Opera quae supersunt omnia;

101쪽

risque, tum in hoc genere nimium quod est offendit vehementius, quamla,quod videtur parum ut igitur poetica et is sus inventus est terminationeaurium,observatione prudentium; sic in oratione animadversum est multo illud quidem setius, sed eadem natura admonente esse

quosdam certos cursus, conclusionesque verborum quoniam igitur causam quoque ostendimus et naturam nunc, id enim erat tertium si placet, explicemus: quae disputatio non hujus instituti sermonis est, sed artis intimae quaeri enim

102쪽

poeticis; quis eorum sit, aut qui nque aliis unus modo, aliis plures, omnes iidem videntur deinde, quicique sunt, sive unus, sive plures; cmnesne sint omni generi orationis eqniam aliud genus est narrandi, aliud pisuadendi, aliud doeendit an dispares nineri cuique orationis generi accommientur si communes, qui sint si disp. res, quid intersit, et cur non aeque in iratione atque inversa numerus appam it deinde, quod dicitur in oratione ninerosam, id utrum numero selum effeitur, an etiam vel comnosti 'πιμ' -- -

103쪽

in, et quod mod-tione abis eam. Nodulaminatumgenere veris

aluia per se plerumque per t eompositio autem ab utroque: quae tota servit gravitati vocum, in saevitati haec igitur sere sint, ius 'in m natura quaerenda fit. Esse

ergo in Munis numerum quendam,non

est dissimis e noscere judicat enim se fiat an iam iniquum in quod aecidit,

non e notare, si e id a idat, reperire nequeamus nequeenam ipse versis ratione est cognitus, sed natura atque sensu, quem dimens otio docuit, quidae erit ita notationatura et an .dversio peperit artem sed in versibus res est apertior quanquam etiam a modis quibusdam eantu remoto, bluta esse videatur ratio, maximeque id in optimo quoque eorum poetarum, qui λυρικοὶ

a Graecis nominantur quos cum cantu spoliaveris, nuda pane remanet oratio.

quorum similia sunt quaedam etiam Mpud nostros velut illa in Thyesterqu-nam te esse diem qui tarda in miselate,

104쪽

et quae sequuntur quae, nisi cum tibicen accessit, oratio furit solutae simillima. at comicorum senarii propter similitudinem sermonis ci saepe sunt abjecti,

ut nonnunquam vi in his numerias et versus intelligi possit quo est ad inveruendum dissicilior in oratione numerus, quam in versibus; omnino duo sunt,quae condiant orationem Verborum, nume-

105쪽

tudine, quotidianoque sermone numerus autem nondum depromebatur,neque habebat aliquam necessitudinem,aut mynationem cum oratione.itaque serius aliquanto notatus, et cognitus, quasi quandam palaestram, et extrema lineamenta orationi attulit quod si et angusta quaedam atque concisa, et alia est collatata et diffusa oratio necesse est id non literarum accidere natura, sed intervallorum longorum et brevium varietate, quibus implicata atque permista oratio,quoniam tum stabilis est, tum volubilis, necesse est

106쪽

alteri parti, aut altero tanto, aut sesquiesse majorem ita fit aequalis dactylus, duplex iambus, sesqui paeon; qui pedes

in orationem non cadere qui possunt tquibus ordine locatis, quod efficitur, numerosum sit necesse est sed quaeritur, quo numero, aut quibus potissimum sit utendum incidere Vero omnes in oratiisonem etiam ex hoc intelligi potest, quod

107쪽

1u strennam ad verbum primam rartas labam adjunxit insequentis ita lactus est anapaestus is, qui Aristophaneus nomi. natur quod ne acridat, obse Mi nee potest, nec necesse est sed tamen hie codirector, in eo ipso loco, quo reprehendit, ut a me animadversum est studiose in . quirente in eum emittit imprudens ipse senarium sit igitur hoc cognitum, in

solutis etiam verbis inessem Ieros eos,

iamque esse oratorios, qui sint poetica.; Sequitur ergo, ut, qui maxime cadant in orationem aptam numeri videsidumst.

108쪽

staret,alterebrevibus fieretralteramniinis incitatam, alteram nimis tardam orationem,'eutram temperatam.sed et illi prio res errant,et Ephorus in culpa est.nam et qui paeona praetereunt, non vident mollissimum a sese numerum,eundemque am

plissimum praeteriri.quod longe Aristot ii videtur secus, qui judicat, heroum numerum grandiorem,quam desideret soluta

109쪽

itaque ut versuta fugimus in oratione, se hi sunt evitandi continuati pectes aliud enim quiddam est oratio, nec quidquam inimicius quam illa versibus paeon in tem minime est aptus ad versam quo libentius eum recepit oratio Ephorus,

m ne spondeum quidem, quem segit, intelligit esse aequalem drustylo, quem pro bat sysabis enim metiendos pedes, non intervallis, existimat quod idem facit in trochaeo, qui temporibus et intervallis est par iambo et sed eo vitiosus in orati ne, si ponatur extremus, quod verba me-

110쪽

meris, nec dis luta, nec tota numerosi, paeone maxime, quoniam optimus auctor ita censet sed resim etiam num Tis, quoa ille praeterit,temperata. Quos saautem numeros, cum quibus, tanquam purpuram, miscera posteat nunc dicendum est, atque etiam quibus orationis generibus sint cuique accommodatissimi.