De insectis, in methodum redactus; cum notularum additione

71쪽

iussu haec est singularis mucrique suba laetus Ichneumon, stve teηuia vespa, adeo que Historia hac, αque ac princedens, muti sunt atque imperfector; quoniam hissunt tantum partus nothi, S non Papiliones, qui expediari debuissent, quorumque, Erum hin, S earum Chrysalides sol taηtum Larτα.

72쪽

S E C T. III.

De papilionibus alis pendulis seden- tibus. ii que corporibus suis propius admotis, instar Volucrum ala

rum.

TErtia haec Sectio, de Papilionibus

tractans, admρdum probixa est, S merosae eorum Classis Historiam contInet. A ipse mihi satisfactum esset, si genera sub- ordinata, e disserentiis quibusiunque, in Papilionibus ipsis conspicuis, desumpsisse potoisem ; ab que good idos, notis quibusdam vulgaribus, in Papilionum Larois a ertililitas, di ponere coactus siem. Sed desiptionum particularium, quas Author nosterprorsus omisit e cientia in hanc methodum necessario me compulit quippe ex meris Huris parum certitudinis codi i potem Observamus quidem Papilionum quorundam antennaSdas exile ρ; esse instar stulorum serreorum, alias Sero plumosa, ; porro quosdam humeros suos habere plumarum valde plenos, al,

73쪽

os acitem Capita, V eruntameη discrim, na haec nec certa sunt, nec fatis vulgaria Cum e contra Erucarum discrimina 'in multo insigniorg, veluti Cornutam e fle, Pilosam, Nudam, Grandem, PasVam,

N U M. XVIII. Oc erucarum genus in sylvis alneis moratur,quamdiu folia tenera sunt & succi plena , sed ubi obdurescutit ac ardore solis

arescere incipiunt, ex iis migrarς solet aliaque loca frequentare. Pacificum videtur ac mansueturn,

nam ab aliis injuriam si patitur, non resistit, sed fugit. Tranformata tionem inchoavit sexto Octobris,& vigesimo quinto Aprilis sequentis Anni 16sq. figuram assumpsit

L 3 papilionis

74쪽

papilionis cerulei, sed rubore quodam,ac subfusco seu spadiceo quo

dam colore, in membris posterioribus commixti. Immotus plane permansit in vita, a Vigesimo quin

to Aprilis usque ad secundum Maii, quo die sine ulla loci mutatione

aut corporis manifesto motu pra cedente, extinctus est. Sed ant quam exspiraret, ova aliqua excivisit, viriditate insigni, quam nostrates Hispanisam solant appellare,

tincta. Papilionum ova, iη corporilin seu, dum Γdhue sub Chrysalidis fuco per μ't, δε- prehendenda sunt; isse que siue dubio eligentiales sunt Poemeω partes, aeque ac Crura alarque, ω secto modo a mari grueram. Quamprimum Larvam suam qualemcrengae plene deposuerint, paratae sunt ad Copulandum cum maribus ; verum si contigerit, ut denudarentur quando solae, ab que maris δε- dalitio, idico ova citra copulationem uitam deponant; tametsi verisimiliter ova talia Α- necanda Iret, nec prolem paritura.

75쪽

N U M. XIX. Ruca haec vescitur salicum herba seu soliis albis & o,

longis, sed non nisi recentibus ac succulentis ; tardo incedit motu.

Metamorphosi se dedit decimo die Octobris primoque Maii succedentis anni 1 ὸ64 papilio inde

exortus est tranquillus admodum ac modestus. Acu aut acicula coηρ tacta subitb se praecipitem ac deo sum dejecit, instarque mortuae, sine motu se continuit, adeo ut eum jam extinctum existimarem, de quo ut certiorem me redderem, acu eum transfixi, sed nihilominus

nullum dedit motus aut vitae indi, cium , sed paulo post alas suas expandit, Volatuque se alio transferre conabatur, sed virium defectu, fuga sibi consulere non potuit, Vib

76쪽

tamque protraxit usqtie ad undecimum Maii 166 .

Fscitur haec eruca salicum foliis; sed tarde admodum ; quemadmodum etiam in rependo& corporis motu ignavus deprehenditur ac piger. Ab alimento abstinuit vigesimo quarto AUgusti, ac filamenta quaedam nere in epit: sed opus imperiectum reliquit, locustaque Depe permutavitiisque ad decimum-quartum Octobris: eo tempore viridem colorem suum deposuit & rubrum assumpsit, post lue dies duos nulla iacta

transformatione, mortua est. Existimo erucam hanc totam hJ emem commorari in salicum caritatibus,

di primo vere in papilionem converti ; sed conjectura est incerta, ςxperiri hactenus non potui.

77쪽

atus; noctes atque dies, de vorandis albis salicum foliis occupatur. Coena absoluta caput ste studinis instar) intra corpus retrahit & abscondit, ne frigore noctur ni aeris aut pluVia datur. Post quam abstinere ab ordinariis alimentis observassem, eum Vitro ad medium usque terra repleto imposui, adjectis aliquot salicum fragmentis: haec statim pulveris

aut arenae Instar comnaliauit, ac platuitoso quodam corporis sui succo ita maceraVit, Ut inde accommodatum subeundat mutationi instamii locum sibi ex struxerit. Donaum cula haec quoad externam speciem, a communi salicum ligno nihil

differre videbatur, nisi quod longo

. esset

78쪽

esset durior, adeo ut cultro vix dis rumpi posset, atque intra eam erucam aut vermem latere, conjectura

assequi perdissicile fuerit.

Priusquam ad novum viri ge nus se accingeret, spatio duarum

horarum omnem colorum elegandi

tiam amisit, coloremque recepit lividum rubore quodam tristi ac ob scuro imbutum, tanquam si jam morte fuisset anniti landus..In hac altera quasi nativitate sive originis suae mutatione haesit a trigesimo Augusti 16s3. usque ad undecimum Aprilis anni 166 . sive sequentis: atque ex durissimo cortice ante descripto, erupic atque in lucem prodiit papilio subcineritii coloris, aquositate quidam minime ingrata dilutus, hac apposita tabula delineatus. Dum vixit con tinua quasi quiete delectabatur, adeo ut vix se movisse, aut locum mutasse

79쪽

mutasse observari potuerit. Acicula tandem a me transfossus vixit usque ad xxiv. diem Maii. N U M. XX. c.

carum genus ante descriptas omnes superat. Versatur plerumque in sabuletis, seu cumulis, &collibus illis arenarum, qui H'blandiae, &,Zelandiae littora cir

cumcingunt, Ubi aere clementiore fruitur, atque pro alimento utitur

frondibus palmae illius, quae nostratibus Dahalatae, & quibusdam Duin-zoumtenelle dicitur, quod ea herba Soldanellae marinae, quae &nuncupatur, & in ripis marinis abunde proVenit, concolor

est. Haec herba fortassis Myrtus Brabantica) .erat ipsi cibus grauissimus, qui ipsius palato allubesce

80쪽

bat magnopere ; sed mihi acquisi tu difficilis, ut qui proclii a fabuletis habito ue quocirca eam, prae dc- sectu hujus herbae, docebam vesci frondibus quarumdam fibcum, quae Soldonellae marinae siccitate

non erant nec colore absimiles. Duas haec eruca caudas habebat & ubi vexabatur, eX utraque cauda rubrum emittebat radium sive aculeum, quem inflectebat, &veluti irata vibrabat trementem, atque intro trahebat denub: ast te etiam norat caput, uti solent i studines, retro ast lucere & occumlere , sortean ut id illaesum conse

varet.

. Transmutandam se deponebat pridie Non. Septemb. sub soliis sa lignis nonnullis, quae florum a senetorum beneficio arcte colliga rat, in formam quinque peculiari una domuncularum, sic uti eam in statu