장음표시 사용
2쪽
reuocatur in praesenti Congregatione ad examen materia undique certa,& ab immemorabili practicata per Datariam,pluriesque firmata, ct decisis , quod scilicet Abbatiae, de quarum prouisione agitur, & aliae omnes existentes in Principatu Pe demontano sint de libera collatione Pontificis absque ulla in tentione, vel consensu Serenisis. Ducis Sabaudiae,tanqukm mimnim E comprehenis in indulto Nicolai V., eiusque confirma
toriis Leonis X., Clementis VlL, lulij lli., Gregorij xlli., α
Clementis VlII., cumque roborata, & stabilita fuerit, quotiEsDucales Ministri eam detrectare conati sunt, idem prorsus hodie speramus ab Emmentiss. PP. repetendum, eo quia antia qua praxis, di ius Datariae quo magis examinatur, magis cerintum, a fundatum apparet, it ut presens discussio nil aliud operari valeat, quam quod haec veritas ad instar facis agitatae plus resulgeat, ut habetur incvgraue caus3 s. u 2.9. Etenim Nicolaus V.in Ludovicum Sabaudiae Ducem glor. men . Priuilegium contulit, nh ad Metropolitanarum, Cathedralium , ct Abbatialium Dignitatum regimina intri ditionis Sm,audiar limites promoueri aliquis posset, nisi habitis prius intentione , ct consen ipsius Ducis, quod relatum est in Sum. m. i. Et hisce praemissis verbis supra expressis summatur,
fertim d KNolao V. Unde cum huiusmodi Abbasiae non extis stant in Ducatu, S ditione Sabaudiae, sed in Principatu Pede- montano omninti diuerso, ac ex titulo distincto , separatoque dominio etiam posseta, ut notorium est, ct late in facto pro
batur , ita quod nec Populi istius Dominij legibus, ct moribus
Illius sint conformes, & Dux ipse de iuribus, ct rebus unius non valeat decernere in Territorio alterius, necessarib sequitur sub dicto indulto nullatenus iri comprehensas, ea quidem certa, ct irre Dagabili ratione, quod huiusmodi indulta, di priuilegia tanquam auferentia illam potestatem , quam Summus Ponti sex undique liberam , ct ab lutam habet de iure conserendi omnia Beneficia Orbis, iuxta Text. in cap. Cuncta per mundum 9. fu n. g. ct eas. a. de Praebend. in o. , ubi va-ctores eommuniter, sunt stricte , & rigorose intelligenda in
3쪽
eorum dispositione, ct proindε Principibus concessa aliquo
eorum speciali titulo unius Principatus expres Io, ct pro Bene schs alicuius ditionis , ct dominij non extenduntur, nec pertinent ad illa alterius, quamuis regatur 3b eodem Pransim,
idque ad euidentiam usque deprehenditur ex eodem indulto Nicolai, & alsis confirmatorsis r Illud enim vitra praecisam limitationem , quam praesert ad Sabaudiae ditionem, eiusderr quoque fines etiam designauit, ct constituit , dum expressis Prioratibus Rallueriarum, Ripalis , ct Noualiiij una cum
Fraeposturo MontIs Iouis, habita eadem intentione ipsius Ducis conserendis, addidit hos Prioratus, ct Praeposituram in confiniis Dominiorum eiusdem Ducis existere, adeoque dum habemus confines h Papa designatos nil aliud quaerendum est pro limitatione, ct restrictione intra illos indulti concessi, nam vel isti sunt reales confines Sabaudire, quemadm dum per Geographos etiam in Facto iustifica Nir, atque constat ex hel in Ita socr. tonLa. Prouine. 9.pag. l MIMdist i u guentes Ciuitates Sabaudiae ab illis Principatus Pedemontis , ct nulla desuper remanet dissicultas: Uel satis superque est, quod istos terminos Pontifeκ praesicripserit, chm non soli, Π possit omnem modum, ct formam suis designare concelsonibus, ac priuilegijs es Si Fua depriuHeg. in c. , sed etiam constituere terminos ipses Ecclesiis, casdem dismembrando, vinendo,& diuidendo, prout sibi videtur, ut tradit Horions in eos sicat volae de excesC.' aetat. Doctore t in cap. I. ct a. de Dra vivat. Episcop. cum adiis relatis per Solorzan.de iuri Indiaritore. g. db. s. cap. S. num. I. Frances de Eceles Cathedra cap.7.
Ri3a ct plene ex D. Per narae epict. I 3 i .noma n. Ee veteri νεισοα.Eet disciplin. MI. lib. I. cap.qS. n. I. u i proinde his eonstitutis finibus indultum non valet comprehen dere nisi clatas intra illos existentes, nec ultra sc CXtende- reluxi, naturam designatorum finium huiusnodi restrictio
4쪽
I9. G in se agnina,seu SHIMen. Conlisiumnser manui entione 23. Februaris i 693. q.Siquidnn eoram bo .me.Emeris. Confirmant hanc limitationem indulta confirmatoria Leonis X.,
Clementis VII., Iuth lli., Gregorij XIlI., ct Clementis VIII.,
in quibus non solum directio, dc intitulatio facta cernitur Duci Sabaudiae, repetitis semper confinium prae satorum expresso - Nibus: Uerlim etiam omnia in eis expressa de ditione Sabaudiae loquuntur, & praeserunt priuilegia Ducis Sabaudiae , d minii, & Nationis Sabaudiae, saepius etiam designatis personis Ducatus, ct Domini j Sabaudiae, absque eo quod vel unquam in tot, tantisque litteris Apostolicis latissime, Si diffusissimo extensis mentio, seu expressio aliqua legatur Principis, seu
Principatus Pedemontani, quando per contrarium tam Dum ces ipsi utrumq; titulum in matersis ad utrumque dominium
concernentibus apponere consueuerunt, ut videre est apud
Solam. ad Connit.Sabaudiae,=postprimum lib.obseruforens ab Oeles, dc plene Henric. Il. in suo diplomate dato in Sum num. 3. quam Summi Pontifices in Graiijs ad Statum Pede- montanum attinentibus semper soliti fuerunt, nediim eorum. litteras dirigere sitb expressa nominatione Principis Pede-
montis, verum etiam Nationem Pedemontanam nominaret,
ct quod sortius urget in materiis, ct ad Ducatum Sabaudiae , dc ad Principatum Pede montanum pertinentibus Duci Sabai di , εἰ Principi Pedemontano resicribere, ut aduertitur in F cto, ct constat extansitutionibus 6. Gregorij XIII., ct Ioa. Clementis PIII., qui in unione Militiae SS. Maurith, & Laggari mentionem faciunt de Ducatu Sabaudiae, & Principatu Pe- demontano. idemque Clemens VIII. in concessione Iuris p sentandi ad Ecclesiam Fossanensem, Ducem Sabaudiae, α Principem Pede montanum denominat, ut videre est apudnheu. 1n DaLSaer. tom.A I. Is II, 9 plenius in prouision o Abbatiarum, de quibus in nomo Sum , ubi distininguitur persona Ducis Sabaudiae ab illa Principis Pedemontani,& Marchionis Salutiarum; Ex hoc namque discretiuo modo exprimendi a Ducibus ipsis, & a Pontificibus adhibito, aperte constat, quod ubi omissa fuit mentio Principis, de Principatus Pede montani, de eis actum minimh fuit, sed de
5쪽
Sabaudiae in hin modi indultis restringentibus liberam potestatem Pontificiam confercndi, limitationem operatur, ne extendi valeant ad Principem , & Principatiam Pedemontanum diuersum,& dillinctuin,sic enim interminis similibus expressionis lolius Regis Hyspaniarum, firmauit ota in Zcele
Uis accedunt declarationes Am in Curia,quam a Ministris Ducalibus. a Sereni s. l)ucibus emanatae pro libera Sumi Pontificis, ct Sanciae Sed is collatione de huius in odi AbbathsPede montis, ni in ipsiemet Clemens Vili. qui indulta confirmauit paulo post Abbatiam S. Saluti Cardinali Pepillo, ct altera Caramaniae Cardinali S. Clementis libere contulit absq; vlla Ducis intentione,& consensu,tinti Ministris Ducalibus indulta Nuncio Pontificio obiectantibus,ut ex litteris Λ lani. v. s. c. Quibus idem Clemens Vlll. declarauit, quod Privilegia per ipsum confirmata i e stringebantur ad Sabaudiam , di non compraehendebant beneficia Pede montis, ut habetur e XLit teris Cardinalis Hyppoliti Aldobrandini Nepotis, S Generalis super intendentis ex Secrctaria Status responsi uis eidem Nuncio,de quibus in Smnm. n. 8. ibi - Hauendo io dato parte
, a Nostro Sig. dei ragio namento te nuto da let con i Ministri se det Sig.Duca &c.Se bene i Privilegii lono conserinati da Sua, , Santita,non comprendono perbi Beneficij det Die monte, e , D pero resta e sciuia la pretensione di S. A.nel P Abbadia di Ca- , , ramagna in viriti di questi Priuilegh - Quae declaratio Cariadinalis Nepotis Generalis superintendentis e X Secretari s status Supremi cius Ministerii emanata tollit difficultatem super inter praetatione indultorum,& habetur Pro declaratione Pontificia, cum d d. litterae censeantur scriptae ex mandato Pontificis, & ex vivae vocis ora culci P per singulis specialiter habito vada cons. 73. π.9 lib. I. Genua descripturerivat. lib. I. tiι.de Litter. Apostolic. n. 0.Gsit. de creti. cap.3.tit. 3. Hu. S.Pignateli. confl/o,covovici Ioψ. G. lib. i.vbliquod declaratio, &dispositio attendenda est uti Pontificia, cum ccialeatur scripta ex ossicio , ct mandato Pontificis vivae vocis oraculo specialiter facto super singulis Rota cor.Caesar.de Grassctc. I. b
6쪽
ro praedictis enim duplex Pontificia declaratio resurit, verbalis
nemph,& scripta per medium d.Cardinalis Nepotis, o altera per factum ipuim replicatum utriusq; collationis a Clemente VIII absq;intentione t consensu emanatae,quae eκ se solacia rior, & efiicacior esse non potest,dum prouenit a facto,ct colla tione ipsiusim et ClementisUIlI.qui Induta confirmaui S M. cons. I 23.n. I .Sers. BoceoadiuuaIur Iib. 3. v bi ponderat obseruantiam Papae in facto ipso , ct declarationem per Epistola Cardinalis Nepotis. Rota cor. Mansu ec.nsub num. II .versquod in ca in in d. Barchinonen. Canonicatus pon U Ian. r
Comprobatur haec declaratio ex altera Cardinalis Chise Anni Iem 3.Summ .n.ao.ibi- Au uertendo sem predi non traitare , , det puto delle collationi,se s habbino a fare dat Sommo Pon-m te fice liberamente,ε secondo la propria coscienaa lieneta inte- ,, tione,e consensio veru nodet Sig.Duca,poiche egia stabilito, ,, e determinato. Itideq;ex testimonio Cardinalis de Ossatte is, cui occasione vacationis alterius Abbatiae idem Card.Αldrobrandinus significauit,Pontificem de ea in sui personam velle disponere,quodq;collatio eiusdem libere pertinebat ad S. Sedem,& quia de eadem prouisone obloqui poterat a Ministris, utpoth facta Cardinali actu Sabaudiae Protectori,idem subiu-Icit se paratum esse protectionem dimittere, quemadmodum habetur ex eius Epistola inter impressas i 63.relata in Summ.n 7.cuius haec sunt verba praecisa - Mi disse ancora sidest Cari,, dinalis Aldobrandinus ) che essendo vacata vn'Abbadia nel- ,, lo Stato dei Duca di Sauoia,ti Papa gli disse, che glirhaue- ,, rebbe conserita ,se non fosse questa protellione, che dari a dab, pariare,eche egli haueua risposto,che la collatione di essa di, apparieneua a S. Santita,e non at Duca, e che la riceverebbe,, unica mente da S. Santita con lasciar piti tosto questa protet. ,, tione,che non gliren deua cola alcuna: Non mi disse,se ii ει- ,, pa gli hau eua conserita, b no,questa Badia, ma io tengo di s ,, che se scisse stato altrimente, me I 'hauerebbe chiaramente det is tosso credo ancora di pili, clod, che raccellatione di questa, , Badia sopra uenula dopo la d. proteitione,e stata la Causa, per ,, la quale hi tenuio meco questo discorso , giudicando in se D stesso, che perit mezZo di questa Badia lacosa andaracosi, , auanti,che se ne polrebbe penskr male.
In hac quipph Epistola valde ponderabilis est responsioCardina.
7쪽
lis Aldobrandini tunc protectoris Sabaudiae - Che la collatio-
es ne di essa appariene ira a S. Santii, ,e non at Duca - ita sit Omnis ratio suadeat, Principem Eccleti allic uni adeo notae probitatisin Sabaudiae Protectorem minime haec protulisse in materia adeo graui,ct delicata,tii si veritatem Indultorum non com- praehendentium hasce Abbatias I 'ede montis plene nouist et,ct mentem Clementis Vll l .in eorum confirmatione sciuisset,cum nemo ignoret, quam erga Principes, eiusq;iura Cardinales Nepotes Ibliti fuerint caute,& iuste procedere,& quod sortius Ponderandum emergit ex eadem Epistola re hiltat factum ipsum Clementis Vlli.,qui firmo,& constanti sensu in omnibus uacationibus Abbatiarum Pede montis liberam collationem exercuit, tametsi Privilegia benigne confirmasset. Sequitur altera declaratio , seu verius iudicialis res iudicata sdie a S. Septembris i 639. tempore Alexandri VII. ser. ser. emanata in particulari, & celeberrima Congregatione deputata, in qua exhibita fuerunt omnia ea documenta, qt in nunc 'denuis exhibentur, & Ducatus Miniit r. in voce , & in scriptis
deduxerunt omnia iura, motiua , & rationes in substantia , χ& veritate, quae hodie repetuntur, 1 qua Congregatione om
nibus sedulo, ac mature discussis, ct consideratis iudicatum suit, ct plene pronunciatum uniformibus votis ab insignioribus illius temporis Praelatis, Abbatias, de quibus agitur, non esse compraehensias sub Indulto Nicolai V., eiusque consi maior ijs, & ipsemet Summus Pontifex audito in Camera sho .mem. Advocato Ron cono, & alijs a Cardinali Nepote, SDatario, resolutionem in Congregatione habita approbauit,
ut constat ex Sunnm I S. Stante autem hoc forma- :li Judicato a tot, tanti sique Viris edito ser. ser. , ct a Papa s , approbato non est amplius materia ista iudicata, ct de cita ad , dubietatem reuocanda , cum alias numquam esset litium ii- nis, si res iudicatae suum effectum habere non deberent, i. a. t C. de tranfaH., ct Ecelesiasticae moderationi omninb est conis rueniens, Vt quae ordinata , ct decisa jam fuerint, nulla in poster tun debeant refragatione turbari, Ut ait Gregor. MUGn. in eas. Ecclesianicic moderationi 25. guo. 2. cap. I. sq. qucri. s. Nec deficiunt aliae declarationes temporibus sit bsequentium.
Pontificum, nempe Clementis X. 2 innocentij XI., cui cu in . a D. Residente pro Abbatia S. Januarij, ct Castelletti in Pede monte sita , deducta sivissent indulta praefata, respondit, quod examinata pluries materia semper determinatum fuit
8쪽
'nullum desiuper competere Daeibus Privilegium, ut patet
se volte per parte de i Duchi di Sauoia si is pretest, d' haver Pri- , , uilegij Apostolici di nominare a tali Badie, ma che essiani na-
tali alligentemente la materia particolarmente at tempodiis Alessando Ull. ,edi Clemente X. , si h sempre cones ais non ,, Competere a Duchi sopra di cili dritto alcuno, e si h mostrata ,, serma in questa determinatione -- Et iterlim scriptum fuitis Nuncio - Si e tante volte pro uato in voce, R in scriptis, e ,, con gli Gempij, e coa te Dotiri ne non hauer il Signor Duca ,, di Sauoia dritis alcuno soprale Badie det suo Dominion et ,, Pie monte, at quale non si possono applicare per conto alcuno,, ii pretesi indulti, edoue simo siluate te Abbadie delle quali,, hora si tralia , che io nota sis pili dir altro, se non che U. S.
M illustrissima pud riuedere Epra dicio Pinsirmationi digi, ,, trasmesse 1 les, ct v suoi Antecessest in tal materia, τι in
Summ. Num. 28. Huiusinodi namque declarationes replicatae ct non sine magna, debitaque maeturitate aeditae uniformiter a tot Pontifieibus absque ulla difficultate clarε ostendunt materiam plenh de eis m,atque determinatam super libera collatione ad Sanctam Sedem spectante, ad tradita per Text. In eap. soLDluc Sedis 3I . quaeri 9. Declarationibus praelatis in Curia editis adduntur illae, quas ad fauorem eiusdem Sanctae Sedis duobus Supremis Mini stris Duealibus, & ab ipso Serenis, Ducis Genitore Nunc8 Apostolici sibi factas retulerunte Etenim post memoratam reselutionem Congregationis Anni i6s 9. cur. mem Marchio Pia-- mitiarum supremus tunc temporis Minister ingenuε professiussuli, quod ex parte Serenissimi Ducis desistendum erat ab omni praetentione circ, istas Abbatias Pedem5tis, ct immo insinuauit, ut ad prouisiones deueniretur, addens quod alij MFnistri, utpote in materia pro Duce delarati ex se sibi contrariam Sententiam dicturi non fuissent, ut constat ex Epistolis Summ. W m. I a. ibi - Hli pariato due volte dopo 1', , ordine det Sig. Cardinale Corradocol Signor Marchesedidi, PlaneZZa sopra questo negotio, e dom longo discoris strin- ,, gendolo per qua la heresi lutione, finalmentemidisse: Che ,, te bene i Ministri des Prencipi non possono molle volte paria D re,ne paleare i proprii sensi,co tutio cis se io gli dauo parola,, di no dir mal,che tui habbia dato inun parere sopra questo,, negotio mi hauerctbe significati l lavi sentimentiis quellast, D mgua douesse sarsi per termination onde hauendulo,assic
9쪽
ri to di tutio, mi disse queste preci separole: E necessario , chori perta parte di Roma si cominci ad operare,poiche trouandosi,, qui impegnati, non si risolueranno mai di darsi da loro stess il,, torto. Et clarius idem professus fuit Episcopus Vercellensis ex Consiliariis Status,qui pariter ingenue idem fere Nuncio respondit, ibi-Con i Ordinario passato rappresentat riuerenis te mente, V. Eminenga tutio quello haueuo potu to rit rarreis dat Signor Marchesie di Planegga per la terminatione deli' a Ris fare di quest' Abbadie, hora deuo fioggiungere, che havendo se discorso con Mon signor Uesco uo di Vercelli, ii quale e del,, Conse glio di Stato, mi ha confidente mente detio checre- ,, de , che final mente Sua AlteZZa si a per acquietarsia quanto , , Nostro S ignore si complacera risoluere in questo negotio,*e,, rando S. A. , che tanto in quest assare dei P Abbadie, quanto D in attre occasioni S.Santita si j per honoraria di qualche gra 'tia in Et rurglis ex litteris responsi uis Secretariae Status, ibi se Di quanto U.S. hi rit ratio col nuouo discorso da iei tenuio,, col Sig.Marcheis di Plane ga sopra l' Abbadie vacanti,hb di- stiniamente raggua gliato Nostro Signore , at quale e stato dies molio compiaci mento l'intendere , che csso Sig. Marche se si a
se di senso, che da S. A. si debba desistere ualla pretensione, cheis hi circa l'ist esse Abba die solite proue dersi dati a Sede Apo-
is stolica secondo te ragioni, che sono state invia te a U. S. , e LO ,, me per i euiden Za dei negotio potra rimanere ben persualo ilSig. Ambalciatore - Quae omnia plenissime confirmantur a declaratione Serenissimi Ducis Antecessoris, & Patris,qui pro sua innata iustitia , & aequitate Nuncio Apostolico dignatus suit exprimere, quod circa Abbatias Pede montis acquiescebat, dummodd tamen obseruarentur Indulta pro illis Sabatiis diae, ibi - Delle cose dei Plenion te , oue si riguardano i senis timenti di cotesta Corte, lasciarebbe correre Sc. ma che sis non Vuole in modo alc uno , che se gli tocchi la Sauoia.
se delle ragioni, che assiste vano 1 Sua Beatitudine, & alia Sanes ta Sede, final mente si acquietorono con significare rima- . ,, ne re l'AlteZZe loro appagate, & Num. i. - Dal Sig. Mar-
,, chese di S.Tomata si e saputo, che gia era stato scritto at Sines Abbate Cagniolo di lleuar' ogn Ombra , che fosse potuin na M scere di solaetio, chesi hauesse hauuta intentione di acquiri star veruna ragione di nominare , e che di nuouo se gli com- D mandaua di portar bensi in nome di Madama te sue humilissime suppliche , Nostro Signore, ma informa tale, che Sua
10쪽
M Santith restasse perstia sa, che t Aliezga sua era per ricono- ,, scerto a litoto di gratia, &Pcum. 4a. - L A.S. dopo have es mi dati segni di vn particolarissimo gradimento, si diffusem di, atto di viuissimo ringratiamento h S. R. protestandoseli pers, gratia cosi speciale infinitamente obligata - Quibus adiungitur regium Diploma Henrici II. Galliarum Regis, ct Saba diae, ac Pedemontis tunc Domini, qui peram ple declarauit, Summos Pontifices, & Sanctam Sedem uti, ct gaudere debere omnibus suis luribus, & auctoritatibus in libera collatione Cathedralium, & Abbatiarum, easque ad eius liberam collationem remanere, proiit ab antiquo consiletum suit, ut latius habetur in Summario Hub'Am. I. Ex quibus declarationibus Ministrorum, & Ducis plenissim8 conuincitur , ct distinctio Dominiorum, & Indultorum dispo-stio Abbatias Sabaudiae dumtaxit compraehendens, super quibus melior probatio dari non potest , quam illa resultans ex declarationibus, ct consessionibus praemissis Ministrorum ,
ct ipsius Ducis east. Per tuas de Probation. Demum Omnem controuersiae ambagem tollit obseruantia antiis quissima, & in praesenti Saeculo,& in antecedenti per centum,
S ultra Annos iustificata, quibus in aperto est Sanctam Seisdem libere semper contulisse absquε ulla intentione, & consensu Serenissimorum Ducum Abbatias Pedemontanas, quae obseruantia est demonstratio certa, & insallibilis qualitatis indultorum, & quid eadem compraehendant, eo quia naturaliter effectus suam causam demonstrat, & talis, ac tantae est potentiae, ut Indulta interpraetetur, & regulet ab obseruatis etiamsi verba alias contrarium importare videantur, & intellectus contrarius etiam de iure verior appareret quia In dies. eelebri Barchinonen. Canonieatus eoram προσι detis 279. d
In Summario namquh Num. 3 . reseruntur temporibus Clementis VII l. vsqvh ad praesens continuate prouisiones Abbatiarum Pede montis ex libera collatione Sanctae Sedis,& referuntur nonnullae etiam praecish, pro quibus Indulta suerunt
obiecta, ut late probatur in Falto, atqu8 inter hasce prouisones adsunt tres Sanctissimi Domini Nostri, italit dubitatinequeat non sellim de ultimo statu , sed de omni, & quoeumque meliori iure ex hac adeli diuturna, di centenaria obser-