In Britannorum titulos aliquot nuper effossos, itemque Oscos Pompeiorum nonnullos : commentarium IX

발행: 1826년

분량: 52페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

I9 appellari vulgo placitum Aedem quam pium riua peianam , in qua et larvae Mistrion ni Latini personas . . Itali maschori dicunt et alia praeterea compluria ad rem theatralem pertinentia depicta visuntur. Adde , luod et Aedes ipsa a Pompeiano Theatro modices intervallo abest.

Quamobrem et de apparatione heδtrali retri Sse, Sine cunctatione credideris Aedem ripsani του προγυριγας λατος vice stetisse, sacile coniicias,

quo mempe loco Fabulis proludebatur , quae deinde palam in theatro serent ingendae Itali

Concerto propriissime nominitant. Quibus praenotatis , prima animum incessit suspicio , titulo nostro contineri potuiSSe denuntiationem , quam

nos vulgo A isso , seu Inuit dicimus , Fabulae

OSeae proxime ingendae, cuius uuctor extiterit Poeta, Manli, aut Numenii, vel etiam Naeuiinio mine insignis. Posterioris huius Poetae Campani nobilissimi nota arrogantia. Et fortassis V. P. CIΙΡΙΙS reddi poterit in hanc sententiam Naeuii Poetae Captim , qui erat Fabulae titulus. Nec turbare hoc in casu deberet τὀ N pro NEW aut NAEV. Nam nec infrequens apud Latinos mos decurtandi voces peri syllabarum initiale et compertum aliunde est , consonae N , Orientalium exemplo, quos adsectant hi tituli nostri omnes Osci , Sub intelligi potuisse, sive vocalem Ε, sive dyphthon -

22쪽

gum ΑΕ. Sed incertis , dubiisque modum faeia

Inus , quodque est , eo utamur.

Quibus itaque Naeuius noster minimea ratus in iraesenti negotio occurrit , hi timerium potius, seu Maniurn sibi habeant, legantque Numerii, vel Manli, Poema capies, idest auribusCxcipies , unoque verbo: iaudies. Quam interpretationem sucile iis probandam putamu . quatius viso ii iis verbi potestatem subiicere lubeat ex obsolet , communique scorum iuxta , LA-tinorumque cimio , quod deinde posterio ribus his evasit in capio duplici nempe i tu a simplex conrinutato. Quod in inime prosecto mirum , aut ineredibile videbi in iis, qui vel fando de regi O-nibus hisce audierint, in quas per imprudentiam ipsi nos coniecimus. Atqui haec si semel litiueunt, neque Porro , cur non obtinere apud eruditos debeant, videmus, iam non a callio cum Gramma ticorum vulgo, sed magis a nosti hoc cliysio, arcessemus compositorum subolem, quae inde fruti Carunt, Perennaruirique, pula x acciseio, CONCi-ρio deciyi , excipio, inci is, OCC*io , narci'Ai , SuSClyto Eoibrinque reseramus, iure eodem manci 'ii , et munici ii Originationes , quorum illud erit manu , hoc munia c*io Nobis enim quod in Couitu e litariis nostri superioribu non semel professi unius , iamdiu persuaSum Si

23쪽

uunt , Saniniticuria , Latinum , Graecum denique ipsum, consciugilstea illa quidem extitisse olin. inter se , sed in linea , ut et loquuntur COHateriali minime ascendente , tinas aliud ex alio per longas generalion una uriabax;e pso1luxerit. Compeii di dicemus, et sortiisse explicatius Havecti niversa linguas rius communis ab Oriente tuto petendas , suffra tamquam M οἰα λεκτο tWariae , regio mι indoli senSim ius sensu

Veri, Dialid defuturos Suspicamur, qH'bus minime probabitur attribula per nos Ueres potestas voci ciψιi , lumn potius nomen esse contendati l . Qua farta impressione, nisi Onte inciendam

arbitremur , haereat Omnino aqua , neceSSe est 'ri ab Oscorum sermone hactenus noto subsidiuiti

petatur. Ecquid enita et cib)iis , si nominis ei vim tribue. An e is , qu usi a Graeco aqπος derivandum ' sed somniorum pudet. Cui non bnecessitati huic succurrendum ea adiectis l0ci rerumque ibidem repositarum circumstantiis quod in tum in lenta minc superiore ' Iuveait Fnvocare in mentenim in Pompeiano nos Pro gyia nasi versari , ubi a uariam , Seu PetraΟ- QVlam specimen non unum. Quid igitur velat,

24쪽

IIm eiipiis pro ipsis histrionum Larin, seu Personis acciperes Clipius itaque hoc in casu erit Dei*ius , ita nempe nuncupatus ἀπ et ci*ii , idest a tegendo faciem. In quam sententiam si

vocem usurpare placeat, non modo non repugnη-hil, sed ultro etiam opem sereto ci*ii ver-hum cum adsignata eidem per nos significantia. Quamobrem et titulus ita quoque reddi fortasse queat: Numerius, et Manius pro aruis Quod in idem redibit, ac si usitato Latinorum stylo dixeris : supra Laruas , aut a Larpis

quae formula primo occursu Ororiatur cum notissimis illis a cratho, ab argento , a Potion , aliisque sexcentis praedii eiusdem. Et sub singularia II latitare etiam possit ipsum Pompeio-Tun nomen. Plane ut in sententiam sere eamdem prodeat Numerius Pompeiorum Laruis seu Progymnasio Praepositus. Hic Latinis audiebat Choragus , qui videlicet Histrionibus scenicis ornamenta sabulis agendis opportuna vel de suo locabat , aut ab Aedilibus accepta praebebat. Quo nomine designatum quoque discimus Diacem Chori , ut ex veteri Epigrammate apud Suetonium si Quae altera etiam vocis acceptio, Cum i In Vit. Ang. Cap. LXX.

25쪽

non extri Theani poma eriti in vagetur , et nil re milostra in sacere pomst. Sed te primo litulo plus qua tu satis . altui sic labet

Ad sinem versus prinii , ut a parte in ISteriore, occum it lisCibi uicum et , quod utrurn ex Ver , in Certunt. Num in exemplari alio tituli eiusdem manu Eudem descripti est liter I tantum inter punctos duo interiacens. Forniam Ia pote State u et graecorum , ut in epigramma lusuperiore, nihil abesse arbitramur. B vero ad Haebreorum ph accedere videtur. Haud rari tamen Stat et pro graeco . Sed Etruscis est merum , in quo convenisse illos cum incis nostris, facile videtur Character alter sine dubitatione ulla est x, urina parum distans ab Hae-hreorum Ale h. Z Nempe puncto utrimque

conclusum peculiare tria Scorunt Eugale umque suisse , observat Langius. Utrisque nunc addendi Osci videntur , ut in appOSito Schema te rernere est. Nec incommodare debet S hoc nostrum A punctis interclusum, initialem se Pr dere vocis decurtatae Suo vel Sue , ut Veteresi, Latini scribere amabant. Quandost uideli ri an -

26쪽

βε eiusmodi in vocibus aliis tituli eius ternitem decurialis passi in desideratur. Sed utendum nilailominus , morem hunc concludendi si-hilum intra duo puncta , apud Oscos minime perpetuum extitisse , cum frequentius Occurrat iisdem plane destitutus. rodeat nunc demum Oscum pigramma communi charactei uva no

Strorum veste ea Ornatum

Inter vocis priori punctum nullum, nullus spati locus medius, unde de tenebri velut emergere nunc primum Videatur gens Α- QVIA. Quod si loco DNnquit , esset a quia nihil extra esset in nuce duri Narniaqui genS, de qua comi nemorat pulerus I , obviuna sedat in duplici Pompeiana inscriptione , quam utramque non sine lucelli spe aliqua afferre te animus Plinia sic habet:

Ρ.ΡAQVIVM. ET . A VETTIUM. DI. D. O. V.FAltera talis est :

27쪽

Quae posteriora verba sine haesitatione sic accipienda : Venerei rogant ut OtiS faueat. Quae formula Pompeiorum 'δta etiκη passini in Pompeianis parietibus exarata conspicitur. Titulus autern ea de caussa allatus , ut de vera intei prelatione

sigiarum COLL. ΕΝ. tandem constet , de quibus use egimus in Commentario nostro III In quo , etsi de Collegi Veneris , sive Vene-

reorum , eas intelleximus , sed cuncta ulestamen pro sessi sumus, accipi fortasse etiam posse

pro Collogis Venatorum. At nunc pro P ene- reorum Collegi unice interpretamur, quod hic et in Pompeianis titulis bene muliis, Vener ei libenter occurrunt, et I natorum Collegium missum omnino iacimus. Sed eo redeundum , unde digressa est oratio. Paquia gens procul hinc lacessui. Nomen quippe prorsus alienum , quod aqui Inserre religio vetat. Adeone , inquis , relligi otii erit Paquiam extrudere , nulli ero , aquiam obtrudere prorsus inauditam Z Ita plane. Neque enim in optire est animus cum his , qui, si unum sortaSSE , alterumve nomen ossenderint , quod non in rutero , aut Fabi ellio legerint, nastim la-

28쪽

I6tim supinantur, iaspectaque omnia habent Cue terum ut et ipsi ingenue fateamur , genti novae Naquiae haud tu sucile acquiescit animus. Et rectius ortasse vocem aqui in duo dispescas ut sit . qui , hoc est Numeri Aquio. amde Aquila, aut Aquili cogitare , Vanus Stlabor quos si innuere , mens suisse , scribi oportuerat : ΚVIL, non ΚVI. Neque porro

mirandum , nullum Sive patium, Sive punctum intercedere nomen inter , et Praenomen. Et in titulis quoque ompeiorum latinis , qui in genere hoc Versantur , minutiae hae negliguntur

Ita pro A. VETTIUM FIRMUM legere in pariete est: oettium. Reliqua nunc percurramuS.IUSAIS , aut I. AIS , nec enim de Vera lectione certo nobis constat. Si priorem lectionem optes, primo osais recudes in byais'. deinde ob notam affinitatem literarnm reddes Usais . quod ipsissimus Latinorum Pse , aut lysu videtur , qua Si is-ρermse. Ita sci ipsi ante pio , deinde et Obsci , et ρsci. At si

lectionem posteriorem praeseras , habebis sal , unde nullo negotio saeus baro του 50υ Cui Cognominis partes videntur adsigRandae. Sed multo veri similius , ut φρsaei cognomentum in voce latitet; quod si constet, vocis originationem iis τυ Meos arcessas. Cognomini huic fidem sa-

29쪽

I tile conciliarit titulus alteri Pompeianus , qui est huiusmodi

L. VERANIUM HYPSAEUM CASELLIUM MARCELLVM AED OPTIMOS COLLEGAS

Epigrammatis nunc exploranda Senientia , inquam rem opportunum suerit praenotare , in Pompeiano pariete , ut generi eiuSdem alia innumera , exaratum eXtare. Unde sucile colligas, ad illorum classem Ore reserendum , quibus id propositum suerat, ut illorum auctores aut bene adprecentur Aedium Dominis, aut se suaque iisdem commendent. In voce ΑΡΗΙNI diu lectorem non detinebimus , sub qua latere arbitramuronium gentem , de qua apud Gruterum, aliosque passim luculenta mentio. His positis , qui pro prima lectione stant, sic habeaut

30쪽

saeus. Afinio suo Nomino.

Tertius, idemque ultimus titulus sic decurrit

Ad lectionem tituli quod attinet , abuti amplius Lectoris patientia nolumuS , de quo vero-mur , ut hiscat adhuc Secum , ludibrioque dicta hactenus habeat. Saltem nominasse eum liceret qui in haec spineta invitos auctoritate Sua Per traxit in illum ortasse et saba recuderetur Sed durat propositi tenax , obduratque , et SolOS quodcunque hoc St ossis adrodere , iubet. Pergamus igitur, oneri Itie imposito , quod serri non potest , ut iniquae mentis Aselli , succidamus Epigrammatis haec videtur lectio 4 ύλ κη

SEARCH

MENU NAVIGATION