장음표시 사용
31쪽
stro ad Salam translationis auctori: qVod quam abhorreata vero, jamtum feci. XI. f. V. ostendimus. Reetius sane Fabricius tuni in his. L ad ann. CIO XIII. tum lib. m. Origm. Saxon. p. 4OF. in hac statua Eccardum II. agnoscit. Ipsam descriptionem ex eodem affero: Ecbaris dum cum matre Sυanbitae auctore uisse collegii & templi convemens maxime temporibus est; cs eis, iis dem statu apa Bata inalcat,in qua gladius er scutum sinistra ipsissus continentur; manu. dexterastarum ob votatum habot inra manum s stram I alioquin silera os implicita : ιunita simgitudinesagum aquae. Facies imberbisHiara,capilli eris m es cum pileolo rosundo stlicato diverserum colorum. Procis imberbi Gregorius Groitetschius in libello de Sara vis superioris seculi anno Lxx XIV. edito, rasam barbam caue- sentem stibstituit: nec aliter res videtur se habere. inia hujus ac reliquarum statuarum colores nondum sunt detriti, proximo seculo renovatas credidit Cl. Dia. Praeses, quod ta- naen negat laudatus Dii. Zaderus in litcris ante quadrienniatim ad Dia. Praesidem perscriptis.
Etsi autem hi fratres pro praecipuis habendi
cathedralis aedis auctoribus , nihil tamen prohibet, quo minus p Iures eo suana symbolam coi tulisse credamus.
g. I. Enim ero quia plures in laudato Numburgensi sacrario habentur statuae, ac in his etiam S IZZONIS COMITIS, DIT MARI COMITIS OCCISI, TIMONIS DE
ΚΥSTERI Z & matronarum aliqvht ; hi omnes ac singuli sorte sive ad fundandam, sive ad ornandam augendamque hanc
32쪽
f. II. Huc accedit,quod Theodoricus Episcopus Num burgressis in literis anno CI CCXLIX. scriptis supra HERMANNUM & ECCARDVM eorundemque conjuges REGELYNDAM & VIAM inter fundatores numeret SYZZO NEM Comitem, ILHELMUMComitem, GEPAM CO. MITISSAM BERCHTAM Comitissam,THEODORICUMComitem, GERBUCH Comitissam. g. III.Ipsae literae omnino sunt dignae,quae in patriae antiquitatis amantium cogniti onem veniant. THEODORICUS Deigratia, voluntate dimina mensuris
gens Episcopus, M. Meinherus Praepositus, H Hemricus
Decanus totumque Urudem Ecclesiae CUitalum coctis utriusquesexustum 'alatis tumρIebanis, tum meariis, tum omnis condisionis fidelibus salutem.dilectionem in eo , qui eri vera salus omnium. bona bonorum initia metiore semper seni sine consideranda, propter hoc universalitati Adetiam mandamus, quod nos communicato communi fratrum nostrorum, videlicet menburgensis Ecclesiae consilio, in salutem omnia am vestrum tam mortuorum quam vivorum ad hoc decretum concordamin, ut, quemadmodum primi Ecclesia nostra fundatores, quorum nomina Aunt hac, Hermanum Marchio, Regelyndis Marchionifa ; Euebardus Marchio, Vta Marchionissa e Soz-κo Comes I Ae in Comes, Gepa Comitissa e Beriata Comiatissa, Theodoricin Comes s Ger res Comitissa: qui Aromima fundatione maximum apud Deum meritum re indulgentiam peccarorum suorum pDmeruerunt; sic certum in posseros ster argitionem Eleemosynarum6arum in ad catione monasterii promerui semper coromereri. Nos ergo conssummationem
totiuου o ero imponere cupientes,tam mortuos,quam vivos, qvi
33쪽
die'deinceps fideliter si cipimus commendatos. Datum mensurch Annogratia Domini M cc. quadragesimo IT. Pomrificatus nostri anno M.
SECTIO XVI. Praeterea Hermannus & ECCARDVs fratres Numburgum soro regali aliisque Ecclesiis &
g l. Patet hoc ex diplomate Henrici III. Imp. an. CUM- dato in quo memorat, quod o Principes, videlicet Hema nus Marchios frater ejus E MARDVS haemeditatem sua, Deo-beatis Apostolis Petro cae ratio per manum ipsius L seratoris Conradi) contulerunt,Vin ipsa forum regale , meis. svi, congregationes Clericorum, monachorum, monia tam conis struxerunt, ea tamen conditione,quod sedes Episcopalis eum niversis adi impertinentitus de Cina in menbata praedi modo constructum referresur. f. II. Ablioe regaliforo ipsae forsitan Numburgensium nundinarum repetendae sunt origines. Et quia Ecclesia cathedralis in honorem Petri & Pauli conscerata, & hae nundiariae ad festum Petri & Pauli diem fuerunt constitutae. g. III. Quod ad Ecclesias Numburgenses ab IIermanno&Eccardo conditas attinet, in iis sorte Iocum habuit templum S. Georgii: ceu jani tum a Cl. Dn. in Hystoria Eeearri L MII. VII. g. m. Monitum. Huc quoque inclinat Fabricius Orig. Sax. l. III. scribens: MN Eccardum II. in summa omnium Annalium incertitudine es varie ate, rem Numburgani, cae cui alii volunt) adis etiam Georgianasatus
34쪽
1lIImperatori fuit iii deliciis, sic quidem ut eundem aliquando FIDELIssIMI FIDELIs elogio
mactet. f. I. Quantopere ab Henrico III. aestimatus fuerit Eo
cardus noster, varia testantur diplomata,quorum aliqua ad--hue in Archivo cathedrali Numburgensi superant. Ex hrs nonnulla ad propositum nostrum facientia asseremus.HEim RICVs Rex in ob inter ventum nobis Marebionis ERRE HARDI, quandam 'virum meteris nominatam,in Comitatum dicta Mariatonis ERNEHARDI in pago Misaositam tradidimus. Anno DXXXIX. HEINRICVS-Rea: -- raueris' menitima eiitionemra euoi nobis dilem Prasum, nec non
GEHARDIMarchionis, menburgensi Eccclesia, cui idem M. Eelboum Udet, quandam istam, R isti nominatam, quasiis bouescis radicti EG HARDI Marchionis in pago, qui Pocatur Zurba, in Comitata dira Marcesonis fit a tradi- min. Anno CIIXL. f. II. Sed rarum plane,ae prorsus singuIare est elog um,quod idem Heinricus III. Eccardo nostro in diplomate - anno claXLI. dato tribuit. Verba ipsa sic habent : HEIi -RICVS- Rex- ob minime denegandam voluntarem Fim- LISSIMI FIDELIS msri TARDI Marchionis decem reis gales mansos in Burchoardo Trebent, infleto nudici, in via
Forte igiturab hujus ECGRDi Marchiotiis in Henricum Caesarem e natum est proverbium Germanicum, quo vir spectatae fideι-gesciue
35쪽
I.' Iam pridem invaluit adagium desideli Eeeardo. Sed quia hactentis vera ejus ut op nor) latuit origo, quidni detesto hoc diplomate ad Eccarduin nostrum retulerimus. Martinus quidem Zeuterus centur. II. Epist. XC 'I. monet,nonnullos id derivare ab H 'gecaro quodam Boiorum Rege, qui tempore belli Troiani vixerit, quemque finxerint veteres Prae soribus inferni sedentem, ac ingre suros fi lis instruentem monitis: unde ac porro
corrupte der trelie dictus: id quod postea in proverbium
abierit. Sed bene est quod addat: Haec fabulis ann eranda. Paulo aliter Wol angus Heidorus de hac Salana optime . quondam meritus Profestbr Vol. II. Orat. XX IIIJn nostra Thurin- gladii io it,qrauι Dalia mari,itaolvissupra ambitur re infra, sape, numero qυidem ed maxime tamen circa Natalisias Chrisι ferari σi Bachanaliorumfurias, 'on ruri tantum,quodplerumque feri solet, sed in ipsis quoque vici monidis coluvies quadam steritrorum, D.
. rum haut raro sunt imagines , ingenti numero, qpi intexdum est: tam rurmas repeditum manipulos sua aeqvant multitudine,transiresolent 'transcurrere: Meque fides hac,quo am θυοθυe dixi, na,sed certa, s omnis extra dubitationis aleamposita. Has itaque Diabolorum copias senecio quidam canitie θectabilis, qve dum Ei hsν- dum nomrnant, seu uti nostrates vocant, deii getreiicia ιγsto cum ι cistopraeit accurentem, ut nostra fert curiositas, ' peltam hortatur,ut de via cedant. σ domu e referant, ne sua teme-νitate sibi aliqvidmali non necessarii aeter hι. At si maxime concelleris, cum hoc speeironim grege non aliter esse comparatum, ac recensuit Heideriis, manet tamen scrupulus, qui senecioni illi adhae- .serit Ecearis i nomeri. III. Ceterum quae de hoc proverbio iam ante annos aliquot celeberrimus vir , . ac immortale decus Lipsiensis Academiae Jacobux Thomasius ad CI . Praesidem perscripsit clim utriusque pace hic repetam. illud notum/ς arto Marchio m rognomen Ddelis ad. haesisse non minm,quam Eccarto Brigarens ici,qui poseagroverbio de .Fideli Eccario occasionem dedit Aquamqvam nt, qui originem ada-
36쪽
eovium, Saxonici Iur criptorem. Proverbium i um eum hiso riis vel butu Mepertinentibψ,altera de Tanhusero , auera de se mo Mansfeldensi Daames dabit Agricola e de Tanhusero etiam nonis..ihil Goldissus ad Paraueticos PetereΥ.
ECCARDUM II. Torniamento Hallensi ab Henrico III. celcbrato interfuisse volunt anno CII XLII.
Georgii Ruxneri de Iudis Germanorum eqVestribus Torniamenti Phurnier nomine famosis habemus librum Imgva vernacula scriptum, in quo septimus Iocus est Tomiamento Hallis Saxo nicis ab Henrico Ili. celebrato- Hic quoqVe com p iruille scribitur ECCARDVS Marchio Mimiae& Comes in Australi Ihuringia . Sit fides penes auctorem,ciualioquin in his antiqVi Oribus parum , deberiar fidei. Id quod CLDn. Praesidis RVXNERVS EXENTERATVS brevi sorte demonstrabit. Certe nec in ipso Eccardo sibi constat scriptor proIetariuS, q/m paulo post EFrechium vocat. Praeterea insequenti Torneamento anno cID LXXX. Augustae Vindelicorum habito iterum laudatur Eccardus Marchio Misiniae: quo tamen aevo nemo eius nominis Missiensi Marchiae praefuit. Et perabsurdum foret haec ad nostrum Eccardum referre.
ECCARDVS II. anno CIO XLVI. subitanea morte exstinctus,&Num burgi septi Itus est.' Sic enim Hermannus. Contractus in Chronico ad laud. an- 1o sinum: Egeehar. 1 tu Marchio diis ' vi subito moriens pradiorum suo. νum haeredem reliqυιt Regem. Et Lambertus Schasnaburgensis : Eg-gifarditi Marchiosubitanea mortestrae eatus intcrist.Fabricius quidem es: nonnulli alii obitum eius reserunt in annum CID LXVIII. Sed omnino clariam est, hos Eccartum cum Saxoniae Marchione Ecberto I. confundere cuius obitus in annum laudatum a Lamberto resertur. Nec mirum hic hallucinari Fabricium, quem Ec- cardorum & Ecbertorum historia invicem commixta toties in transversum egit. In fragmento Mortuologii Ecclesiae Numbum
gensis, quod est penes M. Joh. Zadenim, inter alia haec habentur
37쪽
uethar m Marchio ob. d. Timothei p. Cal. Februar. sepultψ in mo- Osreio: quae procul dubio de Eccardo nostro capienda. An autem monasteriι vocabulum designet aedem cathedralem, prout non ra- sro in vetustis appellatur literis an ipsum huic iunctum monasterisum,certo assirmare non sustineo.
berosas. UTAM Eccardo uxorem fuisse,ex Theodorici Numburge sis Episcopi diplomate Sect. XV. g. III. allato patet: quippe in qVoECCEHARDO Marchi i, VTA Marchionissa iungitur. Recem tiores igitur, qui teste Fabricio,1 anhiadim Vocant, matrem Eccar di, cum uxore videntur confundere. Dum autem Fabricius Eccardo nostro coniugem assignat Ottonis Ducis Sueinsunt viduam,d nuo Eccardorum Ecbertorumque historiam non distingvit. Ecbertus enim I. Lamberto ad an. CID LXVIII. teste, laudatam viduam cui nomen Adeia in matrimonio habuit,ex qua genitus Ecbertus II. Marchio. Haec a morte Ecberti,tertio marito nupsitDedoni Saxoniae Marchioni, mulier, ut Lambertus ait, omni marchione arimosior atrque implacatior. s. II. Nullos Eccardum reliquisse liberos, haut obscure ex eo est colligere quod ut Hermannus Contractus ait, ρradiorumsuorum Baredem re verit Reeem. Fabricius tamen ei filium tribuit OTTONEM. Sed addit statim :fortasse tenera aetate es exsin dum nulla ustiam quodseram, extat aut memoria, aut mentio. At si nulla ejus exstat memoria, unde ergo Fabricius de hoc Eceardi filio factus certiori OD A porro BolesIao nupta non Eccardi II.quod habet Fabricius, sed Eccardi I. fuit filia: prout a m. Praesidein insoria Eeca di I. Sect. XIX. s. XIII. ex rata
38쪽
OSTER LANDICA. II. Pars hodiernae Misniae, Vsigillandite&ahuringiae Ely-- stro ac Mulda , ut & alicubi Sala fluviis circumscripta jam ab antiquo vocatur Osterlandia. . III. Ea non habet nomen ab Osis populis; quod putat Sarcerius: sed ab Euro Orient i vento, quem Germaniostfiuilibappellant. 'A . Ut 1 III. Et ita quidem di ista ob Thuringiam, cui ad Solem Orientem sita : imo olim Tluiringiae videtur pars sui u
est, Thuringiam pro 'rie nunc dictam , Nori inferioris jam Saxoniae partem ioccidenturiu' ,-I quae ipsa hodie inlHassia i Orientagem nostram, in das
IV. Atque hinc est, quod saepius Tem Orienvia in antiquis audiat diplomatis. Q rar res quandoque seisllisse videtur germanicum in teibetem Codicis Ms. Latini Diplomatum Dbberlugensium; in Bibliotheca nostra Academica,qui fere semperTitynam Orientalem vertit, das Diterland cum interdum Lusatiam pro ea habeamus intelligere. At quando in eodem codice Orientalis & Lusatiae Marchionatus distingvum tur, peritam credo desidiari osteriandiam. U. D norria eadem a quartidecimi sequentisque seculi Scriptoribus vocatumquod nominis nonnulli a Principe nescio quo Harminii socio, Gartro & Stella a Libonicis populis perperam derivant. Re Musirtea duobas ventis: &-δca A i scendit. Quamvis non tam L nothria, sed Lilon E tbia,
39쪽
eἔia, undecunque tandem originem capiat, appeIIanda sit. VI. Ratio nominis utcunque dari potest, si Osterlandiam i ad Lusatiam &Saxoniam retuleris: Tituringiam v . ro si spectes, nescio an quaeda in possit excogitari. VII. Quam Ditiuarus Meriburgensis Praesul Au Memram - . I ringiam vocat, an Osterlandia sit, merito dubitave, i .. i rimi nisi velimus dicere, ex osteriandia perindo hanc conflatam esse, ac ex Austria, Osterreil: defle-. Xione vocis Plane vitiosa. VIII. Osterlandite bonam partem quondam habuere Socii rabi: his a Francorum Germaniaeque Regibus vel e- jectis vel in provinciam redactis, terra ea paruit Mar- i chionibus Misiniae. IX. A Militiae Marchionatu tamen divisi quandoque fuit . . Marchia Osterlandica: quod sorte circa tempora Alberti Marchionis coepit, cujus filiusTheodoricus Iunior Ti2m annum vulgo vocant) halic terram a patruo Theodorico Seniore videtur accepisse. Hinc in Doberlugensibus ab anno n89. diplomata siua sic . Orditur: Neo rumpnior, Lan ravius Guri M, Orientiau cr L Atia Marchis. Et in Georgent halicis ad ann. 294. itemque I299. haec reperias: Theodorisus - u Dei gratia Iunior. 5 ringia Laoctra vimicuscensis σ
x. Osteri ndiae partem fisisse opinor terram Plisnensem inter Plisnam & Elystrum fluvios sitam: quae tamen r. i in multis diplomatis ab Osteriandia distinguitur: ut adeo fallantur, qui Osterlandiam xerramque Plis-