Pet. Dan. Huetii, et Cl. Fr. Fraguerii Carmina

발행: 1729년

분량: 349페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

χεε FRAGUERII

Tum Phoebum Veneremque canemus, & Arcades ambo Dicemur Satyris, qui post carecta latentes Attentam nostris intendent cantibus aurem. Agno tota tibi constabit caena, vel haedo. Mox e vimineo descendet caseus orbe ; ' 'Pomaque, de nitida quaerentur micia cella. . . Ipsa favum veteris conjux annosa coloni Afferet r ija merum & puros a sonte liquores Infundet cyathis, ac verba faventia dicet.

Nos autem, quibus assidue depasta Lycaeum . Mens animum madiis & veri torquet amore, 'Mittemus curas, verique sagaciS -Grem. 8

REMUNDO AEGROTANTI

VIII. Id. Decemb. M. DC. XC VI. '

DUc me per nitidos, Thalia, saltus, Si qua vel medio; parit Decembri Flores mite soli1m, ut mei sedatis . Caput floribus impedire possim. Atque hoc muneris est mei. Sed ipsa , ... - Illum cMmine leniens jocose, ει

212쪽

Impo num abiges benigna morbum, Quo pectiis tenerum anxiὰ laborat.

Id, spero, facies. Nihil precamur Ut mentem injicias bonam, aut tautae Dones consilium : is sibi paravit. Nam, quo uni tibi , Diva, sanitatem

Acceptam reserat, nec advocoit

Illos qui medici cluunt per urbem rNec salubribus, ut putant, venenis. Missis sanguine, corpus inquinavit Imam sed patiens petit Thaliam, Uni stipplicat. Huc ades venusta e Hie illum invenlas, ubi Platonis signum marmoreum angulo resedit Concinne positum. Haud procul videbis Risum Socratis ac dicacitatem Expressuri lepidE, & severiorem Pellaei juvenis senem magistram. Hos inter tibi cymbio Remundus , Quod illi Charites deae dederunt, Sparget non Bromii ebrium liquorem . . sed de Castaliis aquam scatebris. Quem tu carmine si semel jacentem Excitaveris ι is sinim valebit. Ac te tum suilli manu prehensam Ducet in numerum. Est enim petitus

213쪽

Non horum modo, quos vides, librorum; At motu levis ad lyram decoro Vestris inseruit pedem chore S.

XVIII.

AD EUNDEM

Festi eodem die. SUnt mihi secreto flores in Adonidis horto, ,

Sunt mihi vel medio frigore veris ope Veris opes nitidi, Charitum laetissima messis, Unde sibi molles implicuere comas. Hinc decerpta tibi mitto fragrantia serta,

Devotum Genio munus , amice , tuq, cujus ut aeternos hodie celebramus honores, Et damus ornatis annua thura socis, sic placidus, quaecumque voles, quaecumquς P .rabis,

214쪽

CARMINA XIX.

AD EUNDEM.

De cand labris, in quιbus caelata extabianstinsignium octo virorum capita. O Ocratis incompti vultum, & formosa Platonis. Ora vides ; Adstat cum Cicerone Cato; 'Et sella Epicurus, Aristotelesque, trucesque Brutus, & exsangui Cassius ore minax. Haec inserta tuis emblemata candelabris . Fulgent Metifici facta sigilla manu. anctius haud ullum est , nec tam venerabile templum; Talia non ullus signa triumphus habet. XX. Super eodem argumento. Ibi ne supellex pura, & argentum rude A Foret, Remunde, quale divitum solet Horum esse, quibus est magna vis pecuniis, sed parva mentis ingenique copia i DE LINEAvIT ipsa Pallas haec tibi sigilla, notos exprimens vultus virum , Quos alma virtus caelitum ad templa extulit, Λtque haec niagistra F E C I T arte Mulciber.

215쪽

Mortium, Diei ae Noctis ambiosium genus.

Somnum redona delicatis artubus, et Remundi ; eui mens pennis caput pectusque 'tussim compriam' & gravedinem. Haee vita, sele quam nitente ducimus, . II aec vita mors est. Una mortales juvat, Quam tu reducis, vita: nec curas habet , ' Noe illa morbos. Abstine a nefariis illis, pςr urbem qui malas in diu Impune lites, aut malos mores serunt, pacis moestia. Mox ubi jubaz irhoebi recessit, in tuo recutrant sinu. Hos abige, Morpheu, ver novis crucia modis. At hune, dies qui transigit sanctissime, Doctos libellos mane per totum legens, bDehinc amicum visitans sub vespera1n. S Hunc xu procura. Hunc melleo papaverum IIdquore tinge sic, ut in symno malum Deponat omne , cumque sol adfulserit,

Tibi cum Thalia mobilem ducat chorum

216쪽

' Patrumenti Consiliaris , S. γADhortarus es me saepius, V. I. ut amecum nostrum e gravi morbo recrea . tum latino i carmine compellarem. Q ioditem a me meus in illum amor flagitabat. Feci igitur ut potui, ne desiderio tuo, ne volun tali meae deessem, de hoc qualecumquo carminis est ante pauculos dies estudi potiusquam limavi. Fugio enim laborem, eunx

praesertim qui in locatulis componendisque verbis ut tesserulis positus est. Adde quod non ignoras me longe alio studiorum genere horrido illo atque inculto detineri. Sed nihil ad rem. Versuum enim, si mali sunt, stulta excusatio est. Atque hoc totum tolline an relinqui debeat, judicium tuum esto. Mihi perinde est, dummodo vobis persiasum sit nihil este quod vestri causa non sim facturus,

qui versus fecerim. Vale. . rv. K A L. Feb. cIo I a C CIa 2 .

217쪽

AD NICOLA UM

e gravi morbo recreatum. Q ola subulbani ruris te detinet umbra

As1idue, sacrumque nemus fontesque morantur Laxantem curas, & carmina docta canentem, Non secus ac vitreas Permessi Phoebus ad undas Errat, & attentos cantu demulcet oloreS. . Dicite quas vatis vestri Deus otia rupit, Aonides, morboque virum violavit acerbo. Invidia. ereetis frontem vallata colubris.

Sensit enim pulcro vatem indulgere labori, Dum toties laudata refingit carmina lima Impiger, & libro divorsa recolligit uno , 'Unde per ora virum magna ciun laude feratur Sensit opus prodire novum , quod livida fiustra 'Mordeat ; & meminit Musis irrisa, quod hujus Nuper ubi extremis operum defigere dentem: 'Quaeri cret, offendit selido, & rabiosa recessit. . His saper infrendens, mediis e faucibus Orci Tartaream excivit febrem, quam lurida flamma , Lurida flamma , nigrisque agitant insomnia

, monstris; ,

Si posset duro taliam praevertere lato .

218쪽

Quam prope te eripuit nobis , divine poeta sTecum artes ipsasque involvens funere Musas Impia, quas lacrimas, quae non suspiria movht Ipsa etiam in tenebris, & amictu noctis opacae, Horresco referens Orci longaeva sacerdos Mors aderat, dirasque manus falce 'rque parabat: Nequicquam: neque enim in tanto discrimine vitae Deserit illustres Phoebi tutela poetas. Ille quidem pura juvenis descendit ab aethra, Nube vcliens, habilique coma conspeetus &auro, Et laurium & citharam laeva complexus eburnam. Isque ubi vicina mortem respexit in umbra, Non hic illa tuis devota est victima sacris, , Aspera mors, nec te, nostio sine numine, Divum Fata sinunt sanctos Erebo mactare poetas. Nam quia supremo vitas ex aethere ducunt Nastentes, vivaque animati pectora flamma Divinum accipiunt ipse de fonte furorem ;Idcirco nomum est archis ex luere nodis 'Puram animam, & castis iIlimem reddere lucis.

Ille igitur, fati legem quangoque subibit,

Non cadet obstoenae pulsatus verbere falcis risse adero, solvamque manu mortalia vincla, ipse legam magnae caelestia semina mentis. Me duce tunc, Erebo pro I , & trans rauca

T iiij

219쪽

Ibit in Nisum, qua mollibus humida rivis Arva tenent umbrae , & spatiis felicibus errant ,

Umbrae nobilium vatum, quos Graecia magnis

Dives tcrra viris, quos Itala terra cremat: Ascraeusque scnex, & Divum interpres Homerus, Pindarus , Ausoniaeque decus , suo; quique diem Perversos hominum distringunt carmine mores et Quique theatrali suram vinxere cothurno , Clari omnes tot que umbrati tempora Iauro: Queis ultro comitem se se Racinius addit iritae recens, primo veterum nequecedit honori.

Atque illi aeternae positi sub tegmine palmae ac sive lyra carmen, sela seu voce cicbunt , Diim Jyra Vicinis pendebit plinima ramis Assurgent venienti, & prima in sede reponent Luthen Castaliae desenseremque coronae. Tum si quis pro laude vitam quos ultima mundi Saecla serunt , vel quos jampridem eracta tulere,. Diversas partes . contrariaque arma secutus, Claruit ingenio pollens & divite vena, Mortalis dum vita fuit, dum jurgia servent; Illius arbitrio componet nobile bellum, Atque aget aeternam ranto sub judice pacem. Si quis erit tamen interea qui laedat Homerum , Aut alios quorum nostro sub numine fama est, Illum silva teget longis horrenda cupressis, Cum stlitibus corvisque & raucissino comitatu

220쪽

obscoenanun avium, & sola sub no Vol ntum,. iDi melius. Nunc vive animo gratissime nostro Vive diu, vates, doliisque laboribus insta.' i ii Olim erit ut clarae disti, uas murmure famae saeclum istud, neque tot posthac laseptibus alims

Ula tuae veniet sese quae conferat aetas.

Haec ait, increpuitque lyra: quq protinus omne, Attonitae pestes, & mors invita refiigit. Ipse polum redit exsularis, 'tque aethere toto Aurea purpurea c*llucet se in flamma . . . . in

DE CLAUDIO BOZIOz

- Inscribendum in calata ejus imagis. 'Distichum , anno ITO8.

Ximium ostendit juvenem , quam ce s

Nellifluae voces , . scriptaque Mela virum.

SEARCH

MENU NAVIGATION