Quaestiones Statianae [microform]; dissertatio inauguralis quam... scripsit Gerhardus Adrian..

1쪽

aS partis the Foundations of estern Civiligation Preservation Project

Funded by the

Reproductions may noti made ithout permission rom

Columbia Universit Library

2쪽

States Code, concem memining of photocopies o other reproductions of copyrighted materiai. . . Columbia University Librar reserves the right to refuse toaccepi a copy orderiis, in iis judgement futtiliment of the orderwould involve violation of the copyright law.

3쪽

OUAESTIONES

STATIANAE

PLACE:

4쪽

COLUMBI UNIVERSIT LIBRARIES PRESERVATION DEPARI MENT

Master Negative

BIBLIOGRAPHIC MICROFORM ARGET

Restrictions o USe Origina Materia a Filinem Existin Bibliographic Record

5쪽

2.832

r in

6쪽

quam

ad summos in philosophia honorea

amplissimo philosophorum ordine

illi lilii li

rite cap'88endo' scripsit

7쪽

Memoriae

Sorori meae CariSSImae sacrum.

8쪽

L iusquam ad P. Papirii Stati carmina ipse accedam, paucis pus est eos inomines Hoctos, quo quidem noverim, commemorare qui Me huius poetae verbis restituendis bene meruerunt Veteres nempe illae Stati operum editiones Titiobrogae, Crucei, Gronovi, Barthi, Mari landi Duebneri omnibus mimirum satis nota sunt Sed post Quochi iditionem ipsi a 1854emi 8Sam usque ad inunc annum tantum studii atque laboris in Stati carminibus explicandis collocatum est, ut qui nunc ad in accedat nisi maximo dabore

omnes illac hominum doctorum sententias plerumque diVerSa penitus perlustrare nequeat. Putares igitur Stat carmina munc ut quae turissima Maximeque correcta a nobis legi. At quantum quidem ad Silvas attinet, contrario res se habet. Tantopere data adversus illas Saevierunt. Oportuit tamen Baehrensium in tanta Silvarum deformitate emendatiores illas nobis reddere quam ditione sua ipsiae apud Teubneruml8ii emissa fecit, praesertim cum ante illum Im hostis De Silo. Stat condicione critica, Progr. d. latein Haupt-

monuisset, me quis in Stati carminibus interpretandis nimis coniecturis studeret et cum inli L homines docti,

Statium a grammaticorum et metricorum doctrina recte intellegendum plurima contulissent. Sic autem hominibus Moctis multum ille laboris reliquit Nec vero deerant, qui Statio remendando studerent, quibus

9쪽

quorum legi opusculi asseram: II. oesti in Plii lol.

carmina interpretanda Sibi proponerent, ut IerZog

Stati caran. quae ad Domitianum spectant interpretatio,

romischen Geselischast Oglicli sein . neque quidquam magis desidero, quam ut ego aliquando tali commentario instructa Stati carmina edere possim, etsi quot quantaeque difficultates usque ad eum finem mihi superandae sint, minime me fugit. Sperari tamen certe potest, misi Mihi obtigerit, inlium aliquem nati

modo Stati carmina editurum esse, quoniam ipsis ultimis nostrae aetatis annis a nonnullis hominibus doctis ad ea intellegenda permulta collata Sunt. Plurimum enim puto hac in re profecisse duardum Schwar Coniectanea, Ind. lect Rostoch, 1889 et post illum ridericum Leo De Stati Silvis commentatio, Ind. schol Gotting. 892. Omnino autem Optandum 8t, ut is, qui Stati Silvas denuo dat, ante Omnia multas

illas doctorum quorundam hominum coniecturas vel supervacuas vel manifesto salsa omittat, quamquam in Stati libris persaepe difficilius est ea, quae tradita Sunt, Verba recte intellegere, quam coniecturis delere. E quibus locis paucos nunc mihi liceat proferre. Primum enim Silv. I, 1, 18' Baehrensium non recte fecisse puto, quod codicum Scripturam non Servaverit: exhaustis II artem non altius armis Bistonius portat sonipes magnoque superbit Pondere, ubi apud Baehrensium legitur: ex vastis Martem non alitu armis. Nam si quis meminerit iam Vergilium hac voce exhauriendi similem in modum usum esse neque apud Statium eiusque aequales simillima exempla deesse, huic coniecturae non poterit assentiri. Liceat igitur mihi nonnullo locos, qui comparentur, afferre:

Verg. Aen. IV, 14 heu, quibus ille Jactatus satis quae bella exhausta canebat lib. X, 7: quid pestem evadere belli Juvit et Argolicos medium fugisse per ignis

Totque mari Vastaeque XhauSta pericula terrae,

Dum Latium Teucri recidivaque Pergama quaerunt γStat Silv. III, 5 40: Scilicet exhausti Lachesis mihi tempora sati

Te tantum miserata dedit.

' In afferendis Stati carminibus Silvarum utor editione Baehrens Lip xiae apud Teubnerum 1876, Achill et Theb. Κοhlmunni editione ib. 1879 emissa.

10쪽

Theb. VI, 2l5 instant flainniis multoque Soporant Imbre rogum, posito donec cum sole labores

Exhausti; Theb. VIII, 216:

Iam sessis gemitu paulatim et corda levavit Exhaustus sermone dolor Theb. X, 36 iuvat exhaustos iterare labores. ib. 383 Eunt taciti per maesta silentia magni SPassibus exhaustasque dolent pallere tenebras. Sil. un. VI, 56 belli patribus monunient prioris Exhausti. His igitur e locis videtur mihi apparere Silv. I, 1, 18 nihil mutandum esse, sed earhaustis armis idem significare atque apud pedestris sermonis scriptores bello nito. Iam accedamus ad Silv. I, 2 60 ubi secundum codices manuscriptos Statius de Venere dicit: Fessa iacet stratis, ubi quondam conscia culpae Lemnia deprenso repserunt vincula lecto, cum Baehrensius Jacobsi coniecturam receperit, qua moecho legitur pro lecto. Sed illa notio, quam Jacobsius videtur desiderasse, notissima in hac fabula satis

exprimitur eis Verbis, quae sunt congcia culpae et deprengo. Praeterea non solus moechus deprensu erat, sed ipsa

Venus, id quod multo maiore pudore atque ignominia illam affecerat, ab omnibus dis cum Marte in lecto

accubans conspecta erat. Maxime autem ut codicumscripturam eram esse putem, ea re adducor, quod

comparandos habemus Stati versus heb. VII, 62,63: talem divina Mulciber arte Ediderat nondum radiis monstratus adulter Foeda catenato luerat conubia lecto. Nam ut hic eatenato lecto, legimus illic deprenso lecto, neque lacile quidquam similius inter se esse posse puto. Ac ne Silv. I, 2, 103 quidem a quadam Violentia, ut ita dicam, milii videtur Baehrensius cavisse. Nam etsi hoc loco de codicum scriptura dissentire licet, equidem tamen veri simillimum putem in archetypo fuisse:

Finis erat tenera matris cervice pependit Blandus et admotis tepefecit pectora pennis. Id autem, quod apud Baehrensium legitur: Dixerat et tenera matris cervice pependite codicum Scriptura mullo Mod probabile videtur minimeque habemus, quod hic de ea decedamus, cum Vergilius quoque Aen. I, 223, postquam Aeneam socios consolantem fecit, dicat: Et iam finis erat et cum inpud citatium riuoque saepius laec Verba inveniantur, velut Theb. VI, 212: Finis erat, lassusque putres iam Mulciber ibat

et Theb. VI, 343:

Finis erat, dister avidas audire OroreS. Deinde miror, cur Baehrensius Silv. I, 2, 202: Mactu toris, Latios inter placidissime Vates, Quod durum permensus iter coeptique laboris Prendisti portuS.

codicum Scripturam non SerVaVerit, magi Vero miror,

quod Hergogius l. l. p. 21 hunc locum non intellexit. Is enim in eo maxime ostendit, quod illae Voces, quae Sunt permen8us et prendisti, particula que coniunctae Sunt. Hoc Vero mirari in Stati libris minime licet. Iimumeri enim fere in huius poetae carminibus Xstant loci, quibus ut apud alia verba, sic praecipue apud ea, quae deponentia grammatici vocare solent, Verbum e38 omittitur, cuius rei exempla asseram haec: Silv.

II, 1 90:

Nec senior eleus natum comitatus in arma Troica, sed claro Phoenix haerebat alumno.

Silv. II, 1, 127:

Iam tamen et validi gressus mensuraque maior Cultibus et visae puer decreScere VeSteS.

praeterea Silv. II, 4, 29, 30. III, 5, 30, 32, 47. IV, 1, 33 IV, 6. 85. V, 1, 6 V, 2, 36: Ach. I, 27, 143 II, 19; Theb. II, 4b1, 5b0, 6b7 686 III, 238, 324: