Institutiones juris naturae et gentium in quibus ex ipsa hominis natura continuo nexu omnes obligationes et jura omnia deducuntur

271쪽

M 438 379.), Violenta vero juris sui persecutio bellum est β. 98.); homini competitjus belli adversus eum, qui pactumservare non vult. Quodsi pactum quis violat, consequenter contrarium qu facit, quod in pacto conventum; jus alterius perfectum ad id ex eodem acquisitum violat f. 97. , ac propterea eidem injuriam facit 3 87.). Quomiam itaque injuria iacta justa causa helli

est . 98 , pactorum vi atio justa belli causa est

CAPUT VIII. UsUCAPIONE ET PRAESCRIPTIONE.

z. zbdominus eam derelinquit, eastati sit pusesbri 9 419. , consequenter a domino vetere, qui dominus esse desiit 3 ao3 ), adversus possesbrem in Mari

amplius nequitis et6a γ. Patet itaque, in eo casu dominium non acquiri per possessionem, sed modo originario, sic, licet occupatione G. a IO. . 9. 449.

272쪽

Cum negotia humana exitum ha Prae . here debeant, intersit generis huma-

tractae sint certa quod in casu dubio, l uando certitudo haberi nequit, praesti mittir, id in negotiis humanis contraeum pro vero habetur, contra quemst prinsumtio, Sane quando pro vero h betur, quod quis suffcienter indicat 3 si 80, etsi fieri possit eum mentiri 9 3 si , nonne praesumitur, eum verum dicere Immo si jurato creditur, etsi fieri possit, eum pejerare f. 37Ι.), nonne praesumitur, eum non pejerasse In promissonibus itaque, consequenter in pactisis 438. praesumitur veritas dictorum, e qua nil valide promitti pom

erat.

3. o. Inde vero jam sequitur, ut, siem minisssare certo nequit, quando intererat ut et 12

constaret,imu dominus rem suam dere se. -- Iiquerit, derelictio tamen praesumitur, sepse quod eam dereliquerit, pro vero habendum sit 3 4 9 ), per consequens res sat poseloris f. 4 8 , nimirum non quia possidet, sed quia res posiessa

273쪽

quiisam Vero in jure civili res usucapi dicitur Hucopi per continuationem possessionis tem -- foris lege definiti lege civili non nisi determinatur modus . derelictionem praesumendi, qui mς civilis est. a. ne cum nemo in dubium revocare Possit sola possessione dominium non a Pquiri 3. oo. , nec tempori esse vini possenionem validam emciendi ad do- .minium acquirendunt possesso quantocuuque tempore cuntinuista non es modus naturalis aequirendi mnivium. Ceterum cum etiam es incorporales

dominio subiici possint β. o6.); non

minus res incorporales, consequenter

etiam rus ad rem bri 33s, , quam corporales u capi LDuri Deprae Praescriptio est amissio juris propriivit ' ex consensu praesumto. Quoniam itaque, qui rem dereliquisse praesumitur, dominium f. o3. ωper consequens

274쪽

Desti timoneVpraescriptione a 3jus vindicandi vinisse presumendus , a6a ); si ι capitis, o nium jus indicandi pia risit ei, quisuerat domistis Equidem hodie micriptio Musucapio promiscue usurpantur: consultius tamen est, ut a se invicem distinguantur in jure naturae, praesertim cum distinctio etiam faciat ad inti- mius perspiciendum us Romanum. Ceterum praescriptionem sejurisnat ratis, per rationem eandem patet, ob quam usucapionem huic uri vindicavimus 3 4 9. seqq.). Nec minus manifestum est, qui alteri praescribit jus ad id ad quod praestani mi obligatu erat, eum ab obligatione sua Iiberari. Notandum vero hic est, cum prae αφ-- sumtio denotet collectionem probabi. δε---

lem rei dubiae in casu singulari f. et . , abi deo, quod praesumitur falsum sepossi; dpro vero tantinn haberi, donec contrarium fuerit probatum. Et quia nemo non probabilius agnoscit, id futurum, quod plerumque fit, quam quod rarius, nusi rationes. peculiares in con- mirium prostent; ideo quod plerumque

275쪽

α Pars II. Cap. VIII.

st, i raesumitum, non vero quod mus, tibi nullae peculiares rationes prostant. Dividitur autem praesumtio in absolummo conditionalem Praeesumtio ab im est, qua, quod praesumitur, id pro vero haberi lex jubet ast conditionalis, qua, quod praesumitur, tamdiu pro vero habendum, donec contrarium probetur. Praesumtio absoluta coincidit cum ea, quae ab interpretibus Juris civilis Praesumtio juriso dejure vocatur; conditionalis vero cum ea, quae ab iis dem Praesumtio juris appellatur. Addunt equidem illi tertiam speciem, quam praesumtionem hominis vocant, quae fit ab homine, veluti a judice, ubi lex tale quid praesumi non statuit. Cum in Iure naturae probentur praesumtio nes omnς rationi consentaneae prae Antiojuris V praesumtio homi ni dissserunt. In eodem autem jure fundata est differentia inter praesumtionem juris jurisis de jure nimirum ut aliquid, quod praesumitur, vel tamdiu pro vero habeatur, donec contrarium probetur, vel ut absolute pro vero habeatur, qua lis est qraesumtio veritatis dictorum ab

276쪽

Dei capione repraescriptione. a s

eo, qui ad dicendum verum obligatur, inpromissis 3 4 9. . g. 4s Titulusjustus est, qui infert nudam nutisuli possibilitatem juris acquisiti, veluti do invisi

minii, non vero ipsam actualem acquisitionem, ut si quis rem emit, cum etiam a non-domino emere potuerit.

Unde Tutilam justim habere dicitur possessor, qui possessionem acquisivit istiusmodi facto, quo dominium a domino transferri posse lex declarati mctum hoc si fuerit verum, Titulus verus dicitur si putas esse verum, cum non sit, veluti si putas, rem tibi donatam esse, quae non est, Titulus putativus; si vero iactum quidem fuerit verum, in eo autem erres, quod tali facto jus tale acquir possit, veluti rei amissae inven- ,

tione dominium, Titulus frigus. Hine apparet, titulum justum se speciem quandam tituli inter verum, falsum

intermediam. Habet nimirum aliquam tituli veri partem, quatenus factum quudem verum est, veluti quod rem emeris nondum tamen constat, an reliqua adsint requisita ad dominium transs rendium, veluti quod emeris a domino.

277쪽

a 6 Pars a Cap. VIII Ceterum titulus quoque dividitur ira luerativum, onerosum quatenus ἐν quae declarat te facto tuo acquirere ali- quod jus ad nihil vicissim te obligat, vel ad quid vicissim praestandum. g. -s -- . Cum quod ordinarium est, praesu- ρροὴ matur 3 4 13 - pro 'ae isto nutu domimus rei nise prostent rationestur probabiles in cimntrairium , t loque m gii s constet, eum justinuistitulum habere 3 ). Hinc porro liquet, qui

rem a domino prae nio consequentero pos4Dre quocunque , cujus dominiumcurAt f pectum, nullae rationes probabiles prostane justo titulo accepit, eum rima Me posedere 3 abris. 3. 4 6.Dopos o Dicitur autem ' fessiojusta, quae

his is alterutrum deficit, injusta. Exempliam hi casu posterior est, si nosti, te rem emisse aiore domino, vel si putas, rematitissam, quam invenisti esse tuam.

Decerti P Quoniam damnum omne cum aiae . . nobis tum ab aliis avertere debemusrumpra 3. z69. inuo negligens, consequent

278쪽

De Quoepione Upriamprione et rier quilibet diligens esse debet g et I. in moves

iquirendo in res uos, quae fresamnas ' , ius potestatem venerunt, nec non iurura Mi competentia, Abique ouere, Inter res, quaSpossedet, reperiaritur, quae sunt alterius, consequenter operam dare, ut dominium earum rerum, qua pos- Ret , sibis cercum, ne dominia alio .irum maneant in incertq. Uamobrem , lex naturae hominibus quoque Iis dat ad ea, sine quibus dominiorum certitu

obtinerimequitis. 6. . Inde autem simul intelligitur, si quis liqvit remsiam ab alio sis feri, nec eam derelinquere vetat, eum tacere non debere.

Quoniam, qui sicit rem essestiam, ea mi tamen facit, quae facere non poterat, β' meum suam esse vellat, veluti ii cum pos

ses re de eadem contrahit tanquam de prae re aliena, cum ex hoc facto colligatur, μ' quod eam suam esse nolit, seu tuam esse velit eam dereliquisse praesumitur 9. 27.2.3. . . :f. 4 9, Si quis tacet, quando loquipoterat meo b debebat, cum non alio fine.hoc facero

videatur, quam quod idem velit, quod

279쪽

a Parin Cap. VIII vult alter, vel ceteri volunt, qui animisi sententiam sussicienter significane; is consentire νω nitur U.a7.). Axque ideo patet, silentium , ex quo pris sumitui consensus, se debere scientis

acvrientis.

Quamobrem cum tacere non debeat,

et: et qui inovit, rem suam ab alio possici

erisin cit, hec eam derelinquere vult 3. 4, ); 'imsi quiscit rem suam abali, ossideri, nec multo tempore contradisit, cum ratio nulla manifesta appareat, cur flendum, is eam dereliquise prae ituro. D. .

f. 46 I. Bum ' Quoniam vero in inquirendo in res suas, quae forsan in alterius potestatem

a venerunt, quilibet diligens esse debet

g. 437. , homines rerum suarum amantes esse constat; siquis multo tempore rem alienam possedet, dominus no praesumitur, quod eam possedeat, nismanifestae rationes in contrarium prinflent, vel, s res mobilesfuerit, desper re quod ad notitiam suam si pervent rum, quinam possideat, consequenter ex suntio diuturno rei derelictio pruinfum,

280쪽

Deu capione&praescriptione. 4s itur, nisi manifestae prostent in eonnatium rationes f. 46O. . . r 9. 462. Cum domi ita rerum semper mane suam rent in incerto, nisi praesumtio ista ad mittatur, quod per anteriora satis ma- nifessum est; νroesumtis derelictionis rei adversus negligentem in inquirendo in

f. 463. Hinc porro conficitur u capio e Memnem raescriptionem essejurirnatura f hs 9 4si. set.). Juris nimirum civr piloemiis est, quod praesumtio derelictionis jus restringatur ad certum tempus. -

Quoniam vero, qui mala fide possi D. Ouadet, rem domino restituere tenetur .aoI.:6I. , consequenter restitutu ν,---rus scire potest, utrum dominus eam . u. suam esse velit, an nolit cum dereli. 'ctionis presumtioni locus non sit

f. O3 27 mala des Hucapioni praescriptione emper obstat, consequen- te adis capionem, praescriptionem toto tempore possisonis bona desisse

quiritur. 3 CAP.