장음표시 사용
41쪽
petua in pace eo ungat. Iterum aD o hominem suspiciendum o hominis singularem ac prope divinam virtutem Quam haec non modo sanctissime, ferum etiam prudentissime scripta sunt uum enim Cesellii , Itali hominis, in Italiaeque tamquam meditullio scribentis, libellus, propter liberrimam in Dei Apostolicaeque edis Ministros intemperantiam , injicere illis Gentibus minime bonam de Italorum pietate ac religione opinionem facili negotio posset easque magis magisque sua in haeresi confirmare, a catholica veritate amplectenda de qua Italorum nonnullos, quos' facerem sentire tam aliena ab officio atque ratione quotidi
animadvertunt, dubitare prope ure suspicantur Iabsterrere summae profecto providentiae fuit curare atque enicere, ut, quo enenum servadere potu illiet, eodem quoque antidotus perveniret ne plus apud exteros unius tali improbitas atque intemperantia ad Italiae dedecus, quam au
terius Virtus ac moderatio ad decus a cli Enitatem valeret. Ego vero cum
Gro novium ipsum, tum reliquos Litteratos illos, aliam ab Romana sequutos sectam, quibus quidem ago marsini epistolam legere, sensusque praeclaros, ad Evangeliique normam mire Xacto cognoicere licuerit; vehementer tantae virtutis admiratione captos, similiter exclamasse cen eo, ac celeberrimus ille Angliae Cancellarius Franciscus acco a Ierulamio in eruditissimo de Augmenti Scientiarum Opere I lib. I, pag. a, edit. selaed. 66a. Jesu ita ruina in Juventute instituenda sedulam inique utilem operam contemplatus XV amat tuae nobilissima pars , inquit, priscae Esciplinae revocata es aliquatenus quasi postlimimo in Iesiuitarum collegiis quorum quum utueor ad Girtam fullertiamque tam in doctrina excolenda quam in moribus informandis, illud occurrit rigesilai de barnabazo C
P. 4 e)Primosque lacessit, Ut fors obtulerit. In Patres Pompeium enturium, atque Hieronymum Lago martinum inruille Cesellium , satis in Prologo dictum est. Cur autem hos potissimum delegerit, in quos tam furialiter incurreret, is demum Pollit quaerere, qui eiciat, ab iis, qui cupiditatum impetu in agendo, non consili feruntur, rationem suorum factorum non est repetendam. Sed aliquid eum tamen sequutum puto. Sermonum, quo ipse non intelligebat, Praestantiam ubique ferri celebrarique audiebat: quanta autem in existimatione apud omnes, qui des litteris judicare pollunt, uterque illorum, Venturius praesertim , excellentisimau poeticorum operum artifex essent, non ignorabat. Itaque quum Videret, posse eos auctores esse, omnino quin essenta non dubitavit. Id satis habuit nihil expiscatus est: visus est sibi bonus esse dialecticus, qui ex acultate iactum legitima consequutione deduceret. Invasit in lirrisit que delecit, adflixit, contudit, conculcavit, raptavit. ii id aliud exspeetes a furioso Nur vero aut in solidam Litteraturam , aut in Florenti nos Litteratos esse scriptos sermones credidit Z quum utriusque re, nulla an ras significatio detur quin immo, quod quidem ad lalterum illorum pertinet, quaevis civitas potius, quam Florentinaci significari , nobis
42쪽
externis hominibus perspicuum videatur Nempe id ex eo factum esse non semel jam indicavimus, quod Cesellius i latinae linguae rudis esset,
furore in agendo non ratione uteretur , Verum, ne latinae linguae ignoratione, aut ille aut quisquam illius similis latinos Lucii sermones criminari posthac queat italicam eorum interpretationem ab homine Florentino elegantissime perfectam, quae ad nos millia haud ita pridem est, edendam quam primum curabimus unaque sermones Lucii omnes cum editOStum in editos cum noluis uberioribus enarrationibus, Deo favente, vulgabimuS. v. 28. I Nec grandes ammas , magno jam nomine tutas 39c Honorificent illima eorumdem Patrum , debitaque laudatio : quibus jucundiu multo esse debet ita sese ab laudato viro laudari, quam molestum forta,
fuit ab vituperando homine Cesellio vituperari. Suspicor autem consulto fuisse ab Lucio dictum magno jam nomine TUTAS , ut clarissimi illius Viri Jacobi acciolati judicium sententia sua confirmaret qui in epistola nuncupatoria, Acroasi de Electra , quam habitam in Gymnasio Patavino adant auranda Logica studia mense Novembri n. 13ῖis, proximoque anno Patavi editam, Patri ago marsino inscripsit, praefixa, si eum adloquitur et
Hoc quidquid eri , tua caussa edo, tibique dicatum volo, deter amico , de me studiisque meis praeclare merito. . . . Nostra haec Olitteraria exercitatio: zothecidam quaerit , ubi it , qui ingenio, doctrina valeat qui grae ce latineque sciat qui ea , quae sunt , ab iis, quae videntur , ratione Iudicio distinguat Rides igitur , cur ad te veniat, praestanti natura se sapientia Dirum, IN TUTO latentem cui nec dare verba uisim , nec omnino possim, oec. Quo loco mirari subit Cesellianam sive ignorantiam sive impudentiam , sive utramque potius qui, quod Sermone III, vers. 2 Odi Pi aestantes quosdam viros, quos inter hunc ipsum Jacobum acciolatum, bonor ilice adpellari ab Lago marsin, Venturi , quemadmodum ipse quidem arbitrabatur, animadvertisset id homini stultissimo usque adeo indignum elle visum est, ut, quasi ne nominare quidem tales viros sine Pi culo utrique fas esset, summa cum utriusque contumelia exclamarit O re Venturi re Lugoma ini l come ardis di cita coloro Che venerate quati ero divini,
E il aufei e ' intro, b il adoro De nuo D Calepiuo ebbe alle mani Videat fi caecus ac phrenet jcus videre quidquam potest, quo iure, siquidem illos citassent, citare lotuissent mure amicitiae, iure doctrinae, iure sapientiae, Iure meritorum . Videat, inquam livescat miser, atque
V. V. Voces minave rudentis βlii Italicum proverbium est: σ-gtio ' ait o ma non giuno in telo'. ut item illud, quo proxime Oetarcspexerat Abba fare alia luna. P. 36.
43쪽
s . 6. b Longum, Uro eum armine vivat . Eamdem nominis imis mortalitatem Philodem illi suo, quam Cesellio Lucius, Pollicitus fuerat Quintus Pater, Satyra 6.
Interea grates quas tu , bilodeme, rependes Ingenio auctoris dum nec mercede cosmius, Nec sudio famae, fecit tibi nomen in aedum
Nam periturus eras foedo cum corpore , nec te Aetas vimidior, quam fung vita, manebat .
At nunc ignarus fati , ousoque supernes
Temporis invidiam superas , in ore Sirorum Plurimus , immitis contemni vulnera Parcae.
P. 68. ι Atque unc eum Sociis Cesellius ibit in sum. Ideo cum so ciis dixit, ut significaret, se non modo nihil italicum aut etiam latinum, verumtamen non liberaliter honesteque scriptum, Cesellii, sed ne cujuS- quam quidem, qui Cesellianam aut inscitiam aut impudentiam imitetur ,
v. 69. ἡ Luanto rectius his , latio qui scripta colore Divulgare timet
Idalienus quidem de Cesellio nec de eo, tamquam de deposito, meminit amplius usquam Poeta . Deinceps sermo illi ac res est cum alio quodam de quo diu quidem dubitavi , neque vero certus animi adhuc sum. Fuit quum existim Mem, significari ab eo ruditum quemdam Etruscum, cujus nomen ita Patris Venturi nomini obponitur, ut praeteritum verbum futuro quo latinam quattuor Lucii sermonum confutationem adornari, ab amico , qui ad nos ex Etruria nuper advenit, cognovimus. Sed minime credibile est, rem paucis quibusdam in Etruria notam, ad Lucium , qui longissime abest, jam tum quum haec scriberet, fuisse perlatam. Adcedit, quod Eruditus ille nobili genere natus, liberaliter educatus est , rationem urbanorum hominum atque instituta se statur: ut Propterea nihil Cesellianorum si ue in illius scriptis futurum iit. Non est autem is Lucius, qui a committenda secum litteraria pugna quemquam, Cesellii genere vita, eruditione dissimilem , dehortari atque avocare queat. Denique eL hoc loco reliquo deinceps in sermone ab Lucio commemorantur , ut omnino signincare aliquem videatur, qui ciam scripsisset, impudenter, hoc est, Ceselliano more , scripsisset, in publico Ominum conventu scripta sua recitasset. Ait enim , P. II. Mese iecta pudent Ignosco misierans . Maledixisse eum adfirmat sed , quum male diei sua subpresserit, hoc est , nondum typis famosum carmen vulgave rit, puduisse eum sui putat illique miserans ignoscit . Versu autem a JI.
Sectan infenses tantum baccharis in illos ,
Una quibus cura est Pietatis jura tuer , Virtutisque viam docili mon irare D Dentae cur semper vigilaut in publica cum noda : quorum es
Nobilitas minimus, rerum obsurissime , Duo oriΩuur transfer iram Latiu
44쪽
Latinum hune vatem Itali Cesellii rationem imitatum conqueritur, qui Sectan iratus in Societati Jesu universum ordinem iram ac virus evomuerit. Quid illa bella movere Tot Patribus simul O tantum inritare Senatum
Nil metuis ρ toto nec corpore contremuis ρ Nec coma diriguit ' . . . . . quom plena furoris Carmina ructares, tot circumstantibus illic
Testibus 'En est apertius, quam ut coinnaonitione mea indigeat, de Carmin agere Lucium, quod multis audientibus, contra honestissimos homines Publice recitatum est. Jam haec Etrusco illi rudito convenire non posse perspicuum est. Quem ergo Sectanus designa Quid tanta cum conquestione deplorat Vel nescio, vel certe nescire existimari naalo, quam
rem tana nefariam atque inauditam vulgare Equidem quamquam pluri, ita orum litteris, atque adeo rumore ipso ad me perlata fuerit , tamen nondum satis adducor, ut contigisse eam credam . In eadem dubitatione reliqui cives, addo etiana, universae gente Uersantur usque adeo omnibus incredibile videtur, aut tanti flagitii immanitatem exsistere usquam potuisse, aut non ita fuisse vindicatam, ut animadversionis severitatem nos etiam longinqui exaudierimus. Sed nimirum latini illius carminis a uino rem talem esse haberi audio, ut sumna a stultitiae excusatione suill imas summorum scelerum Ioeda deprecetur. P. II. l Se jungere dextram. O miram Lucii aequitatem ac moderationem Nemo, praeter ipsum, ut opinor, reperiretur, qui non illius inquinatissimae dextrae, quae scribere tantum flagitium potuit, contactu contaminari suam inexpiabiliter arbitraretur . . o. mi Te ne ego pingebam nolens Adposite nolens dixit Podia . Namque aliud est, aliqua vitia ex iis, quae a Satyrico reprehenduntur, ad certo quosdam pertinere, aliud voluisse Satyricum eosdem illos describere ac designare. Illud quidem usque adeo a satyrae vel honestis limae ratio-De atque indole non abhorret, ut, nisi vitia ipsa, quae sunt in hominum Vita ac moribus, reprehenderent tyr, non sapientis hominis vitiisque infesti carmen illud, sed inepti declamatoris haberetur. Quod idem in Comoediis licet animadvertamus quae nil in humanis rebus, atque in C dia hominum vita ac moribus versarentur, Omnino ea repudianda censeremus. Est igitur Satyrici non culpa, sed laus, ea in vitiorum reprehensione commemorare, quae non a Uitiosorum moribus abhorreant, quaeque propterea in vitiosos aliquos cadant. Itaque irasci vitiis suis, non autem Satyrico, convenit, si quis in Satyris vitia sua tamquam in speculo intuetur neque ab Satyrarum Scriptore est postulandum , ut contra artem suam ac professionem peccet, ne quis sua peccata describi molesse ferat Solebat insignis ille, idemque acerrimus apud Florentino saeculo v. exeunte Concio nator Hieronymus Savona rota, similem se gran-d: iri S
45쪽
4linis dieere quae incautos, sub dioque deprehensos Verberaret. Itaque monebat, ut si quis effugere vim suam castigationemque vellet, sub tecta sese reciperet ne, si aliter fieret, non grandinis suille culpa, sed ejus qui se depluenti grandini objecisset, videretur. Similiter Satyricus , qui se incursurum in vitia profitetur, vitiosis omnibus quodam modo ante de nunciat, ut, nisi vapulare velint, sese ad virtutem referant. Si quis nihilo secius in vitiis perstat, se debet, non Satyricum adcusare qui quidem rei' potest Ovidianum illud I lib. q. Tris. St. q. v. Paullurn
immutatum, usurpare Nid ego peccavi tua te mala cognita produnt: Si quod es adpares , culpa soluta mea erit
Atqui nonnulli sunt tam ridiculi atque perversi, ut se vel non vitiosos, sed vitia ipsa putent, siquidem de se dici, quidquid de vitiis a quoquam
dicitur, arbitrantur; vel vitiosos quides m , es solos vitiosos Te fateaniatur: qui se reprehendi, si qui aliquando vitiosi reprehenduntur, censent. In quo bifariam stultos eos essi adparet primum, quod ultro indicant ipsi sese , nec nominatim adpellati, quodammodo respondent, reos se ante nominis delationem sistunt deinde quod eorum, qui bia de arguuntur,
verentur propemodum ne qua pars criminis ad alios pertinere videatur ita sibi omnia tribuunt atque adscribunt; nec aut alio potius quam se, aut alios secum , notari testificantur. Quorum utrumque contra fieri oportebat. Etenina & Florentiae, hei apud nos, , ut breviter dicam nulla non in Italiae civitate, quae quidem paullo sit excultior atqu humanior, multi hodie sunt eximii Litterati , qui veteribus ive numis sive codicibus, qui graecis, geometricis, criticis studiis delectentur, qui libros edant , qui bibliothecas instruant, qui denique aliquid eorum adtingunt, quorum fucum atque abusum est L. Se tanus in se status. Numquis igitur ex his pertinere ad se illius ive querelas sive cavillationes existimare debet Nemo, nisi si quis est, qui aut ita his rebus studeat, ut
abhorrere ab iisdem studiis reliquos omnes mortales arbitretur aut d suis in codem genere vitiis ac levitate ante voluerit confiteri . At vero Litteratissimus quisque, quo magis saeculi fucatam litteraturam traduci a Poeta, acriusque reprehendi Graeculos videt, eo se magis ab ejus petitione abesse plaga qete intelligit. Quod si in plurimarum rerum reprehensione aliquid tamen commemorari animadvertit, quod a suis moribu ac consuetudine non abhorreat ut sua sibi vitia demonstrari non gaudeat tamen se vulgo indicatum, traductumque non dolet g certe quidvis potius, quam de se Satyricum , illa quum scriberet, cogitasse suspicatur. Et merito. Cur enim potius, quae cum Vituperatione, quam quae cum laude a Poeta generatim dicuntur, ad se quis rapiat, de se proprie dicta arbitretur 3 Hoc quantum valeat, operae pretium eis arbitror Paullo
pluribus verbis, adhibitoque exemplo declarare in Sermone Lucii V, illa fuerant ad Rullum in Invidos suae existimationis damna conferen
46쪽
. tu id tamen invideati tibi, nullae
Mem 6mitantur opes , renui, rerum omnium egeno Inlustres Heroum ammae , rectique tenacer
Ventidius , Rufus, Peribonius 8 Et tamen illi . :Illi etiam tua concordes deliria radent . Invidia est, iterum fugemiuat, quae regnat , in ipsos Trans Perti filete Heroes Tota in os et illi Gens hominum Cilbisum dumtaκat, excipe Gallum.
Nempe illae pecudes , cerebri quibus uncia non es Rulli admirantur crepitus, Iercora lambunt .
Inventi sunt, quemadmodum mihi per clitteras tignificatum est , qui se Rullos, qui Cithisos, qui Gallos illos eosdem eis crederent, ac prope sacramento confirmarent, quos Lucius confictis illis nominibus designare voluisset. Proh Deus immortalis Cur non isti potius se Ventidios ,
Rufos, Peribonios, Inlustres Heroum animas , eritique tenaces, esse, illi sinque significari nominibus crediderunt i Quod tantum est istorum cum Virtute dissidium, ut, quae de Virtute dicuntur, cadere in eos mox pos Ovideantur micent, ut opinor, virtuti se quidem non esse inimicos, eamque adeo colere neque tamen continuo, si Virtus sine personarum designatione laudetur, laudari suam quemquam exilii mare oportere nihil impedire, quo minus Poeta Ventidium Rufum, Peribonium adpellans, de certis personis cogitarit; verum n hi later e se nominibus, praestare
neminem possis. Si gratiam inire ab aliquibus Lucius voluisset, debuisse eum suis quemque nominibus adpellare id quod in veranio, accio lato , affejo, Muratorio, aliisque feci illato nunc , quod neminem nominarit, neminem quidquam illi debere . Haec qui loquuntur, iidemque ses ab Lucio violatos sub fictis illis aliisve nominibus queruntur, mira judicii, sententiarum, sermonisque inconstantia laborant neque aliter constare sibi polsunt, nisi illud concedant neque de se, neque de quoquam,
quem non suo nomine adpellarit atque descripserit, male esse l. Sectanum meritum quamquam ex iis aliquem animo tacitisque cogitationi-hus f quod ne ipsum quidem ita eis censendum et D scribens illa de fucata Litteratura spe flavit. Ceterum , si quos sibi Lucius Ialam citi ridendos traducendo Sque Graeculos proposuisset credant isti mihi, mihi, inquam , credant insigne cujusque ac propriae notae, quibus unum quem que describeret, ac talia quam digito ostenderet homini is inime bardo non defuissent . Caveant, si qui ab eo superioribus sermonibus fuisse descriptos injuria conquesti sunt quos ille ne natos quidem fortasse suspicabatur ne, si imolestii atque importuni esse perrexerint suo malo discant, quantum inter vitii, vitiosorum descriptionem atque exagitationem intersit. v. 88. n FH aliquos verae virtutis alumnos sic auid de bonis Litteris , quid de veris Litteratis Lucius sentiar, non modo ex hac huius loci de lificatione, Verum tia ii e prioribus sermonibu . intelligere πο-
47쪽
potuerunt , qui modo aliquid intelligunt . Sed, cur aliter nonnullis vi sum sit, infra ex ipso Lucio audiemus. Quod autem Litteras modo ac Litteratos laudarit, nec quanto opere iisdem Litteris ipse studeat, qua loque sure possit summis aetatis nostrae Doctoribus adcenseri, commemorarit id hominis est singulari modestiae tribuendum . Ceterum ita ille fucatam in suis sermonibus Litteraturam exagitavit, ut veris Litteratis esse ipse Litteratissimus videretur: ea autem physica ac mathematica ha het in manibus, ut, quum primum lucem adspexerint, nova sit lux ii dem disciplinis oboritura . vere-ne an secus haec pollicear atque recipiam, brevi litteratus Orbis iudicabit . Sed sunt aliqui ita perverse de poetica arte de Musisque sentientes, ut Poetam non nisi versiculos facere posse Putent quum contra Poeta nemo esse possit , qui non nisi versiculos faciat. v. T. o major nomine galli Aves cohortales significare voluit, quas Itali adpellant Gallinacci. v. O9. pr asperiore supercilio rugaque minaei. Nisi Lucium de Cesellio iamdiu non cogitare intelligerem, de illo haec dicta arbitrarer . An non is talem sese ipse in suis Diris depinxit λEbbi agion, se a Uinta esurna
Santit ne furat . Non sono amico Di bi furtio in mal opraro interna. mi pretia de mi contegno antico
Cbe con gente ribaldario non m sntrico
Mitto intemperant illimam inauditamque maledicentiam. Negat homo nequissimus, humani generis odium, κοιθαριι ω ερίψηώιοι, es uitis eis se amicum quibus quidem nihil turpius posset adcidere, quana tam maculosi hominis amicitia implicari. Quorum sane ego tacitorum nomine fidenter illi de nunciare queam, non modo ejus amicitiam ab sese, sed ne mercenariam quidem operam curari ut, si ad domestica inter eos ministeria, culinaeque adeo munia obeunda admitti infimis precibus postularet, ipse ejus posteri ad quintamdecimam generationem , tamquam mortalium adrogantissimi, ac nimis alta petentes, rejicerentur. Ego vero non modo eum cum Jesultis aut egi me antea, aut agere nunc illi adfirmanti facile credo sed illud etiam vereor ne umquam miser non sit acturus. Etenim ipse, malus est, nec, ut arbitror , bonus futurus est umquam. Qui autem cum Jesultis agunt, vel boni sunt, vel desinunt esse mali. P. II 8 Iq Luae iam Zetetica cernere eur sis. Multa quum posset, maluit Zetetica nominare Poeta, quo magis Graeculorum consuetudinem imitaretur, qui, quae minus intelligi vulgo putant, ea magis in sermonibus etiam familiaribus usurpant Zetetica autem sunt, ad scholam Zeteticam pertinentia. Porro Zetetica schola censetur omnium me antiquissima, ab ipsoque adeo Mose instituta divinarumque atque humanarum rerum scientiam profitetur. Cujus scholae originem ac rationem Dominicus Aulisius lib. I de Abolis Iberi, tradidit placita vero atque doctri
48쪽
nam Ianus Toscaninus Florentinus, Theologiae consultissimus , lingua. Iumque ebraeae graecaeque peritissimus, egregio opere, quod Scholae Zeteticae Metapbasica inscripsit Romaeque ex Typographia Rochi Bernabbanno Tax vulgavit, complexus est. P. 3I. rhSiculo mundum non invidet armillatum Syracusius rebi me de lunae, solis, quinque errantium motus in obaeram illigavit: ait Cicero Tuscul. Quaeit. lib. I, c. 63. Hanc sphaeram, quod ni ultiplici circulo, tamquam quibusdam armillis, constat, armillarem minus latino vocabulo vulgus vocat, armillatam maxime latino Poeta dixit.
p. 43. s Labium compesce, Molina, e c. Quum Ludovici Molinae , praestantissimi Theologi de auxiliis divinae Gratiae doctrina in invidiam
nonnullis vocaretur eam Societati Jesu Doctores coram tribus Summis Pontificibus Sixtos, Clemente VIII, Paullo, accusante potissi inum Thoma de Lemo , acriter vereque defenderunta hodieque pauci quibuSdam Catholicis invitis, ut heriani Jansentanisque multum frementibus, C-fendunt. At vero quidam e Graeculorum numero, a controverita, cujus genus Plane non intelligunt, ut est eorum consuetudo, non ab itinente , de re, de qua summi Judices ampliandum censuerunt, immo vero secundum quam saepissime judicarunt, sententiam me ulla dubitatione ferunt Ii nempe, quum aliquot mendos illimae Historiae de Auxillas, quae sub nomine Augustini e Blanc circumfertur, capita Perlegerunt, putant se auctorem satis idoneum sequutos, de re tota sine ullo errore cognovisse. Qui si ejusmodi illoriae invictam confutationem, quam Theodorus Eleutherius duobus tomis comprehensam edidit, legerent Wintelligerent, nae illi minus profecto illius fabulatoris auctoritati tribuerent Illud interea ignorare eos nolim, inter cetera crimina, quibus ille maiorum gentium Haereticus Paschalis uestellus ab Archiepiscopo Mechliniense, Belgi Prima te, legitimo sollemnique more die x Nov. TOq, damnatus est, hoc etiam recenseri, quod concurrerit ad 1mprinonem Ar Aellis factam Hi toriae Congregationiam de Auxiliis , sine ulla approbatione Censoris Ordinarii, O non expectata Arcbiepiscops en furari ad quam rame per apostillam, datam in supremo Concilio Brabantiae , fuerat remio a. 2M de Opere a tali homine clanculum vulgato, , id quod etiam ex ipssius Haeretici litteris constat, magnam Partem consarcinato sexistimandum sit, hinc licet intelligere. v. 63. t tuae non deferre Minervae Relligio A. Templum Romae
R R. P. Dominicanorum , Deo in honorem Dei para Virginis dicatum ,Σ. Mariae supra Minervam nuncupatum est. At vero Romanum vulgus, brevitatem sequens, QTemplum ipsum conjuncitas amplissimor uini Patrum aedes Minervam adpellat . In his aedibus S. Ossicii contra hae-zeticam pravitatem inlaesitore conventus suo statis diebus agunt. Ea aut et excidere saepe Graeculis in sermonibus , de gratia, de Purgatorio, te indulgentiis, de ultoritate Summi Pontificisci de aliisque compluribus, qua hac resin plus quam sapiant, quaeque propterea ad GS illud
49쪽
tribunal deserenda sint, utinam falso Poeta conquereretur lv. Icia su Sadolet serior annus . Saeculo xv floruit adoletus cujus saeculi scriptores ita Graeculi suspiciunt, ut, quotquot eo exacto, scripserunt, ne exceptione despiciantis . I o. κλJesu nomen facit esse pigendum . Non tam Graeculos helo, quam nescioquam hominum bonis omnibus valde suspectam Sectam, significari arbitror manc ex Anglia Galliaque legum severitare, supplicio.
Iumque nret detrusam, rerum suarum mysteriorumque sedes conlocare
in Italia jampridem coepisse plurimi , nec temere, suspicantur. Sed eris rant, si qui putant, vigilantissmo Sanctissimoque Pontifice reipublicae
Christianae moderante, diutius eam apud Italos posse consistere . Sunt ejus quidem Sectae initia Eleusinae Cereris sacris occultiora quo etiam majorem suspicandi verendique ansam cordatis viris praebent veruntam
me non sic omnia occultari, praesertim in magno Sectatorum numero, possunt, ut non quaedam effluant, ad auresque hominum permanent
Feruntur autem duo ilia esse Sectae non postrema decreta, ut Gelaitarum libri nulli penes Initiatos sint, contra Jesultas quicumque ad
hanc diem prodierunt, nulli non sint Provinciales praesertim quae inis scribuntur litterae, Tuba Qua quorum librorum alter Ueteris Testamenti, alter Novi apud O paene auctoritatem obtineat. Vere ne haec an falso ferantur, nescio feruntur tamen Omninoque respexisse
P. II 3. I Borbonio cessit quom Roma furenti. Ne infandum dolorem mmorando renovemuS, integram rem ad eos Historicos remittimus, quiderebus Romanis anni DXXVII scripserunt P. So. et Lemenis ii quid recitas. Franciscus emenes Laudensis , celeberrimus proximae memoriae Poetas qui vix ulli saeculi xv a Doctis ure existimatur concedere. v. 219. aal Mecum meditantur foedera multi ungere . Immo iunxisse iam plurimos ex tam multis, qui quotidie in L. Sectani Sermonumque ejus laudem prodeunt, libellis videmus. v. 23 . bbJ uos Reges atque Uetrarebae Consilis adbibent . Haec quam vere dicantur, scire Rana Etrusca certe non potest, quae numquam sua palude emersit, nec, nisi R. P. Ignatium Jacominium adesse illi nostrae aetatis Heroidi Annae Aloysiae Mediceae , Electrici Viduae Palatinae, suspicatur. Qui vero pedem domo aliquando extulerunt, ii sciunt, vere unum hominum genus tanto in honore apud Reges atque Tetrarcbas esse, quanto Jesu ita . Id ego adfirmare non auderem , nisi ita plane se rem habere , in itinere, quod per Europam haud ita pridem animi causa cognoscendique studio, habui, cognossem atque sensissem. Quo in itinere
Cum alia multa, quae meminisse non nollem, tum homines ex hac Societate, quorum opera adsidua fidelique omnes fere Europae Reges atque Tetrarcbre multum utuntur, in ephemeridas diligentius curiosiusque meas r
tuli. Sane miratus sum, tantam animorum conspirationem in magnifama ciendo
50쪽
ciendo hoc coetu ornandoque, ac consensum existere z gavisusque vehementer sum, mea praeclara de summa hominum dignitate judicia , non vulgi atque imperitorum opinionibus , sed eorum , qui honore, sapientia ceteris mortalibus antecellunt, sententiis confirmari. Placet autem hoc tamquam munusculum ex peregrinatione mea deporta sum , Cesellio, novo amico, exhibere, ne nullum sibi pro suis illis, quibus Jesui tas, veteIes amicos meos , muneratus est, reddi ντίθωρον queratur
stolido , disensato e Gn0 ntello Fraro appres tenero Q orinale . . . . Credete o Gesulto peris , si into, Se non roυ tra' os ira balordι GUALCUN , ebe Ita mella sua rete ad Uinto . Hunc igitur, quem subjiciam, habeat a me pro tant prolixa liberalitate Indicem nomenclatorem, ex mel ephemeridibus summa dece promptum: ad quem identidem revertatur, ii quando volet stolidor unia, ut ipse putat, atque adpellat , non hunc et illum aut aliquen. sed ingentem numerum Iz- cognoscere. Caroli P Augustissimi Imperatoris Consessarius, Eleo. P. Vittis Tonnemaunus Societati Jesu.
Elisabethae Christinae Augustissimae Imperatricis Confess. R. P. Franca-scus Goggerus S. IGuillelminae Amaliae Augustisse Imperator . Ut duae Cons. R. P. Carolus Granellus S. J. Mariae Magdalenae Serenisisimae Archi ducis Leopoldinae Cons. R. P.Rs-pbus arnerus S., Francisci III a Lotharingi a Serenissimi Et iuriae Magni Ducis Cons. R. P. Udatricus Abelus S. I. Mariae Terellae Sereni si Conjugis Cons. R. P. uatius imp llervs S. J. Caroli Serenisse. Principis a Lotharingi a Cons. . P. Vetcbardus Halle se inus S, J. Friderici III Sereni sis. Regis Poloniae M le floris Saxoniae Conti R. P. Ludovicus Ligeritnias S. J. Mariae os ephae Austriacae Serenisse. Conjugis Cons. . P. AEntonius Steue