Caroli Ruaei e Societate Jesu Carminum libri quatuor

221쪽

, MISCELLANE A. 213.

Nec poterat jam ferre nefas , lentamque Tonantis. Coeperat indignaras terra Vocare manum. Ultor adest, orbique moras nunc denique purgat , Visaque per Varios poena Uenire graduS . Bella secuta luem : moX , quae non omnibus undis , Eluat Oceanus crimina , flamma piat.

EX GALLICO

PETRI CORNELII.

Vis te, facta noVis cumulantem ingentia factis

Per medias hyemes belli rapit ardor λ & altae vulmina qu s fronti Deus indidit, omnia selo Urotinus ut nutu dent moenia sponte ruinam λVenisti, & positis circum undique Sequanus armis Jura colit supplex, & lilia pronus adorat : Longaque septenis superas emensa diebus .uae 1patia haud alius per iacula compleat herosequicquam sonitus & primae murmura famae Musa bibit, grandesque avida spe praecipit ausus , In laudes arrecta tuas . sed enim impete rerum obruitur tantisque stupet spem cedere QStis. Ipse adeo immensis animus progressibus imose Nititur 4ncassum , & cursu desessius anhelat Ac reliquos quamuis tibi dudum addiXerit anno . Haeret inexpletum admirans, nullusque stupori Est modus : & pudor est decora inter tanta flere . Et laudare timor. I. u Vati , minime Regum . Debita ne spatium quondam in praeconia desit . Longius in tales spatium tibi firme triumphos

222쪽

C. RUAE IDES. CAECILIAE

LAUDIBUS l

Senatore dotomagens Musicesocietatis Principe.

AN. M. DG LXXI.

O DE AD FAMAM.

SEMPERNE vatum somnia 3 sutiles

Semperne cantus , Fama 3 Quibus plagis Non dictus Amphion sequaces Ad citharam posuisse Thebas 3 Quis mite marmor , quis dociles notos , Tutumque plectro nescit Ariona Non ante tentatos per aestus Implacidis equitasse monstris. Dic pleniori Caeciliam tuba Solam canori pectinis arbitram , . Carptimque , tractimque erudito Fila super volitasse pulsu. Haec fabuloso major Arione Intaminatu m Virginei decus Pudoris , incassum furentes Inter aquas, scopulosque , & aurae Malignioris flamina , saeculi Enavigatis eripuit vadis Vidit , repentinisque forens

Risit hyems redimita sertis.

223쪽

Ausa & revinctum solvere coniugem

Inusitati tamina roboriS , Ditisque demersum tenebris AEthereas revocare in auras. At non pudenda Tartareum prece Flexit tyrannum , dignior Orpheo Vates, olorinoVecantu Sulphurei stitit amnis undam. Non sortis anceps, non rate sutili Duris redemptam conditionibus Praedam reportavit, reflexis MOX oculis abituram in umbra ei prosundis faucibus eruit valerianum : nec muliebriter Victrix, coronatum ligultris Et rosea domitum catena

Secum supernis sedibus intulit, Pompam triumphi. Tum simul essem Cautes, & emunita saXo Pectora, tum rigidaeque tigres Trahente doctae carmine virginis

Venere Christi sub juga supplices : Milesque , lictorque L & secures

Lento hebetes stupuere ferro. I, Fama; pronis labere nubibus. Nil jam moramur. Caeciliam ultimi Gades, & Eoi recessus Orbis, Hyperboreique fines , Austrique devexum ingeminet latus. I, perge, magni lumine clarior Uonisque Ferrari : remotas e voca meliore genteS.

Unius

224쪽

tIn iris omnes nomine , & unius Compelle verbis.Unus hic omnium Linguasque , diversasque novit Nulli nominum peregrinuS artes. Seu Rothomaeae fulgura purpurae , Tantisque clarum laudibus auspicem Romae celebrabis togatae , &Magnanimam tumulis Quiritum :Hune & vetustis nominibus parem , Dignumque sacris fascibus , aridi Manes salutabunt , & imis Assilient hilares ab urnis. Seu te bicornis Rhenus , Ibericae Seu Betis undae , seu Tagus audiat :Sacramque Ferrari cupressum Et famulos videat leones ζHunc dura surdo robora cortice , Saevasque dicet carmiuibus seras In stemma deduxisse , vatis Haud dubium Getiei nepotem

SINE LABE CONCEPTAE.

RETULIT PRAEMIUM ROTHOM . ANN. M. DC. LXX.

IChneumon, e mui Pharaonii, crocodilid,

225쪽

A bosemsopitum in Nili ripa speculatus , mergit se limo saepius , AEccatque solo , mox in os monseri patulum invadit e ejusque fauces promiscuis caedibus Uames solus impunepraetergressus, erosis praecordiis vidior erumpit. Tentyris E' Ombi finitimae in uepto urbes Ombitae Crocodilum adorant f infectantur Ten-oritae , ef imparilis faenis etiam inter natandum domant. Plinius Hist libr. 8. capit. 24. &23. Iuvenalis Sat. IS.

N Am cur inermi templa per otio Cessatis Ombi 3 quid popularibus

Votis , odora isque centum Vester eget Crocodilus aris ἐNune bellicola poscit opem manus. Arma , arma ciVes : demite postibus

Ensesque parmasque , & frementi Pulia procul sonet aura sistro. At non scelesto ΤentyrIs agmine.

Fugare reptantem aggreditur Deum , Aut inverecundo natantem Inter aquas domitare fraeno .

Maior minori nunc metuS ingruit Ab hoste. Limo cinctus & arida Bellatur Ichneumon arena Ingenitos meditatur astus ;Et gloriosam sensim acuit famem Jejunus. Arcete & male credulos Draconis exturbate semnos :Mortis habet sop0r altu omen.

226쪽

C. R U AE I

En ut cruentae relliquias dapis , Et sparsa fibris ossa fluentibus Fastidit expleta recumbens Ingluvie , spoliisque anhela Indormit stivo victor. Ο emeris Impune quis se faucibus induat , Rictusque vesanos, & oris Sollicitet patuli recessiis 3Αelum est, repenti subdolus impetu Dentes hiulcos insiluit pugil ,

Lapsuque inoffenso receptus Jam medios populatur artus stam caeca morsu Viscera lancinat. li frendet atrox bestia i ut irritas Hinc inde prorumpens in iras Longum ululat i Furit intus hostis , Et mille adhaerens ingeminat neces :Donec decora caede madens, diem Angui triumphato revisat Victor, Io, date serta Nymphae . Io , ter Echo Niliacis Io Remugit antris : ter fremitti pater Applausit undarum, & loquaci Per populos cecinit papyro.

INsamem avitis suneribus viam In resti V argo , sic ab ori ine Fatale debellasse sola Diceris inViolata monstrum .

227쪽

L' IMMACULE E CONCEPTION.

corps de Ion pere mori. II est tira d uno Epigramme Greeque do Philippe , au promter Ληro dor Anthologie .

Acet hausta ponto navis : ast iterum Deus ,3 Mihi cariorem praebet erranti ratem . Namque ad cadaver tempore allabens patris 1 Insilio , solus debitum remeX OnUS.

Ad littus ipse duxit , & bis me senex bemel solo progenuit , & semel mari.

O DE

ESpriis qui porteZ te tonnerre

Qui faites le peril deS mers , Et les ravages de la terre , Venis , si l'audace des vaisseauxqui vovi affrontent fur les eauX

228쪽

222 C. R U AE I

Sa charge n est pas de ces biens , Dont les rivages Indiens Rendent tribui 1 nos delices :

La mort vient seule a sola secours

229쪽

MIs CELLANE A.

Sur les restes Rottans dii pgre Elle solitient respoir du fils ,

Et la tendresse de ses cris A presque flectit se colere.

Ason psire qui ne Vit pluS . La triste victime Pembrasse, Et sur ce piloyable autet

230쪽

224 C. RU AE I

Des pareas foumis . la mori.