Iacobi Bidermani e Societate Iesu theologi, Agonisticōn libri tres, pro miraculis quae buccinator alpinus, eiusque tribules impiè imperiteque criminantur

발행: 1626년

분량: 774페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

721쪽

sua quosq; sepulchra reuisse, operemaque&preces hi oemeta e Sed detraactam esse praestir i timontanegm a

ram,promiserit. n. iit an dis gestientem vi dorem , apiastolo impetra. o Dracvm i inhaudito oracia leaeperit male sibi ab Apostoli aduenatu metuere ac ne quid in hospitio turbaret, sub vesperum Gipse ad cognatoa pecca drrere. Praeve

722쪽

hospitio acceptus, ut hominem perfores irruere sensit, armatumq; praegrandi clauium fasce viditoccurrere; 'Quu interrogatierox, i ,ει. o. h.

spiceret si 'auium ei fascem in inputiet valido illisisse Paullam verb,

toro cessisse. Hanc tam illepies stultam, atq; ad colum fusumquelucuia bratam fabellam ausus st paratragaedamste grandi ii ampulli ,in C Addueem eam,ue inter . ni Dcomanae Mimias nescio,mendacior, alii pulvinust referre. At ego ' abj3 m me mentis mihi sumam refellem, quam ut iubeam auctorem, librum, istam prodere Eum ille si nullium ne i

sint quidem libselliiscripto em audebit

723쪽

debit nominare; clan interim tamen, rem ut liquido compertam , confidenter e suggestu proclaniarit,nobis. que impegerit feret iterum haud odiose , hos nomines de A..siana catamma manciyri et iliai salutari. I, his iocular cauillis cum ampliter ex o mesticis A iaa 7s.citas ius tali iis PONTI-wiouendum , ipsumq; Romae caput, m M jP- , sibi duxit adoriene in quem non unum Itygijs artious - tuae famem , cum Cacodaemone magnas usati. necessitudines contraxisse, plenis sol-1:bus ementitur . Atque exorsus a Siluestro secundo, ad usq; Gregorium septimum,quindecim ait pontifices, id est,ad mam omnes, i,agia, mala que daemonum auetudine sos, magnis testibus clim ONM obari a Iam demum socre indipit praeco,dum non omnia sibi uni, sed qua

cam etiam testibus his vult credi. Quare age sis,&testium aliquot paria committes: aut tu quidem, Adulphe, dum vadimonium ille non obit, vi-

724쪽

636 Aso NisTIcΩ Neem ipsus aliquos e libri margine reis cense. Atq; ut 4m,hla,inquit, bpraeter ignobile vulgus, olfium,

Benonem, istos praecipue lego; isrum depraesiotis daemonum , volumine quinto, capitescundo mox Ioannem

Nauclerum iterat , sed hune vago indice in nec libro eius,nec pagina adscriptis.

Equidem de alijs post videro; at

Nauclerum, inquam , haud adspe nor, Adalphe: sed vereor tamen ne

ille, si uiuat, atque hoc sibi testimonium imponi audiat , idem de isto

quod hac ipsissima in re , cum ex Thummio c nuper haec verba recitariauchuset, Nauceteria crint, omnes papa a Musro II ad Gregori m VII. inclusu fuisse magos stomachans exclamarat, L mitur diseriaecreta

725쪽

ρο mmmiud Mentitu quid enim nostim in hae calumnia Aquar sed eosiderate aliquis locis ecquem e meo Humane consignatum pro erat. Cum

aactorem commenti lasedant aue oriu

turn ueursu. Nec defuit anadinus eqvi statim M ticuer chroianicon decurreret indeq; verba au-

726쪽

οι Acos Israe naenes ille in risum effusi, mirabamur,

Sergium a Nauclero mirum sanctimismum pronuntiari , quem eumdem Nummim dixerata Nauclero magiae insimulari. Inter haec ad Leonem anagnostes peruenerat in haec de illo nobis encomia, verbis auctera concepta, aggerebat fine vir fusι, paetate, innocetra, enssu tat gratia, hospitalitate adeo in signis , ut do seius pauperibinempe pateret.glori se tam finiis. Miracul claruit multis Demum de Gregorio: g Uir fuit certe religiosia,rimens Deum, i

bus auctio verbis ad Thamm,iam comparatis, Videbantur oriens occidensque concurrere in venti collatis inter se signis dimicare adeo nihil eorum, qtuae Thummius ex Nauclaro exscripsine mentiebatur , cum auis

cura scriptis conueniebat. Quare deThummi quidem sic visium aliquibustum fuit, ut dicerent, apud Philoso-

phos

727쪽

Lia ER III. 63ophos Indos, non diuiraeconem acturum fuisse Thummiuma quod ibi quitertium mentiti fuissent, aeternosilentio auctorati , ad pythagoreos damnarentur idcirco hummium ultra primam concionem ,hac ne rum lege, progressurum non fuisse. SEo licuerit in hoc teste mentiri . certe autem grauior adhuc clariorq; potiri restat, Vmeravi r qui si falli se in tot Isis, a pontificum magia credidisset, librum Magia ea de re lucubratum, Caesari Romano - - inscribere erubuisset. Erubuisset, inquis, reserua In tergi tergore fortassis Nam frons quidem , impatiens

lumnias obduxerat ira vide sis, quem in Vmero testem producas.

Nam ne ipse quidem negat , magi

alumnum suis sese , cum Corne hum Agrippam , venerandum praecepto rem honorifice appellet a Nunc e tam Cornetii magicis artibus operari

consuesse, ohego supra satis docui, b

728쪽

no confitetur. Nec , si uterque ta- euissemus, catlasset tuus nos Bo

qui meram ait, Agrippae molos sum quem tuus Thummius censuit Cerberum fui es a loro reuinctum ductare, quaqua incederet Agrippa, selitasse eamq; Melitensem catellam inter utrumque accubuis. Quare cum inter claros magnosque testes, hiiunctumierum prodire iubes Rici pro te in Magiam dicat, facis, quod Satyricus ridet , ut Clodius accuset Machos , Catilina Cethego , FurisspliceatVerri, hemicida Miloni: in rabulam SVM MLo --Pr P Iatres e Ceterum taceatur haec testis huius infamia tu,quod tuum eriti peris

age Adulphe, libriq; locum indica;

quo meriti tradiderit, hanc quindecim Pontifisum infamem successionem. Meus, inquit, hunc ad margines adnotat, quem vides: nempe;

729쪽

mierm ὐprae et daemon lib. X. cap. 2. EXclamo etiamne tuus Alpicola, quinium hunc ieri librum Quaristum debebat; nam ibi nidulatur haec Vmera calumnia quintum nonattiagit Paruum hoc dicas calami mendum fateor sed exiguo mendo situs tamen est lepos quem aliquantisper, si vacat , audite. Exscripserat aut Thummim , aut praeco noster , ex mera mendacijs , pudenduin hoc scommes; calamoque labente quintum librum, pro quario semel enotarat. It fefellerat aliquamdiu is eris Tor; sed ecce lalter horum cum ades terius pastua diuertisset: repperit ibi,

quod dixi, pabulum; magmaq; oreri inhians, omnem ingluuiem credidit exsatiari posse si obuia quaeq; carpe

rex. Ita alterum alter dum compia lauit, euertit. Tamen vi polyhistoris famam tem; ferret, neuter eius

quem egerat sed solius Vrieri,quem nunquam fortasse viderat , nomen adscripsit eadem fide, qua merum alter ab altero viderat citari. Quo

Leci factum

730쪽

eum, unde unde posset , per fasin nefas, solere, non versus dimidiatos verecunde sed totas paginas , ac paene libros,impudenti versura, furacissime harpagare. Quae tamen cornicula quia deplumata iam ab alijs est probe; nihil habet, quod reliquum a me vel latur. Et fieri fortasse potuit, ut hoc meri mendacium mendum, non Thummim ex nostro praecone sed ex Thammio noster praeco, transtulerit. Ipsi litigent in iure , ter alteri hanc iniuriam fecerit, ut eum non sineret

primum errare. -

ALios praeconis testes, aliasq; testium fabulas, ne pergam refellere; obstant viri magni Aaronim, Beca-n- , reservi, de prae istis Belgarminus: a quibus toties iugulatas has calumnias, quod alpes istae sperentania mare se denuo p Oue magnam inge-

SEARCH

MENU NAVIGATION