S. Aviti, archiepiscopi Viennensis Opera

발행: 1643년

분량: 426페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

s quoque per siccum tutos descendere callem Securos pelagi, atque non arma , nec ipsum Formidare satis patientem vincula pontum. Subsilit ad modicum restrictis motibin agmen, Frenoque suspensos tenuerunt ducta iugales. Atque aliquis, cui vel tenuem mutata calorem Tunc scintilla dabat cordi sic forte locutus: 'bis Devi a prisico detorquet cardine mundum Lege noua, mutatque vices, ct condita turbat 'o Nam siseruatur rebvi natura creatis,

Monstrifera qua causa via ' quid denique sati

Si mare transitur gressu , nisi nauibu arua Sulcentur, criumque suo decurrat ab axe, In superosi ferna leuent, plaga feruida caui Algeat, as latam succendat scorpius famam nisi confusus rerum subuerterit ordo Non duce me quisequa suum descenderit aquor

Sit sustetita mihi qua semita dirigit hostem.

Nam si bella velit tibrans aqualia numen, se obice seruata fugitiuum clauserat agmen. Nunc abeat, an inmas, vagos sua most sequatur Nec satis amplector, siccum circumuenit alte

d pelagus , nudo celans discrimina fundo.

Excipit haec ardens cum seditione tumultus , Instantisque latens v et sententia leti. Vicerat aequoream pedibus plebs incl)ta salum Gurgitis 2 vacui convexa volumina linquens, Post baratrum supera scandebat littore terras. Efertur nigri dux agminis, ct Pharaonemio I ra subit proprio vocitatum nomine Cenchrem Arripiunt pariter reserati co caua ponti, uadsntque viam. Quid non furor audeat ames' Hinc equitum pari agmen agit pars inde citatu

312쪽

Ire iubet stimulis rapida super arua quadrigas

Vt medium venit frendens equitatus in aequor, Accusatque moras tam lati gur tis ardens Ira virum tremit artato pars altera mundo:

Tum per sublimem splendenti nube columnam De caelo vox missa tonat verbique superni 64 Interpre,, sanctum compellans nomine Mosem,

Venit, ait, tempus, mea quo mandata probentur:

eis ut iam sinis erit, iam clade suprema Tot castigatam vicibus sententia mentem Puniet expugnans , ensis succede flagellis. Tu mod uiuisum virga iam percute suctum, Atque reducta suos assumant aquora vultus. Ille genu fixo siccati marginis oras, Et littus cui fluctus abest, mox iussus adesse, Percutit, insigni credens mysteria ligno. σι Hinc subitus crepitare fragor tonat undiq; circn Lympha rumi, primumq; illic committitur unda, Da monstrabat iter Phario sors ultima regi. Postquam clausa via est fluctu que repellit eunte, Poenitet intrati iam guuitis in fuga serum solitur reditum trepidae dant terga cohortes, Armaque proiiciunt pontus fugientibus in ut,

OccurrMque sequens perit undique circumiectus Decurrentis aqua laxatis murus habenis.

Ille ferus semper, iam mitis morte sub ipsa, 66 Non haec humanis cedit victoria bellu

Expugnamur, ait, caloque euertimur hoste.

E fuge quisque poto, vict isque euade satelΤα, Nec iam tela Deo conatibus in ere cassis. O si compuncitas humana superbia mentes Ante olutum mutare ebris quid denique rodest Tunc sinem posuisse malit, chm terminus vetet'

313쪽

Praesentis vitae spatium cum eeditur auo 'Confitearis ait banus scriptura valensque Si tunc peccatum quisquam dimittere vovit 70 Cum peccare nequit, luxu dimittitur ipse. Ergo exaltatis pendens sustollitur undis Aso mergenda phalan vilympharu monte leuata,

Pondere teloram premitur fundisve tenaci Indutum reuehunt morientia corpora ferrum. Pars ex malis cum primum era membris Implicuit nantes miseris complexibus artus , Auxilio decepta erit, pariterque tenent

interno sub fasce ruunt nexique necantur. A mali' lassata diu dum brachia iactant,3 Incurrunt ense , iaculisque natantibus haerent, Concoloris rubro miscetur sanguine pontus. Minis, picuus princeps semphitidis aula, Candent ducens nigro rectore iugales, Inspector cladis propriae gentisque supersteι Vltimus ingressis percurrum na agat undis. Bella vacant pugnante sali, vincitque quietus Israel solo peragens certamina visu. Tum vallis completa perit fluctuque reuerso

Ducitur extentum planati gurgitis aequor. i Littore iactantur tum tetra cadauera toto,

Exposuitque suum pelagus super arua triumphu. Inclytus e regium solenni carmine ducitor Describit fastum, toto quod sagitur orbe, Cum purgata sacris deletur culpa uentis Emittitque nouam pariqntis 3mpha lauacri Prolem post vetere quos edidit Eua reatus. De qua sermonem praemisso carmine um GLucit cosis plicat tenuis dum pagina lapsus.

Si quid triste fuit, dictiim est clym paupere versu,

314쪽

19 ALC. AVITI POEM LIB. V.

7o Terserit hoe sacri memorabilis unda triumphi , Gaudia quo resonant, crimen quo tollitur omne Per lauacrum , vimisque nouus pereunte veternor uo bona consurgunt , quo noxia facta necatur, Israel verus sacris quo tingitur undis. nsona quo resonat persultans turba trophaeum, Iu praecurrentis complentur dona Agurae, va pius explicuit per quinque volumiae vates Ninq; tuba stipula sequimur, numeruque tenet Ponimus hoc tenui cymba nunc littore portum. Aviri Dc Mos AIc, HIs TORIAE o Es Tis o EMATUM FINIS.

315쪽

PRAEFATIO

IN LIBRUM SEQUENTEM.

DOMINO SANCTO BEATISSIM ET

piissimo germano Apollinari Epi

scopo Auitus frater.

consummationem bellorum, quos non sicut voluerat edidit dispositio mea, sed tua sodaliumque quorumdam pia festinatio affectuosa quidem, sed inconsulta prieripuit, cogis insuper tibi specialius dari versus illos quos ad venerabilem Fuscinam sororem nostram de consolatoria castitatis laude conscripsi. Quos tunc cum ego post denuntiatum poematis finem epigramma rectius dicerem, tu primum libri nomine vocitasti , hoc scilicet vocabulum prolixitati eius asserens conuenire. Qu)propter habe me etiam in hac parte famulantem iudici, imm,potius affectu tuo . quoniam profecto iniquum est, ut cui parui in maioribus, in exiguis contradi cam Meminerit autem pietas tua, hunc ipsum quia sic vocas libellum, vel de religione parentum communium, vel de virginibus nostrae fa milia familiarius disputantem , illis tantummodb legendum dare, quos reuera nobis, aut yinculum propinquiruῖis, aut propositum rei

316쪽

- AVITI POEM LIB. VI.

gionis adnectit. Potes enim ex materiae qualitate metiri, quod de germanae inchimonialis affectu secreta meditatione compositum, vix vel tibi crebra victus iussione confiteor, quando aut qualiter venire in extraneorum manus velim sane a faciendis versibus pedibusque iungendis pedem de cetero relaturus, nisi forte euidentis cauis ratio extorserit ali-Cuius epigrammatis necessitatem: cuius tantam exiguitatem fore polliceor, ut ei aliud nomen assium e re nec ipse praesumas Decet enim dudum professionem , nunc etiam aetatem Ostram, si Quid scriptitandum est, grauiori potitis stylo operam ac tempus insumere, nec in eo immorari , quod paucis intelligentibus mensuram syllabarum seruando canat , sed quod legentibus multis mensurata fidei adstructione deseruiat.

EPISCOPI VIENNE MI S

POEMATUM LIBER VI.

castitatis, ad Fuscinam sororem virginem Deo fac ratam. SV cir complectens Christo dignissima virgo,

Alcimus ista tibi quae mittit munera stater, que leui caiam causarum restice ρημό

317쪽

DE LAUDE VIRGINITATIS. 19

Et tenuis fortem commendet cantu amorem.

Nam quotie sanctum compleueris ordiὴ cursum, Alternos recinens dulci modulamine psalmos, ' os vivens in corde chelys, virtute canora, Imeriore sono castis concentibi aptat:

Tum licet excusso beat tibi ludere versu, io Atrue fatigatam meditando absoluere mentem. Non hicfallaci tingetur bar'tos unda, Pegasu unde leuci prauertens motibus aura. Fingitur assumpto pendens hinnisse volatu Dum ferretur equi grauis ungula praepete penna Sed nec Pierio ducent hic cantica ludo uuas sibi ter ternas mentitur fama sorores. Dat tibi germanum sed verax musica plectrum, Et Christum resonans claudetur mula Phoebo. Edidit i quartam genitrix Audentia prolem, Teque dedit generi partu foecunda supremo: Confestim parcam p/omittit ducere vitam , Ac deinceps parib callum seruare cubile

Constituit votis carorum cura parentum.

Et quia principium tam sancti foederis esses, simul uferris Chrsto, qui protinus ipsis

Accipit in cunis lactentia membra dicatis. Sic quondam, cὐm prima nouo splendesceret ortu

Terra nites,pulchra di, darent sua seminastati, Viventem ducens ad sancta altaria foetum, Innocuis sonuisse Deo balatibus agnum , Insinuante fide iustu cognouerat Abel, Et capite oblato placuit grex tot ab uno. Ergo ubi vitalis fouit te lympha lauacri,

Iamque suum peperit cessis gratia pignus:

Non tibi gemmato posuere monilia collo Nec te contexit, net qua fulgurat auro,

318쪽

AVITI POEM LIB. L

Vestis Δctilibus concludens fla talentis. Nec te Sidonium bis cocti muricis ostrum Induit, aut rutilo perlucens purpura fuc , o Mollia vel tactu qua mittunt vellera Seres. Nec tibi tranfossis fuerunt auribus aurum ,

'uo dependentes ornarent vulnera baccae,

Et pretiosa quidem malas sed saxa grauarent. Tatius hac vero sanoἷus deseribi Esaias, Ornaimque refert varios, qui membra venustant mox pascendis praebebunt vermibus escam

Et forsan dum vita manet percurrere verbis

Morborum tot seu potest discrimina nemo , Ante obitum cuncti qua formidare docemur.3 Singula vel totis obnoxia mortibus esse Omnia dum proprio soluantur corpora sine Atque Unus praestet reliquos desistere κsius. Et quid quisque cupit periturum comere vultum Interior dum sordet homo , ac se crimne turpat Sed tibi cum geminu tetigerunt tempora Urs , Aox stola sincero velat te candida cultu Virginis os habitumque decens, concipit omnem Horibus in primis iam mens matura pudorem. Haud secus exultans sterilis, post damna iuvissso Decundata nouum cum ferret femina foetum , Vestemita suo paruam texebat alumno, Disceret ut Samuel iam tum puer esse sacerdos. Sic te Dia domu sanctis altaribus aptans , Assueto docuit digna, concrescere templo, Scribens in thalamos ac magη foedera regis.

Et cupit electam speciem sibi iuvere Christum,

Ornatu vario ditat quam gratia posiens. Hac υbi respirans prauenit gaudia mater,

A tibi contum paruo conspexit in aua

319쪽

DE LAUDE VIRGINITATI I. 199

Grande bonu, teseris dum virtus creditur a. inis Teque reparturiens melius quam corporis aluo Spomque metum ' inter, quanquaia Abera voto, Fert tamen attonitas siciat quod anxia curas ,

In sinuans causam lacrymis , tum talia mandat ortu quarta quidem sacro sed munere prima, Dulcis nata mihi, calo quam carne deque Bis genui, Christoque rudem de ventre dicaui, Ha enus hoc nostrum fuerat, sed tempore ducto Iam decet esse tuum jam quὸd servabere, irgo, A me principium, tibi peruenit omnia posse

Incipies , cum veri subest vestigia ferueni.

Per qua sectato conicenda tramite cesum: Nec desunt exempla domi. Nam respice quantas Virginibus forens iam nostrum stemma coronas Miserit in caelum sancto quas dogmate mater

Seueriana leuans, ct te coniungier optat.

Nec multo senior nunc gaudens Epida , quonda Sacratum velata caput sua munia sumpsit, Bissenos iungens sanctis altaribus annos. Auam licet hinc celeri tulerit sors ultima leto,

Nil tamen est obitum semper migrare paratis. Aspice nuciolumen gemina quod virgine fulget,

Eximiumque decus, cuius tu iure propinqua

scinam Fuscina refert nec segnius irim, 'ua pietate potens, Graias voce sonetur, Si scat propriam sumpto de nomine mentem. uphro' ' eis licet emeritum cedant sua saecula cAlmen, IR 'Vitaque sublimi cuntilis praepolleat arce, Ha generosa tamen matres si cord sequaris ,

Gaudebunt vinci dum proficis, ac tibi summam Sponte dabunt palmam superanti vota magistraquac dicens teneros sancto exhortamine sensus

320쪽

3o AVITI POEM LIB. I.

Impulit , accendens ad virginitatis amorem. Sic mater faecunda utero, foecundior actu, Machabaea potens , ct prolis funere felix, orbari gaudens , animo vincente senectam Edocet hortando sobolem non cedere mundo,

rasammatque pios ad fortia facta furores.

uid tua nune repetam , tenero quae fortior auo, Ilo me annos animumque gerens, responsa dedistit Non hacparua tuam suscepit pagina laudem. Exitus impleto veniet cὐm tempore victior, Laus melius canitur, cum iam clamate triumpho, Consummata tuis reddentur praemia factis.

Nunc decet attonitos Aura te voce monere, Sosii citru tecum partiri ac voluere curvi, Atquae iuuare tuos hortantia icta labores,

Dum pugnat varius per crebra pericula casus. Lubrica iam sta olli currit sub tramite vita, Ia Dum tua calcatus capta vestigia serpens, cendens dextro quem conte at aggere planta. Nil non intentum prae tiai cui, ducunt 3ec secura datur requies in carne cada a. Vertuntur nam spe boni perit obruta virtus, Pariaque transact decedunt praemia laudis: Ac plerumque solet,subito succensa calore, Frigida qu nuper fuerat mens linquere mundua

ditque repentino re tringere crimina D no. Sic alte antem commutant fata rotatum,i; Impius ut speret veniam iust que timendo Proiciens cumulum magnis virtutibus addat Nam studium sancti laxet si forte laboris, Pior que consuetas dissoluant otia curvi, Labitur in praeceps damnosa gloria vitae. Stare nequit meritum si non acquirit euηδε,

SEARCH

MENU NAVIGATION