장음표시 사용
11쪽
a rideticus Brachmann: quae sibi velint explicationes omnino intellegi non possit. Tum inde ab Ttix' lcoμεθα civTε latiuTεu V UΠεpTε9O Vari Scholia X- pilantur, quibus accedunt inde ab obpticTεia usque ad finem interpolationes e lexico aliquo depromptae. Ex codico persimili sed melioris notae cum volgatorum librOrum archetypo expresSum esset, tres illos Zenobii libros continebat una cum proverbiis Alexandrinis ex ordine litterarum haud diligenter compositos, quibus sub Singulis litteris et densissimi quintae conlectionis et continui ordines e lexico aliquo deprompti inculcati erant, multo illi adcuratius dispositi semper ut binae vel plures litterae respicerentur. Mi ex lante hausti in duas volgat discedunt partes ab altera stant codices HF' recensio Parisina, ab altera BV Αἶ recensio Bodleiana, explicationum ubertate Illa, haec OrdmIS integritate praestantior Conlectionem donique s. - Diogenianeam Τ Zenobio Bodleiano simillimam sed multo deteriorem, celeberrimi illiu grammatic nomen iniuria prae se ferre Jungblutius i. s. s. pag. 17Sqq. luculenter demonstravit ); proprium sibi habet et magnum lemmatum numerum quinta potissimum conleci. sub quibus plura coniunguntur proverbia easdem sententias inlustrantia, et proverbiorum quaedam agmina in fine singularum litterarum a ceteris enobi codicibus omissa, de quibus inlin agetur.
2. Paroemiographi Bygantini ex codicibus Pseudo-Dio
genianeis pendentes. Hactenus adhuc progressa sunt studia paroemiographica Itaque reliqui paroemiographi a Gottingensibus editi Vaticanus rameri, Gregorius Cuprius, Diogeniani epitome Vindob. Macarius, ApoStolin8, de quibus neque alii v. d. fusius disseruerunt, neque ruSm egit, nisi in transcursu p. 39 sqq. haud indigni mihi videbantur, quorum in copias altius inquirerem. Cum vero multo plures Sint quaestione ab illis oriunda et difficiliores, quam quae hac disputatione OSSint confici, hoc unum mihi proposui, ut qua cognationis ratione cum Zenobii codicibus cohaererent, quam adcuratissime investigarem. Hanc enim quaestionem ad commune codd. Zenob archetypo restituendum magni esse momenti haud difficile est intellectu. Qua in re exploranda primam mihi dedit ansam, quod in omnibus codd. supra adlata multa exstant proverbia, a D solo in fine singularum litterarum Servata cf. tabulas arnhr. l. s. s. p. 22, rus P. 24). En habes: 1 ed. Gaisford Paroemiographi Graeci Oxoni 1836 i. 228-392 Corpus Paroem Gotting. I p. 1 - 175.
II 581 hoc modo vel litteram Ps Diogenianum primi voluminis Gotting. ab epitome Vindobonensi DV distinguere libet.
2 hoc lemma in corpore Gotting. frustra quaeres CruSiu Vero qui nuperrime hunc codicem Vindobonensem inspexit suamque conlationem benignissime mihi utendam permisit ' post lemma Ira eadem verba atque ac II 30 praebere testatur.
12쪽
Fridericus Brachmann Quaestiones seudo Diogenianeae. Diore Ι
195 27282930 III 59 Ars ill31 a
13쪽
Fridericus Brachmann: Quaestiones Pseudo-Diogenianeae. Diog IApostolius Ualic K. Greg. Cypriu DiogVinci . Macarius
Iam constat, quod supra diximus. Et ne putes hoe posse c0gitari, ex variis fontibus haec proverbia in singulos codices irrepSiSSe, age con foras singulas inter Se explicationes, neque dubii quidquam relinquet verborum conSensus. Itaque pro certo potest adfirmario ne par Oemio graphos Byzantino copias suas ex archetypo Si Vearchetypis hausisse A. - Diogeniani nostri simillimis. Ubi vero attentius singula harum conlectionum proverbia contulerIS, in duas eas discedere familias facile intelleges hinc epitomen Vindobonensem cum Macario, illinc Diog cum postolio, Greg. Cyprio Vaticano K. Quod hac ex tabula dilucide apparet: Diog II 13 AHoi
1 Quod iam constat de Apostolio et Vaticano de Greg. Cypr. Crustus
p. 42 adn. 1 coniecit. 1 Hoc loco ut alias semper chmidtium secutus summu m libro ciui inscribitur Verisimilium capita duo inclutae Viadrinae etc. gratulabundus obfert M. Schmidi. enae 861 p. 5 sqq. Diogeniani ordinem Bodleiano duco quaternionibus transposit1 1ta rest1tuit ARI 1-ώθ, Bb 50 71 Cc 24-49 Dd ΙΙ 3 30, e Ι71-II 2 Ff ΙΙ31-- Quae coniectura etiam Vindobonensis et Vaticani ordine comprobatur. Mirum quod nihil adnotarunt editores Gottingenses.
14쪽
Fridoricus Brachmam ruit aestiones Pseudo Diogenianeae. Apostolius
15쪽
T II a QVII in altero corporis volumine pag. 1 52 LeutSeli IUS
Quin etiam nonnunquam illis moliora praebet Qua in re manifesta ut paucis utar exemplis, exhibet sub littera d: Ps-Diog. I l Ps. -Diog. Vind. en Par.
16쪽
multis illis Diog. I vitiis ε plerumque non est infecta. Recte enim praebet ut hoc quoque loco ex multis pauca adseram V 85 AT ac λ6φoc pro D II 10 Aprouc O poc quo lemmate adeuratus huius agminis ordo interrumpitur. Eodem modo ordo restitui potest, si V Ι55 oti I94k et si orbis o vav-τio eL D G10 sub uno lemmato coniunguntur, quod a SI- millima explicationum forma suadere videtur. Recto D ΙΙΙ 13Aυbio apsa pro D VI 28 Iapci Ubio apsa sub littera λ ο situm praeter diaseeuasiae Zenobiani consuetudinem' Crus pag. 4): praepositio rapa ex fine explicationis in proverbium ipsum est interpolata Optimo iuro DV Ι 81 omisit cum Suida Bygantini cuiusdam interpretamentum D II 87 EuipεTvi xpεi bεc movi KuK Tl- και η υVOυχω cf. rus pag. 29), multaque cum en Par et Bodl. proverbia similis significationis, in Diog. I ' vel inepte, ut
s a diascenasta Bygantino, cum hoc acumen cum ru8IO ag. 29 librario non tribuamus. Sed similia illa, qua Diog. I ex omnibus Zenobii codicibus solus exhibet in archetypo Ps. - Diogeniano Plerumque non exstitisse, etiam Apostolius testatur.
DII 8 vo sagacitor ut I 12, 45 II 52, III 57 V 15, VI 27,
VI 56 etc. sub uno lemmate coacervata, alia aliis locis adicienS,
Neque epitome nostra, duos si exceperis locos V ΙΙ88, ΙΙΙ 68; explicationes plane oppressit, formulas ηλη h rupollula, puVε-9OV etc. Substituens, quod Saepissime in s.-Diog. I invenies cs. V
Summa vero Vindobonensis eiusque archetypi praestantia ex his lucet exemplis:
Zen. Par. IIII hac xplicatione lane omiSsa narratiunculam praebet ut alias ex pollodoro haustam, quibus additamentis epitome noStrae archetypo omnino non inquinatum Sse videtur. Sed odi quoquo 358 paulo contractiora praebet D II 40 vero explicatio tam misere est mutilata, ut explicare proverbium omnino non ossit. Neque ullus horum codicum alterum exhibet proverbium in DVII 49 Servatum. Diog. Vind. I 84. paviου
17쪽
Altoram huius provorbi explicationem in reliquis ita stus quaeres Cum vero prior Vindobonensis M lion ' O R d
Verum non modo optima explicationum laxm Vindeton'Vi
quamquam epitome nostra ex Tι D' piover UHS 1
m 48 aen. WV 50 Itaque si ex hac epitomes ratione archetypi numerum ro- Verbiorum mecum reputabis, 1100 fere lemmata 1llud cont1-nuisse invenies, quocum bene convenit quod Bodleianus, quamquam in fine singularum litterarum 150 fere proverbia in D comparentia non exhibet, 959 lemmata praebet. Sin autem tabulam nostram adcuratius inspicimus, densissimum initio litteram agmen notabile videtur. Neque dubium esse potest, quin hoc loco magna in Diog. I lacuna sit statuenda, cum in odi inter Eubυμi Voc JaIVO καθευbεic
43 exstant proverbia. Sed epitomes quoque archetypo Iacturam fecisse videtur, cum intor VH 13 et VI 14 42 lemmina' si
Schmidii respicis coniecturam supra adlatam Omnino deSint quam quam hac in re quae sint archetypi, quae epitomatori culpa mISSaaegre disceptabis. Pro certo autem potest adfirmari Vindobonensi archetypo codd. nostris omnibus prae Stantius fuisse, cum et explicationum ubertate en PariSinum plerumque aequiΡaraverit, quin etiam nonnunquam exsuperaverit, et lemmatum copia cum Bodleiano certarit adiectis ordinibus ' propriis.
Similem codicem etiam Nacarius expilavit, cum si multa praebeat dem mala Pseudo-Diogeniano peculiaria et in proverbiis
18쪽
Quaestiones Pseudo-Diogenianeae.
nootεpou in coteris odi sibus stu)tris V 'x'β Sed multis in locis Macarius et a Diog. Vind. et en Par. et a reliquis paroemiographis non sensu sed forma explicationum mirum in modum differt, cum archetypi verba suo Marte mutare et contrahere non dubitaverit, id unum agens, ut explicationes quam maxime circumcideret. Quae igitur proverbia per se perspicua ei videbantur, omnino non explanavit, ηλη, φαVε96 similia substituens velut P21, 27, 39 49 74 94, 8 etc. Saepissime Vero archetypi explicationem contraxit sagaciter plerumque, interdum debilitans, quae ipse ex his cognosces exemplis:
Neque tamen de fonte harum explicationum ambigere OSSUmUS, nam Singulorum verborum consensus omnem tollit dubitationem. Nonnumquam Vero ac cum Zen. Par. bene conSentit, D cum D,
19쪽
Tui laribε γε uuat OV εκε iv υ vasa ευ v, VI 12 - DI 14 'Ab viboc κηΠoc Rhiroi P)' movi u pu V Kal Oλi ToxpOViviuκα hvtivbpui u pusu ut luti se piro μεν V). Quibus exemplis adductus si quis non idem archetypo Macarium legisse coniciet, quod D V, sed illius gemellum, haud equidem obloquar. Iam oritur quaestio, qui factum sit, ut Macarius tali archetypo usus proverbiorum quintae conlectionis Atho IV Laurontiani III)genuinum ordinem tam adcurate servaverit. Composuit enim Crustus pag. 40 ad hoc artum necessitudinis vinculum inlustrandum indicem,
quem comparationis causa hic repetere liceat: arius conlectio Macarius conlectio J2
2575492886543112755321365733208593523 10
241162 1627 13684130 1969423 120714334 21844537 22854739148848b
945342 239554Mirus sane et notabilis consensus ut haud inepte ipsum Ostrum corpus aroemiographorum Atho Macario ad manus fuisse conicias nisi copias illas ab alio iam coniunctas et dispositas transscripsit. Crus. p. 40. Sed iam habemus a quo transcripsit PS. Diogonianum V enim si hac in re mecum perscrutaberis, eandem sere nobis praebere tabulam nonnullis locis Vindobononsi si odio
iano suppletam haud difficile observabis. in habes:
Ps. Diog. Pant. Conlectio Ps.-Diog. Pant. conlectio
163637383941505154 Etiam nunc magnae obstare videntur difficultates. Sed imprimis est respiciendum, Macarius cum copias Sua ita di SpoSuisset, ut binae semper litterae respicerentur, Omnia archetypi ut lemmata, quae hunc interrumperent Ordinem, aut omitteret aut tranSponeret necesse fuisse. Qua ratione statim evanescunt I 21, 23, 52 60,
62 63 25, 26, 28, 30. - II et 7 omnino ignoravit Macarius. Iam remanent duae ordinis perturbationes Hi 8, 5, 7 68 coni. V 22, 14, 15, 23 et DI 45, 46 conL V 16, 36. Sed inspicias
quaeso priorem tabulam nonne liquet easdem enim perturbationes Macarius praebet. Quae vitia communia casu tribuere nemo audebit. Novum igitur habemus argumentum idque gravi SSimum quo Macarium codicem S. - Diogeni an eum expila Sse evincitur.
Iam accedamus ad alteram codicum Ps. - Diogenianeorum familiam, in qua Apostolii codex primum obtinet locum. Nam quamquam eum D multo meliorem fuisse peritum non fugiet, tamen artiore propinquitate cum illo quam cum recensione Vindobonensi eum coniunctum fui Sse cum ex tabula apparet Supra P. 9Sqq. OmPOSita, tum ex his exemplis. Exhibet enim sub κ littera Diog. Vind. haec proverbia: Diog. I
1 transpositis scilicet secundum Schmidii coniecturum quaternionibus. Diog. Vind.
20쪽
Qua natura aptissimus esse videtur Apostolius ad multa D vitia eaque gravissima et cognoScenda et XStinguenda, quamquam non omnes respuit illius ineptias neque corruptelis caret sibi peculiaribus. y Sed unum quodque horum codicum proverbium ad amussim comparare et emendare illiu erit, qui novam curabit Ps.- Diogeniani oditionem. Equidem satis habeo graviora enumerare. Ac primum quidem multorum proverbiorum XPlicationes servavit a D plane omissaS: Diog Ι