장음표시 사용
21쪽
G. . ror. Inid textum Augustini ex dib. a. eap. s. ex quo Noris suam
sententiam deduxit, in codum omnino argumento Macedas adduxerat ,
ut ex eiusdem verbis proxime laudatis ostendi .i Idem Macedus ex Au-Euumo negat indifferentiam libertatis requiri ad merendum , & dem rendum . Lege thusim 8o. Cortinae, di tres sequentes , iii quibus indi Dieruntiam a libertate distinguit. Dbertas, inquit . Minui rentia disti guitur: quod.indisserentia est punctum indivisibile agailibrη in neutram pa/
nes , O impuUus in rixamquepartem , quod non patitur indisserentia illa in dialbilis. Id. fusiius explicat in libro de mente in nocentia aduerius pro positiones Iansema. Tu videsis, ac disce nullam in Augultim dictis, quod libertatem ad merendum LN Omerundum requisitam attanet , --tilogiam reperiri. Ceterum sex libros operis impersecti esse Auguitim, validissime ex Concilias a S. Misistino, dein S. Agathone, R inae mactis , ex sexta etiam Synodo.,ac partibus antiq*ioribus Noralius demonstra uit in appendice ad dissereationem de Synodo U. Haec recitat Sancta Synodus VI. act. q. ex epistola.Agathonis Papae. Veritatis prudentissimus praedicator B. Mininus in quinto volumine disputationis aduersus Iulianum Pelagiani iam ... item in eodem: Veritas autem dicit, qua ιa6e voluntas vita , a natura non potes separari. Haec leguntur in calce cap. 33. Iam s. Operis imperfecti, ex cuius superiori capite 3 a. Norisius Augustam testa monium adduxit , de cuius Me accusator duditat . . Ex his S..Λugultina libros duo Romana Concilia, ac postremo sexta uniuerialis Synodus de Monothelitis triumpharunt a. di audebit nouus delator eolde in apua
Romanae Ecclesiae Patres, uti apocryphos accusare .Papa; quam crisediti homines di orisio litem intentant ι
ACCUSATOR. Nona Baij damnata in Paralello est in ordine 13.
DEus nonpotuisset talem ab initio errare hominem, qualis nune nascitur.
Haec propositio de concupiscentia communiter intelligitur, quasi reprobetur a Pontiricibus, quia Baius putabat concupiscentiam elle per se malam, & vitiolam, non autem elle proprietatem naturae, quan inquam per peccatum vitiatam. In hoc autem sensu Noris negare debet posse hominem creari cum concupiscentia, imo a sortiori, quia ille te tit eam elle natura sua, & secundum estentiam malam. Ita in Uind.
Pa. . 3 a. H . inquit, cuiacm bar Iccundam propriam Uentiam se malam ,
22쪽
rsinon Hia secundum mpi sectionem annexam. Et postea Tenerigitae N Gris sententiam negativam quam Papa prohibuit in quocunque sensu sumatur; non potest enim esse vera , nisi affirmativa sit salsa; mens autem -Pontificis, sint statuere assirmativam; scilicet, Deus potuisset talem ab initio creare hominem, qualis nunc nascitur , cum concupiscentia natu-οali, quae est proprietas naturae , uti communiter tradunt Theologi. Eaetenus Paralleluia,'
IN hac eommunitate Theologorum . neque enim ἡ vulgo scriptorum
est, Macedum non inuenies': transiit olim adlillos , ad quos postea Noris accessit, nempe eos qui negant concupiscentiam esse proprietate naturae, cum velint esse malam ac vitium. Hae sunt voces Macedi libro .de laudibus cap. I o. parte a. pag. 3 7 o. I. I. Unde concupiscentia ne indisserens quidem esse potest , cum inclinet ex se ad peccatum, G peccati fomes sit , o frenata licentia feratur. Igitur malum est, quamquam non
sit peccatum. confirmatur: quia sta libido ESSET PROPRIETAS N
TVRAE , Cr fueret ex eius prancipqs attribueretur Deo conatori, sed non decet Deum condere naturam cum illo modo, qui inducit ad peccan m, O teritur ex noetura infecta peccato; igitur nou es innatae' u argumen 'tam sums c tra Suare' hexantem posse a Deo esse habitum iit, uo Mel per se, vel per laccidens infusum in voluntate, eo quod inclinet natura sua ad , malum morale. Item: Quomodo concedit posse Deum codere naturam cavi tibi- bidine effrenata, quae fomes est peccati , ω ad peccandum inducit saltemper accidens quod ille de habitu vities negat. Idem vero Macetas ιbidem .
pag. 37 i. obijcit sibi Bullam B. Pia V. in qua series propositionum Bais
continetur, quarum LV. G; Deus non pomis i talere ab initio creare hominem, qualis nunc nascitur, quod argumentum pluribus diluit. Respondet primo: Non innes propositiones Ba' damnatas se cum ipsa Bulla diacat: Nonnullas polle aliquo pacto tali meri, quarum cerad yna haec es; O q, idem si Iolitarie sumatur, o seorsim consederetnr, certa Omnino , ruta est. Respondet secundo. Dato damnari illam, uti xuit Suarex in ea sorte contentam, nihil rude sequi contra nostra sententiam; nam O solum damnatur, ut inquit Busi in rigore,& proprio verborum sensu ab assertore i intento, idest non solitaria, sed coatuncta , eonnexaque cum aliis, O vicum illii consentiens ἷ atque hoc modo continet peruersam doctrinam; nam ex propositione Q. .l T. et dem Baij in eadem Busta relatis constat, illum Iopse integruatem, et iussuram origi lem roa fuisse donum Dei, sed con- dicio-
23쪽
dicionem naturae: ex quo etiam refultat haeresis alia quinquagesima , qua exm eouenis negat posse creari hominem sine integritate ire tui a criginali , qualis nunc nascitur , qui Des peruersei si s est fensas . . min:md ferendus , a quo longis d abes propositio illa Iolitaria sumpta a quorus alio
Theologo pronunciata. Hactenus Macedus. . Ex his patet totam illam Baianam conspirationem , cunis Noris in si . mutatur, vel ipsius P. Maccdi testimonio salsam, inanem, ac nui iam esse. Profecto nec gutta guttae similior est, quam utriusque Scriptoris sententiae, ut certe Noris furti reus censendus foret, cum Macedi inei, remata plane transcripserit, nisi uterque ex communi eoque limpidi simo Augustini sonte eas doctrinas derivasset , qua, pollea in sua ipsoru in volumina dispersere. Sunt in eadem Augultiniana Naui Macedus, ac Noris; contra utrunque Baiana tempestas excitatur; idem utrumque naufragium merget, vel benigniori sedere afflante, una simul incolumes. euadent, ac Augustini arae votivas tabulas appendent. Noris eas sententias ex s. Augultini libris euidentiis mE Aeductas, a Macedo his verbis I om. a. Collat. I a. pag. 396. col. I. animatus, propugnauit: Quod obiicιunt de Bais, ut nobis terrorem incutiant, INANE EST . Iam illam formidιnem supra remouimus, O in mente Innocentii , O in libro de Cluuia a Petri. Eamque obiectionem occupauerat, O diluerat Vasque , Tum
manus, RDalda, o tota Schola V qaν Complutensis. Quaere huiusmodi Authores in locis supra adductis r DIFFLARIS INANEM Nρ BECVLAM. Quod vero accusator quasdam propositiones P. Moris conglomerat, quas similes Baianis, nullo tamen Bais textu opposito, pronunciat, optarae pretium duxi , easdem P. Macedi dictis simillimas dcmonstrare.
P Rima. Homo ex precato originali incurrit in prinationem potentia pr xims expedita ad perseuerandum in semel accepta gratia sandrificante. In Vind. pag. 32.
QVacunque igitur gratia leuiter pulsat, cietque volantatem intra illos
terminos actuum ine caelum, quos velleitates dicimus, ea est gra-
24쪽
Ittestatem, ET E YpEDITAM propter Ianus . O αιενοι liberi vibita si via res: at vero in nostro infirmo, Ermisero, TANTUM REMOTE iustas, nec est integrὰ immeiaIdque Iussiciens , Ge. In Scritici D. Augustini cap. 8. pag. 8 I.
SEcunda. capitale Massiliensium dogma fuit com ιηem omni s crusratiam. Lab. a. Hui. Pelag. pag. 1 . P. M A CEDVS. EI dem est eum veterib M Massiliensibus sententiae nou rum Semipelagia
TErtiae. Adam babuit auauium proximd susciens ad obseritationem eum ι uicunque praeceptι. Et infra. Infero an statu natura lana non omimisu iri, nec prauo Ue illud adiutorium. In Vind. pag. 86. α SI,
QVod autem hae sit mem Augustini docentis aurilium, ex se em ἰnino, O PROXIME, integνὰ erat in statu innocenti Iugciens, nune inflatu ruina minus I iciens st, atque adeo REMOTE tantum , inuti diximus imperfectὰ Iusticiens, tradu expresὸ magnus hic aκιbor Sua reat, σέ. Ibid. cap. 8. pag. 83.
ACCUSATOR. O Varia, Reiicienda es sententia illorum, qui dicunt gratiam proxim/fusficientem semper adesse, nec unquam legem obligare, nisi adstar uia auιtiuaria In Vind. pag. M.
25쪽
t 9 sed mediat8. Nam constat ex utriuD sentemia r id auxilium fieri voluntates inchoatas, qua sunt initia quaedam boni, qua cum sint facilia, per illud obtinentur, i ' sis habitis, maius illud a ιιιum 1mροτωνι, qao p septa seruanxura
QVinta. Infideles eum in chrissum non eredam, Dei gratium ad implandam legem naturalem non 'tuat, Ude nec eandem obseruanς. d Vma. pag. 96.
V Erum eum AuguRinus author sit, omnia opera, qua deliberatὰ ab in fidelibus sine νlla fide, ct grana sunt, esse peccata, νti nos ciam mulistis in cortina nostra propria quaestione monstrauimus ; necesse est aliter eidem argumento responderer nam in sententia Augustini supponit sine dilla fide. γ gratia, ideβ sine ullo auxilιo sussicienti peccari, quandoquiaem opera uaoperantium deliberata peccata Iunt. Ibissi cap. x q. pag. 23 3.
ACCUSATO R. SExta. Dum petis, vel antequam petas , stas sub Iege praecipiente, in
nondum habes gratiam acuuantem; tutu e im nonpons facere quod Meiabet. In vind. pag. 88.
E cie enim aiunt, nempe Augustinus, ac Trident i Patres, facere ouod possi, σ petere quod non possis. Ex quo pater, 'olse , nos eo a xilio aliquid , idest exile, o facile. Aliquid, non posis idest illud magnum, O disscite . a quo Iumus Murrus adiuMaudι a Deo. H posmus. Ibla. cap. S. pag. 33.
SEptima . Illud ex Augustino eertum est neque fidem pol e mouere homi nem ad petendum auxinum diuinum, ad hoc νtpost imolere praeceptum . xus Deus infundat ara iam actualem adorandum . In Uind. Pag . . C a P. M M
26쪽
NON solum datur gratia excitans propter di Pultatem, O excellentiam
operis jupernaturalis, qua indiget excitatione potentia, sed ex alia viatione connaturali , qua postulat, ut habitualis virtus v. g. fides P excita-tών ρ r motionem actualem , vi viuemus fieri in bominibus iustis, O Ductis, i i cum habeant gratiam sanctificantem , o habitus infusos, tamen siue actuarι exciιatisne νoluntatis, non possum eos excrcere . ibid. cap. I. Pas.
Claua . Vrgente quolibet praecepto, non adest gratia necessaria sub ciens , nisi ιntermedia oratione actuali. In Vinae pag. 86. 87. 89.
E Si mera impostum; nunquam illa sententia apud Norim legitur. Nunquid enim Paulus orabat, dum tam illustre diuinae gratiae luis meia accepit e P. Noris pag. 89. versu 33. diserte tradit posito praecepto, andoquc auxilium proxim8 si sciens praesto esse; aliquando oratione i termedia impetrari; de viruinque S. Augustini testimonio confirmat.
ACCUSATOR. Nona. Infideles sine fide, manent tantum Db lege praeeipiente. In
prorsus carere: hιs argumentis. Trimum esto. Fides est ostium grais tiae r sed infideles earent omni notitia fidei: ergo carent omni auxilio gratia Ibidem cap. II. pag. I I. Auxilia quae his hominibus infidelibus damtar, si qua sunt, ea sunt remotissima , O a fidelium suscientibus tantunia dictant , ut vix appellari auxilia posint: igitur non erit sib re negare illa auxilia esse. Pag. I 6 o. P. Noris concedit dari infidψlioua auxita remota, ut ex propoc ia. statina patebit.. A G
27쪽
DEcima . Fosita tentatione: Adamus neutiquam nisi inaniter petiisse: vires eidem res leni . Ibid. pag. 86. p. 11 Α C E D U S. Consequenter dicere debent nee suscientia nec escacia auxilia petenda esse a Deo, eu u suscientia se nper adsint, escula sint in potestate
operantis, cum ab illius consensu desu.nantur. Lib. 3. de Clauibus petricap. 3. pag. I TI. cOl. l. At ei ficacia in adiutori, sine quo non Adami, inpoteitate eiusdem sutile, secluso quolibet ulteriori auxilio, probat egregia Macedus integro volumine, quod Scranium nuti cupauit. Audiuatur pag. q. Erat enim illud Adami adiutorium P sibilitatis, excitans proxime , constituens in actu primo potentias, aptὲ illustraus intellectum, e Mens voluntatem, ut NIHIL ei ex parte adiutori, deesset ad agendum, livellit agere pro suo arbitrio.
VNdecima. Ex S. Doctore probauimus non durius loqui, qtii asserat in pothesi, quod sola lex iubeat, nee gratia proximὰ fulciens a2 r, eandem legem obligare, O transgressore reum esse peccati. Ibid. p.9o. α 9 i. P. MACEDVS.. V Erum quidem e3 utrumque; ποπ om ibus gratiam prasso se, nee sine illa recte agi posse ; cum virumque sit Augu ini. Non tamen inde sue
xιtur: peccari in eo quod vitari uequit Potela e ' u cu u ne state ι u specieare libertas in indiuiduo, O sublata liberi ate conir trietatis, in mere libertas enutradιctionis. Vnde non repaguat hominem infidelem si te gratia eae determinatum ad νnam tautam partem contrarietatis, idest ad malum in specie, a tamen esse liberum adactus malos singulares, atque adeo tibertate peccare. In Cortina quae t. ri art. 7. pag. 99.
DVodecima.. Infideles babeut auxilia quaedam remota, unde noet patiuntur antecedentem necessitatem peccandi, O ideo non excusautur Ibid. pag. 9O. RI. P. M A
28쪽
AVxilia quae his Domissibus infidelibus dantur si qua sunt , ea astren tissima, O d fidelium sumisηιibus tantum distant, H vix appellarichailia possint. In Scrinio cap. 3 a. pag. Ioo. Viden ut rigidius , quam Noris, loquatur,
vilis praevises meritis, est ima deflde. In Vind. pag.93. IS9.2I7.. Haec propositio nusquam Iegitur in Jocis citatis. In Vind. pag. t 8s scribit Hormisdam sententiam S. Augustini de gratuita pridestinatione probasse. At ex his non insuri esse doctrinam de fide; nam Pontific es ita approbant etiam sententiam immaculatae Conceptionis, quin eandeinuti de fide credi velint. Pag. a II. scribit Petrum Diacoimur, ae E clesiam Lugdunensem sententiam Iaudatam uti dogma Catholicum statuisse. Hoc constat ex libro Petri Diaconi de Incata & grat. hap. vlt. &ex opusculo de tribus epistolis cap. 3D Legatur Bella tuus lib. a. degrat. & lib. atb. cap. TI,
DEcimaquarta. concupiscentia secundum propriam suam essentiam est mala, non autem Iecundam imperfectionem annexam . In vind. P)g. 3 a. P. MACEDVS. VNde concupiscentia ne indisserens quidem esse potest, eum ineliis ex se ad peccatum , o peccati fomes sit, O effrenata licentia fer
tur. Igitur MALUM EST, quanquam non sit peccarum. Itaque metuis matura est, contractum ex peccato, non profriuas dinata. Lib. q. di Clauibus cap. 3 o. pag. 3 7o. ita habitus vitiosus est cilen Ginrer malus, non per accidens ob impersectionem annexam , quia imperfectio ipsa pertinet ad essentiam, leu formala constitutiumn illius.
Ex collatis hue usque utriusque Scriptoris sententi)s. optiis. Uu. liristini e Psa me, nKelligis, Notis astutiones non quidem B
29쪽
ianis erroribus similes, sed doctissimi Macedi thesibuq esse si nillimas. Macedus eo in stadio Norisio Augustinianam lampadem prptulit, quo
procul a Baianis praecipitiis, regiam ad veritatem viam inoffenso pede pes caret. Itaque lusit operam trutinator, dum Bais ac Noris sententias gemina veluti lance exaequare conatus est; nam apparuere mendaces tilia hominum in s lateris . Unus Macedus libripendis imperitiam, neque enim dolum dixero, propalavit, ac Norisium inuidiae, quam eidem ex Baiano nomine librator consciuerat, exemit. Ita eruditus ac optimus Senex nullo aut precio, aut prece conductus, imo ne quidem cogitans tam amicum, tam strenuum , tam denique inuictum Noris aduocatum egit. Quod tamen non ex destinato Norisio profuit, nullum eidem is te beneficium contulisse videri possit; nam ut inquit Seneca lib. 6. de Benes cap. S. Beneficium aliquis nesciens accipit, nemo ὰ nescienis. U mai quod toties in illum tam liberali manu laudes esidit, ac S. Augustini sententias a Baiano errore vindica to pia num grM Cinn