장음표시 사용
181쪽
I. D. Virginem Drandaeam Serum
VIII. In poemata Iohannis Minaldi
-gr L . Ibo IX. Ad Christum Mictorem. Iba X. Ad Guam Gnowsam.
I. Tunus Claudii Salmasii. II. Votum pro reditu e Suecia in Iob
182쪽
184쪽
OU A M praeclarE, id est , qtam
vere de Fraguerio sentires, d clarasti satis, clim inter Academicos nuper allectus , tuum in eorum adyta introitum solemni, ut fit, oratione consecrasti. Aeprima certe lex iIla est hominibus nos. triS, ut tanquam parentes, sic eos sancte Colant, quorum in locum inaugurati sunt. Quare singularem ac prope religi sam necessitudinem tibi cum Fraguerio m Perpetuum esse co tutam scito. Ad
185쪽
te quidem venit a majoribus immensa quaedam gloriae hereditas: nova laudum acccsi1one cumulas avitum ipse splendorem: neque tamen literaria ista cognatio non est aliquid. Hunc tu igitur libesium
tuearis necesse est . uti paternis: mon mentum laudis. Tucteris . autem egregie, si feceris quod nullo negotio potes, ut sedatis ille noster. quem nobis nimium diu Roma invidet, nomini Fra-'gueriano velit esse fautor. Poliniacum dico , cui non displicere , & Musis ec Gratiis placere est. Vale. 'Parisiis, prid. non. Sext. M. DCC. XXVIII.
186쪽
D ne vadetudinem nimia in literis asiaduitate labefaetet.
T, H U E TI, breve tempus fugit aetas.
Quid iniquo properas fata labore 3 Ruit, & te lacrymoso labor ingens rapit Orco.
187쪽
Sale vesco fodit altas mare cautes. Labor aegros minuendo terit artuS. Neque semper recreabit medica Bostonis unda . Bona firmas tabcfacto dare vires: Neque Parcas poterit vinccre Thea, Leve filum remorato celeres rumpere sisse.
Fera sacro capiti parcite fata. Neque languor premat unquam , neque
Miserum me r spoliato quis eum redderet orbi, Penetrantem nitidae lumine mentis Modo Graios, modo libros Arabum , aut Excutientem Solymeae penitus mystica linguae EHeliconi Iacaymatur Dea fontis. Sacra moerent viduati juga Pindi. Iacet, eheui jacet olim veteriun splendida cura. Misera artas meliores premst: & quod Per honestas imitari nequit artes, odiosum mala limat petulanti decus ore. Joca nectunt tencris silvola verbis Sine Phoebo: studiosi sibi magnum Nagis inter muliebres cathedias quaerere nOInen. Tamen ulud sibi plaudunt. seus ollis
Placet error. neque patres imitantur.
Neque fauiam venientis Iude saeclvin timet aev3. Erat
188쪽
Erat unus Phrygiae maximus Hector Mora cladisineque Trojae cecidit spes, Nisi postquain miserando male cautus ruit ictu. Ita Pindi coluinen nobile restas Super unus neque, HuETI , decus altum,
Trepidi spes bona Pindi, nisi tecum cadet omnis. Velut astrum per opacas nitet umbras, Tua floret sterili gloria saeclo. Inimico Dea Pallas fugeret cum procul orba Tibi cunetas abiens credidit artes. Juvet ergo , faciles inter amicos, Aliquando re lutis animum abducere curis. Rogat hoc te Cadomeae decus urbis dAcademi rogat hortus: rogat aula , Ubi magnum tibi nomen juvenis regius addit.
At ubi te revocatum tua tempe In amoeno re vent alma recessii,
Ibi paullum cape tandem positis otia libris. Pavit omnem levis Udo tibi ripam. Tibi ridet variati color agri.
In ol aco recreandum Satyrus te manet antro, Tibi blandus calamo dulce secinenti Dare somnos, ad amatae caput undae.
189쪽
Ubi cumen modulando digitis molle figurat.
Quale lauros. Redimitam preme, Clio, Mihi frontem. Ferar ingens. Lyra fessiim Mea, sillor i mea magni recreat pectus HuETI. Ea saltem tenui combibat aure Rogo vates, prope fractius relegendo Iter asprum Venusini male firmo pede vacis.
Veterum contemptore n. , Vori Dis superis tuas, Peralte , Quod sunt illepidae atque inelegantes, 'dacris ignibus ustulare chartas, Ni te flagitii tui puderet. . ' Quare, si sapias, refige dictum.
omittas veteres calumniari; Lauda Virgiliumque, Tulliumque; Lauda delicias meas Catullum. - ' Noli respuere Atticos lepores. ' Homerus tibi sit bonus poeta ι sit Plato sapiens , venustus idem . ' sSparsat mille sues, Anacreonque
190쪽
Dicatur pater elegantiarum. Id si feceris, ut decet, remittam Illos, quos modo comminabar, ignes, Nec ultra Superis eIo obligatus. Res est: ardua: quis negat ξ sed isto Vitabis pretio ustulationem. Verum ne videar nimis severus,
Namque gens ficilis sumus poetae, Concedo vcniam tibi libenter, Excuses modδ putidum libellum Istum, cui meritos paramus ignes. Dic te non animo malo invidoque πe tam dissicili implicasse bello, Sed fecisse mala ista, nescientem Quod crimen taceres, & ut volares vivus instabilis per ora vulgi. Dic te non satis esse literatum, Ut Graecos lcgere, & notare possis Quis puris lepor insit in poctis, Quae vis grandibus insit in poetis. Id si feceris, ut decet, remittam Illos, quos modδ. comm nabar , ignec, Nec ultra Superis ero obligatus. Fateri pudet, inquies. Bonum sit. um non pudet, & pudet fateri. Da librum properὸ, puer. Venite
