Qvaestiones Psevdo-Diogenianeae [microform], dissertatio inavgvralis ... qvam ..

21쪽

Apostolius

coneris. Explicationes uini Apostolii, quae cum codicibus Zenobianis vel aroemiographis Bygantinis haud apte consentiunt, aut plane ab illis sunt omissae, utrum ex codice Ps.-Diog fluXerint, an e aliis

sontibus, quos multos λ habuit Apost. certo diiudicari saepe nullo modo pote8t. Ambigas sane de Ap. II 24 XIII 99 Mant. Prov. ΙΙ 73; Ap. XIV 23 Do suo addidisso Apostolium explicationem proverbii 'A9Tuλεου 'povεoVTa te. V 6 particula si significare videtur,

praesertim cum et si C. M I 8 et Mac. ΙΙ 35 Xplic non praebeat. Magnopere Ver eaVendum est, ne, quaecunque in Apostoli aliisque paroemiographis cum Suidae copiis bene congruant, e penu eius de-Prompta 88e censeas. Ipse enim Suida quippe qui et proverbia illa s.-Diogeniano propria fere omnia exhibeat et eandem atque en Par et Diog. Vind. proverbiorum et interpretationum plerumque praebent formam, Xpilas Se Videtur codicem PS.-Diogenianeum recensionis A similem, ita ut Saepius aegre, quae paroemio graphi, imprimis Apostolius et Macarius e PS. - Diog. PSO, quae X Suida hauserint, disceptare possis. Quae cum ita sint, priu8 quam inlexicographi illius copias proverbiales adcuratius erit inquisitum, eas0la nobis adhibenda sunt ad veriorem recensionis B sorimam enucleandam Apostolii proverbia et interpretamenta, quae aut alii par-Oemiographis ex eadem recensionem pendentibus, aut PS.-Diogeniani volgati ipsius conditione conprobantur, Velut: DH17 oto sub uno lommate coniungenda esse iam Verba

col. 14 sq. Apostolio tribuit. Qua enim post cum Vaticano ram. ut Greg. Cypr. habet communia, non ex illis sunt haustu, Sed ex codice Ps. -Diog recensionis B ex quo et Apost et illi pendent. Neque exemplis a Finckhio adlatis eo adducor ut credam haud recto Leutschium iudicasso cum diceret caruisse postolium Zenobio. quidem, nisi firmissimis

refutabor argumentis Apostolium praeter codicem Ps.-Diog. volgato meliorem unum XPilasse nostri corporis Gotting. Paroemiographum semper Persuasum habebo.

2 Sic Ap. VI 29 non ex Suida fluxit, ut euischi videbatur, sed ex codice s. - Diog. Eadem enim ad verbum Vaticanus I 83 praebet. cf. Zon. Par. III 29. 3 Ad eandem coniecturam to deducunt verba Ps. -Diog. IV 86 Ec

22쪽

Fridericus Brachmann:

ordine litterarum dissentit ouischius in noti criti ad D V 47. Quid vero causae sit cur Schol ad Eurip. Hippol. 666 Sequamur, diSSuadente Zenob. Par. Apostolio, Suida, non intellego. Alias huius recensionis interpretationes volgatis uberiores et integriores ex hac

Apostolius

bum.

Apostolius

23쪽

fractius Κ III 54. cf. Zenob. IV 45

M III 8 ad verbum f. est 69.

M IV 47 ad verbum, simillimum K III 98 cf. Bodl. 91, VIII 34.

24쪽

Apostolius

Sed non modo multos locos, qui in PS. -Diog. volgato miSere decurtati exstant foedeque corrupti integriores servavit Apostolius, sed etiam duas saepe adsert explicationes', quarum alteram S. Diog. I misit ulteram alii codices ex hac recensione pendenteS It Ut ex Plo solo communis ambarum origo intellegi possit, velut: Apostolius II 53. 'Aμαλθεία κέpa Mari viv

certi nihil distinguere possumus. f. s.' Diog QP

Quaestiones Pseudo DiogenianeaP.

Apostolius

Nequo minus Apostolius nobis opitulatur ad alienos pannos perSpiciendos, quos diascevaSta Byguntinus farragini Ps.-Diogenianeae adsuit. Omisit enim Apostolius multa interpolatoris additamenta a Ps. -Diog. volgati librario ex margine falso loco in verborum contextum inculcata, de quibus acute egit Crustus pag. 28 sq. Veluti irrΠOV ic Πεbio sub DI 65 Ap. I 41. - Πολλαici πληTaicbpsc balucii εTui Πολλὰ κε ε ibε iii Oic OV ε OV EurruTηcεic sub

25쪽

Fridericus Brachmann Quaestiones Pseudo-Diogenianeae.

ακαV0α μυξη, quae cum in ceteris quoque paroemiograΡhi non exstent, Sero identur interpolata esse ' Minime ver praetermittendum est quod proverbia eiusdem significationis sub uno lemmate composita in Apostolio plerumque non invenies. Conseras quaeSO:

eum AP

VIII 46

XIII18 Qua e re cum ceteroquin Apostolius singulas explicationes contrahenda vel amputanda nequaquam curaret, apparere mihi Videtur, non Solum recensionem A, ut supra vidimus, sed etiam recensionis B archetypo se similibus' illis s. - Diog. volgato propriis maximam partem caruisse neque nimis audacter et temere progredi videbitur qui coniciet ab eodem ea interpolatore ad marginem codicis ex quo S. Diog. OSter endet, adScripta SSe, a quo etiam oriunda sunt additavient illa a librario salso in verborum contextum inlata.

6. Vaticanus rameri et Gregorius Cyprius.

Proverbiorum conlectio, quam e codice Vaticano 482 descripsit Kramerus cf. Schueide . praes. ag. XXXIII sq. in Gottingensium corpore tam male disiecta est, ut de sorma naturaque illius certiorem te sacere non ossis nisi summo adhibito labore. Maxima enim illius pars in notas criticas ad PS.-Diog Ι, PS.-Plutarchum, GregoIium Cypr. Pantinianum est inserta, reliqua lemmata in appendice primi voluminis invenies. Neque ordinis conspectus pag. 473 sqq. huius

1 Recte prii eterea omiserunt Apostolius et Arsonius lemmata D IV 70, 67b VIII quae non proverbia sunt sed λέξεic. Neglegentia Praeteriisse videntur VII 38 ad 11 et VII 97 - 422.2 Nonnulla enim o quinta conlectione deprompta sunt.

conlectionis speciem tibi depingit, cum proverbia ip8a non adserantur, sed numeri tantum lemmatum, sub quibus Sunt adnotata. Simili modo de Gregorio Cyprio tractantibus nobis ex corporISGotting. conditione magna nascitur difficultas, quippe in quo quatuor editi sint Gregorii codices: tom I p. 349 sqq. Paulinianus de quo vide Oraef. pag. XXXVI), tom. I pag. 3 sqq. Leidensis,D 93sqq. Mosquensis, p. 135 sqq. Vaticani initium, de quibus egit Leutschius in praef. pag. ΙΙ-X. Tres igitur minimum tibi perqu1rondi sunt loci ad sormam uniuScuiusque proverbi Sive XΡlicationIS vere Gregorianam pernoscendam. Quae autem ratio inter singulos codicos intercedat haud facile nec nisi multis hori consumptis m-felisigas Sed iam ad rem ip8Rm de mVβ i. Vaticanum cum PS.-Diog. I intima coniunctum SS familiar1iato iam editores Gottingenses aeriter perspexeranties praef. XXXIV); neque ex alio lante Gregorium Cyprium copias Suas hausisSe et ex tabulis in altera paragrapho compositi et e maximo diu cum Vaticano consensu abunde patet. Sed longiu progredi possumuS: saeps enim uberioribus Apostolii enarrationibus et Vaticanum et Gregorium Suffragatos esse Supra vidimus. Atque ubi attentis tres illas conlectiones Apost Κ G. C. inter se comparaverim nullam tibi foro religionem confido, quominu Omne ex eodem Od1ce endor; censeas. nam sexcenties earum explicatione inter con- iruor videbis, Ps.-Diog. volgati explicationibus sive meliore SIVe

26쪽

Fridericus Brachmam: Quaestiones Pseudo-Diogenianeae.

dabitur Quid ' quod apostoli L conlecti, Ps. - Diogeni an ea

1 nisi quod Greg. Cyprius copias Anas duplici ordine disposuit, quis

- tamen Multis locis pristini ordinis vestigia erSpicue apparent: otenim sub ini apostolius post Hemma ec Suida Hepromptum

de re infra gelui

Sic igitur ros se habet Vaticani . Gregorii Cyprii conlectiones atque Apostoli copiae PS. - Diogenia uene e uno fluxerunt codice, qui explicationibus exornatu PS.-Diog. Olgato plerum quo melioribus et uberioribus non caruit vitiis sibi peculiaribus, cum iraesertim genuinum lemmatum ordinem et dilucidum non

Neque tamen desunt loci in quibus tres illae conlecti nos valde inter se discrepunt. Nihil dico de narratiunculis ab Apostolio aliunde corrasis sed alia saepe Vaticanus praebet cum Gregorio Cyprio, alia Dostolius cum S. - Diog. volgato, Velut:

27쪽

Fridericus Brachmann: Quaestiones Pseudο- Diogenianeae.

1 Errat Warnkrossiua cum l. s. s. ais . 16 adn. 27 dicit: VIdeSIS, in codicis K descriptione corp. paroem Gotting. Tom. I ag. 47 3 sqq. quot proverbia solo in cod. K et apud G1eg. Cyi' leguntur.' Multa nitia Vaticani proverbia, quibus in hoc con Spectu Gregorii te inmata sunt adscrinia in Bodleiano quoque et en Purisino exstant, velut: ll

PIII 56 Bodl. 395 etc. Reliqua fero omnia in Apostolii farragine venies Praeterisso videntur artihi ossium verba Schneidemini in rima voluminis praefatione 1 XXXIV codicem in notis Zenobianis nondum usurpare licuit Ser Onim accepimus.

et rubio l. s. s. pag. 41 adn. 5 Vaticanum inter codice Gregorianos SSe reserendum K enim, etsi ex quingentis fere Gregorii proverbiis 34 tantum exhibet, tamen octoginta praebet lemmata, quae frustra in codicibus Gregorianis quaeres; neque video, i deauSae sit, cur integram legorii conlectionem ea multo uberiorem sui8Se censeas, quae in odico uosquens exstat expleta scilicet ex Pantiniano et Leidonsi lacuna intor et VI). ecodit aliud argumentum non levioris momenti. Etenim Gregorius Cypr. genuinam interpretationum formam a Vaticano ot Apostolio servatam saepissime deformavit, ut ex his intellegas exemplis: I 3 - ΑΡ.Ι47 Π T V uTuφ9OVOυVT Vovi suiκpii cf. ΙT Zen. ΡΙΙ53:

28쪽

Fridelicus Brachmunii: Quaestiones Pseudo-Diogenianeae.

πOVO6VTu V, G. C. L III 23 μηbεvoc Eiviv. ii K IV 83 - 1, XVII 70 Uitapoisaia rapti Δεiv λοχω quae verba inas it G. V. t IH 4. Itaque quae explicationes a Gregorio mutatae sunt et demirtatae eum Vaticano vald discrepant. Nequo minoris momenti esse mihi videtur, qu0 duplicis ro- verbiorum ordinis a Gregorio instituti nullum ii vestigium exstat. Greuorius enim ita disposuit copias suas, ut lemmata ab eadem littora incipiontia in duas digereret parios in usum scholarum)quod, si Mosiluensem cum Κ comparaveris haud difficile uteiloges; veluti sub littera ut nequo uberrimam eligam Seriem, neque tonuissim an provorbi in coim hoc decurrulit ordine: ΗΡ- Φη V V ui 14. Gu , ii s K I 100 - ΑΡ ill si

Dormiscuisse et in unum litterarum ordinen redigisS OI, inivtur 'eStimi id proverbiorum, qualis exstat in Ps. - Diog I, Vati cunima OrdI

niino in Panc non exstat, Gregorio ubiudicavit, quamquam ii ore in et Oxplicationes χοῦ eodem sontes hausta eandem ProrSli Praus serunt formam naturamque atque Proverbi Pl IorIS arti8. G. C., pars I

liro ei bia, qua in inforari elatione timi

1 Haud neglegeni

- Ι75Utramque vero cuiusqtie litterae partem Mosquensis Olu Servavit, Pantinianus alteram lane neglexit, eidensis et Vaticanus gemelli ex ea quam Pant praebet arte pauca tantum proverbia adserunt, alteram integram sere exhibent. Neque tame omnium copiossimu codex M etiam fidelissimus est habendus, immo redundat corruptolis nonnullasque plane omisit explicationes ab alio co- die adlatas quae singillatim persequi non meum uto. Iam si quaeris, utrum Vaticani et Gregorii Cyp conlectiones totas o Ps.-Diogeniano pendere censeam, an copiis ditata esse aliunde depromptis, nullam dic mihi esse causam, cur prOVerbia, quae a PS.-Diog. Ostro deterrimo omissa in Apostolii farragine eisdomsere verbis Xplicantur, a recensione B abiudicem. Dubito de aliis harum conlectionum rOVerbiis cum Odieiuno bone congruentibuS, quae aut in Apostolio leguntur sed narrationibus instructa ex Suida aliisque haustis, aut plane ab illo sunt omissa. Pauca anten remanent, quae cum in ceteri paroomiographis frustra quaera ex alio fonte in epitomen illam inlata viduntur, qua Si Sunt Gregorius o Vaticani seriΡtor. Ergo, ut Summam disputationis ad ortum quendam finem rogreSSae auci comprehendam, Satis mihi demonstrasse videor, Omnes aroemiographo Byguntino codice PS. - DiogenianoOS XΡI-laSSO, quorum duae erant classes: ocensio A et explicationum ubertate et multitudine lommatum raestantissima, e qua Pendent Ρitonio Vindobonensis et Macarii conlectio recensio , cuiu ex codicibus deterrimis et interpolatis Ps. - Diogenianus u SchOtto, Gaissordo, Levi schio editus est; multo copiosiorona o emendatiorem 1 Leidensit cod. additicia si excoporis ex scholiis Platon deprompta. 2 Quibus duos adde locos G. C. M II 6 - II 49 o G. C. IV 70 DV Ill 54.

29쪽

40 aridoricus Brachmann Quaestiones Pseudo-DiogenianenΡ. Apostolius exhausit codicem, ex quo etiam epitome endet a Greg. Cyprio et Vaticani scriptore expilata Quam codicum necessitudinem hoc stommate describere OSSumVS:

cia et pu

Reliquam huius commentationis artem in SuPPlementis annalium philologicorum Flecheis huius anni invenies. l.

Natus sum Carolus ridericus Augustus Brachman Stult-gartensi a. d. X Kal. Mai. n. 1860 patre Gulielmo matre Maria egente Brutgeriana, quo ambo adhue Salvo eSSe Vulde gaudeo. Fido addictus sum luthericae. Primis litterarum rudimentis imbutus VratiSlaviae, quam in urbem arente a. 1861 migrarunt, vere a. 1870 in gymnasium Sanctae Mariae Magdalenae receptu Sum. Ubi maturitatis testimonium adeptus inde a vere a. 1880 usque ad hoc tempus in alma universitate Lipsiensi in philologica studia incubui atque audivi viros inlustres Curtium Crustum robischium Heingium Hildebrandum Holgapselium Langium ipsium ver-beckium Ribbochium Volglium Zarnckium Seminarii germanistici sodalis ordinarius sui per duo semestria. Societatibus suis ut interessem Crustus Hildebrandus Holgapselius Lipsius Ribbeckius bonigno permiSerunt. Quibus omnibus gratia et nunc ago et semper habebo