장음표시 사용
111쪽
Lib. I. sect. I. Io 3 EPITAPHII T. LIVII, in occidentali Praetorii Pataυini
numero plebeiarum reponit Panvinius:Consules tamen habuit, 'uidem clarissiimos, Salinatorem, Dentrem, Drusum Libo nem cognominatos. Patavioque summum conciliavit splendorem quod Livium nostrum ediderit. De cujus patria Mnatalibus nihil referam' cum Ma pro possit instituto recedat, clarissimorum virorum innumera suppeditent testimonia, qui eum Patavinum genere clarum, historiaeque parentem declarant : inter quos de eius gloria hoc
unum Plinii η ad Nepotem pluri morum loco sufficiat. Numquamne legio Gaditanum quendam, iti Lι-
vi nomine gloriaque commotum ad
112쪽
1o Sert Vrs Mon. Pal. visendum eum a ultιmo terrarum orLevenisse, statimque m viderat, aliisse 'Vixit Romae usque ad Augusti decesilim, cui summe gratus erat. Post ejus vero mortem honoribus annisque defessus, in patriam reversus, publicis a Patavinis receptus fuit acclamationibus : ubi Tiberio Caesare Augusto III. Germanico Caesare II. Consulibus. anno Urbis condita D CC LXXI. a partu Virginis ix. Imperii Tiberii quarto,
suaeque aetatis LXXVI. vita X-cestu Corpus ejus haud procul a Concordiae templo conditum fuisse, saxum istud, isjus ossa ibi eruta abunde contirmant. Id cum Jacobus Cavacius, Congregationis Divae Justinae Coenobita , ejusque monasterii Historicus, fide dolertia eximius, fuse ac sine fuco e tabula rio depromat, ipsius verba hei apponere
113쪽
Lib. I. Sect. I. Ios ponere opportunum existumavi.
Sed nos in urbem revocat T. Liυ-, Romanae historia parem, 2 Pataυι norum decus, cujus sepulcrum in nos frocoenobio repertum est , pone Abbatis ades,ubi nunc valetudinarium est. Ante annos quinquaginta stos fuerat anti-
quin lapis cum epitaphio. V. T.
114쪽
1o6 Sert Vrs Mon Pal. Hunc Patres in vestibiιlum templi
tran tulerant, atque Liυia maginemappinxerant, quam tu exoletam Andrea o bba nuper novaverat. Marinus Ludovicistater, cumsepe ad eum δυerteret, ct aliquod negotium inferret sciplinae Monachorum statuit ponee batis domicitium sibi aediculam e V-truere dum pro fundamentis a tim spoditur, apparuit eiustissimum paUimentum ex quadratis lateribin a se fabre extructum. Eo diruto reperta est
arca plumbea sexpedalis, qua hominis
a continebantur. CAccurrere ex Monachis aliquo qui meminerant, vel
acceperant a m Moribin effossum ibi veterem lapidem cum Livii epitaphio. Inde con an omnium opinio fuit, id esse Livis corpus Rotandus Monachus de his actutum admonuit meonem Po- lentonum, egregium eruditum civem; qa cum universa tufrasset, in Praetorium rediens, celebriorem apud cives de Livi cortore opinionemfecit, mox eo pra
115쪽
prae stantiores aliquoisecum traxit uiu dam praevenerant, ct ex o sibus stagmenta diripiebant. Id quasi ad aemula
tionem reliquiarum Sanctorum Dei m-
e factum, movit Vicarium Abbatis , ut de comburendis Livii pzbus cogit rei. coeperat jam malleo craneum d fiNere, cum negoti; quibusdam gravioribus e Caenobio evocatur. Vix ab cesse serat, iam Rotandus rogatus a nobi Lim virorum turba quae confluxerat,
arcam ct ossa T. L υu patriae dono
dedit Troceres aes viventem Livium amplecterentur , plumbeum tumulum extulere. Qibet tilus tres viros recenseere, qui humeros ubmisierunt e bertim arcae caput extulit Andreas Γώndulus, Patricius Venetus, alterum Polen tonus me nisi biere Pati medes Pa-Lminus vulgo Vitalianus, Verg-hinus Peraga aurat Equites lexan-dὸν de ToVoribus , L. Francisicus a filist eus, ct Nicolaus orcedinus Iu rucon ultri eruebantur feratim pom-
116쪽
pam Zacharia Trivisanin Praetor, Leonarias Mocenicin Pr ectin, mox quicumque litterarumsudio, velpatriae charitate tenebatur Funin delatum est per sequentiora urbis loca in Praetoris regiam, doneepublico decretostatueretur qui optim civis memoriae stirpr ici posset. Nuorundam sententia fuit, ut apud Fanum Sancti Clementis, qua forum emicis, publico aere Coenotaphium T. Lιυis e marmore excitare tur uuidam optimatesprivatapecunia Livio multo n-- monumentum pollicebantur, sit prope eorum ades h e re ipsi Livii osia transferre. Duo potissimum ad eam rem contendebant, Ludoυιcin BuNacarinin eruditus ac didie admodum 9 Henricin Scroυι- mmiques flamenpublicae in Lι-vrum pietat decere viseum est, o mosia in augustissimam aulam Praetorii referre ntiquum Apidem cum Epitaphio licere. Haec Cavacius. Uberius totam historiam complures
117쪽
alii hoc loco persequuntur P mlOS lector inspicere potest. Ad publicae voluntatis decretum loco selecto, ossa Livii occidentem versus a Praetorii pariete supra o
stium , sua nunc Sanitatis ossicium, ut vocant, aditur,locata fuere Peaque
sub rudi simulacro, ab ejus enfigie omnino di imili, hoc epitaphio, a Leonardo Justiniano Patavit, tunc
Praetore addito, condecorata fuere.
118쪽
iens Alphonsus Aragonum Rex, per
Antonium Bevatellum Panormitanum , Legatum suum, poetam insignem, a Patavinis brachii os impetravit. Eodem tempore Livii maxilla aeneo orbe clausa, fornici Archivi Civitatis nostrae appensa fuit; ubi inodie spectatur. Supra ostium Vero, ubi ossa reposita fuerunt, illa parte, qua Palatium respicit, tale
ARAGONUM REGI STUDIORUM FAUTORl REIPUBLICA UENETAE FOEDERAT ANTONICPANOR VITA POETA LEGATO SUO ORANTI ET MATTHAE UICTURI HUIUS URBI PRAETORE CONSTANTISSIMI INTER EDENTER HISTORIARUM PARENTIS T. LIVII OSSI Bus QUAS HOC TvMUL CONDUNTUR BRA cHIUM PATAVINI CIVES IN MvNVS CONCES SERE ANNO CHRISTI cccc LI. xim. KAL. SEPTEMBRIS.
119쪽
Lib. I. Sect. I. III Regis autem desiderium mors antevertit Brachium nam cute Istud a Panormitano vix Neapolim delatum est, cum Alphon sus fatis concessit. Illud itaque Panormita religiose custodivit, ac in deliciis habuit duin vixit. Eo mortalibus erepto, cum Jo. Jovianus Pontanus publici muneris, quo fungebatur, a secretis Re gni successor ipsum quoque brachiuin obtinuisset, exiguo id tumulo, extra delubrum a se erectum, sub tali inscriptione condidit.
O OD GLIN ANTONIUS PIANDRMITA, PATAVINIS IMPETRAUERATIO. IOVIANVS PONTANvs MULTOS POST ANNOS CONDIDIT. Tit r. in Origin Pat, cap. II.
120쪽
Monumentum vero Livii, quocin D. Justinae sede conservabatur anno Μ D XLVII. in Praetorium una cum ipsius ossibus fuit transi, tum ubi nostra aetate conspicitur. Apici ejus additus fuit vultus e marmore, qui penes Alexandrum Bases anum Patavinum servabatur. AEnea utrinque accesserunt simulacra et parte dextra Eternitatis, e sinistra
Minervae sub primo Tiberis, sub
altero Medoacus excurrit : interutrumque fluvid Lupa Romulo Remo ubera praebet. Subjectam his simulacris tabulam meam La-Σarus Bonamicus Basanensis, vir doctissimus , politiorum literarum in Gymnasio tunc Professor celeber, hoc epigrammate decoravit.