장음표시 사용
331쪽
296eres. 3 . n. I.Lainer dissera.destilli eap.7.tb. Oaabi plures alis gat Ut autem ejusmodi Epistola contra fugi ivum plene probet, ante omnia constare debet, scripta ni fuisse ab ipse,
Oel ad ipsus manda um MagniLin Struvescis. De La teib. M. As. Constire autem hoc potest a. e recognitione, Carpa in procestis L .artia quando fugitivus agnoscit eam4 confitetur, se vel ipsam scripsisse vel ut scitabatur mandasse,in sigillum sua voluntate adpositum esse, quia quisque debet consessioni suae contra se stare Laia xl.1. de probat Lauterb. d. V. o. i M. Nihil autem interest,utrum quis totam agnoveri epistolam tanquam a se raptam, an uero tantum ejus subscriptionem aut sigilli appositionem a se factam. Lauterb. d. l. rhGy. O I. Caeterum quid obtineat, si mussigillum Ηο seum ranisam Din rcc mkai s d illud a semel sua voluntate ansitum esse negetes item . si xu ab misi x get sigillum se proprium, pse conυibius reponat nonfuisse ivr- resum flua vo,ntate aui: eonsiensiae ut scilicet priori ea tu non plene probet, posteriori vero omnino, illud exponit D. Lau-
ter b. u. sic.th. I. Ca 'x Comparatione literarum, quas scri-hens alio tempore vel publice vel tribus testibus praesentibus exaravit, L ao caesiae instri .ad quam tamen per os oportet adhibere, qui manus cognoscanto charecteres CarpΔιuPros. Et l . artra . Is quae plura requirantur ad hanc literariam comparationem 'roponit Brennem ad Z Lao C de
arati maxum Dibentis plene an mrnῆs plene friari ingensinter Dd est contentio. Sunt enim haud pauci teste D. La terb. de Ell. 7. tb. a. .Fa qui ex illa in EpistoIis plenam in iii fidem existimant, ideo. quia d. l. ro. de L Linum aper Nov. 73. pro correcta tantum is in apochis, non autem in Epistolis, quibus adstipulatur quoque laudat. Dn Rollvv,
332쪽
cum posterioris hujus rationis in ZMου nulla fiat mentio, bene atrien prio iis quae haec est, quod comparatio literarum sit fallax Fachin lib. X tanti ουes. c. iF. haec Mero ratio in L Nου ex prella uniformiter militet in epistola, sicut in apocha D. IIuterb. c. l. tb. a. 3. 33. ideo restius statuitur, eiusmodi comparationem non plenam per te facere fidem, issen b. p. r. Di p. I. h. sta tibi plures in hanc sententiam cita quia non ita quislcribit juvenis& robustus, ac senex &forte tremens, saepe autem clanguor hoc facit,4 calami atramentique is mutatio per omnia aufert puritatem,d. s.
s. Sed nec bene mihi videtur dici posse Creditorem aecipere apocham, chim potius constet, apocham a Creditore tradi deb tori quae nihil aliud est quam securitas,qua quis
solutionem debiti saretur, Magni Cn. Struv. . P. C. Exerciis. h. 11. Hinc bene monet ovarruvias Am 2 pract quaest.
e. 22. n. r. hic judicis arbitrio multum esse relinquendum, ita ut aliquando ob bonitatem viri, qui literas pragenta ,sdem hujusmodi comparationi adbibere pugi, con derare tamen debere, quis non omnino liberum ei arbi trium iure ista Juperfit, sed caute circumstantia perpeηdere debeat omnes, smus aisque recognoscere possit, Ruland de Commulari. 2. lib. s.c.3S.
de qua dubitatur, scriptioni adfuerunt, Ian. Struve S.I. C. Exerc. 28. b. 2 . iv n. Quando enim ipse iterarum auctor scripturam suam recognoscere non vult, potest pars
333쪽
rans. 3 .n. r.Lau:er disera inpi' cap.7.rb. OAhi plures a IINgat Ut autem ejusmodi Epistola contra fugitivum plene probet, ante omnis constare debet, scriptam fuisse ab ipse, vel ad ipsus randa um Magnis in Struvescit oc La inrb. dict. sis. Constare autem hoc potest a. ex recognitione, Carpa in proce frit. L .artia. quan do fugitivus agnoscit eam4 confitetur, se vel ipsam scripsi,vel ut scitabaturniandasse,in sigillum sua voluntate adposituta esse, quia quisque debet confessioni suae contra se stare Lai. 9. est.' de probat Laurerb. d. v. o. i. n. Nihil autem interest,utrum quis totam agnoverit epistolam tanquam a seisiptam, an vero tantum ejus subscriptionem aut sigilli appositionem a se factam. Lauterb. d. Utho. . Caeterum auid obtineat,
vel si voluntate appositum esse neget item . si 1κ ab misisti get, stritam esse prιprium . pylea conciri u reponat, οπfuisse Du- esum flua usature at1x eoisensu r ut scilicet priori calu non plene probet, posteriori vero omnino, illud exponit D.Lau-
ter b. it. Ac.th. I. Ca ex Comparatione Iiterarum, quas scribens alio tempore vel publice vel tribus testibus praesentibus exaravit, L M. C. δεμ instrum.ad quam tamen peritos opo tet adhibere, qui manus cognoscant ocella rectercs,Carpiarm Pros. Et I . art. 3. n. 7ς quae plura requirantur ad hanc litorariam comparationem proponit Brennem ad ZI O c destri iussum &mn Joh. Fricleric Rollvvagen in Di p. in C. de comparat Liter. b. Is us1α 21. Utrum erit hae iteratum com- arati maxum fisibentu plene, an inis1 splene imber ingensinter Dd est contentio. Sunt enim haud pauci teste D.La rem de DoL e r. b. I. I. a. qui ciuilla in EpistoIis plenam iniit fidem existimant, ideo quia d. Lao. deILLH Mm .per Nov. 73. pro correcta tantum inti apochis, non autem in
334쪽
a 'eta correcta se ure eam esse, Eam commitrateri . tenera ρῶdst illa remaneat pud se itorem Eripidi fasi Ialnicari sed eapstius, quod ipse credit Orsibi imbutare debeat, qui eam accepit, quod
cum posterioris hujus rationis in L Nου nulla fiat mentio, bene tarinen prio iis quae haec est, quod cmparatio literarum sit fallax Fachin EL Nicontioυesc.is haec vero ratio
in L Nου ex prella uniformiter militet in epistola, sicut in apocha D. Linterb. c. l. tb. a. 3. 33 ideo rectius statuitur. eiusmodi comparationem non plenam per se facere fidem, issen b. p. r. Di p. s. h. ea ubi plures in hanc sententiam cita quia non ita quis scribit juvenis& robustus, ac senex &forte tremens, saepe autem & languor hoc facit,4 calami atramentique immutatio per omnia aufert puritatem . υ. I. ro. Sed nec bene mihi videtur dici posse Creditorem a cipere apocham, elim potius constet, apocham a Creditore tradi deb tori quae nihil aliud est quam securitas,qua quis
silutionem debiti fatetur, Magni f. Dn. Stru . . P. . Exere. Is th. X. Hine bene monet Covarruvias rim. 2. raa qua Ae. 22. n. r. hic judicis arbitrio multum esse relinqsendum, ita ut aliquando ob bonitatem viri, qui literaiprasextat , idem bH ad comparationi adbibere post, confiderare tamen debere, quis non aemu ιιberum ei arbitrium iure subversit, sed caute circumstantiasperpendere debeat omnes, cum reperiantur quam plurimi, qui ita recte aliarim manuum literas atquε characteres in scribendo imitentur, ut vix alteram ab altera etiam peritis μναι aisque recogasscere post, auland de commiliarst.2.lib. r.e.38.
&Tasius lib. MINA RUB;έ. c. 27. 3. pc testes, qui illi, de qua dubitatur, scriptioni adfuerunt, n Struve S. I. c. Merc. AE tb. 24 in n. Quando enim ipse literarum auctor scripturam suam recognostere non vult, potest pars producem eas pertcstes probare, qui loco partis negantis P a istas
335쪽
istas recognoscunt, CarpZ 8. I. c. I7. d. I . n. 3. ubi dicit hanc testium recognitionem debere juratam esse, ut autem huic attestationi testium plena possit fides tribui necesse est, ut testis dicat, se fuisse praesentemin vidisse id de quo qua ritur, scribi, uti post alios quos allegat tradit Dan. Molle lib. . Semestr. 3. licet Carpta d. l. n. I. assera id nunquam practicatum se meminisse, sed putat suimere testificationem de manu scribentis. Ast contra hoc assertum illa nititur ratio, quam supra de comparatione literarum proposuimus scit quod iacile alterius manum imitari quis possit, adeo ut vel centum testium qui script o i non assuerunt,oculos fallere scriptura queat. II. yfuga plene probatur per testes ad minimum duos qui fugientem in fuga vuderunt vel cum quilius tanquam sociis fugam fecit. Vid.
ας. III DConfestione ipsius fugitivi, quae tamen strietius loque ad O potiti relevat ab onere probandi eaque vel judicisti apa ij cc plata, B Echolt ad iι.f. δε οπι f. h. n. a. quare actis petenda est, uel extria judiciali ad ver rurio praesente facta, quinque testibus legitimis probata, quod arg. l. I S. C. de Vsib probat PereZ adiit. GL de GUef. n. trused hic cuἰni. Echolt e l. verius existimo duos sufficere testes quia nul ubi numerus quinarius N primitur 4 cis Laδ. de solutione pecuniae Ioquitur ut Omod specialiter fugat aselli trobii H o, peti potest ex probatione feloniatacu.jus species haec fuga est, de qua vide sis Schrader de Peud.
h. s. Semipline licet hunc probationis gradum ejiciat isserib de probat. Di . 3 n. 3 in'. fuga probatur a per
unum testem omni exceptione majorem. Magni f. Dn Strum μ.Exere. δ.tλε Nori obstat cf. . . de Testib.clula ejus observant ita a foro recessit. υ per consessionem extrajudicialem
336쪽
299 ablente parte factam, coram quo Reus fassus est, se in fuga suiste, Idem Exerc. ori plura plene vel minus plene probandi argumenta caliis obvenians subminis rat. Non enim certo modo satis definiri potest quae argumenta probandae cuique rei sumciant, . . . a. st de TVlib. f. 7. Modi praesumtive probandi, quibus etiam suspicio de fuga probatur, sunt i fama consentiens. o. g. .st de
Testib. Mae nonnunquam etiam rei,de qua quatruur, fidem facit, d. l. I. Da saydiuturna ablentia, Mascard deprobat via. a. conec Iao n. M. vestraeterea. 3 vita Corrupti mores suspecti, T. l. non omnea. f.a barbam, .f. de re misit add.Mascard. e.t Plures praesumtive probandi modos dari posse,non ambigo, quos diligens ejus, qui causas orat, vel Judicis investigatio advertere facile potest. Illud adhuc addam, quod in delictis ad probandam sugae spicionem Ala delicti perpetratio sufficiat. Nam vix hodie quis post commisium aliquod scelus in loco minus tutosubsistet, si occasio fugiendi ipsi quase
4. a mori ver sustici riseiga debitor instoci probari judici debeat, ut se re apturam deeernere possis nunc Pauci simis monendum est. Non enim sumet si picionem de fuga allegare led evidentibusde claris Indiciis Creditor eam doceat necesse est Patet hoc ex verbis Serenissimi Legislatoris Saxonicim . Proc. iit. xi. Hi viis redibilitem Ursu hen urtia quere Carpa p-L .FI. LII. n. s. fieri. Quia
aurem suspicio animi, proinde non facilis definitionis est, sufficit, si ex actibus emanantibus iste colligatur . Talas sunt, si quis stubit venditi quam exercet, tabernam vel apoth camari indulget nimium ludis jure prohitaris , si commessationibus aliave luxuria bona sua perdit; si se ad fugam pr-- parat, puta si omnia sua bona clam in alium locum transferri curata, si latitat vel vagabundus est, Coler de Proc. Excent. p. e. a z. IGAL Iasi si a laco, ubi Creditores non pauci sunt um
337쪽
cedit nec re vertitur, Cravete cons. έ7. n. r. aut si ebs conserti iniciis Creditoribus, ubi copia ejus haberi non potest l. II. v I .F. de adu ed. Cravet d. l. CarpZ. Δα it. D. Ludov. Gunth. Martin comm adorae Pud Sax rit si v a .f q. uiomodo vero ex
Menoch ά. A. I. Gib. a. casi . ubi n. s. sua in f totam hanc materiam probandi suspicionem sugae arbitrio Iudicis reIinquendam esse confirmat. Sed alia adhuc est exceptio, qua bona immobilia, licet debito sufficiant, non removent suspircionem fugae, si bona illa sita sim extra torritorium duri
dictionem illius loci ubi de sulpicione fugae quaeritatri Cra vere. d. l. n. . vers. sed mirim Parisiens μι 3. οέ - 1 36.8. . Hoc loco illud controversium esti ni defectu indiciarum s praesemtionum, Sustici Ingae juramento creditoris baripossit, ad hunc essectum, uiribita possit personaliter arrestari verearceri secludi 'quae quidem quaestio satis dubia apud Dd. est,
prout testatur Mascard de Probat. V. a.co l. sa . n. I. in . Qui negant, quos inter quoque est Alexand - 4. an . . n. F. his utuntur rationibus, i quia captura incarceratio maximi res est praejudicii infamat enim apud graves virosa i reparabile adfert damnum, Menoch. d. A. I. lib. cas. n. n. a. Uramentum autem solum non sufficii ad probandum id, quod maximum praejudicium generat, quod ari l. 3. c de R. c. jurejuriis l. 3M.A.ead probat Baldus Aol. 2. eonfasy. n. 3. sed resporiareusr I non universaliter verum esse, quod captura maximum semper paria praejudicium. Quid enim dei mine ulli inferioris ordinis dicendum, cujus famam norionerat Bla captura a. advertendum esse, rea maximi praejudicii regulariter quidem non solo posse juramento probari; at ubi periculum in mora est, secus observari nam in his casibus rece litur armulis jur communis, quo vitetur peri
338쪽
3olculum, t. s. q. n.st de nov. v. nunc. l. I. vult. F. fer. I. Nolam dum, juramento non plenes perfecte probari suspicionem fugae, vel fugam dcbitoris instantem, sed tantum emiplene & probabiliter, ad quod sussicit juramentum nam post Griculum cenans aliis probationibus Indiciis Creditor iurea stertionis fidem facere debetia pro negativa affertur quod omnibus in re propria dicendi testimonii facultatem jura si, moverint, . o. f. Eic de usib. Quod si vero sulpicio sugae de bitoris per solum juramentum Creditoris probaretur, Credi tor admitteretur ad dicendum testimonium in re propria, Christin Decis Belgic. Huci decis as8. n. io Verum respondetur i. testimonium in re propria non admitti quoad causam principalem, bene tamen quoad puncta accidentalia, maxime sit animus ipsius urantis debeat exprimi,sicut hoc in loco Creditor de animo filo jurat, quod debitorem vere habeat pro sulpecto. a. Testimonium proprium non Mlere ad plenam probationem omnino vero ad semiplenam, quod probat juramentum suppletorium, L 3 c de R. col. 3i inf.1. de jurejur Potius igitur est ut amrmativae locum comcedamus, hoc adhibito temperamento, ne excludatur arbis trium judicis aestimantis,utrum credendum sit juramento creis
ditoris, quod sere dicendum est, si is sit integrat vir samae; an vero minus, utputa, si Creditor non sit periona fide digna,
alii novissime relati per D Martin .in comm ad orae ridie. Sax. Tit. i. n. as. idque propterea liqui captura, uti dictum jam cst, non semper magnum inserti judicium, praesertim apud homines inferioris subsellii. ahquia periculum est scimorari res celeritatem poscit, ne debitor consiliis proditis
aufugiat, P r. Venn. Reg. 37s. auebat. Coler. de Proe. ec. p. I. c. a. v. 1Oο. ubicuncque enum periculum est in mora, ad prou
339쪽
3onprobationem suspicionis sufficit juramentum Fernand Vasq. bb. I. controvers. Hu fre6. q. as. n. I. Equidem Joh Baptist Ocelsupus in Tr delebit Asty sfugit o Cis I se L prato tu in probari suspicionem fugae asserita si alia simulcionis probetur caua, puta, quod debitor sit forenvagabundus, vel nulla possidens immobilia &hanc se mentem Baldi in L perinsimi, M. C. de udis testatur; verui de tali casu non mota quaestio est, nec hoccasi juramento indiget creditor, cum indiciis probuis suspicio jam sitis probabilisvi justa laeta sit. Caeterum ad conciliandas Dd opiniones Menoch de A. P. 2Ibri, eas. 87. n. 6. qui eum sis quitur, Mascardus de Probat Lino a concl. 8a . 8. 6. distinguunt inter capturam suspecti obtinendam, ad quam juramentum aliquando pro arbitrio judicis sussicere dicunt & in te suspicionem post capturamin cessans periculum pro bandam, ad quam juramentum non satis est.Sed quia dei stiriori eas controversia non agitatur, minus commode illa distinctio hiC applicari poterit ,
s. o. Haec de Probatione Sequitur nunc, ut dea inus quo que, quomodo reus praesumtionibus 9 indiciis fuga oneratisse se exculpare atque probando contrarium suam deducere possit innocentiam ' ad quam exculpationem omnis omnino admittendus est, cum species si de sensionis, quae nemini deneganda est, arg. l. 7. C. de Dr sci, ne
quidem diabolo, ut Dd loquuntur. Optime vero Reis consulitur. si causam , propter quam abierunt, justam & probabilem deducere possunt, quo iacto enicitur, ne ex dolo videantur fugisse Rusmodi. causas plures in m. proposui. Siquis igitur, qui in iuga fuit justam il-,
larum causarum metum probaverit, satis pro ipsius innocentia exsuga ortae praesumtiones debilitatae8 exculI erunt Modum vero eju. modi causas probandi circumstantiae casuum ex Actisue depositio nibus testium depromen lae docere satis possunt: non enim certis requiis is exacte tradi potest. Illud saltem hoc loco sub disquisiti nis incudem revocanctum est Si quis post oppositas ab actore Menaec sutore ex fuga natas prψumtiones a viet , si non dol me consti- eisii patrati criminis , sed ex alia causa probabili fugisse , nam j i
340쪽
rauseret ejus sanauia sit Et post multam Dd ambiiruitatem quam
cum rationibus eoru non sane contemnendis videsis apud Farina c. d. Didis S Tor: qu. y a u. 37. usque 3. placet media Farinaci sententia existimantis interesse, utrum constet de causa probabili,quam propter reus se diicellisse dicit, ita tamen, ut dubiuin supersit judici, num propter hanc causam absens suerit, an vero non constet de tali causa. Priori casu credendum est juramento discedentis, Farinae d. I. Meviu8 de Arres. c. ain. n. 32. Iane enim, quando concurium duae cauis, una inclusiva dei. cii Maltera exclusiva , praesumenda est illa, quae excludit delictum v non quae illud includit, Alciat de Pra- sum: reg. 3 pra*mt. l. u. t. seqq. Farinac. d. I. n. 44. Posteriori easu. absurdum se dicit Farina c. d. l. credi juramento iύιus , qui se discessisse aserit ex hya causa, qtra non apparet Nam si nudum asserentis juramentum rem decreteret, unusquisque hoc pacto se excusaret suga, Conseruies 'arpI. p. 3. q. ι2ο. n. 69. Fro Plane si vir bonus ante-trae sam semper ab omnibus sit habitus, qui ob ejusmodi causam funisse proponitur, dicendum erit, ipsius uramento fidem haberi, et ii de causa aliqua probabili nondum constet, modo praesumtiones
in contrarium plum noninerent, N. l. r. g. a Barbaru, 6. f. de Re Milii Accedit, quod fuga non praesumatur ex turpi causa iacta avi- 1 famae honoris sui curioso, Bajard ad Jul Clar. u. M. n. 67. p.
s. i. Caeterum quia saepius in hac tractatione animi revertendis sugiendi mentio facta uit, quem qui probare potest, pro su- sit vo non est habendus; ideo videndum nunc est Vuomodo animis ide inrobari es elici GF ' Difficilis haec certe est probatio, cum mortalibus integi u non sit, intimiora hominis rimari, quod soli καρ- διογνως DEo competit, l)raesertim, cum nec consessio propria stahominis posssit judicitun semper instruere, ut nulla penitus dubitatio ei relicta sit, unde est, quod ex solas nuda consessione condemnari nemo postii l. i. g. r. . de quasi CarpZ. pr. Crim. p. a. q. co. n. S. hinc quasi impossibilem esse ejusmodi probationem euJoan Lupo
in Tr. de Matram. p. 2.n. 6. Siso assirmat Mascard de probat. v. r. concL' . n. 2. Interim tamen quia voluntas agentis ex variis circumstannis D conjecIuris patet, ideo ad minimum moralis certit u lo, quae dubitationem adhuc admittit, haberi potest. Itaque l. exverbis animuSconjicitur: nam eXOre intentio coonoscitur licui facies in spe