. I, xέ: in Menietur pressitis inmeri ei ntis am in ore ta connexio. Reliqua eius Ioea dedit lacob. Gmnovitis ad p. 26. Sie elim perim in Sene ea de Trutiq. an. I, pressitis i ita in Appuleio Met. V. p. sa Pressio rem ciautelam. p. 36, meastores cossura tiones. Copulam et cum Aldo Nep te tollere malim.

Ingratum et no- molientem n presin

sup Hare verba errore Iibea si trans posita videntur. Ego in tertium stipe riorem reponetida puto, videlieel post

sanus. Sed maiore eum similitudine veri Editor Mail. et palam nomen Linboriem revoravit ι quod ab eo P ,st omleriter positum. ego Post v ressa Ponere malim : Quam celeriter in Mum et nosis modι-M- mPressu LMnem 3 ut aequena vox quibtis nomen Libonem

326쪽

ΗISTOR AE ROMANAE LIB. II

molientem oppressit' Quibus praeceptis instructum

Germanicunt suum, imbutumque rudimentis militiae Secum actae, domitorem recepit Germaniae Z Quibus iuventam eius exaggeravit honoribus, resimii lente cultu triumptu rerum, quas gesserat, magnitudini' Quotiens populum congiariis honoravit, senatorumque CenSum, eum id seuatu auctore facere potuit, quam libenter explevit, ut neque luxuriam invitaret, neque honestam paupertatem pateretur dignitate destituit Quanto cum honore Germanicum suum in transmarinas misit pro vinciasy Qua vi consiliorum suorum, ministro et adiutore usus Druso, filio suo, Maroboduum, inhaerentem occupati regni finibus, pace maiestatis eius dixerim, velut serpentem abstrusam terrae, salubribus constasiorum suorum medicamentis coegit egredit quam illum ut honorate, nec secure continet ' Quantae molis bellum, principe Galliarum ciente Sacroviro, Floroque Iulio, mira celeritate ac virtute compressit, ut ante

extruserit. Vossius Clementem exci

disse putabat. Sed quo modo Agrippae servus ingratus in Tiberium' aut quo modo Velleium adulatorem dece-hat i vilissimum servum inter Tiberii

hostes memorare pRevondente cultu triumphi etc. Exempl. vetustum habet, resPonden tem est. Mihi alias sie legendum videtur: re' dente milia trium i r rum quas ge/sema magnitudine. BTRAR. Qua Mi consiliorum suorum, minia

atro etc. Sie interpungi iussi. In edit. pr. nulla est distinctio. occupati regni. Boiohemiam intelligiti RHENAN.

Glabribus consiliorum suorum m dieamentis. Vncis inclusi verba cons Lorum moriιm , e Praecedentibus te. Inere repetita. Medicamentum velleis

ius vocat, ut Virgilii vectis utar Λ VI, 42o: messiciatis frugi s osam. Sie Aelianus Hist. Anim. XI, 17, draconi apposita narrat: Gaatrae οῦγας δρυ- μίvae μιλικμώrtu. Solin. cap. 3o: angui. bus Obiiciunι gramana medicara. Vt hic serpens ossa obiecta, sie apud Sene-

eam Med. 684, et Plinium II. N. VIII, IS, incautamentis magicis extrahitur latibulo.

Vt honorate, nec se re contine '

Editor Basil. seripsit: Quam altim et

honorare. nec se re continet ρ Legendum: Quam illam ut honorate, ita nec secure continet ' Vocis honorata ultimae syllabae sequaens ita extriverunt. Nec secure est non negligenter. Sac Miro, Horoque Iulio. seri-hendum Iulias ' Nam uterque Iulius nominabatur. Vide Taeit. Ann. III, 4o.

327쪽

Pop. BO. Vicisse M, quam hellule, Cognosceret; nunciosque periculi victoriae praecederet nuncius. Μagni etiam terroris bellum Africum, et cotidiano auctu maius, auspiciis consiliisque eius hrevi sepultum est. I3o. Quanta suo Suorumque nomine extruxit opera Quam pia munificentia, superque humanam evecta fidem , templum patri molitur ῖ Quam magni sico animi temperamento Cn. quoque Pompeii munera absumpta igni restituit ' Qui, quicquid unquam claritudine eminuit, id veluti cognatum censet tuendum. Qua liberalitate cum alias, tum proxime incenso monte Caelio, omnis ordinis hominum iacturae patrimonio succurrit suo Quanta cum quiete hominum, rem perpetui praecipui que timoris, supplementum sine trepidatione delectus providet y Si aut natura patitur, aut mediocritas recipit hominum, auro deo cum, de his queri, quid hic meruit,

os u. vide D Letiboreh. ad Lilia 3III, 2έ. i idem .piam. Alias, qui i quid tinquom. Ru NAN. Hanc corretii Rem recepi. Εdit. pr. qui quidem suom. μειω melio. Editi pr. morae G Ii: quod Editor Basil. eorrexiti Stim emeritim, sin rmidatione ete. I. ipsius ad Taei L Ilist. IV, έ . sie interpungit: simplementum, sine trepidati a. deIeettis pro idet ρ ut supplem nitim deleettia iungatur. At sie sino tre. pidatione nihil disseri a praecedentiquanta cum viridi Repone: Quanta citin quiate hominum, rem Perpetui stra Himique timoris, sumtimentum . sine aristoclinione delevitis, W-ides primo deo erum. Alias . aia Aeorum, vel auri s deo m. ME N Ilahoeunietis ille Velleii eodex haue eum alii, MSS. communem enlamitatem atii io initio et fine foedioribus, quam in mi dio, corruptelis et lacunis latio. i. t. Huius loci mendum sis icillere concitus est Mittir Basil. amu res de rem de itis queri. Alii aliter, sed stim tra omnes. Nee, quo modo ex tam

328쪽

primum, ut scelerata Drusus Libo iniret consilia ' deinde, ut Silium Pisonemque lam alterius dignitatem consit uil, auxit allorius ' Vt ad ma Ora transcendam quar quiuia Hi haec ille duxit maxima; quid, ut iuvenes amitatoret filiost Quid, ut nepotem ex Druso Z Dolenda

adhuc retulimus: veniendum nil erubescenda est. Quantis hoc triennium, M. I inici, doloribus laceravit animum eius y Quam diu abstruso, quod miserrimum PSt, pectus eius flagravit incendio ' quod ex nuru, quod ex nepote

dolere, indignari, erubescere coactus est. Cuius temporis aegritudinem auxit amissa mater eminentissima,

et per Omnia deis quam hominibus similior si mina; cuius pol pialiam nemo sensit, nisi aut leuutione periculi, aut accessione dignitalis.13 i. Voso siniendum volumen sit. Iupiter Capitoline,

misisti tit Silium Pison nare ele. Ille verba quaedam excideritiat, in quibus sui39lendis, vanum sit, coniecturas exercere. Editor Ba,il. eonieeii: Arinde iis Sititis ei Piso, quomina rati rius digni is em constituit, ' ait viti ritis. Cuius coniceluiam Vossius et Ile insitis pro editiotiis primae Aeript ira Dimis sistinaui r arripuerunt. Atiati titieritis. Milii videtur deesse iam. Sic enim legendum puto: tit Siliam Pisonem e fiam alteritis digni

mari. retibeseere coactus vir. svaga. In Mil. pr. deest verbum embescere. iEt per Omnia dris ete. Imiratur Νtit pie. Seueri Epist. I, p. 35 : O beatum , et Per omnia similem Apostolis, etiam in his e Die A. Oi m. Dicit. II. 5:

quem per omnia APostolis esse eUrisAmium , fidei Miritis, ae Pim artim 'r' raros iantur. Vide quae notavimus ad II, 35, P. I 6. Ctiitis potentiam nemo sensis ete. In ei dem Aetii enitam Senecti Anthol. Latin. lom. l. p. 598: Crispe, poιensntin tim , nisi cum prodesse Molebas.

potentiam estis intaria sensti, misi iam

329쪽

274 C. VELLEII PATERCULI HISTORIAE

et auctor ac stator romani nominis, gradive Imrs, perpetuorumque custos Vesta ignium, et quicquid numinum hanc romani imperii molem in amplissimum terrarum orbis fastigium extulit, vos publica voce obtestor atque precor, Custodite, Servate, protegite hunc statum, han Pacem: eique lancio longissima flatione mortali desti

nate successores quam SerissimOS, Sed eos, quoriam

cervices tam sortiter sustin udo terrarum orbis imperio sufficiant, quam huius suffecisse sensimus; consiliaque omnium civium aut pia,

Et stator. Exempl. vetus habet rae a mor. BunΕn. Omnino probranda Puteani transpositior Iupitor Cui m

nis , gradise Mors. Habet siti idem

Nurs nonnullos titillos cum Icive eommunes, tanquam coris r Maloris, incim

ris . ete. Sed tit nunquam Itipiter g insetis, ita nunquam Mars stator Umeatur. Cuius rei testes sunt lapidestiuii tui. Eι quicquid n intim hane remani imperii m iam ete. Exempl. vel astramale habes t es quiequia nominum honoromni imporia motim in iam ias tim te. Bu a. Meuatius ex inquinata veteris codieis seriptura, quam Bure-rius prodidit, ingeniose elicuit eomia modissimam lectioni)m; quam sequi non duhitavi. Hiane Pae m. Post has v ex excidi se videtur, hiam principem , ut Lipsius suspicatur. Ninimo nutem pr hancla est ratio V sit, hisne i virem in hune principem , aut Peri Dii. eadem verba in h. ne Meem muttititis. Nam Apud scriptores, qui sub Caictoribus vixerunt, Pax romana dicitur pro imperi

nostram mertie mi, tibi hanc unti

nem pulchre, ut solet, explicui Gr

novius.

330쪽

BEATUS RHENANVS

O vetustatem consumptricem l imo potius, o hominum in euriami nam utram magis accusem, plane dubius sum. Noli satis erat latinissimi seris loris titilissimum opus initio suo truncasse, Disi sine etiam suo mutilaretur: ut nihil di eam de vitiis, qui hiis in modio foedissime des armatum est. icunque vero sit, noluimus tam insignem scriptorem situ diutius emarcescere. Prot Iimiis mine in modium, seu tra, sed non sine taedio studiosorum, iam in quartum annum emeti latius exemplar expectando, cunctati. Protulimus, inquam, ut ab aliis illi quoque subveniatur: tu hoc vetereis imittiti, qui priusquam Medicina in nriis compendium esset redacta, morbidos homines in triviis ne compilis statuebant, ut a praetereuntibus salutaria levandarum aegritudinum remedia di ceretit. Curavimus utile in nos multa vulnera persecte: nonnulla sic. tit et eatrix etiamnum appareat: quaedam splenio tantum obduximus. Nee propterea nullam mihi gratiam habebis, tim iee lector, quod non omnia restituerim. Id enim a sque emendatiori eodice non erat possibile. At metis et unienserat, et mendosissimus. A sim iurare, e iam, qui illum deseripserat, ne ver-hum quidem intellexisse: adeo omnia erant consum, absque tillis punctis aut di titietioni hus. Quod si tu seireq. quam egia laborarim in his fragmentis ill- cumque rostituendis, eredo saleberis te mihi Donnihil dὰhere. Neque enim quia tu multa absque cissen;ione legis, idei reo e ex planus erat: imo nihil erut non depraualum: in singulis pene verbis haerebatur. Fatet tintur me vera dicere, 'ilicunque vPtustum e leoni iti Apexerint, qui in Murtiaeeta si hi tiliotheca adhue asseruntur. Proinde cogita. ιν tantis milii vigiliis constiterit haee qualis 'itialis castigatio. Noe non tilia gratia di eo,' quam quod video quoiaam ingratissimos alienorum labrarum aestimatores, imo derisores, qui eum ipsi nihil praestetit, hoe agenteis naso suspendunt. Nam eum superioribus annis Liadum Annaei Seneeae selioliis meis exposuissem, libellum nou minus de- Pruvaltim quam veterem, Atatim reprehendere me quidum, temerarie factum a me dictitantes, quod eius aiatoris interpretationem suscepissem, qui mihi i tu non esset eognitiis. Quasi vero, qui iam olim poetas enarrarunt. aut nostro Acmeo sunt interpretuli. non conieeturas plerumque sequatitur. Et non

magnum sit, rei pretiosae vel partem habere, si integram possidere uon detur.

SEARCH

MENU NAVIGATION