장음표시 사용
111쪽
γους . Imperator Caesar Marcω Aurelius Severus auistoninus Augustuδ. Caput Antonini Caracallae laureatum curta pectore lorica armato, in cujus medio caput Medusae: manu si ni stra te net hastam hum ero innixam.
cororum. Serapis, stans ad aram, dextram elevat, sinistra gerit cubitum. Severi nummos justo ordine excipit practens Caraealtae, hic enim patre defuncto & occiso fratre Geta solus imperare coepit. More ma jorum patris nomen CΕΟΥΗpoc Herodiam. suis praenominibus addidit, quo ipso ac atteris Antoninis L optime discernitur. MAR CUS AURELIUS ANTO NINvS a Severo appellatus fuerat, in honorem optimi In Severo, Imperatoris M. Aurelii Antonini Philosophi, attestan. LIII. c o
tibus Herodiano & AElio Sstaraiano. c. Vulius Caracallae hoc in nummo apparet truculentus & morosus, adeoque valde differens ab eo, quem VII. ex argento exhibebat, blandum nempe, & humanitatis notas referentem. Etenim cum aetate etiam vultus hujus Imperatoris mutatus est: quod & annotavit Spartianus
in ejus vita cap. I. Hu- Antonini Caracalli) meritiallanaea , ingeniosa , flarentibus amabilis , amicis parentum jucunda, populo accepta, graca Senatui, ipsi etiam ad amorem conciliandum salutaris fuit. Egressus vero pueritiam, seu patris monitis , seu castiditate ingenii, sive quo se Alexandro Magno Macedoni quandum putabat, reo strictitar, gravior , vultu etiam truculentior factus esse prorsus ut eum quem puerum scirent, muIti esse non cre
In aversa parte PERINΤΗII se auctores hujusNumismatis profitentur , de quorum civitate Stephanus i
112쪽
dem M DCC XI flos patet. Amnes, Bathynias, Odaracflve AvraF. Oppida, Sel mbria, P ERINTHUS Iatitudine ducentorum passuum continenti adnexa. Ex his igi. tur de situ Perinthi fieri potest judicium. Porro NEΩLOPΩN titulus Perinthiis adscribitur, cujus signific tionem cum satis superque declaraverint eiuditissimi viri, Bald Watius Comment. in Aet. XlX. 3 3. ubi Ephesiorum urbs Νεωκ Ο magnae Dianae vocatur imith. iis in Synopsi Crit. ad eundem locum i Tristarum T. I. p. 29. seqq. Harduinru in Num. Ant. Pop. & ut b. ill. p. 2.&y. Morestius Specim. p. 24. 23. Sperlingius de Num. Furiae Sab. p. 6 s. 6 i. Jac. de Wilde in Selectis suis Num. nuperrime editis p. I9. & qui prae caeteris nominandus erat Albertus Rubenim, in peculiari de urbibus Neocoris Diatribe; actum agerem, si huic diutius immorarer. Ne tamen quiddam inexplicatum relinquam, pauca proseram,
quae numisma nostrum proxime attingunt. juxta Suidam est ὀ τὸν νεων κοσμων - ευπεπιων cui templi verrendi, expurgandi V exornandi cura commissa est. Qui Graecis Nεωκόροι Latine dicebantur AEditui vel AEditimi, qui aedibus sacris praeerant, ut est apud A. Gestium
L. XII. c. Io. In magnis autem Templis non exiguum fuisse Neocororum silve AEdituorum numerum Julius Firmicus innuit, lib. de Errore profanarum Religionum ita
113쪽
ys. Hujus simulacrum Neoeororum turba cusoau. Ab hisce transiit ista nomenclatio ad urbes populosque, qui intra sua moenia fanum alicujus Dei aut Augusti cultu celebre
habebant, aut jam demum exstruebant: Vsi curatores erant sacrarum pomparum & certaminum solennium, quae in honorem Imperatorum saepissime celebrabantur: Vel alia pro salute Principum sacra instituebant. His enim de caussis civitates populosque NE SOPOTΣ appellatos fuisse ex litteris ac marmoribus antiquis Observarunt supra laudati Scriptores, atque testantur innumeri num. mi, in quibus Pergament, Ephesii, Perinthii, Laodicenses, Smyrnenses, &c. II En Κ OP Ω N utuntur elogio, quando Deorum essigies ac nomina, templa, certaminumque appellationes in his suis monumentis exhibent.
Hie PERINTHII Serapin sistunt, stantem ad aram,
in qua ignis cernitur accensus ue quo indicatur, Perinthios sacrificia publica fecisse pro salute ac incolumitate Ant ni ni Caraealtae, cui deditissimi ae devotissimi erant, meo mores adhuc insignis beneficii, quo ipsos Severus, pater Caracallae, erat complexus, Byzantium, urbem ampli. mam, sed sibi adversam, in vici formam redigendo,Perinthiisque illam in servitutem adjudicando, uti Herodianus L.III. memoriae prodidit. Serapis dextram versus coelum elevat, quasi promitatat, se locum daturum communi Perinthiorum petitioni.
Quae vero ab ejusmanu ad aram usque tendunt, ob detrimentum nummi non satis possunt cognosci : certo tamen
sunt indicio, hunc nummum diversum esse ab eo, quem Trasianuι habet T. 2. p. 388. ibi enim inter manum Serapidis & aram plane nihil intercedit: alia vero Omnia cu m
114쪽
96. hoe nostro conveniunt, nisii quod ara quoque in Tristant nummo sit minor ac humilior, in nostro excessior. Cultus Serapidis prinium apud AEgyptios viguit,quorum supremum erat Numen. Ita D. Augustimia L. de C. D. c. F. His temporibus Rex Argivorum Apis Navibis transvectus est in Al ptum, cum ibi mortuus effer , factus est Serapis omnium maximus AEgyptiorum Deus. Et Macrobius L. I. Salum. c. ro. Servin Aluptii Deum ma f. 36, ximum prodiderunt. Teste Pausania in Atticis a Ptolemaeo hujus Dei religio ad Athenienses delata fuit: Hine ad inferiores urbis partes dessendentibuου Serapidis fanum se ostendit, cu μου religionem a Ptolemaeo Alfenienses acce perunt; Apud in 'ptios autem complura sunt ejus templa, sed omnium clarismum habent Alexandrini, antiquid mum Memphitici. Idem in Corinthiacis, Laconicis &Achaicis templorum Serapidis apud Corinthios, Lacedmomus & Patrenses mentionem facit unde in Thra. ciam superstitionibus deditam cultus iste facile manavita Perinthios maxima veneratione Serapin esse prosecutos liquet utique ex variis eorundem Nummis a Trisano, p. 79. Harduino . Monteruiρ illanis, quibus praesens etiam annumerandus.
Cernitur in eo Serapis ea forma , quam illi tribuebant AEgyptii,cum modio seu calatho capiti imposito, sinistra tenet hastam seu potius clibuum , quae Serapidis Ornamenta & nominant & explicant nunc adducendi auctores. Rinnus L. II. Hist. Eccles. c. 2 3. De Serapidis origine diversa fertur opinio, alii Jovem putant, cujuN capiti modius superpositin, vel quia cum mens/ra, modoque cun m indicet moderari, weὶ Ῥitum mortalibuι frugum largist
115쪽
rtim perhibent simulachrum, ob aemensionem frumenti, qtii tempore famis subvenit A uptiis. Suid, in voce Σοι-
ριετρον. αδλοι ' τώ iω p. Hunc deum alii Jovem es dixerunt, alii Nilum, propter modrum, quod in capite habet , eae cubitum, mensuram aquae scilicet , alii vero Joseph. Huc etiam facere videntur, quae Sozomenin habet L. RHui. Eceses. c. s. de Iuliano: δε- τον πῆχυν τῶ
icoλα, mi m et Ama πάτορι κομίζεθα το, Σαρ mν. Dat porro mandatum, ut tum cubitin, quo Nili inundationem metiri solent, tum munimenta vetera avuaque ad Serapidem pertinentia res tuantur. Artemi- orvi L. F. c. 9 . Tον κάλαλν τον Om ,ών κεφαλην τῆ Σαυαm D, κὐί νον commemorat. Macrobim L. I. Saturn. c. ZO.
Sotim sub nomine Serapidis cultum esse, ideoque vertirem ejus Des insignitum calatho es altitudine deris monstrare, ρο potentiam casacitatis ostentare existimat, quia in eum omnia terrena redeant, dum immisso calore rapiuntur. Plura de Deo isto apud paganos celebratissimo congesserunt ph. Lud Vives & Leonh. Coque tu in Commentariis ad Augustini L. XVIII. de C. D. c. s. Nom. De steris in Rosini Antiqq Rom. p. '7. seqq & p. 426. Gerh. Joh. Vosus de Idololatria L. I. c. 29. Ofenus Thes. Num. p. 2IJ. seqq. Numismatis, de quo hactenus sermo fuit, materia est orichalcum: pondus unciae & semunciae accurate respondet.
116쪽
eques dextram elevans, sinistra Leonem confodiens. Nummus hic ex orichalco factus, &uncialis est, necdum, quod sciam, ab Antiquariis prolatus. Ne autem alicui mirum videatur, quod Latina littera V in utraque Numismatis parte Graecis est admixta, sciendum, idem in aliis id genus monumentis ab Ill. Spanhemio observatum fuis e. Certe, inquit laudatus vir , Diff. II. p F9 , Latinorum Upro Graecorum υψιλον in rerentioribus Graecorum nummo
passim receptum Videra, signatis aetate Alexandri steri, Philipporum c sequentium. Et jam Hadriani aevo has corruptelas irrepsisse docet D. Tob. Major ex Nummo misianaeo cum in crisitione, o IV o C ANΤINOOC , in honorem turpissimi juvenis Antinoi ab Imperatore publico inui dato ,' ac apud Cuperum in Explic. Num. Ant. p. a 3. depicto. Quibus ex Monterchio addere liceat unum. Severi & tria C racallae Numisi nata. quae idem Vau Latinorum in vocibus CEO VHΡOC & AVP. exhibent. Porro hic ANTΩNEINOC legitur, cum in antecedente Nummo scriptum sit ANTΩNINOC, quod etiam in aliis Caracallae & reliquorum Antoninorum nummis apud sanum atque Monteruium notatur, indeque factum Sper gio videtur, quod eadem sit utrimque pronuntiatio,
alia serum seriptio, id quod variis exemplis ex antiquitate petitis manifestum reddit, ac inter alia monet, jam empore Hadriam, σ/rim, sam pronuntiationem , ubi H
117쪽
s'. σsitan uam I latinum eferuntur, apud aflavas ust ones Graecorum invaluisse, haud tamen astud omnes, fr instar Dialecti pecuniaris observatum hoc esse, quod ex nummismon sis pateat , mrum ingentem numerum A me reposes, praeter ista, quae deciminis loco dederie, verum uiam qui populi es quae civitates hac pronunciatione sint uis, 'ne
secus , ex rudem, nummorum inscription im Graecis optime
deduc,posse. Vetere ς in pro 'ciationem istam se censere, N Graecorum ut E Latinorum S paulo Harios emerebatur, diphthongi ore sono abant: receritiorem, ubi uin I Diphtorii in uΞ,c i, S u transierunt; quam senterigiam ibidem multis argumentis adstruere annititur. Sed ne, extra oleas vasar, videar, de eo potius ero sollicitui an Caracalla, an rq alius Anton inm in hoc nanus male sit intelligend*s t Deus enim Severi cognomentum, de facies, quam praesens nummus exhibet, primo intuitu non adeo si alitis apparet imagini Caracallae in ante cedente Numisinate. Sed qui riecte attendit, lineamenta omnino. si lia deprehendet quamvis amplius spatium majus quoque caput repraesentet. Neque Seve i nomine Caracalla semper usus est, siquidem passim deprehendes Numisi nata ipsi adscripta, in quibus nulla Severi fitenentio. M morabile primis est Laod censitum maximi moduli Numisa a Monterchio vulgatum & Caracatiqe pa- p. J6.riter assignatum, in cujus antica parie non tantum facies, huic, de qua nunc sermo est, valde conformata cernituri, sed & inscriptio eadem nomina iisdem apicibus exprimit.
Quin & ipsum Praetoris nomen, quod in aversa Nu- smatis nostri parte legitur, magno est argumento, illud Caracalla, i prante cusum esse. Etenim in Nummo Na quo
118쪽
Thes. m. quodam Julia Domna a Car. Patino in lucem emisso Hominatur etiam Julius anthimus tanqnam Praetor Pergamenorum in inscriptione circa Hygiaram & AEsculapium:
Herodianus ΝΕΩΚΟΡ. Iulia Domna autem fuit mater Caracallae, eo-L. - υ- que a Macrino interfecto ipsa quoque mortem sibi conscivit. Ergo in nostro nummo, qui sub eodem Julio Anthimo a Pergamenis factus est, nullus alius Antoninus intelligi potest, quam qui Juliae Domnae aetate Imperio
Romano praefuit, videlicet Caracalla. In vim Ant. Peropportune succurrit ri Spartia ni locus : Per πυ- came ag cias cum prae strat. itor fecit Antoninus Caracallus. Indec, o. quum in Assiam tra cerer, naufragis perlaus adiit antemnafracta , ita ut in scapham eum protectoribus defenderet. Unde in triremem a praefecto classis receptus, evasit. Excepit apros frequenter , contra leonem etiam stetit : quo etiam missis ad amicos litteris gloriatus est: seque ad Herculis virtutem accessisse jactavit. Ex quo perspicuum est& minime dubium, Pergamenos, Asiaticae urbis incolas, leonem ab Imperatore Caracalla confossum in hoc nummo depinxisse , ut gloriam fortissimi illius facti ad seram
posteritatis memoriam propagarent. Haud absimilem Num. Ant- picturam refert nummus Commodi, cujus Harduinus i p. 3F- meminit; nam & ibi Commodus ex equo leonem confecit,
cum epigraphe, VIRTUS AUG. ex qua colligit laudatus scriptor, Virtutis besticae in Augusto id esse sumbolum.
Nic. Ginardus , Differt. de Commodi Imp. aetate in nummis inscripta p. 4. producit Numisma, in quo Commodus eques itidem Leonem jaculo petit , idque ab Alexandrinis percussum fisse censet adflimilitudinem aliorum Latinorum Nummatum , quae eundem iustum & inscriptionem VIR-
119쪽
vIRTVTI AUGUSTI praeferant. Spanhemius quoque, in Epistola altera ad L. Begerum hujus Obs & Conj. in
Num. quaedam antiqua adjecta, annotat, ferarum id genus menationes, tanquam ρraeclara fortitudinis Imperatoria Perimina , in Caesarianis nummis haud semel caelari quam in rem affert duo straeclara Numismata, in quibus
Gordianuου modo Leonem, mois etiam Afrum ex equo venabulo confodiens Pectatur. Sed ad nostrum Nummum regrediamur. Factus is
degitur jussu atque autoritate II EPI A MIJ NON CPΩTΩN TPIC NEΩΚΟΡΩM. Qualis fuerit Neocororum titulus, ct qua ratione gentes eum obtinuerint, antecedentis Nummi Occassione exposuimus. Reliquum est, ut de additamentis ΤpIC & ΠΡΩTnes videamus paucis. Non licebat Provincialium urbium civibus proprio ausu templa exstruere, ludos edere, aut alia pro Imperatoribus sacra publica celebrare, sed ab Imperatore & Senatu Romano id erat impetrandum, ut vel ex illo Xiph
Iini cognoscimus: οι Nικοαηδως-άγ-Mἰαγm, Epicni τῶ Κομμοδου mi σαβα - χς βουλης ελαζον, Nicomedenses impetraverant a senatu ut certamina celebrarent remplumque Co odo facerent 'Par enim ratio fuit caeterarum civitatum Imperio Romano subjectarum. Unde nec NEΩKOPΩM nomen capessere fas erat , nisi data a Principe& Senatu licentia. Quia vero dignitas ista ac titulus in summo honore erat apud populos, idcirco sub eodem Principe bis, ter, quaterve ista certamina ut ederent, deposcebant, ac quoties illa gratia concessa fuerat, toties in Nummis qui passim occurrunt) aliisque monumentis id exprimebant, appellantes sese AIC, ΤΡΙC, TETPAXICNEΩΚOPOTC. Nequeo mihi temperare, quominus unum N 3 ellem.
120쪽
exemplum antiquitatis afferam , verba nimirum marmoris Arundelliani a Rubenio Se Har mino recitata: Κα; ἔα επε - τύχημεν τῆ κυ&ου Κιωσα 'Aδροπιῶ δι 'AM HA Πολέ- δευττον δογιια Συγκλήτου , Θ ak Nεωκ ροι γεγο--μεν &e. Et quae accepi s Smyrna: i) a Domino caesare Hadriano per Antonium Polemonem, alterum nempe Senatusconsultum, quo bis Neocori facti sumus, &c. Quod vero attinet ad vocabulum CP nTΩN, illud non minus in Numismatibus Graecis frequenter reperitur,ac ab aliis explicatur aliter. Quidam eo denotari putant primatum in ludis G certaminibus, qui per vices tros at ad plures re de quo Qulgo inter se in Idolant nobiliores ejusdem gentis urbes, ut ex Dione Ch H somo & Aristide
animadvertit Spanhemius..Alii intestigunt 1urisdictionem in sinitimas cimitates, quod eo deferre caus, hae cogeren-sur, uti eo foro disceptarent,profitemaque principarem ο- ter caeter σου sui quass tractus obtinerent is verba inni Har- im . v Nut Antiqv. Pop. & urbium. PERGAME- NIS certe talis Praes Ztivam. expressὸ tribuit. Ptinus: PERGAEMENA vocatur ejin t a b juriis dictio. Ad ea conveniunt Thiat reni, Mugdones, mi ni, Bregmentent, meracumim , Remerent, i Danesi Hierostolensis, Harmoto sitae, Attalenses , Pantauens o sokomienses aliaque
t Quandoquidem tres hi nummi ex cupro constatu, sed uniuscujus extremitatem circulus ex orichalio se ctus rotundo ambitu cingit, tanta latitudine, ut & litterarum & figurarum partem aliquam includat, hinc nomine scriptoribus rti Rummariae I Pro sonis Issat com-