장음표시 사용
21쪽
st autem postea quiratur,quare putridu humor est in eo inuentus,demonstrario peri suam ciuiam simili , in vi
quia prohibitio exp1rationis & euentationis,calorem naturalein tarrupens,&extraneum μα in multitud1ne humoris. Si autem adhuc dubitetur, quare Phibitio transipirationis 3c euentationisinimietita in humore, demonstratio etiam eius similiter per suam causam est, quia oppilatio est inuenta in corpore iti sus hmeatibus, per quos euentatur calidum ,&expirat capnosium. Si vero postea dubitetur adhuc. uare non flestri .rimenta,demonstratio per suam causam est, quia aliqua ex causis oppilationis est indema : quae est ut uuii ita multitudo,aut grossities, aut viscosita aut nimia frigiditas; aut secitas,aut calor cu fictitate&c.ddund hahile, Iarum magu fuerit causa, erit pariter notior apud demonstrante.-Si aute suppost in inultitudo humorie sis Mis, musa, 'matur,liare multitudo humoris sit inuenta, demonstratio eius per suim causiam es 4h nil iram& inconditionibus Moniurationu clicitur haec resolutio per conuersonem faciens debet assumere pro medio causam necessa iam Isne
maxime utuntur scient1ar doctrinales: ut geometri & reliqu quae non obaliliddim sunt doctrina sinistoti
Vel tradi posse hoc Venere θω riri i. i N 'μΦ''yςdix in scientiam medicinae traditam esse.
23쪽
& praedicatur de ipsa in quid: oportet ergo, si aliquiis vult concludere extremum maius esse diffinitionem mino ris,ut medius terminus conuertatur cum utroq; extremo,ita. s. ut meatus terminus sit predicatus de minori ef in μ. quid est&equaliter,& pr dicetur de medio ex via quid est&ςquali misi. n. s leniit in syllogismo in conditione, non sequitur maius extremum esse diffinitionem minoris, sed sequitur tantum, quod sit inuentum ei. Sed exista tibus praedictis conditionibus in syllogismo contingit, qudd figi petitio eius,quoa est in principio. Nam ii osten datur,qubd diffinitio animet est numerus mouens seipsum,sicut videtur Platoni, per hoc scilicet,l anima est causii vii vitae pers ut dicatur, Qui R id est causa vitae perii est numerus mouens seipsunused anima est causa vitae per se, Mahanima ergo est numerus mouens seipsum: tunc meὸius terminus aeque erit diffinitio minoris, ut maius ex muti & erit utraq; diffinitio una, diuersarum tamen interpretationum & diuersorum vocabulorum idem signifiein talium. S1 ergo per unam inuentam diffinitionem ostendatur alteram eidem inueniri, cum in una intelligatur ab istis: tera,& respondeant sibi inuicem aequaliter de quaestione quid est, manifestum est iam, quod ostenditur id seipsum,& ita petitur quaestum primum. Ex his ergo videtur,qubd non est possibile demonstrari sit per disti uitio '. nem. Syllogismo etiam hypothetico non videtur extrahi posse diffinitio, cum fiterit ignota. Sicut enim dicii , Philosophus, quemadmodum in contrarijs stpe distinitionem venantes dicimus, Si di finitio sanitatis est dis*6ὶ ἡ tio faciens actionem, tuc etiam diffinitio aegritudinis est dispositio nocens actioni: sed diffinitio sanitatis est illud: tione diffinitionis est petens, quod est in princi, pio, propterea, quia eius intentio est,qubducientia in diffinitionibus contrariorum,&ignorantia in ipsis est secu dum unum modum, quia ostendit aliquid per id, quψd per ipsum ostenditur: quod est petitio diffinitionis. Et,si cui forsan diffinitio unius contrariorum esset notior aliquando, non accideret hoc in omni loco. Et propter hoc,qui x ι ponit,qubd per diffinitione inuenitur diffinitio semper &in Oinni loco,contingitiam, qubd petat diffinitione. . Nec etiam contingit, qudd extrahatur diffinitio per inductionem, eo quod in inductione ostenditur,qubd res ζ' inuenitur in re dictione praedicativa diffinitio aute est dictio expergefaciens de substantia rei conditionalis in exe bii 'Locutiva non praedicativa. Iam ergo patς quod nec syllogismo cathegorico nec hypothetico potest ostendi diffini bi itio, nec etiam inductione,ita scilicet, ' diffinitio sit ex tuis argumentis conclusa, vel utconclusio de necessitate se- y - quens, per illud,quod dictum est. Restat ergo inquirere modo,utrum perviam diuisionis sit possibile inueni re diffinitionem. Dico ergo,quba Arist.in secundo libro praeallegato dicit,qubd via adiuisione non est perficies, Tut inueniatur ex ea aliquid ignotum, nedum qubdinueniatur diffinitio, sicut ipse idem dixit in prioribus mam si non oportet, quod conclusio deducatur, sicut ex via concessionis,sed ex via, qua sequitur de necessitate ex aliqui AEhus,qux concess sunt. am,si volumus ostendere,qubd homo est animal ambulans,duos pedes habens, ex viiii
sione, tunc npn est alius modus, quam iste,ut dicamus,Homo aut est animat,aut non est animali&cum co-1tηx nobis,quod est animal,procedim o m
itamen utili in syllogism0 quibus *quitur. Adhuc etiam in Prioribus dixit,quod in diuisione quando conamur per eam ostendere alueui. qu' ignotum, fit petitio ut, cum dicitur, Homo aut est rationalis aut irrationalis: sed no irrationalis: ergo ratis- inalis p :'3 .h 3minime si rationale,propterea, q*jahominem non esse irrationale non ostenditur nisi per hoc, quod est r I ne utens:&,quod inratione utens,est rationale: ergo, quod ponitur ut praemissa,intiui clusionς. M4'men seu icit Arist. Et si via d1uisionis n5st per syllogasinum est tam se l mi titur divisi quod homo aut est animi' aut non animal deinde si est an syllogisnu,qWod est ana mal & non no animal,&quhd est gressibile,& qudd est bipes,&non nonoessibile nea;
nobis homhyis dis itio. hii 'gi sinis. In venat loe ergo quiditatis scut di t Phitr. sophus accipienda sunt,qux sempex sqnx rei: ex xρηddtur autem in plus, non tamen ςxtra genus: dico autem iR plus N e tra ge*us,ut trinitati inest in , quod est ex tr nummum, idest multis:in plus autem & inta aenus, V uiny xamin mparitas,&ςxtenditur in plus,quia uinario inest, non tamen extra genu, nihiln 'nui
sint talia usq; ad hoc,qubd sufficiat: sufficit a te,cum unumquodq; it in ptu A praedicantur in eo, quod qhid est,& ordinetur quid pri-
secundum,uniuersalius enim priui 't quod irinitati inest numerus,&quod impar orimum &n mensu Wn Vmero, neq; mponi ex numeris: hocm totum iam trinit xis est diffinjti ' V M autem sint di u1siones ρ sic progredi sicut dicit Arist. maxime tamen,quando genera, quae diu1duntur sint nota inesse reiri dicantur:&,quando suerit diuisio,in quanqn radii erro ut quia siti Is entia,' times au nis nonini in hinc omne animal incidit,sed rationale Iantu&volatilessi quando fidiuisio indict entiari
uales tam in alcidentalesivi si diceretur animal aut est sanum ati seniso. iris nostinuenitu diffinitio hominis. Quando ergo conceditur,qub genus divisu znstentum in re. cui RAMI ursissimilo,&no erratur in diuisione & transitu,donec peruenitui ad Abeso
24쪽
occulta per manifesta declarant,aut no sunt dicendi doctrinae, aut non ordinariae talis,quod supradiatii ess ppellare aut licet huiusmodi doctrina non selli termini dissolutionem, sed & apertionem ut quidanninauere:aut res lutioneram divisit 'nem aut ut alii quidam explicationem aut expostionem ut alii acet autem -cemodi doctrinam appellare non tantum dissinitionis dissolutio em, sed&expiataVisitavi rara'. 'Nimyψp 'bubus modi facere doctrinam,quemadmodum Heraclide, u sunt& eam,quae est secundu copositionem,& ipsi Herophilyo quidam Erasseratio
25쪽
. U P Rhy VI in imui. immedixit Ex χX Sc.idest ex qua retrahiturqueo tum mommarte per via rationis.I. per causam:& hoc intendeba cum dixit,Ex qua omnes artes siecundu ronem consistunt.Et est alia translatio planior in hoc loco ham. bi haec habet, sistunt, illa habet,extrahuntur. Expo
Inquit.n. GaI in fine huius libri innumeratione suo: