장음표시 사용
21쪽
enumerantur trium cum penatibus, ilialami mensae. Itaque in eo, de tuo a Iimus, Verbo latere alii luid opus St, sui par domu Si Inificetur et hae pars, quoniam primo loco comm tmoratur, illa esse potest nisi Xterna, tuam is, sui nil ibi inum venit, Primam videt. Quam tib rem litissimi putii siribi OSse: Muta domus suci P deSolati luo etint CS. Multum suo pie laboris tilii eius ti m carminis 3 coli omines in icti impertiverunt, pii in tritici hiis v. 2: si h gitur brevibus constriti rore hi Dis
Pector et ungusta te his artare hi cornu Enormes non de Sinus, Sed et C. nec tamen is adliue emendatus est. Num uri lati di
phaci hi priino obtuti videatur, tamen earn Ob Causam ferri te luit, quia ut obiectum do sideratur, tuo
iii illic tur, illi titillam torus pii ri pectora rin re tonsi verit, ut seribere opus Osset artam. Celerni nutem
Martilandi mutationes a Di ou Si is artus iaetare acerna Enormi non ille sinens a Stati sentent in lium plane abii Orrent, Cum non de angustis artibiis, ii iam vero de maximis dicat poeta. Iam id, plod ' yrar diis prolaosuit illos artare, non 'ridiculum si ultimam iii in modo tuli miseri illius pueri a cornu aliut potuerint, intellegore i luo Ot 'St. Ac ne I,aelirensius illi id cui veram Sinti Scriptii raminvenit, cum conte ret: et angusta talari artare lacertos Enormes non ille sinens Nuli enim modo talaris tunica angusta appellari potest, cum amplissimum esset vestimentum utque ad pedes
batur, sic ut optime illam ad hune locum quadrare
putent. Atque omnino omnia, quae tradita Sunt, aptissima videntur excepta in illa torrupta voce
tela3. Haec autem e quibus litteris corrupta sit, concludere licet comparat eo loco qui exstat Silv. III, 1, 17, ubi tela pro templa codices exhibent. Quapropter hic ego ut pro tela scribendum esse temptans, ut id participiunt liabeamus, cui insequens illud terta legens coordinatum sit. Otus igitur locus sic veli in legatur:
brevibus constringere laenis Pectora et angusta Pinpians artare lacerna Enormes non ille Silius, Sed te. Ac ne quis de collocatione Verborum, quae Sunt: Enomes non ille sinu8,
miretur, O inparandos asseram hos locos: heb. IV, ,08: Stabat inops comitum Cocyti in litore maesto Laius, immiti que in iam deus ales Averno Reddiderat, dirumque tuens obliqua nepotem Noscit enim vultu non ille aut sanguinis haustus Cetera ceu plebes, aliumve accedit ad imbrem,
et heb. VI, 807: Sic otia Martis
Degere et armiseras laxare adsueverat iras Ingentes contra ille viros Acheloia circum Litora felicesque de monstrante palaeStraS. Nunc ad proXimum armen me cedamus, illiu V. t 2 emendatione adliue eget: Quem non ambigui fasces, non mobile vulgus, Non leges, non castra telient, illa pectore magno
Speni lue metumque domas ' tuto sublimior omni, EX emptus satis Neque enim Do initi aliterini coniectura vitio, neque Baehrensi astu poetae sententiae satis sucit, sed longe maiorem honorem Statius amico suo tribuit. Dicitent in Sublimior es, quam qui consul vel praetor vel tribunus militum vel alio uillius magistratus titulo appelleris. Quam ob causam mihi videtur scribendum
Spemque metumque domus titulo sublimior omni,
22쪽
ut postea dicit poeta v. 146 Ite per annos Saeculaque et priscae titulos praecedite amae.
et Silv. II, 7, 2:Hinc castae titulum decusque ollae Iocunda dabis adlocution .
Curii pulciter visu, titulis generosus avitis Exspectatur equus,
et aliis locis permultis. Simili loco proximi carminis alia inest corruptela. Traditum enim est Silv. Il 3, J9: Incorrupte fidem nullosque experte tumultus Et secrete, palam quod digeris ordine vitam, Idem auri acilis contemptor et Optimus idem Coniere divitias opibusque immittere lucem. Aique 'ii primum quidem illa vox, quae est ecrete, opii me intellegi iotest, meques Mai klandi coniectura
oe re egemus, cum Secreta vita nil tales illi losoplios docto otio et Epicuri doctrinae deditos maxime quadret. Sed tuae e luuntur corrupta esse mihi videntur Nam
tu id ioc est: vitam diverere Quam vi iam describit γsuam Vix hoc credam. An vitam publicam Minime, hoc Iliter dixisset Statius. Huc accedit, ut illud quod ineptum sit. Nam propter illas, quae antecedunt et sequuntur oppositione. hoc quoque doco suamquam Vel cum OStulatur Hanc ib causam moti de clibro quodam 'istorico in Meliore scripto lic milli dicere
Statius Videtur sed de vita ante acta utaque legere velim: Et secrete, palam quom degeris ordine vitam. hoc est: etsi totam magistratuum seriem deinceps percurristi. tamen nullos tumultus expertus nunc itiose atque quiete vivis.
Iam vero id quod oesilinus Philologi vol. XXXVII, 1877, p. 292 sensit, certis documentis demonstrari potest Silv. II, 6, 34 scribendum esse:
Qualis eras procul en cunctis puerisque Virisque Pulchrior et tantum domino minoricum Baehrensius salso coniungeret: Qualis eras procul eniPrimum enim Verba, quae sunt qua lis eras vel alis erat vel similiter, certa quaedam formula sunt, quae plurimis locis apud Statium invenitur, ut his, Silv. II, 1, 57: Gratum est, Fata, tamen, quod non mors lenta iacentis Exedit puerile decus, manesque subiVitInteger et nullo temeratus corpora damno,
Qualis eras, Latios quotiens ego carmine patres Mulcerem elixque tui spectator adesses
Talis erat medias etiam non destitit urbes. Theb. IV, 314 sugit silvas pernicior alite vento Saxa per et plenis obstantia flumina ripis,
Quali erat, correpta sinus et vertice flavum Crinem sparsa noto
Theb. X, 204: Modo me sub nocte silenti Ipse, ipse adsurgens iterum tellure soluta, Qualis erat solos insecerat umbra iugales), Amphiaraus adit. Deinde illud en vel ee Statium mon in sine. immo vero in initio sententiarum ponere pluribus Xeniplis demonstratur, quam quae enumerare possim. Proetu pukhrior autem idem fere est atque longe pulchrior ut Statius dicit aheb. VIII, 15 procul ulteriore baralliro. Alium locum mihi videntur homines docti nondum recte emendasse, Silv. dico II 6 42: nec petulans acies blandique severo Igne oculi, quali bellis iam casside visu
Quae quid sibi velint, optime apparet e Theb IV, 24 squ.
Tu quoque arrhasias ignara matre catervas crudis annorum, tantum nova gloria suadet l),
23쪽
Pulchrior taut uui triste ad discrimen ituro Vultus et egregiae tanta indulgentia formae.
et heb. IX, 99-706: Hae quoque de Parthenopaeo Ast ubi pugna
Cassis anhela calet, resolut vertice nudus Exoritur tunc dulce conaae radiisque trementes Dulce nitent visus et, quas dolet ipse morari, Nondum mutatae rosea lanugine malae. Nec minus ex liis locis mihi videtur apparere a Verba, quae mutaverunt homine docti, rilis et visu, ipso suo loco esse. ontra solum illud ain superfluum et ineptum
est ΙIoc autem verbum saepius Hii ipsis Stati libris ex aliis corruptum est, ut Silv. I, 1, 30 e nie. Itaque
hic sine pro iam legendum esse putaverim: qualis bellis sine casside visu Parthenopaeu Prat. Hoc unim acerrimum ξυι αρρον bellis in easside)optimc yiadrat ad ea, quae praeter hic dicit Statius: torvus atque virilis puer erat, sed tamen gratus, hindi eius oculi, sed severo igne, crinis eius horrens, sed tamen decorus. Nam in easAide oppositum est usitatior illi sub casside, quod de eo dicitur, qui ad bellum Paratu est, ut heb. VII, 242:
Et formidandos monstrant ut, casside patres.
Stat consanguineum campo scelus, unius a gens Bellum uteri coeuntque pares sub casside Vultus. Praeterea autem nnimadvertendum est lianc positionem verborum, qua subStantiVum aliquod cum praepositione sine coniunctum inter duo alia nomina collocatur, maximo Statianam esse. Licet enim comparere:
Silv. III 1 44 insontes invenum sine caestibus irae Theb. V 325 maestam sine culmine Lemnon Thelia 333 It truncum sine honore Deus.
praeterea heb. VIII, 403 IX, 29 720 X, 12, 56;XI, 664 XII, 3b8, 470, 83 729.
Proximo quoque carmine facilius, quam adhuc factum est, locus, qui exstat V. 128, sanari potest. Ibi enim in codicibus traditum est: Haec te non liyasis proca dolosis Falsi numinis induit gura, Ipsum sed colit et frequentat ipsunt Iniis altius iisitum medullis,
Ac solatia vana Subministrat Vultus, ilii Simili notatus auro Stratus praenitet incubatque Omno
Neque enim lite vana in vera mutare licet, ut Baehrensius
fecit, med illud, quod praecedit non postulare hilii
videtur, ut Scribatur: Nec solatia vana Subministrat VultuSInfra autem pro ea Oce, quae est traiυδ, Videlicet necessario Scribitur tratis, ne Verbo, quod Sequitur, praenitet desit, quo reseratur. Sic enim iam Domitius emendavit, Sed nescio quo errore Baehrensium ioceffugit. Joniectura egere Silv. III, 1 160 quoque putaverim et sic soriasse hic legendum est: Nam capiet tantum nec degenerabit honorem pro eis, quae tradita sunt: Nam capit et tantum non degenerabit honorem. Inconcinnitatem enim liorum verborum surri non OSSeiana ron Ovius Sensit, etsi veram mendandi viam mihi non videtur inveniSSe.
Pluribus autem dicendum est de Silv. III, 5, 28, ilii locus in codicibus sic legitur:
Et semel insertas non mutaturus habenas Usque premo aer me nitidis Albana ferentem Dona comis sanctoque indutum Caesaris auro Visceribus compleXa tui et . Minime enim probo Baehrensi coniecturam, qui scripsit: Usque fero. Tu me nitidis Albana prementem
24쪽
Neque eitim comis corona premitur, sed Versa Vice Comae corona premuntur, ut dicit Vergilius Aen.
Fronde premit crinem. Praeterea autem in ea Voce, quae est ferentem prorsus nihil est offensionis, sic ut certissime illa servanda sit. Alia res est in altera ea VOce, quae Si remo, ut, ut Baeli rensius coniecit, fero. Neutra enim videtur apta esse. Sed animadvertas Velim, quod insequenti verbo ter pro tu scriptum est, id quod Sic vix corrumpi potuit. Inim Vero ter puto corrigendi causa Supra premo scriptum iiisse et inde in lineam irrepsisse. Postremo ut versus fieret, tu post ter librarius aliquis delevit. Quam ob rem Statium crediderim Scripsisse: Et semel inserta non uitaturus habenaa Usque ero tu me nitidis Albana serentem Dona comi etC. IIabenas terere autem aptissime dicitur, cum de frenis in os insertis vel impositis Statius ii verba faciat, qualia equorum dentibus mordentur et retinentur et cum haec vox terendi aliis quoque locis inveniatur,
velut alleb. VIII, 393: Cornipedes sic frena terunt, Sic proelia poscunt Hinnitu Lucan. Pliars. IV, 752: Sonipes rigidos vexantia renos
Ac ne v. 34 quidem eiusdem carminis Baelirensius emendavisse mihi videtur, quem sic codices exhibent: tu procurrentia primis Carmina nostra Sonis, totasque in murmure nocteS, Aure rapis vigili.
tota quin murmura noctes vel totasque e murmura nocteS
legendum proponit, mihi quidem et illud en prorsus ineptum videtur et mes illud quin quidem habet, quo
nitatur seram autem Hectionem Janc isso luto: tu procurrentia primis Carmina nostra sonis, Otas quae inmurmur noctes, Aure rapis vigili. Nam verbum illud immurmurandi saepius apud Statium invenitur, ut Theb. I, 532 tacitaque immurmurat aure. et heb. XI, 63: terraeque immurmurat ab8ens
Jam vero Silv. IV, 1, 41: nondum gremio Iovis Indica laurus, Nondum Arabes Seresque rogant. non recte fecisse Baehrensium puto, quod Livinei coniecturam receperit, qua particula in ante gremio inseritur. Neque enim video, quomodo verbum illud rogandi sine ullo obiecto intellegi possit et hanc ob causam equidem legere malim: nondum gremium Iovis Indica laurus, Nondum Arabea Seresque rogant. Deinde Occurrit mihi alius locus, quem emendare
posse mihi videor Silv. IV, 3, 19 enim in codicibus legitur: Qui reddit Capitolio Tonantem
Et pacem propria domo reponit, Qui genti patriae sutura Semper Sancit lumina Flaviumque Calvum. In quibus duae certe voces emendatione egent. Primum enim lumina illa intellegi nequeunt. Sed multo Verisimilius est limina scripsisse Statium, quam id, quod Baehrensius voluit, culmina. Nam sciendum Si Sempersere codices illos, quos Baehrensius littera C signavit, lumina pro limina exhibere, ut Silv. III, 1 9 et 105; IV, 2, i, aliis locis. am ob causam Silv. quoque I, 5 41 scribendum est secundum collationem Politiani: non limina ceSSant, non, ut C habent, lumina. Maior vero alia illa quaestio videtur, quid insequenti illi voci calvi aciendum sit momitius Calderinus enim
25쪽
hoc in Voce mon offendit, sed explicavit: Alludit ad Dominitianum, qui calvus erat. Sed mirabilis haec esset allustin et vix calva Monius vocari potest Praeterea bene cavisset irocul Hubi Statius, ne ualibus verbis
trana tyranni laceSSeret, neve in se converteret, quoniari I Omitianus, ut docet Suetonius Doni iti uni vita, cap. XVlII, calvitio ita sendebatur, ut in contumeliam uam traheretra cui alii ioco re iurgio obiectaretur Ac me aliorum tuidem hominii Di doctorum coniecturas, tumen, caelum, cultum. Stati verba reddere lutaverint. Inim Vero hac in voce adiectivum latere suspicor, Sic ut hivium nothini illud amphitheatrum gentis hi viae Significet. Hoc autem diectivum luidnam sit illinerentibus nobi SeXeundum certissime rest ex ali, il praecedent adiectivo: emper jutura euam Ob rem rupti SSi me scribi posse putem: Flaviumque alvum. Confitendunt quidem mihi is exemphi litius VOcis, quae Si Fhivium, infleri in me moti Q,οSSe Attamen alii Cnu Si nec non gravissimi magnopere ad ianc Suspicionem adducor Primum en in notum est hirima theatra Itoniana incendi deleta esse, ut etiam primum illud saxeum Statili Tauri Nero ite Diti oratore igite interiit. Iam iluod summum est nonnullis innui antequam Statili haec scril,sit, maXima liars aedium publicarum
Romae Diagno illo niti LXXX Tito imperatore incendio deleta erat, qua de re dicit i philinus vel potius Dio Cassius 66, 24 πνρ ἐυῆ ιερον ιγειον τι εξλ ς ιμ
ἀλλὰ δαιμόνιον γενετο πάρεστι γαρ ἐκ τουτων ων κατελεξα παντί τι τεκμηρασθαι καὶ τἄλλα τὰ ἀπολλυμενα. Non solum igitur campi Marti et collis Capitolini, 'ed etiam Palatini, cui proxime situm est illud Flavium, phirima aedificia tum interierunt, neque igitur, quin suo iure salvum hie illud theatrum totum sero lapidibus exstructum Statius appellet, dubitari potest. - Deinde ut intellegatur, quam facile ealvum e alvum fieri potuerit, in comparationem asserre mihi liceat Baehrensi adnotationes ad Silv. II, 5, 6 insertasque Ea ineertasque
Nune mutum laec relinquamus it alium documlierlustremus Silv. IV. 6, 25, enim legimus: Hic tibi qua docto multum vigilata Myroni
Aera, labori seri vivant quae marmora caelo Praxitelis, te MonstraVit. id quod Gevartius mutavit in monstrabit Nec dament, ut, lic do alio suo suam dicere Statium, sed de se PSO, Cum antea diceret: Mille ibi tunc species aerisque eborisque Vetusti Atque locuturas mentit corpore CeraSR didici.
eamque ob causam hic tuoque rectius fortasse legimus: Hic mihi tuae docto ete
Alius locus difficillimus atque corruptissimus XStat Silv. V I, 1 tui in codicibus sic legitur: Sed cum plaga recens et adhues in Vulnere primo
- collatio clibri Sangallensis Politi an cum mitistituta. editio princepS.C - libri Sangallensis apographuni medio nee XV tactum, unde codices novicii fluxerunt. - doctorum Italorum coniecturae codicibus novietis.
26쪽
Nigra domi is questu miseramque accessus ad aurem Coniugis orbati tunc flere et scindere vestes Et famulos lassare greges et vincere planctus Fataque et iniustos rabidis pulsare querelis Caelicola solamen erat. Ac primum quidem Hein si coniecturam, qua scribitur aestra pro nigra, mittere possumus, cum illam iam Iinhosius sit Silo. Statian. eonil erit. p. 13 recte resutaverit. Difficiliora autem ea sunt, quae sequuntur et, quamvis multi homines docti in his verbi sudaverint, mea quidem sententia nondum emendata. Nam ne id quidem, quod Baehrensius scripsit: questu misero hautque accessus ad aurem
probare possum. Summum enim eorum, quae hic Statius dicit, hoc est se primo post Priscillae mortem tempore ad aurem Abascant accedere non potuisse. Excuso poeta, quod tam sero solatium suum erat, id quod compluribus locis eum sacere notum est. Propterea autem haec verba non possunt sententiae subiunctae esse, sed primariae. Ceteris enim, quae sequuntur, Verbis : tunc flere et scindere vestes etc.
hoc, quod praecessit demonstratur, quapropter ad illanam mente Supplendum est itaque illud que post miseram corruptum mihi videtur, id quod facillime seri potuisse concedet, qui hos locos comparaverit:
dites Capreae viridesque resultant Taurubulae,
ubi codices exhibentes ditesque Copr a)e et Silv. IV, 6, 19:
nox memoranda diu geniumque habitura perrennem, ubi in codicibus legitur:
geniumque habitumque perennem Quam ob rem sic hunc locum sanandum esse luto: Sed cum plaga recens et adhuc in Vulnere primo
Nigra domus, quis tum miserandam accessus ad aurem
Coniugis orbati tunc flere etc. Similiter enim interrogat Statius Silv. I, 4, 1lb: Quis mihi tot coetus inter populique patrumque
Et famulos lassare greges et Vincere planctus ultimum verbum planctum mutandum est in planctu, cum littera cilla a e ceterorum, qui circumStant Versuum ultimis Vocibus vestes, suerelis, levando huc videatur irrepisse. Sic enim Silv. V, b, 12 Statius dicit:
Vincetur lacrimiS, non Vincentur lacrimae. Minor lac est ea, quae laucis Versibus post In eodem carmine XStat corruptela. Tegimus enim v. 53: tibi tuamquam et origo niteret Et elix species multumque Optanda maritis, Ε te maior honos, unum OVisse cubile, ubi sententia postulat, ut legatur: tibi quamquam et origo nitebat. Nam niteret nihil significare potest nisi modum irrealem, qui huic loco non quadrat, cum quamquam Statius cum indicativo coniungere oleat, ut praef. I: quamquam timeo, ne verum i/tuc ver8u quoque ipsi de se
probent et Silv. I, 4, 34: quamquam tibi, Gallice, maiusEloquium fandique opibus sublimis abundas. Ac me quis credat talem corruptelam apud Statium inauditam esse afferam Silv. ΙΙΙ, b, 2: Tu cum Capitolia nostrae Infitiata lyrae, saevum ingratumque dolebas
ubi codices habent doleres. Denique consensu inliquot docorum adducor, ut Silv. V, 3, 109, ubi traditum est: Si tu stirpe ' vetas famaeque obscura iaceres,
27쪽
non tantopere litteras respicere Velim atque Baehren
sius decit qui scripsit iacans. legimus enim Silv. I, 2, 172: Nec formae nec stirpis egens et Theb. I, 465: Nec nos animi nec stirpis egentes et heb. VI, 896:Τum generum, ne laudis egens iubet ardua necti Tempora. Illa autem VOX, quae est vacans, cum eiusmodi Verbis coniuncta mom videtur inveniri Quam rem hoc quoque loco rectius fortasse legitur: Si tu stirpis egens famaeque obscura taeer S.
Gerhardus Adrianus natus sum Nonis Maiis a. h. s. LXVII Elbingae patre sustavo, matre Ioanna e gente Biediger, quorum utrumque praematura morte mihi ereptum quam maxime lugeo. Parentes evangelici sua fide me imbuerunt. Primi litterarum elementis instructus, annum undecimum agens in gymnasium ibingens receptus sum, cui per septem annos interfui. Deinde parentibus mortuis cum unica sorores et hanc quoque nonnullis annis post subita morte inmisi Gedanum ad amicos parentum me contuli, ubi a LXXXVIII maturitatis testimonium iactus sum. Ium studiis philologicis primum Berotini ter bis inex menses me dedi, unde Herbip0lim commigravi rudi praeter istudia mea per annum stipendi facerem lem tric semestria cibi moratus Gottingam adii, ubi per alia quinque semestria studia mea continuavi et ad finem perduxi. Docuerunt
tria semestria Gottingae. ter idem tempus Germanici seminarii Gottingensis sodalis fui.