De S. Clemente papa et martyre ejusque basilica in urbe Roma libri duo. Auctore Philippo Rondinino faventino

381쪽

s, rusrura smo CLEMLNTrsis pietate perducere, adhuc etiam ex hoe loecisi ad sica regna est dignatus assumere, qualibetis interveniente occasione, in alias patiamini par in te transferri, sed hic potius placet honorifice, tumuleturae c. Tunc Methodius oravit, ut in is celesia beati Clementis, cujus corpus multo si suo labore ae studio repertum huc detulit, re condatur. Annuit hujusmodi petitioni Praesiui

sanctissimus, concurrente clari ac populim se xima frequentia cum ingenti laetitia, reverenis i multa simul cum locello marmoreo in quo

si pridem illum praedictu Papa condiderat, po-

is uerunt in monumento ad di parato in basiis ica beati Clementis ad dexteram partem altaris se ipsius. Hare Duchesinii codex. Quo ad alium coenobii Blauburani codicem, haec itidem habet ris Methudius Roma abire volens, beatumque Cy-

si illum secum ducere, sed inveniens eum momis tuum petiit Papam , ut saltem fraternum corpus se exanime secum posset Moraviam deserre pro de is votione gentis ipsius noviter conversie Cui peri titioni quum non annuisset Apostolicus, beatus, Methudiu occulte pro tempore stetit Romae, rim tandem quadam nocte ingrediens ecclesiam, sancti Clementis, in qua corpus fraternum se is a sepultum , id occulte recipiens, ad orari viam secum deportare voluit. Quumque peris aliquot dies corpus sanctum deportaret securri

382쪽

L1xxx II. Apur X. 33 is in via, Nin loco quodam amoeno rcquiesceret, rim postea cum corpore sancto ulterius velletis procedere, nulla ratione ab illo potuit abire se loco. Beatus autem Methudius orationibus in si sistens petiit sibi divinitus revelari quonam coris pus id sacrum deberet deserti. Tunc sanctus Cy se illus manu dextera elevata ostendit statri suo se Methudio, multis videntibus, quod Romam, iterum deberet deportari. Qia' deportato Papa, cum populo Romano sancto Occurrens corpori, se de reverenter id recipiens, in ecclesia sancti le- is mentis, ubi antea jacuerat, iterum sepelivit.

His addendus est Francisci de Sodo S. Vatica nus codex, qui se aetate sancti Cyrilli sacellum dextro latere basilicam ingredientium erectum fiuisse traditi quod illud puto hodie divo Dominico sacrum ibique corpus ejus requiescere idemque memorant Ugonius, Pancirolus, necnonIohannes Dubravius de obitu auctorum Cyrilli ερ Me thodii Romae meminit in historia Bohemica libro

secundo.

U. De corpore sancti Servuli paralytici alibi satis stripsi, ubi in hac basilica ineerto loeo reconditum esse auctorum opinione exploravi Ibidem quoque sancti Johannis Chrysinomi eo pus olim quievisse antequam in Vaticanam hamlicam asportaretur, scriptorum nonnulli dixerunt,

quibus suspicati etiam placuit ipsius Lanctillimi epi- Uu stopi

383쪽

relictam fuisse Uerum p te recensita Sanctorum corpora, quas supra memoravi in muro hemi eycli insilis repositas Coelitum reliquias, aliae pi te in hac basilica servantur, quarum catalogum perhumaniter mihi communicavit reverendu pater erardus Ueldon ordinis Praedicatorum basilicae saetarii praesectus harum duntaxat instigniores' het exscribere:

De praesepio Domini nostri Iesu Christi. De ejus corona spinea. De ejus capillis. De lapide, super quo fuit circumcisius.

De monte calvario.

De columna, ad quam ait flagellus caesius. De lacte sanctissimae Virginis De capite sancti Stephani protomartyris De reliquiis omnium pene apostolorum, pluriumque sanctorum martyrum videlicet sancti Petri, sancti Andreae, sancti Mattim, sancti Ba tholomaei, senisti Thomae, sianctiJacobi, e sancti Simonis: siancti Iohannis Baptistae, sancti Lucae euangelistae, sanctorum Nerei de Aehillei, sancti Chrysogoni, sancti Cypriani, sancti Eustachii, sancti Sebastiani, sancti Paneratii, siancti Tiburtii:

sanctae Perpetuae, sancta Reparatae, sanctae MarSaritae, sinctae Domitillae, aliorumque.

384쪽

Liaza. II. AP υτ . 339 De digito sancti Clementis Papae, Ma

tyris, quem annua ejus sellemnitate super altare majus basilica palam expositum veneramur.

De ejusdem stola d pastorali virga se de

aliis demum complurium Sanctorum reliquiis. Olim numero majores fuisse atque elariores auctorum testimonia suadent, de quibus hodie superstes tantum est memoria suerunt nimirum: Digitus sancti Petri apostoli. De erue Domini nostri. De ejus iudario. De ejus veste. De baculo, quo fuit verberibus caesus. De einctu beatae Virginis, atque aliae, quas late notat Ugonius in libro de Stationibus Urbis.

385쪽

cotuctio b nolopea omnium sancta Romane emissi cardinalium, qui sancti Clementis basilicae titulares fuerunt, quorum

dignitates es munera a feruntur ut facimus a Diu

rum reliquiis, quibus haec sancti Clementis basilica decoratur, ad Romana ecclesia presbyteros cardina les, qui ejus titulum adeptim , eosque ordine chrotiologico ex Panuinio, Ciaconio , aliisque ecclesiasticis scriptoribus recensendos sidcipio Basilie enim dignitati Se ornamento admoduni consere litetis commendare vitos, qui generis nobilitate, morum sanctimonia, doctrinae praestantia, honorum e munerum claritate insigne inter cardinales cooptati ejus titulo praefuere

Uerum praemittendum existimavi Iulium III. Pontificem postrema die Februarii anni'aingentesimi quinquagesimi supra millesimum sancti Clementis titulum eum illo sancti Pancratii, ut Ciaeonius tradit, unum secisse, die postmodum quasi a De

386쪽

dissolvisse.

ΙΙ. Primum itaque Romanae ecclesiae pre byterum, qui in ecclesiasti eis tabulis reperiatur, basilica sancti Clementis titularem, Renatum te gimus apud sanctum Leonem Magnum in epistola decima ad Flavianum Constantinopolitanum es scopum, qui ann quadringentesimo undequinquagesima ab eodem Leone Pontifice cum Juliano episcopo, milario diacono ad concilium Ephe- sinum secundum contra Eutyehetem legatus est; ubi patraria conniventia, .favore atque affectu Theodosii Imperatoris nihil adversias Eutychetem nuxit concilium , sed ab illo absolutus praedatoria: sceleratorum haereticorumque grassationi Onzr fidei Catholieae desenseres eausiam dedit. Quapropter Renatus, Hilaxius fuga lapsi sunt, de post multa rerum discrimina rediere ad Leonem, qui deinde synodum damnavit. Nine in synodo prima Romana suo Symma

elio Pontifice celebrata tres praniolavi codem temrpore sincti Clementis presbyteros interiaisse, Petrum scilicet, Urbicum, Se Servumdei.

Anno quingentesimo tricesimoprimo Joham ni Mercurii sancti Clementi presbyteri seperius memini, qui deinde Pontifex creatus.Iohannis II.

nomine sedit annos duos, menses quatuor, e dies se ..

387쪽

3 DE B s1Liccs1Mcra LIMINYIs Gregorio Magno Pontifice in synodo Roma tia secunda duos etiam sancti Clementis presbyteros supra memoravi, Speciosium nimirum de Can

didum, quos pluries idem cinctus Pontifex in suis

epistolis commendat. III. Anno septingentesimo trihesimoptimo, Gregorio III sedente Gregorium presbyteruretatituli sancti Clementis in monte Coelio reperi, quem ipsit arbitror sub Zacharia Pontifice quatuordecim post annos in concilio Romano subscriptum.

Sergius presbyter sancti Clementis sub Leone IV anno ultra octingentesimum quinquagesimo tertio in conellio itidem Romano suffragium dedit, Iohannes presbyter cardinalis tituli sancti Clementis, Iolianne XV apostolicam Sedem admianistrante, iubscripsit eanontiationi sancti Udatrici episcopi Augustani. Sebastianus presbyter cardinalis sancti Cis mentis, Benedicto II dicto III. Romanae eceles Pontisee, sua substriptione firmavit decretum in Romana synodo editum pro illelmo sancti Benigni Fructuariensis abbate. Hugo Candidus, seu ut alii, Blaneus Gal- Ius, vel juxta aliquorum opinionem, Tridentinus a sancto Leone IX. Pontifice inter presbyteros ca dinales titulo sancti Clementis cooptatus est deinde

388쪽

Lraga II. Apu XI. 343 inde Romana ecclesiae archipresbyter, episcopus Praenestinus renunciatus, sub Stepliano X. Pomtifice apostolicae Sedis unitatem deseruit vir animo duplex, rebellioni addictus. Multas, Alexa dro II de Gregorio II Pontificibus, a quibus in Hiipaniam, Germaniam missus fuit, pastus est calamitates ac variam fortunam. Caduo pseud papa partibus adluerens. Efflavit animam in sichismate sub finem Pontificatus Urbam II., pota

quam quinquaginta pene annos in car alatu transegit. IV. Romanus presbyter tituli Lancti Cle mentis ab Alexandro II. cardinalis creatu a Pan- vini in Epitome Pontificum memoratur. Quemdam his temporibus Romanum presbyterum Camdinalem Baronius inter clulmaticos refert, qui

Miliabulo Roniae habito contra Urbanum II. interfuere, de synodalem epistolain contra Catholicos scripsere sed an is fuerit, quem titulo fiancti Clementis Alexander II praefecit, e cujus epit phiam superius exscripsi, quodque in porticu ba. Mae servatur, haud latis compertum est apud Ba

rcinium

Raine ius .es Reginetius apud Bledam inta.

IEmilia nostra eIebtis Galliatae comitatus vetus oppidum natus, ex canonico Regulari Lateranensi monachus Clunia censis, deinde abbas Macti a xentii extra muros , a Gregorio VII. inter card,

389쪽

3qς Asriac gANeri creum as ales titulo sancti Clementis adscitus, mox ab Urbano II in Hispaniam legatus est quo demum vita functo, ad Pontificatum Paschalis II nomine astendit, de sedit annos duodeviginti, menses qui

que de dies novem. Robertum Romanum exis nobili Capisu corum familia ab Urbano II anno millesimo octogesimooctavo in cardinalem titulo sancti Clementis assumtum Ciaconius enumerat, idemque comisi, OIdoinus in ejus additione ex quodam Honorii I diplomate ex archivo Capitolino deprompto, cui subsicriptos inter cardinales Robertum Capisuecum se legisse testatur. U. Anastanus Romanus presbyter cardianalis tituli sancti Clementi a Paschale II renua

clatus apud Beneventano una cum Leone cardinale legatus adivit, & sub eodem Pontifice morta litatem explevit. Arnaldus, sive, ut alii putant, Manius pre byter eardinalis itidem a Paschale in titulo sancti Clementis Anastasio uffectus interfuit concilio Vastallensi, sacramentaque firmavit, quaeri talis de investituris bonorum celesiasticorum Henrico Caesari pollicitus fuerat. Obiit Arnaldus , ut notat Ciaconius, anno supra mit Iesimum centesimo duo

decimo.

Minaldus presbyter cardinalis tituli sancti Gementis sub ipso Paschale Lateranensi ynodo

390쪽

Li xxx IL C νυ XI. subscripsit, cujus acta refert Baronius ad annum

ipsum millesimum centesimum duodecimum Anastasium alterum juniorem dictum ab eodem quoque Pontifice fan, Clementis presbyte rum cardinalem adlectum habet Ciaconius, eum scilicet, ut basilicam musivo opere Sc cathedra episcopali exornavit, de ad Honorii II tempora usque vitam perduxit. Alius etiam in ecclesiasticis tabulis a Pasthale

cardinalis reatus titulo sancti Clementis occurrit, nimirum Ascanius alter, oui, ut observat Baronius, investituram Henrico Imperatori Paschali nomine concessit sed an revera fancti Clementis titularis fuerit, de alius a primo Asicanio, apud auctores non satis apparet.

VI. Non levis item dubitandi oecasio est de Aloysio Lucido inter cardinales a Calixto II. anno millesimo centesimo undevicesimo ad1cripto, quem iaconius ancti Clementis presbyterum, seribit, dum adhuc Anastasius junior in humanis

agebat.

Ubertus de Ratta, seu Rubeus de Lanstan-ehis, ut Ughellus tradit, Pisanus,4 Sigonio teste, Bononiensis, ex canonico Pisano presbyter eardianalis tituli sancti mentis ab Honorio II renum elatus legati vices in Hispaniam pro indicendo ibidem concilio hi vit. Illum Innocentius II faeris

Pontificallibus decoravit , deindeque apostolicae X, Sedis