장음표시 사용
11쪽
venia ad illum proficiscitur,& de Gesare multa loquitur odiosius. Ideo ad causem dicendam
eVocatus, ctim judicium damnationis metu de . trectarer,bonis e Xuitur.
Di tmarus lib. VI. pag. 37s. Insiper regiaου pervenit ad aures, quodnepos mem Ni rinliarius cum ΕΚΚl HARDO,Her- manni Marchionis fratre ad Bolirlavum siue ficentia pergerent , ibidemque multugratia suimet contraria loquerensur , ejusque nunciosόie sese inserereto haberent. Hoc omne Rex s. Apiens, utrosque influam venirepraesentiam jussP. Id cum facere non auderent, comprehensis omnius suimet bono, ut regia
potesati resisterent,di amantur. Fabricius origines hujus historiae altius repetit , nempe a litibus inter Episcopum Mersburgensem & Eceardum, quibus causam dederit Helco quidam Ameflebius. Sed multa in narratione Fabriciana CL Dn. Praesidi sunt suspecta.
Tandem tamen ECCARDUS Canari ex quorundam intercessione reconciliatur suaque
recuperat. Tandem nepos meus irinharius fiamVinrogumitatem cym'adi umet cae auro comparavit. ECCARDVS II Dueps cum Deli interventu resistiust.
1 ors. . Cum denuo ad bellum inter Henricum Cae
sarem&Bolaslaum deventum, ac caesus in eo esset
12쪽
set Gero Orientalis Marchio, ECCARDVS
cum Hermanno & Gunthero fratre ejus sepult rae in monasterio Neuburgensi ad confluentes Bodam 5c Salam interfuit. .
Diimarus lib. VII. pag. I9s. Imperator Geroni inuis-ρiscapo, F Geroni inclyto Marchioni, ae Burckhardo Comisi Palatino residuos commistens orogreditur. Luidolius au- remis eno cum paucis ea itur Geroae Volcmarus Comiisses cum CC militibus optimis ocω , βoliarisant. - permsoras loe triste nunciam audirit, ad rosienda interfectorum corpora redire voluit Ised mustorum tardarvi consilio, id quasi invisus omisiι , U' Eidum antistitem, Mui eis iscentia infansti Duc Vesulturam impenderet ,-Geronis corpus Marebionisim foraret , rem - Funus autem ρradicti Marulonis caesocii esti id ressi vique adfecis reduci. Hae itidem Hermannias Comessebilite Uisiens, susque ad novam iam
sem cubi Gero colonis D Ariadepiscopus cs Thiedmarus Marchio frater eius, vitricus istis , ater autem intere si Comitis in honore Deuenetricis ἐν sancti minoris ovi capriani regnante secundo Ottone, Abbatiam coUruxerunt cum fra-aribus suis Gunthero ae ΕΚΚIHARDO comitasur, ris Gero
Archiepscopus tunc serra commenda suDominam Ade cidamoinquefilium Thaled Munnumeremes amicos ac milites se
13쪽
venia ad illum proficiscitur,oc de Caesare multa loquitur odiosius. Ideo ad caulam dicendam
eVocatus, cum judicium damnationis metu de. trectaret,bonis e Xuitur.
Di tmarus lib. VI. pag. I s. Infiger regias pervenit ad aures, quod nepos mem lamitarius cum ΕΚΚIHARD Heris manni Marchionis fratre ad Bolizlavum siue tirentispergerent , uidem que multa grasia A et contraria loquerentur , eo jusque nuncios hic sese in secreto faberent. Hoc omne Rex suo sipiens, utrosque influam venirepraesentiam jussu. Id cum facere non oderent, comprehensis omnibus suimet bono, ut regia potesatiνemerent,dissimantur. Fabricius origines hujus iistoriae altius repetit , nempe a litibus inter Episcopum tersburgensem & Eccardum, quibus causam dederit Heleo quidam Ameflebius. Sed multa in narratione Fabriciana
CL Dn. Praesidi sunt suspecta,
Tandem tamen ECCARDVS Caesari ex quorundam intercessione reconciliatur suaque
Cum denuo ad bellum inter Henricum Cά- sarem&Boladaum deventum, ac caesus ih eo esset
14쪽
set Cero Orientalis Marchio, ECCARDVS
cum Hermanno dc Gunthero fratre ejus sepult 'rae in monasterio Neuburgensi ad confluentes Bodam Ac Salam interfuit. .
Diimarus lib. VII. pag. x9s. Imperator Geroni inui Ais,po,σGeroni insto Marchioni, ae Burckhardo Comisi Palatino residuos committens φrogredior. Luidolius auis remis venis cumpaucis ea itur Geroae Volcmarus Comia ses cum CC misit sus optimis ocesi , θoliarisunt Impermoeor ut hoc tristi nuncium audiruit, ad rosienda interfectorum corpora redire voluit sedmustorum tardarus consilio , id ρυψinvitus omisit, O' Eidum antistitem , Myi eis luentia infausti Duc Vesulturam impenderet , eae Geronis corpus Marchionisim oraret , rem--Funus autem stradicti Marulonis σfcii e ι Widredi inque ad Missii fecit reduci. Hae uidem Hermainnus Comessebisversuscipiens, s mque ad novamur Oem cubi Gero colonisnsis Artate ρνω σ Thiedmarus Marchio frater eius, vitricus istis , ater aurem intere ii comitis in honoremigenetricis ἐν socti minoris ejus capriani regnante secundo Ottone , Abbatiam cousruxerunt cum fratribus suis Gunthem ae ΕΚΚIHARDO comitatur, qua Gero Archiepsναι tunc serra commendans,Domisam Methcidam ejusquefilium Thviedmarum ac moerentes amicoa ac militesΡ
ECCARDVS II. Diimaro Episcopo Meta'. burgensi infestus sylvana quandam ejus venationibus occupat, suos ac fratris satellites in M.
15쪽
trimentum Ecclesiae Mersburgensis grassatili, icentius permittit.
Longainde hac contcntione narratio apud ipsum Dilmarum lib. VIII. p. 241. seq. ex quo summam nostris Verbis repetemus. Otto II. Imp. temporibus Gisileri Magde-
burgensis Archiepiscopi & Mimensis Marchionis Guntheri Ecclesiae Mersburgensi donaverat sylvam inter Salam de Mitidam fluvios, ae pagos Plisnensem & Seu selitrensem sitanti. Regnantc autem otione III. cum Mersburgensis Episcopatus facios admodum esset miserabilis, Eccardus I. Marcilio dictam accipiens sylvam, pro eadem aliam ad Sumeringam Mersburgen fibus attribuit. In eo quod detrimentum cepissent non vulgare, suaque postliminio repeterent, Henricus II. ex Principum decreto sylvam Eccardi I.filiis Hesmanis no & Eccardo II. ademtam judiciaria Iege Episc opatui Mers- burgensi restituit. Fuerat jam illa in potestate Mersbum gensium per annos XII. cumque Hermannus LX. mansis eam a Praesule Diimaro frustra tenta siet redimere,is alia rem aggressus via,pro duobus in Rochlicensi Comitatu praediis sie capio verba Diimari Q uorum propriefatem Buris gwardorum accedente Henrici Regis mandato, sylvam recuperare laborabat,antiquiorem scilicet Mersburgensis Ecclesiae confirmationem diu abolitam esse sperans Sed repugnante Di tmaro , nec in eo profecit Hermannus. Cum enim praesente Henrico Imp. Magdeburgi hac de cauesa ageretur, Mersburgensia privilegia, utpote antiquioa- pervicerunt. Sic igitur 'vi sus est Hermamus deserere lutem, & praesente Eccardo fratre Diimarum conceptis his verbis allocutus est: mequi hactenus in hisfecimus, non.=b
16쪽
fecimtu et nuncause domittamus. Non longe post Eccardus II. , instinctu cujusdam militis Bolestat in Comitatu urg marisse suo Rochlicensi ad capiendas feras munimenta quaedam excitat. Quod cum deferretur ad Dit marunt, ut a coeptis desisteret,Eccardum per internuncium monens,ac Hermanno quoque de injuria Ecclesiae illata questus, in casum laboravit. A festo autem Paschatos, cum serena esset aeris tempestas ac itineri commoda, de nondum hactenus in illas Episcopatus partes venisset Diimarus, VI. Non. Maji ad inspicienda Eccardi molimina profectus, q ando ejus opus laqueis & retibus firmatum deprehenderet, partem protinus jussit incidi, rectoque itinere Rochliciam tendens, turbatas res in ordinem redigendo, ut decimae injuste hactenus inhibitae stato tempore solverentur , a sylva vero violentas abstinerent manus sub interminatione anathematis edixit. Exin ad praedium Chorin Di tmarus habet Norkn reversus,cum per septiduum ibidem sustitisset,quod Eccardiministri comitibus ipsius minarentur, audivit. Forte tunc Cancellarius nescio an Eccardi , an alius Principis apud Di imarum pernoctans, quae hac in re gererentur. , ex ipso Di imaro intelligens placide respondit. Interim frequenter coierunt milites Eccardi, ac forte infortunium creassent Di tmaro, nisi ministrorum obstitisset vigilantia. At Dilmarus rem defert ad Imperatorem Moguntiam ,ejusque praesidium implorat. Eccardus igitur Imp.iram veritus,ad pacem inclinat, quam Hermannus item eommodum ex Polonia asventans porrecta dextra spondet. Neque tamen steterunt
promi ssis, sed sex viri Mcrsburgensi Ecclesiae addicti flagel' lati,& fortunis ac aedificiis fuerunt exuti: imo in ipsum Diomarum exarsere gravius. & nunc ipsum nunc illos amico.
17쪽
rum ejus duriter tractaverunt. .s tandem hujus contentionis lacrit exitus, me latet: nec ex Diimaro plura habeo exsculpere,qui hic sere iam finit historiam. In visa quove Diimari ex M&quodam Chronico Antistitum Mersburgensium desumta,cujus copiam Minero Relaeccio fecit Christianus Distelmeierus, quamque ex Reinecciana in suam transtulis editioncm Ct Ioachimus Iohannes Maderu nomnulla eo spectantia habentur, quae huc transseribere nihil attinet. Fabricius hanc historiam miris confundit modis. Nam primo pro Dismaro Bimonem Praesulem substituite violentas deinde inter Episcopum de Mordum actiones Magdeburgi per Imperatorium edictum compositas tradit inae porro habet de Eecardo adire Imperatorem recusem sed per fratrem Hermannum ad id compulso, vel ingenio Fabricii, ves auctore non satis nituntur idoneo.
ECCARDVSII. una cum fratre suo Hemmanno promovit translationem Episcopalis s dis Cira Numburgum anno CII XXIX.
g. I. Cognitione utique aecuratiori dignissima est de translatione Episcopatus Cirensis historia, quae hactenus t men adeo Iamis in obscuro, ut nec diligentissimo scriptori PauIo Langio, utut ClaωNumburgensem historiam dedita tractanti opera, de eo certi quicquam constiterit. Arguunthoe sequentia ejus in Gramco citiarnsiverba: tassivardus Episcopis oriri vir ct consecravit Mesese Magae urgensi m-mfridum tale impum ino etiam te are sedes Eces eorte scum tituis stans ta m Numis*rm u causam ig-raus admiror. cim enim a di iore con evis Aeri Δη-μι --,
18쪽
MARCHIONIS MIS NIAE. 'natio, amicymnis autem dignior sit q* am novit M , juxta isiud iuridicum, Qui prior est tempore,potior est jure , Missa a rem citrensis musturior cumsit fundationis tempore s merito prioris ale ua antiquitate tituli dignitat epperim venerari debuisset. Miror ergo, cur ei sae dignitas per tituli sit ablata
trans arionem re Nuenburgensiattributus,ut nam a communiterque menburgensis, raro Perri aut nunquam Cirtensis amesietur Episcosus I hcet ipsa curia episcopasis lactenus apud matrem tetensem radit ratam cum residemia, re quorum a viventium uisu cohabitatione, in mortuorum si uisu.
migeratior celebrior me sit nuπdinis p θ' eas ob res matri filia, junior seniori aiata, in dignitate adomatafuerit. g. II. Ceterum bene est, quod adhue in tabulariis mpiscopatus Numburgensis supenni vetusti bonae notae di-Homata, ex quibus certa habeamus exsculpere. Et primo quidem si non unica , praecipua tamen hujus translationis fulicausa,quod Numburgum lacus esset pro genio seculi semum tus satis,adeoque insuItibus hostium non atque ac Cieta obnoxius. QPndoquidem enim Citietensis Epitcop tus a prima statim fundatione Bojemorum & Vendorum popuIationibus esset obnoxius, ae inprimis Cieta metropolis anno clam diriperetur, deIoco tutiori dispexerunt, quo rum exigebat officium Ecclesae non minus quam Reip.
19쪽
g. III. Primaria autem in promovenda translatione
fuit opera CONRADIII. Imp. siquidem idferventi des deinrioperliter, Iohannem XX. Pontificem Romanum egisse dicitur. ina de re aliquid inaudivisse videtur Langius: qui in laud. Chronico sic scribit: Inter alia opera pietatis Etalesiam menburgensem a quilindam traditur fundasse, insignem re opimati mam. Deinde cum Numisburgum in ditione esset haeredum Eccardi I. iidem auctoritate Imperatoris moti hunc in finem Ecclesiae Citirensi Numburgense oppidum dedicarunt. Quamvis enim unicum tantum NICHARDI Ducis sis procul dubio ipse est ECC ARDUS I. haeredem nominet Johannes Papa, ex alio tamen Cadaloi Numburgensis Episcopi privilegio discimus, utrumque fratfum Hermannum & Eccardum eundem
situm haediditatestaterna acceptum Episcopas dignitate sitibAmasse. Neque multum refragabor tamen, si quis soli Her- manno tum Numburgum fuisse adscriptum dixerit: quan- doquidem Eccardus in divisione haereditatis paternae terras ad orientem vergentes, in quibus&Rochlicio proxima sectione memorato locus, Hermannus ad occasum spectantes,& in his Numburgum accipere,rem tantam tamen communi consensu & suffragio potuerint tractare. g. IV. De anno translationis si quaeras, licet in diplomate Pontificio diserte non exprimatur, ex indictione tamen XII. quam subscriptio Pontificia affert, haut difficulterest colligere, fuisse annum seculi undecimi nonum & vigesimum: nec inihi fit verisimile rcm tantis expetitam deside- riis longiori mora esse extractam. Enimvero quamvis non negaverim, quod Dresserus de Urbibus mature de translatione sulceptam esse deliberationem i eandem ra- imen Dissili ed by Coosl
20쪽
Ismen jam tum regnante Henrico II. anno CII CIv. perfectam
quae itidem Dreiseri est opinio,longius abludit a vero. g. v. Quo ipso simul concedit eorum sententia, qui Eccardum I. Misiniae Marchionem Thuringorumque Ducem Episcopatum Numburgensem condidisse assirmant: quo in recentioribus praeluxisse videtur Auctor Chronici Montis Sereni ad annum CiDCLXXI. scribens: Mortuo Durumaro, Suanehuris ejus relicta nupsit G ehardo Marchum, silio Guntharii Manόionis de Nurivia, qui Menburgensim fundavit Episcopatum. Certe eum secutus est Petrus Albinus in Historia Misenica Tit. X. p. iis ii 6. qui idem repetit in calce libri. p. 38. ut taceam Eliam Reusnerum in Seemismatem ilichiniso, pro Eccardo I. quamvis Ecbertum I. qui fere communis juniorum error est, laudante. f. VI. Ut omnia pateant clarius, ipsam bullam Papalem afferemus.
IOHANNES Disopus Serius seriorum Deinde-ardo suo Ziticens. Ecclesiae perpetuam in Domino salutem. Si extraneis privatu que personis Ap solica sussragia quanto elegantius agitur, si sanctae Ecessae eis egenti impertiri promto animo sude mus, lucri potissimum praemium apud conditorem omnium
Deum in aethereis arcibus promereri credimm,quando Δ-
ea ad meliorem procul dubio per nos fuerinisatum producta. Igitur quia filius noster Chrisiaoissimus Impermior CVRRADVSferiens hoc demeris petiit suis litteris ac nuntiis rogans . licentia, qua inconsulta