장음표시 사용
11쪽
33o F. Francisci Bonae Spei cor boum Monitum ad P. M
mu ,stis, stiterque a indere videntvr ; praemi a tamen, O reservata S. Sedis Ap esicae
se iη simili caiisa θ dianda seu ex cap. i. de
Reli l. de Venerat. Sanctor. catholici uncti expectare debemus. Eo etiam qnia S. Tribunal
censertim Dei Hi lania liturum Sancti etsi
ii ne praejudicio personae illi non cinceden- um Lirilis Matriti sub anm iis 39. Praetcr-Mi's erga te limanis Papae Anastasii, D. -- gustini, Poliri, ali rum, qui ipsum hon/r co senilitaris, vel simul a huc a ita supersi Iem,decorarunt titulo, qua in praecedenti ta mo Dis locis habet Leitar, ac Luciani etiamrιlati, qui in ea sua Di Hari iuventione Reliquiarum S. Stephani Ioannem ricibus repset Sanctum t peltat: Amtaxat m/L Arestes preferendi, qui si ipsius obitum eiacm, vel aquivalemi ognomine , i um cohνnt: runt. Primus est Romanus Pontifex Zεῖimus, qui sunν qi7sequenti in Epi Ea ad Aureliam Carthaginensem Episcopum,asi sque Africams,
quae extat apud Barinium an n. IT. s. postquam,' at intentum: Ecce Epistolam J rosolymitani Episcopi Prulii, qui in locum quondam Sancti Joannis Episcopus
est ordinatus. Ecce etiam Sanctitatis cognomen Ioanni a Papa cήncessam, ipsius pei ob
rum. Secundus est haeriticorum malleus Augustinus, qui scii non oblitus, ncc ilium , quae
dixerat de eodem Joanne lib. 2. contra litteras Polliam Donatistae, eadem repetit e-dem Sanctitatis praecinio celebrans, nstn semct aut iterum, seis pius in lib. de gestis
deat DB r, quam abs re non nemo pataverit,
'nicae Galliciarum in Hi lania Discuuiuacius , seu H alius, qui in suo Chronico sum in lignem de Sanctum pluries Tocati ferri etiam in testem p test casilous, qui
eadem aetate pribens, in praefat. ad ia. libros de Instituti, Coenobiorum , es tacito reo mine Joamiis, eam Lum Basilis G Hieron in incer a trιs vita notabiles & sermone,scientiaque praeclaros cνηjungit, pr r singularie oditione trabat sinu elim lib. i. Vindiciar. Joann. se L i. art. q. s. q. clatim sequitur, inter Gracis ritis saeculi, notis aurhor Theod/retus, carensis Dis pus , lib. s. histor. Ecclesiast. cap. 3s. & 38. eum admiratione dignum, & admirabilem cogn/-- minans. Quad Cr imitatur Casadisus in hibstor. Ecclesiast. Tripartit. lib. IO. cap. 2s. Es expressius Bannes illi, Caprius Presister, author vitae Sancti Epiphanii, n rum Ioan nem xocans Sanctum in omnibus. AB A chiepiscopus Viennensis in Martyro logio ad tertium nonas Augusti eum bis beatum compellans. Nicephorus Calium in Histor. Ecclesiast. lib. i . cap. 3 o. a quo quod majus est di .inus praedicatur. Petrus EFilinus in Cathalogo Sanctor. lib. i I. cap. S. exm inter Divas retensens. Dones Gi emanus in Tabula Episcopat. de EpiscoporSanctor. Eceles. de Patriarchis agens, O eum inter ipses, O c Wcseres accensens. Gugebitanus Demita Vallis S. ωtνnii Brugensis in lib. E piscopat. ct Episcopor. Eccles. Dei, pariter eum inter Divos connumerans. Et, ut isti: harum c. taxis abstineamu quorum plurimas in libet u supplici, Reli stois Aet bae nomine , a RR. PP. nostris Di calceati sub anno is 3 i. pro hac causa diligentis imὸ eLborat aetath licae Maj stati Phisippi IV. Hillaniarem Monarchae oblata, studi us reperiet, eualiter connumerandi Agiose, , seu rabularum
12쪽
communium, Mart leturum, seu Meml gurum Scriptores, qui ipsum inter Sanctos,Net beatos annumerant. Hi sunt Ada Viennensis, quem jam retulimus. Petrus Galesinus in Martyrologio Romano pro die n. d anuarii, O I/annes Molinus in additionibus ad Usuardi Martyrologium eadem die. A iceo aliqua ordinis Kalendaria , in quibu pr.
Iratrum suorum Un, ex capitulorum Genera-hum decretis, praesertim Romani in cm ventu S. Martini in Montibus, anno i s 54 .Pra de S. Canis Barromaeo, ejusdem ordinis Prote - μυ , idem Joannes inter muti assos sense
ia δε his parrὸ praefati Patres, que praximὸ ad ximus, in libet a iiDsupplici seu me muriali, catholico Regi Marriti νblato, conati sunt ostend re, Ioannem nostram, ne dum Sancti , xes Beati iiitio digne cohoniarnsedcr , inter Diaos quoque ab Ecclesia camni os, unum censeri debere. Cum enim a Zoimo Papa, D. AG lim satius, Luciano Presbyera quem etiam alii inter Sanctos annumeram Idatis Discua, O J.anue Authdire ἡ- e S. Epiphanti; Adonis, Gai ni Molanias rora iis, quae modo retulimust, Ereria riis quoque plurimaram Religionum Ecclesiarum H laniae, Germaniae Galliae , emesura num. I. attulimus, innumerisque aliis Othonis , quos ne prolixi simus, salum con- fasim adduxistis, Sanctus vel Beatus nuncupetur adeo at una xerbo Dici ρήμr, qaoda quinissae uti , in quo diem clausit extremum, usque ad navis imum, in qua D: ersus Erasemus , Marianus Vicurius , s sa , seu nua
edentes ad vera D. Hieron mi, neque ramen' supra nradum periti Ecclesiasticarum rerum ri-mi xumen ipsius commacularunt, semper nisancim habitus suerit, non obstantibus cantroversiis i ius cum Hieratumst, Dub/ωρ, Utetur illi negari non posse genus illud camni'ationis, antiquum salii in Ecclesia , que vel Epimpuum cinsensu, xel Chri 'sani punti recepta traditiane febat , prout optima ιυμ The/Hi VValdensi, mster, Cardinalis Bellar- minus, O alii LBipimi suis scriptis configηarunt. Verumtamen , modestiae, humilitaIra, Croberientia versus S. Sedem Apost. limitibus tenii , id no aserimus, oe rei tanta judicium ipsius examini sententiae omninὸ relinquen-om censemus , sicut in casesis Luciferi Cala Atani , Joannis casiani, Fausti Ruieos, quorumdam aliorum prudentiores efficiunt. Contenti dumtaxat, secundum historia leges, ea retulisse, quae eandem Sanciam Sedem excitare possunt , ni veluti communis mater ia-μfamae perantiqui Patris oe Dactans, at Ecclesia ierasol morum Praesulis prνut θ ramus
consulere dignetur. Interim nos, neque Sanctum, neque Beatum canoniasium,aut bea-rificatum appellamus, aux appellandam cens
33 Unum verumtamen non prater mittendam , quod in relato lib/lla supphci, ad
Cath.licam Majestatem nuntnparo, rasium quoque suit, mira tu etiam patratis celebrem
y.annem fuse, prelarigi nihil desiderari, ut,
sancia Dclesiae vilicis alte cnte, Ῥeluti Sanctus ,seti Beatus tali psit. De ipsa enim licet in chromisgia tempore decipiatur sic habet lib. 2.de laudibus Carmelitarum n-ηes Trithemius insignis BenedicIinus abbas. Vivus & mortuus inlinitis sertur claruisse miraculis. Armidus B ius lib. s. Speculi hiilorial. cap. 67. haec: Sanctus Patriarcha Joannes, post curationem duorum paralyticorum & illuminationem unius caeci, plenus dierum ' sanctitate, naturae debitum lolvens viam universae earnis, orans& psallens ingressus est. Es instar Corpus
13쪽
33a F. Francisci Bonae Spei Christianum Monitum ad P. Mag.
autem ejus in Ecclesia Jerosolymitana
honore congruo sepelitur, multis clarens miraculis, nam in morte tua claudis multis gressum restituit. Ante ipsum Joannes Grassus Generalis Orrinis in viridario et vi 3. hae dixerat de e. lem: iste Sanctus fuita . Episcopus, post B. Jacobum Apost tum in Eeelcsta Jerosolymitana, ubi ejus
corpus multis clarens miraculis requiescit. Pal. myrirus autem lib. 2. cap. 6. sic: Plenus sanctitate, post paralyticorum curationem , caecorum illuminationem solvens debitum viam transivit universit carnis. Petrus autem Lurius in compendio H, stor. cap. io. Eadem , quae Trithemius rofert. D Jνannis de Leidem , qui in eo memoriali adducithr , Ea , quae Bostius. Cunsia haec tamen Sacrosanctae Ecclesia trutinae subjedia suntε , ad ipsam namque ipsorum judiciam in assibile blectat. Et interim nos miraculis claruisse non asperimus, raticana oratula ex- Iectantes. Idem esia de Piritu Prophetiae, quo etiam clamissi habet Vrastellus tona. 2. Vindiciarum lib. 2. scist. 9. art. i.& lib. 3. in Coronide libri art. q. scct. ult. ia coamvis autem ex ipsius elucubrati nibus , pro Lereditate veluti suis concarmentis derelicia, usque ad novistima haec tempora solum numeretur liber ille de Institutisne Monachqrum , de quo plura in praecedent, bus ; ille alius contra obtrectatores sui studii, de qua meminit Gennadius de viris illustribus , nihilominus sunt, qui putare videntur , librum secundom de Vitis Patrum, si in volumine illa , Vitae Patrum cognominato , inseritur , no tro Joanni adiudicandum
sore. Rem ramen incertam Heribertus RUm das in vitas Patrum Prologomen. q. s. 6.
autumat. Ut ut res haec sit, Petrus stellasa: er in lib. a. Vindic. grai iter ω operMe
stendit, plura ejusdem Joannis legitima m/numenta in aliena castra migraste , praesertim inter vera D. J.annis Chostolom: nomen enim Jνannis, ritu us Discapi ipsorum xttii a SInchronpletia in tali a suis erroris C pilarorum, hi tinnm pro alio ii rerum amb/rem suis existimarent. Haec parrὸ verasunt opus imperfectum in Matthaeum aphis. J.annem chos.'mum,Homilliae plures in Marcum, Lucam, Joannem , ac Matthaeum ; item Commcntaria in Marcum de Lucam , quae apud S. Thomam .
nymum Graium insuis catenis exscribantur:
Praeterea Homiliae aliquot in Psalmos, ct in patientiam Job. In ver Homiliae aliae in diversa novi Testamenti. Maxime libri in stratagemata Job. c sermo de Pseudoprophetis, falsisque Doctoribus. Pro iis
ergo vindicandis elab.rantem mastellam Ledior adeat: nec pigebit virnm rictum audire. Nos autem hat in re judiciumsustendimus.ls Labreat i uper egregie idem Vn-lius eodem torno 2. lib. 3. scist. s. per tintam , falsitatis , ac futi compr/banc, librum ouen .im Paulo Orosio , laudatis, imo τὰν Π lan., asLium de arbiti ii libertate contra Pelagium , in quo plura author contra n strum Jer.sel mitanum Ioannem oblatrat. Ostendit namque hirius libri larvatum autho- rem, non catholicum illum Oroum fuisse, si impium aliquem ignotnm, Naxatiavi mi. ρο orianismi, O similium haeresum sediatorem ac proinde mirum non esse, quod contra itan'nem .m itiatus insurgeret. Pie insuper DBrat Ieci. uis. ejus lib. 3. ostendenda litteras quasdam Innocentii Papae, nihil adrerseri Jρ- anni, quod isse ante ipsas defunctus fuerit, Iuccedente ipsi Pra lis : ac proinde nihil contra
1σannis sidem ex relatis Epist.lis hauriri prisse. uod clarius innotescet, si occasionem, quae μ'
14쪽
vis litteri scribendi, in raedium asscramus. diligentius , quat ea proxime tangit no stra Munasticae hist xia cursum. 16 Meminerit Lector ex dictis superiori romo, S. Paulam Uiduam, si, risimam Usebis forminam, Sanctimonialium Menasterium juna praesepe Damini in Bethi h msub cura regimine inagni DoL oris Hieron mi , erexisse. AgebanI hoc te fre in eo τιrgines plures, inter eas Fuj.chium Paulae fila , cs Paula alia junior, monastitam vitam. ebat etiam in earim patria Versipellis iste, G Υersutvi Pelagius , sub exina Menachi pelle Lupus rapax , G qui sua astutia Ioannem O tredecim alios Episcvεs Disolitanaelano ipse erat, ore damnans pestifera dogmata,qua rectore condebat. Ut enim recte clemens Ro-nera Benedii inus in lib. cui titulus Apostolatus Benedicti nor. in Anglia Trach. i. sich. i. s. i8. Detruit: Pesagius ex primis Monachis Britannicis apud Palaestinam quasi inter sui schematis Monachos, suit in protio. Atqui ergo refractarii ipsim fautores, HI in D. Hieronymi odium, qui seriptis acerrimis fraudulentum porptum exagitabat, diabolice animari, contra , xel circa praefatam Mona mrium , direptiρnes, cades, incendia, Osim Iia extrema dementia facinora perpetrare a 'nt. Tunc Hieron mus, oe Hirgines illae generosae ad Innocentium Summum Ponti uem per luteras recurrerunt, de perpetrate facinore iustam querimoniam proponentes. Auriit iteras ad I/annem E popam, O D. Hieron mum de ea reseripsit, ex quibus Dam. B ronius sub ann. 416. s. dilecti istimo, de , . suspicio, contendit elici, γehementemsusti ionem esse,quod ipsius yrannis natu,qui etiam Pelagium absilierat, Pelagiam similia crimina perpetraxerint. care iam , nec laxem sust
cunem inra oriri passe, multis rim.nstrari
t test. Ptimo, si 1.annes in causa fuisset, viique vel Moniales ipsae , velsaltem Hieronγmusa suetus mullo minara, eorumque auth yes Iropalare , rann criminis etim causatoremfulsese, ad Innocentium scripsissent, quod non fecerunt , ut ex ilsis litteris liquido constat. Se cundo nihil in illis de conniventia , nutu &opera Irannis; quorsium erga haec illi appingenta ρ Traii δ, ea in Bethlehem patrata sue νηης , non Iersi mis, ubi Ioannes agebat. uuarto, quid lyrsan ipse in amphtumae Dioecesiis risitatione e. tempore.*ersaretur uuid quinto italia non creieret perpetranda a Monacti, qui steri tenus cir sinet ate Sanctus τλdebatur, nec ab ipso familiaribus e7usdem eminentiae prabitatis lama coopertis Z Ad haec se tin, si tantum s cinus Epistum vel tonnι-τentia seium perpetraverat, cur Papa Inn centius in secim ipsi delicium non exprobrat/Cur etim fratrem dilectissimum in Epistula, quam ad eum scribit, ena 24. numera est, τορο catin in ea,quam ad Hieronymum fratrem
meum. Et, quod rem rotam claudit, cur Ze-
fimus Papa sequenti anno enndem Ioannem Sanctum appessavit c prout appellisse diximus iup. num. 9. Est quidem Ῥerum, quod Innι- centius in ea DU.la justifimῖ odia in superbif-simam Pelatii h resim, doloreque in damna ab innocentismis virginibus amniab M perpessa, excitatus, σέ ut illis pro passe in praeteritisset men , O in suturis vem asseret, monet DAsvum . Dii ejus fuisse, gregi suo aDigilare,
ne similia contingerent, negligentiam aliqualem ipsius et si, ut in ea fatetur non bene informatus reprehendens ; ac dicens: Oportuit tamen germanitatem tuam & gregi illius
soli citius providere. Ubi si expendatur illud silicitius, indicatur satis, bonem non selic tudini ,sed majιrimcitudini desulse. Et huc,
ut inquit idem Innocentius inserim. Quae ad V v a nos
15쪽
334 F. Francisci Bonae Spei obri
nos opinione magis, quam accusatione mani sessa , delata sunt. Imὸ, in hoc audiret Papa Discuum, si iam non nitimum diem clansisset, prout reverat contigit. Corruat igitnr Nehemens illa apud Dom. Baronium
ιγ Liceat tandem pro recapitulatione γλde sicet eorum , quae pro Ioannis Jere εbmit ni Antistis sinceraside vin standa , sub S. Matris Ecclesia trutina, lima, ac correctistne, ramio hoc, quam in praecedenti secun ν romo horum Annalium viximus, veluti reconveniendo Em. Baronium, quem in hac Joannis causa antaganiplam habemus, in merium proerre, quae ipse in praecapitulationibus ad Martyrologium Romanum cap. 7. post medium habet. Probare numque coniendcns, qu/d epistola chromatii s Heliodari uiscvo-yum ad D. Hieren mum, alia 6 dem
Hieronymi ad ipsas, non sint ipserum, sed ab aliqua impostare confici e , G ipsis attributae, inquit: Quod insuper tam in dicta Epillo-la Episcoporum, quam in ea, quae ad eondem Hieronymi nomine , reddita habetur , Eusebius Episcopus Cael are ae sanctitatis elogio commendatur, pro monstro quidem habetur. Etenim , etsi olim Sanctitatis titulus communior esse videretur,
ut non solum ut hodie illis tribueretur Christianis, qui vita iuncti ha coelo regnant cum Christo, sed de quibuscumque
laudabilioris vitae fidelibus: Datum tamen aliquando homini ha retico, nemo dicere iure poterit. Ex quo tale pra Joan mira Undicanda censi cere pUlumus argumen-ram , ni fallimur ut Letici cunt ad hominem , m escarissimum. Titulus Sancti, vel Santarias nunquam homini haeretico da rus suit: e est Major Iaronii. Titulus San-
cti, seu Sanctitatis datus est Ioanni Jer 'solymitano , tum viventi, tum vita suncto ab Anastasio Papa, Zosmo Papa, s. Augustino, S. Paulino, Luciano Presby-t ero , Idacio Episcopo Lamecensi , quiemnes ipsum cognorerunt, imo a S. Gamaliseis in coelis tum Christo regnante emitrimus Martyroisgia , catalogos Sanctorum, olf, tia Ecclesiastica, at innumeros polliriores ut constar ex ad ustu hoc romo , praeterinI1. Ergo nunquam fuit haereticus. kiscat ergo veritas a nabu pro posse xindicata dum aliud, ut diximus, S. Sedes Romana non decreverit
sentiendum: vide Appendicis Apolgetica suprpositum A.
iῖ Olliges primo ex praemissis con- tracos , qui simulant, non esse
gravis momenti causam, quam contra P.M. Lupum prosequimur, dicentem iuS .liis O Notis ad canones V. cintilii capia 6. qui hodie pro Danne Ierosol mitana salutas in titissam stargunt, Iaτant,d hi/pem, compescendiquesunt, ut ingenia liber tyna naria, nisi breτi etiampr/Martina Lu- thera yranne Calvino velimus Apologias vivere. Tanti momenti esse , ac si dixissetis Primo interiorem doctrinam librorum Joannis 44 Patriarchae Jerosolymitani non minus notari posse, quam interiorem doctrinam librorum Martini Lutberi& Joannis Calvini cum tamen, nec ipse, nec SS. Epiphanius , Hieronymus, Em. Baronius, aut quispiam Antagonustarum ejus , interiorem doctrinam librorum ejusdem in particulari punAU da nati erroris notari eoi quam , uti sequitur ex dictis num. i. de in appendice Apolueri
16쪽
4 s. l. Atqui P. M. Lupus putaret te contra nos gravis limi momenti causam prosc- qui, si dixissemus , suorum Sthaliarum γ' Natartim ad Concilia interiorem doctrinam non minus notari posse, quam interiai cm
doctrinam librorum Martini Lutheri de Joannis Calvini : ergo causa, quam contra P. M. Lupum prolequimur, est gravissimi momcnti. Minor & conjequentia parent: major vero evidenter icquitur ex
praemissis verbis ejusdem P. M. Lupi.
22 S cundoJoannem 44. Patriarcham J osolymitatuim haud magis in re latione reliquiarum S. Sthephani vocatumVERE Saucium. quam Martinus Lutherias ct Joannes Calvinus fuerint v ERE Sancile de ob inde inventionem reliquiarum S. Stepliani, quam tota Ecclesia celebrat, ratione revelationis de illis Luciano factae, uti sequitur ex dictis num. 3. 4. s. ω 6. non
magis esse veram , quam Joannes 44. PM triarcha Jerosolymitanus, in ea voca us Sanctus, suerit Martino Luthero de Dat ne Calvinb vgaea sanctior: atqui P. Lupus putaret contra nos gravissimi momenti causam prosequi, si dixissemus revelationem super inventione Reliquiarum S. Sthephani, Ad inventionem ipsam non magis esse vERAM, quam is, qui in illa est
vocatus Sanctus, fuerit Martino Lutherode Joanne Calvino sanctior: ergo occ. minor & consequentia patent: major vero evidenter sequitur ex praemissis verbis ejusdem P. M. Lupi.
Patriarchae Jerosolymitani vitam & mo tem inter Sanctorum vide limitationem infra pretiolas connumerari debere , vel posse, prout debere , vel pose,
sequitur ex dictis num. II. cri 2. quam vitam de mortem Martini Lutheri & Joannis Calvini 1i nec minus horum, quam Joannis 44. Atqui P.M. Lupus putat et se contra nos gravissimi momenti causam
prosequi, si dixissemus, juxta Summorum
Pontificum, Sanctorum Patrum de alio
rum num. H. G Ia. citatorum testimonia,
vitam de mortem Martini Lutheri & Joannis Calvini inter Sanctorinna pretiosas connumerari debere, vel pol se et ergo dcc.
minor de consequentia patent: maior vero evidenter sequitur ex praemissas verbis ejuidem P. M. Lupi. 22 Quarto. Non minus Martinum Lui herum I Joanncm Calvinum vivos
de mortuos claruisse miraculis', sic ut ii
hil desideretur, ut, Sam Le Ecclesiae judicio accedente, velut Sancti seu Beati eoli possint, quam Joannem 44. Patriarcham Jcrosolymitanum, uti sequitur ex dicti num. 13. Atqui P. M. Lupus putaret se contra nos gravissimi momenti causam prosequi, si dixissemus, Martinum Lutherum de Joannem Calvinum vivos demortuos claruisse miraculis, si e ut nihil
desideretur, ut, sanctae Ecclesiae judicio aceedente, velut sancti seu Beati coli posisint: ergo&c. minor de consequentia patent: maior sequitur ex verbis ejusdem P - M. Lupi, 23 Id generis absurditates non paucas gravissimi momenti cx nostra Appendite blegetica facile deducere poteris: sed allatae sufiiciunt, ut quisque sapiens videre possit, quantum, non sine verae de Romanae Eeelasiae: notabili injuria, gaudium P.M. Lupus, Doctor Lovaniensis, ea usa vit Lutheranis& Calvinistis, ubique dispersis, Martinum Lutherum cli Joanncm Calvinum ad statum viri , testimonii,
17쪽
336 F. Francisci Bonae Spei si ristiandim Monitum ad P. Mag.
Pontificum SS. Patrum Augustini Se aliorum etiam Hieronymi post reconciliationem , uti in Appendice Apologeticat probavimus γ Ecclesiarum perticularium, chronicorum x Martyrologiorum passe
situ, miraculorum &c. supra relatis , ante
de post mortem Sancti, attollendo , vel hunc ad statum Martini Lutheri de Joannis Calvini deprimendo. Quae& praemissa , an irrc Aetata dissimulari possint, sapienti illinis Facultatis Theologicae Univcrsitatis Lovanientis de aliis Doctoribus, ac S. Sedi sudicandum submitto. In-
a 4 Colliges secundd et totum Carin litatum ordinem, qui sub Joannis 44. Patriarchae Jeros blymitani libro de Institutione Monachorum , tanquam Regula aliqua , octingentis circiter annis militavit,
ab eo sui Originis, sui Fundatoris Eliae,
Dei parae Matris Immaculatae Conceptionis, dec. traditionum praeclaras exarationes accepit , non solum honeste δὲ sanet Eposse , sed ut tentis praemissis , D. Thoma
Opusculo I9. cap. 14. IK. Item 2. a. q. 72. art. 2.idc aliis, omnino teneri, praecitatam P. M. Lupi atrocem nimis calumniam refellere , de i plum secundum suam noxam ad retractandum compellere: sive ne Ordo Carmelitarum sub altero Martino Lu- Hiero S Joanne Calvino aliquando militasse centeatur: sive nὸ potissimae illius ordinis traditiones quamplurimis Pontificum de SS. Patrum testimoniis confir- . malae, Ut vidimus in altero opere de Vise ais Eliae , de c. scripto primum exaratae a viro diabolico, prout fuere Martinus Lutherus de Joannes Calvinus, habeantur,&vilescant; ac sic unus e quatuor Mendicantibus celeberrimis Ordinibus, totus
cum stimmo haereticorum applausa, dctotius Ecelasiae scandalo splendore suum& commendationem amittat. Possem
quidem efficaciter probare, quam impcrtinenter P. M. Lupus ex Joannis Q. comparatione cum Luthero convitiandi occasionem dederit ; scd aliud suadct
Augustinus cujus ipse gloriatur esse filius) lib. 3. contra Petilianum cap. l. Si ego tibi 'vellam pr/ maledictis maledicta rependere, quid aliud quam duo maledici semu , ut ii qui nos legerent, alii detestatos abjictycnt sana gravitate, alii suaviIer haurirent male- Nola voluntate ua quando inique, Tel δε- cinis, a tis raben o ,r I ondeo , etiam cstntu
Mehesiis criniinationibm lacesurus, quantum
mihi Dominus Anat, franatis atque coerciti Tana indignationis aculeis, auditori, se Iorivri consulens, non ago , ut elliciar homini convitiando superior, sed errorem convincexdo salubrior. Mihi iussicit, si P. M. Lupusas Reflectat primo. S. Hieronymum Joannis 44. Patriarchae Jerosolymitani
unicum cum S. Epiphanio , ad tempus, Antagonistam , Joannem 44. de haeresinunquam culpasse, uti in Appentite apol getica probavimus, his verbis S. Hieronymi de Joanne 44. loquentis, non eras tam stultus , ut aperte defenderes haresim , quam sciebas Ecclesiae di luere. Det P. M. Lupus unum S. Hieronymum, aut Dochotem S. Hieronymo similem qui de Martino Luthero aut Joanne Calvino dixerit,non e vitam stultus , ut aperte defenderes haeres , quam sciebas Ecclesiae di*luere. 26 Reflectat secundo. Eundem fan elum Hieronymum tandem suum excessum contra loannem 44. Patriarcham suum agnoviste , ei reconciliatum fuisse, de se illi tanquam omnibus Sanctis unde irsum
18쪽
sum Sanctum post reconciliationem agnovit subjecisse, uti constat ex S. Hic ronymi Epistola 62. ad monitoriam Theophili, tunc Patriarchae Alexandrini apud quem, tanquam, post Romanum, Pati iar. cham primum, & in istis partibus Summi Pontificis Vicarium de Hieronymo conquestus erat Ioannes 4 in quaS. Hieronymus jam convictus, aut saltem melius instructus, de Ioanne 44. ad Theophilum se scribit, Quapraptis, quνd in principia Epi olae dixi, etiam nunc repeto: Nos velle pacem Christi, optare concσrdiam , ω te rogare, ut illos menei pacem non extorruere, sed Nelle. Sit praeteritarum n rarum dolore nota poenitentiam contentus, Teterata Υulnera, sa tem nova oblittere 'tharitate. Sit talis , quam ante fuit, quando nas sua arbitris diligebat. Verba ei de aliena stomacho non stuant. Fatiat, evid a uit, non quod τelle compellitur. Aut quasi Pontifex cunctis aequaliter imperet, aut
qua, imitator Apa toti universarum filuti ex aequo serviat. Si talem se praebuerit tae autem talem praebuisse ostendimus in Av ndite Mologetica t, tum ex eo quod S. Hieronymus , aliquot annis post, ad mortem S. Paulae Matris Eustochii Virginis,in Monasterio, quod regebat, decedentis, ipsum in vitarit, ut patet ex Epistola S. Hieronymi 6 . ad Tu ochiam Virginem in fine , ade-ν,M Jer sil maxum utique Joannes 44.
O aliarum Urbium Discopi; tum ex eo , quod nec mu postmodum contra Joannem scripseritJ ultro praebemud manus, e tendimus brathia, amicos parentes habeat;
sentiat in C se, sicut omnibus Sanctis nota ita O sibi nn spe subjectis. Proserat P. M. Lupus unum Martini Lutheri aut Joannis Calvini Antagonistam S. Hieronymo similem , qui de contumeliis in alterutrum ipsorum conjectis poenitcntiam egerit, ct dixit, faciat, stisd Nuit , quaeli P.n-rifex iunctu aqnaliter imperet, quasi imitar/r Ap. tali Unire sertim saluti ex aequo Irratat,
vltro praebemua manus, extendimus staιhia ,
amic/s G parentes id est Obedientcs habeat, O sentiat in Christ , si ut omnibus Sauciis Sancti ne Luthcrus de Calvinus ita sibi nos esse μbjectos. Certe talcm non proseret, nisi probet, ipsum Martini Lutheri de Joanniς Calvini haereses justificasse, di inanibus ac brachiis amplcxatum fuisse Lutherani sinu in de Calvini sinum , instar Hicronymi directiones Joannis Patriarchae sui: sed ille erit multum S. Hieronymo ablimilis, dum probabitur talis, ut patet. a Rcssectat tertio. S. Hieronymum rσma 9. vel alium pro Hieronymo post DCtam cum Joanne concordiam retarre Anastasii Papaean. christi qeta. sequentem ad Joannem 4 . Epistolam, quae extas tOmo primo Epistolarum Rom. Pont f. Protanta igiturpraeconis, quod in merita mea effvsistime contulisti, ut amori tuo gratias a , ita lendorem tuae Sanctitatis, Greas, qua1 tu Domino habes virtutes, subinde quedamma oparvitatis nψne favorabilis serras pres γitur; tam eminenser Ῥir omnium prastanti f-sime, laudum tuarum sustes nitore estn statius, ut par se meritis Ierma nσn possit. Porrὸ autem tantὐ titulornm ttiorum rapior imitamento, ut etiam, quod impeIrare nequeo , audere non desimam. Jam hoc de laudibus smiis, quod me tantum de coelellis animi Vidisserenitate laudas. Tui enim Episcopatus νrio per θicnus per universum Orbem Pelat pa dians, etiam ad nas silenAris siti detulit cha
rhatem. In me quippe totum amicitiae tribuu,
examini nihil relinquis. Aut si jure me Iau .
19쪽
338 F. Francisci Bonae Spei Orisbanum Monitum a P. Mag.
Lis, tu lv lxe similiter rela adanius non es Obsecra igitur ob utrumque , ut memetipsum Ludare jam d sinas. Duplex enim causa mehre pψcere constringit , ne consacerdatis Ivι sensibus, aut ἐνώrem salsa laus ingerat, aut puis rem vera suci edat, &c. Adserat P. M. Lupus talem unius Ponti si eis ad Martinum
Ludierum aut Joannem Calvinum Epistolam vel simile de Martino Lut hero aut Joanne Calvino unius Summi Pontifici, Eneomium , de tunc pro Martino Luthero& Joanne Calvino, uti nos pro Ioanneqq. Patriarcha Jerosolymitano Apologias scribat, etenim quod ipse nobis, ipsi nos respondere non dedignabimur. Iguetur sit
4 fit P. M. Christianimi Lupum Ord. Erem. T. Augustini.
23 A D ealcem , eruditissime Lector, operis nostri ex Typo-
Laia graphia Engelberti Gymnici,
Impressoris Antverpiensis,nuperrimὸ evulgati, eui titulus, Magni Pro phetae Eliae, Sacri ordinis carmesitarum, Fundat.ris, Visis de Immaculata Deiparae xirginis conceptione , a Carmentis omnium pri custa ac propugnara , O ab Ecclesia jam pr/xime disinibili ; insertu proinde Resolutionibasiariis lologeticis de neces itate pacti ad peccatum originale; vera perfecta, quoa ub- flantiam, M.na irae Religionis Primatu in Elia ; Summi Pontificis per se, tar extra omissium generale, etiam in quaestionibas facti sedem mores salutares rancernentia, infallibilitate ; O Joannis η . Patriarcha Ierosol mitani ab Haereticoram erroribus libera side. Adjeci appenditem solueticam pro JOan ne qq. contra hanc P. M. Christiani Lupi Ord. Erem. S. Augustini calumniam , qui die pra Tertulano, Origine , Lucifero Sarrirnm Discopo, Joanne Jeroselymitanρ, Apo- Iuras in Ecclesiam stargunt, laxavi AEthiopes, tempesta rvrsunt, ut lagenia libertina noxia, nisi brevi etiam pro Martina Lathera O Jεanne Calvino velimus apologias videre. a parte Joannem nostrum Patriarcham Jerosolymitanum tangit, atrocissimam', nee solum toti Carmelitarum ordini summe injuriosam , sed omni prudentum judicio intolerabilem. Appendicon nostram vidit, legit, de tacet, totus praeceps in pro'
vocando, totus tardus in respondendo aut retractando, legem, ut ajunt , in mamlum amplexus Pilati, quod scripsi δι ipsi, πρη i Docioris retractare sententiam , c. Sed
a9 Audiat obsecro P. M. Lupus sanctum Patrem suum Auguilinum uJ S in fine. Quid adhuc dubitas tenere, quνd seu ris ; nisi quia id, quod nunc sentis, τel aliquando nen sin se, xes aliud defendiue ιικ sum 'dens, G dum erubescis torrigere errarem, n/s erubescis permanere in errore, quνd utique p.
Scriptura non tachit, est confusio adducens peccatum , & est confusio adducens gratiam de gloriam. confusio adducit percarym, cum erubejsit qui lue pravam mutare senteo ita
20쪽
tiam , ne aut inconstans putetur, cur diu er-rσste si ipsὸ julite teneriar. Ita distendunt in Uernum ut ventes, id est suam perditionem sentientes, quas Dachan, Abiron, i chore hiatu terrae absorpti, tauta ante futuras Ru raxerunt. Onfusio autem aiantis gratiam σgoriam, cum erubescit qui que de propria iniquitate, O poenitendo in melius commutatur:
qu d te sacere piget illa pernicissa confusione superatum, ne tibi ab hominibus, nepientibus quid loquantur, objiciathr ilia 6ψὶνlica θη- entia ; si enim quae de ruxi, hac eadem iterum ad fico , praevaricatorem me ipsum con*ωρ. Quae, si dici ρ sit, etiam in eos, qui Neritatem correcti praeditant, quam perversi σῖμ' grabant, in ipsum Patilum primitus diceretur, in qua GH a christi magni sicabant Deum, audientes, quod Euangelirarer fidem, quam Hiquando vastabat. Nec quemquam putes ab errore ad Neritatem, vel a quacumque se magno, I in parvo peccato ad correctionem Depo nitentia posse transire. 3o Prosecto aut P. M. Lupus operis veritate Augustinianus non est, aut Augustinum sequi debet suos retractantem errores, praesertim cum sub initium Di- πω 7. sic loquatur. Si ahquid, MI incaurius , ,es indoctius a me positum est, quσd non selum ab aliis, qui videre id sunt, meritὸ roprehendatur ; verum etiam a me ipse, quia γ' ego saltem p. ea iidere debeρ , si procis: nec mirandam es, nec Glendum, sta potius ign/hendum atque gratulandum; non quia erra rum est; sed quia impr/batum. Nam nimIs
perverse seipsum amat, qui alios rati errare t error suus lateat. cuanto enim melius O utilius, ubi ipse erra*it, alii non errant, quorum admonitu errore careat. Quod sina Lerit, se em camites erroris non habeat. Si enim mihi Dem, quod His, praestiterit, ut εω nium librorum meorum quaecumque mihi redii mi A liuent, . pere anquὀ ad hac ipsum
in itini. relligam. atque demonstrem: tunc τι debunt omnes homines, quam non fim accepistrpersonae meae. Et infra. Romam maximus Author Tullius eloquii, nullum unquam προ-bum, inquit, quod revocare vellet, emisit.cuae quidem laus, quamvis praeclarissima Titia ur, tamen credibitur est de nimium salua, quam
δε sepiente persectε. Nam ω illis, quos Tu omstriones Ῥocant, quanto magis asensu communi dis nant, magi 1, absurdi O insulsi
Dr, tanto magis nullum verbum emitIunt, quod revocare γesint ; quia dicti mali, γM ulti, γes incommori, poenitere, utique cordatorum est. Sed si in bonam partem accipiatur, ut quempiam talem fuisse ιredamus , qui cum septemter omnia liqueretur , nullum unquam Terbum, quod rea ecare vellet, emisit: hsc potius de laminibus Dei. qui Spiritu sencto acti, Drumisunt, quam de illo, quem se cicero laudat , seluberrima pietate credendum est. Ab hac ego excellentia tam unge absum attendat P. M. Lupus, S. Pater ejus cst, qui loquitur ut sit nullum verbum, quod revocare 'ellem, pr/tulero, fatua sum quam sepienti semilior. Illius quippe scripta summa sunt a tlaritate dignissima, qui nullum Nerbum, nouγσd reritare vellet, sed quod revocare deberet, emisit. Hac quisquis nondum est asequutus, secundas habeat partes modestiae, quia prima non potuit habere sapientiae , quia non Ῥaluisomnia non poenitenda diligenter dixisse, poeniteat, quae cegnρxerit dicenda non fuisse. 3i Numquid fortὸ P. M. Lupus sapientior est AEnea Sylvio aliaue Pio II. dum S. P. sui Augustini exemplum detrectat, quod ille sequitur, in F stola ad Academiam c.loniensem de expunctione libri Dialet.rum, a se inscripti scribens. cogimtir