장음표시 사용
171쪽
16s mitrita ae Gerasi commentarius
a, ceptis. earumque rationem specialem ειν, tim explicabimus.
is quae praedae cedunt, non habent pomimuse nium .' capta autem ab hoste cedunt praedae,
M LMS. f Λ. R. D. Resp. capta ab holle,
is adeoque res hostiles. praedae omnino e dunt, res autem nostrae , ex hoste rece. ptae , non videntur cap ae . I a C msu. ,. sed pro non captis ceci lentur; Grol. i. D c. I 6. S. I. adcoque nec pro praeda ha-
,, beri pollunt. Ut postliminio non redeam J V Adeoque
se pri liinis dominis non restituantur.
Ut hae opponia Labeo J V In I. ag. F.
is carptiv. Equidem verum est . aliud esse se postliminio redire, aliud in praela esse; is contradictionem enim inferret , rem priis stino domino restitui debere, & e m omis dere debere occupanti. At negamus, res A nostras mobiles ab holte captas, & a n is stris rece tas, jure Rom. in Maeda esse, M nisi in casibus exceptis : nimirum . in nais vibus lusoriis, in armill , & vestibus muis litum , in bonis tr , nsfugarum , Sc . Ubicunque reperiuntur . moenι ejus , qui
mnit J ' Cum satis probatum sit , & jure,, naturae . & iure Romano res mobiles p suis li ini itio recipi. sponte sequitur . tulas nonis esse si quae commercio paratae ad alios per- ,. Veniunt, quia emtor rem emit cum sua ,, quat late , adeoque cum postliminii onere. Nec via pacatos reperta J ' Quia non- dum postliminio recepta est , quae apud ti pacatos . seu medios reperitur. Aiat intra fines per.iιιcta J V Si res no- , , stra ad fines nossit,s pe ducitur , veteriis domino omnino rem vindicandi ius est. Excepta. qua in bella usum babens J., Nullibi hoc in jure Romano traditur. Di-M Ximus enim, eo jure omnes res mobi-- les. & immobiles postliminio gaudere, i. is e. prist nis dominis restitui debere . siveis usum in bello habea it, sive non habeant ,, Sane . ancillas postliminio recipi a priu stino domino , notolii juria est ἔ L a. C. AmytL i lae autem usum in bello non ha- is hent: e contrario arma . & vestes usumis in bello h hent , nec tamen postliminio is recipiuntur. I a. S a. l. 3 θ' captio. , Error Auctori inde oriri ridetur. quia is Marcellu -υι ι ionis , atque onerariis.,eN3. PROPTER BELO usum postlia se minium tribuit, uore vero piscasreiis , UM lusoriis : unde A uelae in genere conci uis dis, in omnibus rebus, quae usum in bello is non habent . potui minium non esse. Atri falsa est consequentia. Nam de solis v ,, vibras quaeritur . an illae postliminium h ,, Mant ι S in his ae istis distinguitur. an se usum in bello habeant .an non : Λ leges Ro- is manae noluerunt postliminii jura tribuere m. is sterioribus, quia naves lusoriae impedimento magis sunt. Hoc igitur jus speciale , ct ci--vile est, nec ultra naves extendi debet. Quot iam placisse genti ι .idetur JAInimo id tantum placuit Romanis in nais., vibus piscatoriis , S lusoriis, quae usumis in bello non habent. O remperandi spes ad ea eo aranda a lia ines homines redderet J De navibus, . ideo id placuisse vidimus, ne classes nuis
, mero navium insoriarum augeantur, stis in praeliis ravalibus impedimento sintim rem Friticam reser antur J At aliamri rationem d.sciplinae militatis fonte diximus. Quare facile ira hoe consensum ea a, , Fabis iam de communi consensu gentium. indcque sequenti jure . passim refutavi
Usum autem in hesio hae habere censem ιαν δ Non investigandum est in rea. quae se usum in bello habere possunt ἔ n- reis is gulariter omnes res ibi usum h. nti S M ne , ad id . ut res postliminio redeant , is praecise opus non est ut ad pugnandumis pertineant 'i sed sussicit si consilio, vel aliose modo usui esse possunti Ha I. 39.6 L. Mea m. Videndum ergo saltem est, quae. nam speciatim a Romanis exceptae suntiis Ciceronem in Topicas J ' operum tam. pag. m. 398. A. Exempla hic saltem is amit rerum, quae postliminio recipiuntur; M at alias res non excluditi Via rubri M.
is h. f. Modo iurem I ' Nihil apud mos stinum
Min allegata l. 4. F. canio. traditur de reis, , bus, quae usum in bello non habent; sta, , Marcellus in I. a. Eou. earum mentione ν, lacitimo ostia. longae . atque diuremiis I '' I id. - - θ. de Mobom. G s rica Trisem. is apud Gro. Tom 4. pag g I. M. B.
Muli J V n legibus Romanis nihil deis mulis dicitur ι sed Festus , & cicero e
172쪽
Id elitHIamii J V Vid. diu. h. Sed deis hae quoque distinctione legibus Romanisi, altum est silentium : immo nec Elius M Gallus , nec Festus de clitellis aliquid
se addunt sed tacero earum mentionem facit.
Et equae . sed fieri parienses 3 ' L. a. f.
captim cicero quoque idem tradiis at F ,, stus , & Flius Gallus , quod de freno is additur, omittuntiti ba res sectu, pin V legari recte νω luerunt Romani I Leges Romanae in g, nere statuunt de rebus, quae apud hostesa, sunt, legatum valere . L. f. E. ter. I.
., propter spem postliminii; adeoque frustrais Auctor id resti inra ad eas cutem res , ,, quae usum in bello habentiti tu praestiones familia reciscitania Iis Dividi, nimirum , inter haeredes pollunto res, quae apud hostes sunt , l. 22. S. D L. Tarat. Ere. cum cautione si postli.,, minio redierint: haec igitur dispositio it, ,, dem generalis est . nee restringi salvari ratione ad res , quae in bello usum h bene, Potest. a Arma, te vesis rasum idem in hesis hiserat , seu postliminio reon retham J, , Certissimo indicio, non in genere verumis elis , omnia ea redire postliminio , quae ,, in bello usum habent, sed id speciatim , , si hem in navibus statutum esse. inia minime famorabiles ream 3 ' A. is pud Romanos milites ex propriis arma,
,, ct vestes procurabant, adeoque in poenam is amissorum armorum postliminium nega.
batur. L. a. s. a. l. 3. f ε' capi. Sed id is intelligendum, puto, de his qui pros
, , tera adeoque qui ex fuga recepti postiuis minio arma vindicant.
Immo id sagitii Deo ha batur 3 ' Vid. l. ,, 3. s. I 3. E. Re milis. Fraine. Patrici deis re militari pari. XI. Sin. 4. F s. In m
Arma ab equo dis are, γω egritas aera a equitis proripere se potvit J V Ratio, , haec additur in L. a. s. r. ea . Et post , , adeoque equi semper postliminio recipi- untur. Sed eadem ratio etiam in vestiis bus, S armis obtinet, quibus miles etiam is sine culpa privari potuit. Quid si enimis saucius post praelium exuatur armis Τ,. Crederem igitur, hoc saltem intelligenis dum esse de illis, qui profugi arma , vel
- vestem a ecerunt. Viri ad rubri is hac
me Uc. rerum discrimen videtur tisum balinse in oecidente I Ut scit ea saltem, , postliminio gaudeant, quae viam in hel , , habent, non alia. Sed ex allegato Bovis, id non probatur ἔ immo contrarium M apparet ex iis, quae dicta sunt supra ad m
Is enim Ciceronis Toplea explicam staridetur κε hoe iure loqui J V Cicero nou,, omnia, quae postliminio recipiuntur, r se censet, sed exempla saltem quaedam allo. gat .' Sane , debita , & eredita pcstlimiis nIo recipi, extra dubium est , neque t , , men ea a Cicerone allegantur.
ia indesin hac imerentia 3 '' Immo hodi is e jus naturae obtinet, & omnes res .is etiam mobiles . postliminium habent. nisiis legibus civitatis aliud statutum sit: quod , , fieri hodie tapius videmus ad animandum A subditos, qui si e praedae armare suis sum. ,, liotas naves solent, & qui Caiaperi vulga
Passim erim traduno morum periri , res mobiles possem o non rodise J V Atque ita si in Auditorio Parisiensi summo iudicatum re-- fert Auctor infra as. Exempla in eo n- is uarium attulimus supra S. x s. Cons Ris Par. disp. de postlim. Sin. a. s. 6. seq.
eis Did-- J V Rationem allegavimus supra
,, ad s. 14. N. I. T F. excepta stria isse bello , Uc.
I D a o possimisio non erent , quia d minium noudum mutarum ex gentium iure Iri Dic, iure natura mutatum nondum esseia dominium ἰ jus gentium enim non agnoisis scimus , quia quamdiu spes est rei recum. - randae, subsistit prius dominium. Spesis autem illa manet quamdiu non pervenitis ad hostilia praesdia. Via. supra f. a. S,, 3. V cap. 6. S. 4..ia iis gentium illis non concest . tiι
173쪽
Henrici de cieresi commentariis
se, Unde quaeso probari Poterit, gentes con- ., venisse ut capta in bello ius postliminuis obtinerent, non vero capta a piratis p., Disterentia naturalis haec est , quod inis hello, quod inter duas summas potest ri tes geritur, de causae iustitia constate nonis possit, indeque cujusque partis iudicium se in sua civitate valeat , quia superior non ,, est, qui de jure , vel iniuria cognoscere se pollit. Quando igitur capta ab hoste in- ira ejus praesidia perveniunt, dominium is rei mutatur , & ex iudicio civitatis ho-- stilia res illae jure captae censentur.
- Aliud est in piratis. qui iudicio supeia rioris subsunt, vel injuria se ei eximunt. Ili semper injuria agunt, adeoque nec asse serere possimi, jure se agere; nec iudiis cium eorum ullibi valere potest. Via su- ,, pra S. I. propos T. pr. O redditam a Philippo J V Ηalnnesi uet-- ba apud Demosthenem haec sunt : Se im
,, aq-m esse igitur ut ea sua At. Neque Oeroia dimetis es , hoc rasionem, cum aqua
se nou sis, ei extorquere. Omnes enim la. is trones aliena loca Occi*ans , eaque munia
,, ωrs, vi inde alios issesent. Quod si quis M latrones reum fuerat , D' superarit, non sane probanda dicas .s vitri vetu, ea , quais Hi per iniuriam anis erepta ιenuere ,sua se ri. Nams hae comederas , quid prohibet . sis quem Del Attica locum . vel Lemni, Del
hri. Oel Sori pra ues invaserim, ξd aliquies eo dem inmis expulerint , quiu saon is, quoque locus , in quo praedones suerant , se quum oeser sis , illorum fati qm latronesis depulerius Ubicunque reperiuntur, vindicari possit Io Quia dominus mansit; non enim captae, ,, sed surreptae sunt. Tantum esse reduendum 3 Hoc non tano tum locum habet in receptis a piratis , , sed & in receptis a vero hostes quod δε exemplis , & iudicatis probat B. Parem
se in diis. de post. S. a. s. o. Cons se a s.
stuantum Dominus ipse ad rem rector
remiam libenter impensurus sumat J V Im-- mo saltem id , quod actu impendit is ,. is qui suo sumtu recepit ; nam in id saltemri locuplet i fieret dominus. Neque enimis recipiens ultra hos sumtus jus aliquod in is re a praedone surrepta sibi arrogare potest. ,, Cons. Frantis. I. 12. Resol. φ. Cama. p. 4. c. I s. des 8. supra L 3. c. I . in Ita.
P o T E s T tamen lege civili adivi satri I, , Ut etiam surrepta a piratis si recipiuntur. praedae loco sint. Nam ob utilitatem pu-- blicam jura subditis natura quaesita auari ferri, adeoque & ea , quae a piratis r , , cipiuntur, eripientibus relinqui possunt. Sed lex talis non es his exteris I Hi λδε pani enim suis subditis tales leges ferreis possunt . at extranei . quorum bona h,, piratis capiuntur, cis non obligantur I ais,. deoque illi ubicunque rem sibi injuria a
se latam inveniunt , restitutis expensis eam is vindicare poterunt.
,. Romano dicuntur, quibus populus R is manus bellum publice decrevit, L 24. F. - ω . ed post. Sed inter Romanos , N populor ext res J V Sed quales exteros Τ Ctim qui ι nee,, amicitia , nec hospitium , nec laedaia amicitia ,, ea a factum habramu ; adeoque ubi id, , , quod ex u6tro ad eos pervenit, illarum
D, se' liber bonis noster ab eis captus se -- fit, ses eo an , d. l. 24. Cum taliis ergo gente ex hypothesi Romanorum heu tum quidem non est , quia non est publi ,. Ce decretum I at eadem , quae in bello se ratio hic obtineti Gens il la superiorem se non habet: si proinde jure so agere asseis rit, valet ejus judicium in sua civitate; ,, indeque cum ea gente postliminii jura obtinent, d. I. 24. Atque hinc definituris postliminium , quo1 sit jus amissae rei reruis cipiendae ab extraneo, inter nos, ac libeasi ros populos constitutum , si ve bella id am se simus. ΝΒ. e citra bellum.
, , Aliud igitur dicandum de illis gentibus
is externis . qua aptiu uos V libertaiensis Dam , ses dominium rerum suarum aeque, is ac apud se retinem, V eadem apud eosis notas continum, cum his enim postlimiu,, nio Opus non esse, diserte traditur in I. r. is pr. caluo. Etsi enim hae gentea externae,, sint,
174쪽
Ad Hug. Gratii Lib. III. cap. IX. f. XVIII. Is
se sint, sunt tamen amicae , i. e. cives no se stri; & res. quae ad eas perveniunt, nonis capiuntur, se i tutae sunt: adeoque nulla
is de postliminio quaestio esse potest.
AIibi J V Vid. l. a. c. I s. s. l. I. c. a.
o S. S. v. q. l. 2. c. a. S. 2. u. a. in f
is te seculum nunquam exstitisse , allegatis is locis notavimus; simulque diximus , pau-- cissimas saltem gentes , inprimis quae ma- ,, ris littora inhabitabant, injurias tales peri, egisse , atque ideo jure talionis omnia in ,, eas , quae in veros hostes , licuisse.
stuo Jeusum naturalis scietatis , qua imrer Mnatues ut, mores exsurdauerant J ' Ω- te latem communem hominum non dari, , , alibi demonstravimus. Mores igitur sen-- sun societatis , quae non est, exsurdare
Diam qua bellum milicum non gererem J,, Adeoque quibus bellum publice indictum ,, non est, nec ubi armis disceptatur. Erat quadam belli tuter privatos quasi i mori , indicti licentia J V Ratione natu. se rati verum bellum hic est, non interpriis is valos , sed inter duas gentes ; non mori. ri bus tacite sed ipso jure naturae indictum, is jure nimirum talionis. Quod enim gens,, in se probat, in alia improbare nequit. Ne ea licentia ad interficiendos hamines profliret, placuit captivitatis iura introduci Jri Fabulam de placito gentium toties jamri refutavimus. Vidimus , in tales gentes,, piratas omnia licere . quae in hostem I a. D deoque verum non est , captivitatem salti,, tem ex placito gentium ideo introductam is esse . ne licentia ilia ad interscim 1 b is mines P ostaret. Nam jure naturae in tales gentes, quae cives nostros servos faciunt , ,, eoque ius vitae , ct necis sibi in eos ar-m, rogant, res eorum rapiunt, Sc. tanquam
,, in praedones, ct lares sevire licet; ade
a, que in capientium arbitrio elt . an captos se interficere , an servate eos, i. e. servos, , sacere velint.
Cur eonsequens fuit . ut se' po Iliminio laetis esset J V Quia ex hypothes Auctoris ex
M placito gentium captivitas introducta est, , ad evitandum majus malum. Vera ratio,, naturae est, quod ex judicio nostrae civi- M talis cives nostri a gente , quae superi , , rem non habet , adeoque judicem non ,, agnoscit, injuria capti, & res nostrae in-ri juria nubis ereptae censeantur : quod ju. m. I riis dicium cum effectu valet ex eo momen- to , quo cives nostri. & res, ad noli rum limen redeunt. Aliter, quam cum latrauim , ac piratisJ,, personae enim, & res a latronibus captae
,, absiue postliminio ipso iure redeunt , Lis . l. 19. c. a. capi. Idem dicendum de,, captis bello civili. L. et r. F. eaptio. uvia illa Dis rem producebat ad a rapactiones , qua a lasouibus , Uc. contemni solem J V Frivola haec est ratio. Gentes, quae se bellum cum humano genere gerunt, mis quas conditiones aeque contemnere s ,, lent, ac praedones privati, neque animum ,, habent amicitiam , nedum aequis pactio- nibus, conciliandi. Veram rationem dinis ferentiae s. praeced. explicavimus. Praedo ,, nes semper injuria agunt, adeoque si aD ,, serunt , se jure agere, judicium eorum is ipso naturae jure nullum est , cum sup - riorem habeant. vel habere debeant, C ,, jus judicio se submittere tenentur. Au νι apud nos serviunt ex popula AD aderato δε domum revenisent, mythminis r deant 3 Ponamus, Graeciae civem a Ger , , manis captum ad Romanos camicos Gi , eorum per commercia pervenisse, ibique
,, serviisse , quaeritur , s servus ille sese li- herasset, & ad Graeciae civitates profugis- set, an dom inus eum vindicare possit, , , an vero ser in jure postliminii pristina jurari recipiat. Prius videtur affirmandum , quia , , cum hoste saltem postliminium est, non
Vero cum Rederatis. At posterius verius, est. Servus enim ad Romanos pervenit
is cum sua causa, & sub conditione uispo D,, liminio redieris e quod optime ita expli-- cat ipse G totius supra s. 6. n. a.
Cum populis meris . id eum foederatis , post inium nolis es ita uti cum hostius 3M Festus haec verba desumsit ex libio Galli,, Elii de Agnimaticinibiti s qui vatias signi-
,, ficationes vocis post rufi exponens, ait, ,, postliminio receptum eri I. eum, i, , liber ex eis true m assiam civitatem alvi rat, id in eandem civisasem redit, eo
se iure, quod consiturum es de maliminio,
ν, BD. 2. item qui semis auo is in hostium is potestatem pervenis , postea ad nos, redit D m eiuν potes utem , eritis ansea fuit iure
175쪽
Ira muHei de coecesi commentarius
ri nem iuris di nimii non intellexisse, quia
, , id ius etiana ei tribuit, qui liber ex eiυitase in ,, aliam civitas em adierat , se in Gudem civi- ,, tagem redit: quod rationi iuris repugnat. Si , , proinde Elius hoc sensu asserit , cum lia ,, heris, V foederatis populis , ac rexibus , possimiuium nobis es, ut citin hostibis i, , vehementer errat ἔ ct merito proculus, , hanc sententiam reiicit, atque inter nos, ,, ct licteratos , ac liberos, non opus esse ,, postliminio. contendit: quia N illi apud
, , nos libertatem , id dominium rerum rei ,, nem. V uobis eadem apud eos contiugunt. L.
,, 7. Is captio. Si vero posteriora illa Festi verba ad quiemonem a Cicerone propo sitam reserri debent, quod vel exindeo conjecturari licet , tum quia ex eodemia Cicerone apparet de tali casu olim quae- , , situm fuisse. tum quia opponit meratosis eis , qui ncii sunt, via mir. h. f. rrabr. is pennis. vera eth sententia Galli Elii, nee is tunc ei repugnat Proculus. qui de plane,, alio casu loquitur. Vid. rus r. Iesmu inter vos, atque oor po Liminium esse I,, Proculus oppugnare videtur primum ab , , Gallo IElio propositum casum , quod Eleri posciminio recipiastur, qui liber ex una en, , vitare in aliam abieras, tu eandem ci
is vitarem rediit ι & recte oppugnat : si ,, vero ad quaestionem a clarone propositam is reserti ejus sententia deberet , male om,, pugnaret; nam in casu a Cicerone pro. ,, polito omnino jus postliminii etiam cum ,, foederatis obtinet. Ego arbitror dissuguendum inter sed ra , ego. J '' Haec distinctio nulla tando tut, , ratione, immo rationi repugnat. Ea nec camioitati tu reseraran , nee post- ., liminio Gylaxent 3 si bellum publicum ,, per foedus componitur, conti dictio est . se personas hinc incla capi, i. e. in servi ru- ,, tem redigi , eoque interfici posse. Eile. ,, eius pacis est , ut omnis decertatio petis vim cessset holies enim amplius non sunt tis non autem Capere licet nisi hollem. Λ- ,, deoque in huiusmodi personis . tantum a b. se est ut postliminium locum h. beat. ut ea se rum libertas vi natis pollulari possit. ω si , , alter neget, nova inde belli catila oria, M tur. Sane, nullum exemplum huiusino. di sceleris asser i poteriti Si qua tit ecusiuerent . ut tuti essent publico nomiue, σαι is his au illos Dertissent, hi . Mι tune subiasa cuιipitate cessaret
Dasin mimn J ' Immo ei si nihil in laedereis de publica securitate dictum sit, ex ipsi
is natura pacis cessat jus capiendi, adeoque is or postlimimum. Et Me mihi iudicare videtur Pomponitis Iia Pomponius non loquitur de casu , ubi, bellum scedere finitum , eoque amicitia is contracta eli; sed e contrario de populo , is cram quo nec amicitiam , nee hospitium .is ure foedus fabem, ι adeoque potius ex is hoc loco apparet , cum ea gente, Cum se qua nobis ainicitia, & foedus amicitia est
. t uti est cum bellum pace finitur , & c η piendi jus, & postliminium cessare. Cum dixit faditi amicitia e fa , UNDdit. se' ulla misse esse foede, a, qtiibus Nec hospitii, nec amicitia ius insit J Adeoque
is quibus nec jus capiendi in polierum .is nec postliminium obstaret. At mera haec ,, est cavillatio. Foedus amicitia hic non op- , ponitur faederi ne amicitia ; tale enim mon ,, tirum non datur : sed nudae amicitia. o Aliud enim est amicitia, aliud se 1 α- micitia. Amicitiam Romani habebant cumri Omnibus populis . cum quibus ipsis co , , mercium fuit i cujus effectus reserenturi Pomponio est, ut ROiνtimi apud illos , Bl,, illi apud Romanos trui essent, Edeoque is ubi nec captivitati , nec postliminio lo- cus erat. At Foediu amicitia supponebatis arctiorem conjunctionem ι certae adhibe-- bantur solennitates . Feciales mitteba se tur addito patre patrato , vid. scpr. l. a.
, , c. I . I. I. u. 1 ι paciscentes juramento
se obstringebant i hostia necabatur, Sc. FbbM . voce , Rivi. Atim ab Alex. Grati
,, Xenophon m orae. de Agesilao D
de ρω t. p. m. I 32. Et Cicero civitates se iratas distinguit ab illis . quae Die -- , , dere amica erant: in Sicilia enim duas, is ait , fuisse civitates 'de go . quinquerisite foedere immunes ac liberas fuisse ,
,, Romanis tamen amicac. Oras. tu Verrem. 8. p. m. I 67. Syphax per legatos expete-- bat amicitiam Romanorum , nullo oblato , , Hiiere. Liv. l. 27. c. 4. lta Romani leg , , tos ad Ptolemaeum . & Cleopatram . mis
,. runt ad commem Drandam , renovanda is que amicitiam. UD d. e. 4 cous M. L,. II. e. I. V 4. Tiberiua Ptolemaeo dona militi
176쪽
, misit , eum que socium. & amicum Ro-M manorum esse voluit. Tacit. Amr. Lq.c. 26- Proculus quoque eos a se populor Dederator istin i, qui amicitiam, aut hostitium tritum promisi vi J V Proculus non loquitur de so , , deratis, qui amicitiam , aut hospitium P o- ,, miserant : de eo nec verbum exliat. Eo,, ipso enim dum si Ederatus est, est amicus s. M adeoque captivitas , eoque S postlimi-
stua nationes iu d tione nostra sint, idcitis recti legit Cinacitis J V Male Cujacius pro is opinisue legit ditiome. Recte igitur Gallusa, AElius ait, cum vationibus, qua tu opinio. ,, =mstra i. e. socii nobis sunt , cum his M 'VLiminium nou esse. Quod ex ipsa rationeis naturali sequitur , quia is, qui ad ficioris revertitur, apud eos jam liber est . ade M que non demum libet fit si ad nostros li- ,, mites pervenit. Quod secus est s civisse noster ab hoste captus ad amicos, fi M itera I. at non socios pervenit , & ibi ,, servit; hic enim non , nisi ad nostros li-
,, mites revertatur, libertatem recipit: ade
que hactenus cum sordetatis quoque pom,, timinium obtinet. me additamento Appleudum erit : nee um his . qui laurum fausti amicitia ratio Basemici I '' Immo omne foedus , quo bel- ,, tum finitur, supponit amicitiam , ct ami-M citiae causa fit: adeoque excludit capturam, ,, eoque S postliminium.
Au g. XIX. x No intre Christianos 3 V Adeoque si ,, christianus a Chlistiano capitur , liberis manet. Vid. l. I. c. I. I. 9. u. I.
Apud plerosque 2 btimetista J V videri supra c. 7. s. v. n. a. με in eapticitatis extra Nilum J Iusis capiendi res . S personas extraneorum , is nec apud alias gentes unquam obtinuit, is nisi bello : paucis saltem populis exce-o ptis , qui contra naturam extra bellumis communis amicitiae regulas violare . ac ,. exterorum res, ct perlonas capere sole-
bant , quales hodieque sunt nigerie ,, ses , M. Ita postainiuii J V Adeoque hodie emis fra beluim jus postliminii cessate , putat: at diximus, & apud Romanos id juris, , fuisse , nisi in casu speciali, ubi amici:ia
ri nulla fuit cum extraneis. i. e. ubi extr1. - nei res , sit personas civium nostiorum se citra hellum capiebant. Ipse Auctor n. se' fatetur hoc casu hodieque postlimio nio locum esse. sublata utriusque meusitate , ob resum tam vim ejus cognationis 3 '' Auctor suppo-M nit, gentes Seculo Nomadum extra bel- u promiscue praedam egisse . adeoqueri sensum societatis naturalis exuisse, inde. ,, que res, ct pessinas externas cepisse s quae se proinde reverse merito pristina jura te- ,, cipiebant ; inter christianos autem , &,, alias gentes. restitutam esse , fingit, vim is cognationis humanae . S c. atque ideo &is captivitatem , ct postliminium extra bel-- lum exolevisse. fit dictum sepius est, r. , , non dari societatem humani generis ;M adeoque 2. verum non hine, sensum ejus is excidisse hominibus. Dixi gentes is nunquam promiscue latrocinia exercu- ,, isse , sed personas . Si res nostras a. ,, pud alias gentes ipsa naturae ratione tuis tas effer Sc sc frustra de captivitate, S: , , postliminio quarti. Si tamen gentes quaeis, , dam adeo feroces fuerunt , ut cum iisse nulla fuerit amicitia , i. e. si personas, &is res nostras promiscue ceperunt, cum iu, , lis aeque postliminium extra bellum olimis obtinuit. Vid. n. z.
Vetus illud iras gemimn J V Scilicet, ius Io capiendi extra bellum eos , cum quibus se de causa belli quidem transactum, sedia speciatim foedus amicitiae non est initum. is At tale ius nunquam exstitisse, vidimus. Si res It eum gente tam barbara J V Cum, , qua nec amicitiam , nec hospitium, nec ri foedus amicitiae causa habemus, i. s. g.
is 2. Capt. id post. Etsi enim tales gentesis jure Romano hostes non sint , quia se bellum publice decretum non est sunt, , tamen naturali ratione hostes, cives no-
is stros interficiunt, & capiunt sine causa, ,, S c. Si proinde ab his gentibus capti serviis efficiuntur, sponte sequitur, reversos pri- , , stina iura recipere, adeoque in his extra si hellum captis postliminio locum esse , quia
,, injuria captos asserimus a gente , quae s a, peri orem non habet, adeoque cum qua, , de iure contendere nisi bello non possu
capta belli iure mutesse dominium J Nam o Algerienses summa Budent poteitate , pr o miscue omnes Christianos hostis loco h
is beat , ac vim ipsis inserunt, captosque Y a servos
177쪽
si servos iaciunt. His igitur servis, si rever-- tuntur, postliminium est; & res si recuse piuntur, pristino cedunt domino. Erratri igitur Auctor dum tradit S. I 4. U 1s,
, , veteri jure gentium ita dominium naut is tum esse in rebus mobilibus, ut res cseis vium nostrorum recepta cedat capienti. se Contrarium enim probavimus ιlia. Astis Catterum, apud Hispanos quod a privatu, . pircitu captum recipitur, non domino re-- stitui , sed eripienti acquiri, diximus,,supra f. II. ac proinde, cuna recepta ab aliis opem . sacra eorum , qui recepitem J V Immo tale. , ius vetus gentium nunquam obtinuit. Saam ne , res etiam mobiles, ex iudicio nostrae, . civitatis injuria nobis ablatas dicimus; a- deoque dominium eatenus non mutatumis et : hoc autem judicium cum effecturi valet, ubi res intra fines nostros reditiis Sane milites nostri . qui rem recipiunt. , , defendere nostra debent, non sibi acquiis is rere. Caeterum . legibus civilibus lex t
ri lis statui potest subditis i quod & in Gabis lia. & in Hispania factum vidimus. Naves hodie mire ea non esse J V Vide supra , M. ubi diximus, id meri iuris ci
I. Qito senseu pudor vetare dicatur , quod lex permittit rII. Aptatum hoc ad ea , qua jure gentium permissa iuximus. I ΙΙ. Interna injustitia mi μιm esse ,
quod ex bella injusto μ. fiunt in bello injusto. IV. Qui hinc, ed quatenus ad resistitio
nem obligentur. U. An res captae bello ivjusto redde
Ae siur ab eo , qui cepit. U L Au V ab eo , qui detinet. I. I. T Εgenda mihi retro vestigia , ' & eripienda bellum gerentibus
Ita 3 pene omnia, quae largitus videri podum , ' nec tamen Ia gitus sum e nam cum primum hanc juris gentium partem explicare sum aggressi is . ' testatus sum, juris esse , aut licere multa dici , eo quod impune fiant. partim etiam ' quod judicia coactiva suam illis auctoritatem a commodent , ' quae tamen aut exorbitent a recti regula , ' sive 3 illa injure stricte dicto . ' sive in aliarum virtutum praecepto posita est , ' aut eerte omittantur sanctius , & cum majori apud bonos laude. z. In Troadibus Senecie dicenti Pyrrho, vers. 333. ' Lex valla capto parcit, aut paniam impedit :regerit Agamemnon.
itod nou vetat lex, hoc veων feri pudor. Quo
178쪽
LIB. III. c A P. X. Moulia de bu, quae sint in bello iniusto. 173
Quo in loco pudor ' non tam hominum , & famae, quam aequi, &boni, aut certe ejus, quod aequius , meliusque est , ret pectit in significat. . fSie in Iultinianeis Inltitutionibus φ legimus : Iideicoiuinissa appellata sunt, ' quia ι--- s nullo vinculo juris , sed tantum pudore eorum, qui rogabantur, contineban- M-- Lx. iur. Apud patrem . Quintilianum e nou aliter K samo pudore ad spongorem leuit creditor, quam si recipere a debitore nou past. Atque eo sensu tape e M. videas ' justitiam cum pudore conjungi. udum justitiam facinus mortale Iugarat: Ultima ae superis illa reliquit humtim , Proque metu populum me vi r pudor ipse regebat.
' nusquam pudor et aurea nusiquam Juintia : insultant prati melioribus nitro.
dedit hominibus ' pistitiam, ac pudorem , ornamenta civitatum , V ad amis i Lib. VLeitiam colligandam ωncula r & Plutarchus ς simili modo δί- vocat Q ris,M, '' ., justitiam pudoris cohabitatricem , ' qui & h alibi jungit inia, & δι--j;-' XUL -- Apud ' Dionysiuin Halicarnassensem simul nominantur c. ωοτμω ' δικη, pudor , decorum , U honestum. Sic &-, & ἐ-λυα, . copulat Josephus s. i. iiDij. pudorem , est aequitatem. Paulus quoque ' jurisconsultus i conjungit natu-rale jus, & pudorem. Cicero autem inter justitiam , & verecundiam, a. b. I ita fines regit, ut justitiae partes statuat non violare homines , aa ' ve- ritu nut recina diae non ostendere. s. 3. Cum eo, quem ex Seneca adduximus, versu , bene convenit dictum
GRON VII. 4 Pιών 3 pudor ille potissimum est pudor sui, quum quis nihil magis veretur . quam suam eonscientiam. ς antiquissimum h et Nil eonia Aiγε ni, nutia puruscere talpa.s Ntillo vinctilo I Olim ad ea praestanda nemo per iudicem adigebatur . sed, prout inciderant in probum , Ω pudentem. aut in improbum . R impudentem hominem, rata, aut irrita eranti ε Sultio DioreJ Siquidem vult retinere verecundiam , R existimationem , nisi vult dec quere pudorem. ν Ptiuor isse J Reverentia sila recti s J Εκ Astantu apud Nonium lieet reddere adstitiis 3 verba poetae r ν mulis alδε- strirem di me ad se voratis Detiι mettiens J Providens. O VE-- J Dominicam, eontubernaIem. II Ba friει regit J Distinguit. aa At vero Veraeundia hele est virtus quaeiadam singularis r ut & Pudor in verbis Pati Juristomulti propria sumitur. I. B.
179쪽
1τι LIBER III. CAPUT X. g. I, II. . f. V ictum ejusdem in scriptis philosophicis uitam migusta innocentia est ,
qitain multa pietas, humanitas , liberalitas , jusilia , Ades exigunt 3 quae muta 3 extra publicas tabulas sunt. Ubi vides, ' jus a justitia distingui, ' quia D. r, jus accipit id, . quod in judiciis externis viget. Idem id sibi . explicat egregie exemplo juris herilis in servos : Iu mancipio cogitandum es, non qualituis illud in ivit pati po fi ; ' sed quautum tibi premittat aequi, bouiqtie namra, qua parcere etiam capti s , est pretio paratis jubet. Deinde r ' eum s in servi tu omnia liceant, est aliquid, ' quod si in hominem licere conmmune jus animantium vetet. quo in loco notanda iterum vocis licere diversa acceptio, ' altera exterior, altera interior.
. 1;b 1 II. I. Eundem habet sensum illa Marcelli c in senatu Romano di s. e. 31. stinctio et iron quid ego fecerim in disquisitionem venit, quem quicquid in ho-sibis, feei jus belli defendit, sed 7 quid si pati debuerint: ex aequo, & b d 'L , no scilicet. Idein discrimen Aristoteles 4 innuit, disputans , an justa dicem
h uani V lex justum quid est lasam esse, iunt, servitutem ex bello ι at
3 omnino justam esse, negans, quando accidere potes, ut injusta Deris MLe Lib. m. lanae causa. Simile est 'illud Thucydidis in Thebanorum oratione :
in coninem occidistis, nou adeo querimur accidit enim hoc illis jure quo
se D n et . Sic & ipsi ' jurisconsulti Romani , quod 1ipe jus captivitatis v cvi. eant , ' alibi injuriam s appellant, ' & aequitati opponunt naturali; &xx λ' t ' Seneca servi nomen ex injuria natum, ' id , quod saepe accidit Fi. XXIX. respiciens. Apud Livium h quoque Itali retinentes ea , quae Syracusanis bello
.. 1. ademerant, G a o T I I. a uam angusta inmemtia est, ad legem boum 3 4 Idem Seneea de Beneficiis V. al. Multa
inem non habent , nec actimem . ait arma tam eis stilo mata humartio die omni malentior dat aditum.
viam c. 6. alii armis , hi jm in abena ieera friee ηι. pugnare videntur jm Re aliena. Sed concilianda . ut d et hie textus. Repete quae supra Me libro cap. N. f. a. G a o N o v I Lia Ad Irem bonum es J IIactenus solummo. do recte facere, ae iustitiam tolere, ut praestes, quod leges imperant, quod a iudice potes cogi. 1 3 Extra publieis ta/titas itinι J Quae negligere possis sine metu tribunalis . x praetoris . quaeque actionem ex legum tahulis non habent.14 God in stidiotis exterim I De quo praetor, vel iudex, ct consilium disceptant, quod acti ne petitur. Is In fervum omnia lieranι J Quiequid statuas, sotum. & sasces non metuas. is δε hon 'in m Gree J Si satias in homine. nteumque vili. R humili, serum , immane .
cuia isti pati J Annon debuerit ab illis tui belli abltineri. 18 Omnivo is tam J semper . x in universiam. 19 Id, quod rape accidis θ υ set.i fiant L
180쪽
ademerant, pertinaces *ο ' ad obtinendam injuriam appellantur. Dion Prusaeensis ρ cum dixi iste , bello captos , si ad suos rediissent, libertatem . recipere, addit , ιύινrtit, ut qui ' per hiisi iam in servitute fiis XV. pa
ς Lae lius ε de philosophis loquens : cum de Uficiis ad rem milita- , Iis
rem pertinentibus disputant, neque ad jusitiam , 1 teque ad veram virtutem Div. VI. c. accommodatur illa omnis oratis, ' sed ad hanc vitam, moremque ciuilem.
Idem mox a Romanis, ait, ' legitime illatas injurias. III. Primum ergo dicimus, ' si belli causa injulla st, ' etiamsi bellum solenni modo susceptum sit, injustos elle ' interna injultitia o
mnes actus , qui inde nascuntur : ita ut ' qui scientes tales actus ope rantur, aut ' ad eos cooperantur , habendi sint in eorum numero ,' ' qui ad regnum coeleste sine paenitentia pervenire non potiunt. Vera a M. autem poenitentia, si tempus, & copia suppetat, omnino requirit, β' ut iii γα is, qui damnum dedit , sive interficiendo, sive res corrumpendo, sive praedas agendo, id ipsum res liciat. Ideo Deus ς ' negat, grata sibi esse is rim laxis junia eorum , qui non jure captos detinebant : & Ninivitis rex indicens *3 iustitium praecipit, ' ut rapina manus vacuefaciant, δε ' naturae Xul. ductu agnoscens, sine tali restitutione poenitentiam fictam, R inanem sore. Atque ita videmus sentire i non Judaeos tantum , & Christianos, sed ν. L s Mahumetistas. IV. ' Ad restitutionem autem f tenentur, secundum ea , quae gen raliter a nobis ' alibi explicata sunt, ' belli auctores, as sive poteitatis x. 9 Leg.
fure, ' sive consilio , ' de his scilicet omnibus, quae bellum consequi so-α I. Plent : ' etiam de insolitis , 'si quid tale jusserunt, aut suaserunt, ' aut cum zis. l. o. impedire possent , non impedierunt. ' Sic & duces tenentur de his, quae 6-9- ο- suo
res otiora , propter quam peceatum es , reddimo t. 23 non reddi in , panirentia non agitur , notituri Retulit Grasiantis in causam XIV, quaestione vi. e. r.
Deiat, etsi humano soro excus itos ae Ad eos e perantMJ Aut eis adiutorium Dei unt.
ab omni opere, ae negotio ohsectationis mula. α Natura duesti J Quippe verae religionis ignarus.