장음표시 사용
31쪽
20 Lineae tertiae citaracterem poSirena iam , quod ab usitato Oscorum M orma distet, Etruscoque magis X accedit, idcirco per literam hanc reddidimus , quam naullius et pro S cfferre poteris, si placeat , ut sit Renresci quod quale Sit mox videbiimus. Titulus ad opus quoddam Pompeianorum Publicim reSpicere Videtur , ne extra
oleam vageris , si de theatrali cogites , in quod Pompeiorum cive tres, Symbolam quiSque Suam contulerit. Prior videlicet HS. N. VII secundus M tertius postremo ΙΙΙΙ. , ut Summa Om,
ni sit HS XI. N. Nam vocem IDVN prioris lineae,
quaeque geminis posteriori huS, nolo LMId εος ge- uere , subaudienda , non placet ab archaico dido aut duο- diuido , unde Idus dictae , arcessere sed magis ab ido-d , dono, quod Graecis est Otὀa μι. dui itaque reddas latine: Dedit , vel donauit. Ita hodie in ii Onnullis nostratium regionibus : ti uno , loco eius, quod rectius :ti dono nempe in V inverso , quod Oscis contingere oportebat , qui liter o carebant.
Seu The nini , nomen viri sine dubio , quod vertas Filium 'inni , aut Dei H mnum. Sed reetius fortasse legendum Phelelmni nomenque coalitum dixeris ab Fmno , praefixoque heio Ieu inorum , quod Latinis erat facis . Lucanis
32쪽
sco , aut facuo. In quam sententiam emerger
Pro litera canina , seu holacismo , I aSSimusurpatum Videa τοις Uλα. Italorum veteribus διαλεκτο lς. Verum non caruisse Oscos forma li
IDVN nullo labore evidens fit. R igitur tituli
nostri prora mero , putoque accipiendum vide tur. Quid nunc scum hocce Renrex, vel si mavis , Rennes , et ipsum Viri nomen , sibi velit , sciscitaberis Nobis videtur idem, ac Den- rex, notum Latinis auribus i Scis genus , a dentibus ita nuncupatum. Reus porro , et Dens promiscue olim dictum , ob assinitatem D, et M ut et apud vulgus nostrum Madon-ri , e Maronna , indici esse poterit vox Nefrens , quae , si Verrium Flaccum audias eius est , vi fendere dentibus nequit sed verius fortasseri sine frentibus , seu dentibnc ea
siquidem vi , ut norunt omnes , particulae ne praefixae. Utcunque demum res se labeat, et ipsum frendere a dentibus mutuatum , quorum
et frendere , et ringero , proprium. Nemini igitur monstri loco labendum ens pro Dens quin e laodiedum apud unlgares homines audias mente , et dente. Quamobrem Renrex ita olim dictum , quasi ,e -rens-dens-dens. Qui mos
33쪽
3r vocem aludem e φατικῶς duplicandi, Orientalibus f requentissimus , et caeteris Dialectis haud infro-ouens omnino. Sic et nos Itali dicimu Orona . . uiaritia. fresco fressori et quae quis enumeret Idipsu in pro Thyrrenis effecit Cl. arochius qui piissim caruisse putabantur liter Latinorum. D , pro quam usurparent, quod est ipsisimum B. Nam vir summus ex tofo Campano literato Ormam utramque extudit, videlicet, et R i . Sed ecce biga alia scorum τῶν set χαμματων quam nobiscum communicavit amicissimus Collegam eruditissimusque Spinelitus S. Georgii Princeps. Primum sub patera insculptum est huiusmodici
Quod sic videtur interpretandum C. NIPHUS, vel NIPHEUS , paterae videlicet dominus. Alterum est tale :
Mamer. ea. Sine dubio est Mamercus , Cuius praenomini potestas nota apud Veteres. In Voce postrema tertium elementum a consueta DP-mam distat , et fortassis duplicisin nexus erat. Quod si placeat , legendum : Nurrinie , quod
34쪽
facile recuden dum in Hurri ries , seu Urnanius nisi cui libeat , prius clementum pro f Surpare, eritque sic Furrinius. Et ita quidem ineundi calculi sunt ab iis, qui in titulo herile
paterae nomen contineri, arbitrantur. Sed nobis longe alia animo insedit opini , peneque persuasum est , et pateram fuisse Marsi consecratam, et sub patera Dei istius suisse nomen insculptum Quid igitur Mamercea mi Dinios Plane : Mars Terniinalis. In Tabulis siquidem Icuvinis occurrit a te Huri , quod in Latinis
est Mart horse Posteriorem hanc vocem i. Lanetius 1 ουπ0 0t; ρ0 graecorum derivat dixisset accuratius , vocis standum Communem extitisse Latinis cum Graecis, Icuvinis, Scis, et Reteris porro aliis. Sed ad rem quod altinet, Mart Huri interpretatur a temTerminalem Et egregie ille quidem , ostro saltem iudicio. Verum Hurio Dimitio potestatem praeserre videtur non de luatioi Marte itaque Huri videtur potius Mars Terminus , quani Terminalis. Παν-rinies contra tituli nostri Osci purus pulusque Terminalis videtur , derivatus videlicet a primitivo Hu te. Si quid nosti rectius istis Candidus imple si Si non , his uter mecum.
1 Sassio di insua Etrusca Tona. I. Pag. 253.
35쪽
olina extitisse sermonem ab Orienta traductum. et inculcatum saepius a nobis est, et nunquam sortasse satis inculcari posse , laudent monumenta, quae passim in luci auras nova profert aetas. Qua in re, ne in aequivoco apud incuriosos lectores versari orationem nostram contingat, Opportunum uerit admonere , de pristina nos Patrum nostrorum lingua loqui , minime de illorum alphabet , quod consecutis temporibus , a Graecis potissimum, in eos derivatum, viri plerique doctissimi, et viderunt, et Statuerunt. Cuius veritatis , ut nulla ali suppeterent argumenta, illud unum obtinere vel apud perlinacis- Simo , Oporteret, quod observatum iam diu avitis doctis est, et nobismet saepiSSime experimento compertum , ταις δtαλεκτο t universi lucem quam maximam e priscis Graecorum in
prinais, Latinorumque monumentis assulgere ita ut siquando Etruscum aliquid incidit, scum,
36쪽
cellit, et moratur; si quis patienter perpendat, lim notioribus conserat, redundantia coercendo, adiectis addendis , affinibus in integrum restitutis , ταις μετα εςe 3 temΡeratiS , uno Verbo amotis explanatisque caeteris offendiculis eiusmodi eo tandem , non sine ingenti admiratione , animi Iu voluptate , deventurum , ut detracto veluti cortice , nucleum omnibuS communem , ibique aliunde obvium , detegat , contempletur Oculis , ac paene manibUS Contrectatum palato gustandum admoveat. Unde ibid facili negotio prudenti lectori insinuatur , praesertim qui rerum huiusmodi investigatoris accuratissimi , anetii libros familiares habeat , Italiae quondam adve
nem , ex Hebraeo , Chaldaic , Syroque solo pro-Satumri qui deinde regionum nostrarum indoliattemperatus , Saporem tamen , nucleumque OvπIG--ενη constantissime retinuit. rosecto enim nemo graecos dixerit primo regionum OStrarum advena , incolasque ; neqUe hos mutOS, atque ἀφωνους extitisse , putandum , cum primum ad eos Graeci accessere neque credibile aliunde est, horum adventu nostros, patrio sermoni vale dicto, in illoruni linguam , moresque Statim , eluti miraculo, transisse. Ad haec : Graecorum in Italia Colonii. Phoenices antevgrterunt. Tum
37쪽
igitur tanta inter utrorumque norcs, a dialectum sit astinita , quanta in oculos vel Caecis incurritu illud multo veri similius videtur, Omnes initio ex uno sonte hausisse cum caetera , tum quae ad religionem, usumque loquendi pertinebant 'inc inter sese diductos , variisque casibus hac illac actos, denique coloniis deductis Convenisse iterum , veteriSque cognationis vestigia et agnovisse, et noVo foedere sanxisse Placet in hunc rem unum afferre exemΡlum, quod aliorum tamquam instar sit. Quod graecis vetustioribus ετ πες sui , id cuvinis itistes Sabinis eidus , Etruscis itus , Latinis dem uiri idus i). Et paullo haec ortasse prolixiu , quam ut rei necessitas postulat , prosequuti Sumus opportuna tamen duximus iis, qui nostra DeScientes, et consilium quoque nostrum ignorent, necesSe St, quo constitutum semel fuit in talibus procedere. Num ecce nunc tibi signum marmoreum erculis pueri , Pompei iam dudum repertum cum Osca inscriptione , in quam Commentari animus est , et de qua monendus omnino lector videbatur viam , cui insistendum putamus. Signi haec historiola. Pompei , ut diximus, effossum. Α Rege Ferdi- si Lanx Vol. III p. 94.
38쪽
nando I dons alum nobili viro Hamiltonio et ab hoc antecessori nostro in Academia Hercula-1iensi, V. C. arent in quondam Archiepiscopo Capyci latri; quo demum lege eadem donationisti aditum vir nobilissi tu , Collegaeque nostro amantiSsimo , Spitiellio , Sancti Georgii Principi',
nina pellis a capite Superimposita pueri capiti
quae hinc inde , tumquam ut orbem , a parte postica ad poplite usque sedentem circumplectitur, desinens utrimque in nodu In Super pubem. Pellem puer sustinet brachio dextro sublato Brachii laeς nil superest, nisi una patina parti O-
tis superioris inculi bens. Longa cervix , et agilis; venter exporrectus in modum connitentis torosa rachiaci lineamenta denique caelera talia , in quibus erculem agnosca , sed Herculem puerum. Huic adscriptus litulus Oscus, Cuius initium a carpo extimo brachii dexterioris ad humerum usqtie decurrens hinc ab humero ad latus, et a latere ad Poplitem usque dexteriorem, qui tanaen sura multatus est Becurrit autem Ordine eodem ad partem laevam se mori introrSum, et a Sinistrum usque genu procedit , quo desinere quiadcra videtur Sigri altitudo α pallia.
39쪽
n apolit. a. ianus inciis trihus Tituli quod reliquiam est sic procedit. . A carpo ad partem irach, dextri supre
I. Ab humero ad iliua usque dextrum
Tillili lectio τ υλ κη, et hiterpunetio haec videtur L. Utusas e. h. Ouθ. Minireh. Ut resnon. Res faelosρ. u. sas teri . u. travo, Partes nunc Singulae apendendae, siqua da la via a liter ad spiritum procedendi. r. L. Initialis nempe praenominis , quod Etruscis erat Lar, Latinorum Deci ad amuSSi iniresp0ndens si . Nec mirum , si nullo puncto disterminelit praera mentio amomine , quod Sequitur. Sic in loco mox italo a fates pro Cras Ates , quod est Titus ffittis. Qua data occu- Sion opportunum fuerit . in melius recudele si Vid. aet0eh. pus ut postum om. HII.
40쪽
quae ad pag. 4. Comment. I. de A. G. ΤΑFANIES diximus. Nam interpretati sumus, Marcus Caii Fid. TVanius Rectius nunc : M. Titi it Taifanius.
. . Characteris, qui pera inversum occurrit, certa statui potestas nequit Pro titulo nostro , digammatis meri, nempe Ue , aut Spirationis asperae vim videtur probabilius obtinere. Quibus positis . Omem erit UulsaUre, aut Bulsa re. Resecata Syllaba postrema re, quae in Tabulis cuvinis foret per ut m totvem tota , I Superest Hulsat, vel si mavis Vulsat, mutatoquo S ino assine, prodibit multi, quod reddas licet Vulteium. Quod si eidem
eIemento h potestatem Constare velis , tertium characterem I redundare , dixeris ; quod in dialectis nostrae cognatis requentissimum habebisque Fusat, nempe Fusium, qui deinde Romanis Furius evasit, sibilo in teram cani-Nam Converso. Sin autem velis quescentem loco Suo Stare , sibilus , qui sequitur , naturam του induet ah, emergetque Fulbia , idest Fialuius , ut in voce ECS , quae est equus.