장음표시 사용
131쪽
1 Is VOTA Lib.et. Mihi autem adhaerere Deo bonum est, p nere in Domino spem meam.
132쪽
'Mihi alitem adhaerere Deo bomm est, ponere is Donillo Oem mean. Psal.
Qit m mea per varios vita est exercita colas
Ut pila percussu pulse, repulsa manus. Munera belligeri primum placuere Gradivi, Armaque,sbe laudis,sanguinolenta tuli. Arma dabant animos, & erat spes omnis in armis: Ceu foret haec votis meta sutura meis. Spryb viqi l tetricas tradurii cantibus horas, i Et custos speculae taedia longa tuli. Nee semel admonitu fraus hostica prodita nostro Cil in signum toties, ore, vel aere dedi Addidi ei septis lassam producere castris, Et sude praemas impediisse vias. Quin etiam subitae sac1em componere Pugnae, Et trepidis anim0s adclere, voce, globis. Denique non renuit belli quis certids artes, Militis auxilio seu dueis esset o S. Ah, quoties Libycas pressit pes laisus arenas, Et cecidit macidis sudor in ora comis Collaque magnanimus tirarit fumantia pulvis 3
Nec tamen unda, sitim quae recrearet, erat, Ah quoties gelidos fiuviorum innavimus alveos ljΚre gravante humeroS, sere gravante caput. Oraque prensatos retinebant mordicus enses, Nando per obstantes cam veheremur aquas. Bellantem tenuit jam tot me Marsipiter annis,
Principioque pedes, fine merebar eques. Quoque tegor, decima fuit ictus arundine thorax Laesaque sunt totidem cassis & umbo locis. Lethilaro recidit sonipes mihi tertius ictu, Crista quater, galeae cuspide, rapta fuit. . Quin animam praeceps in aperta pericula misi, Dum nimis hostili dextera caede caletlNulla tamen nostro tune sunt data vulnera tergo
133쪽
Nempe gradum tenui, contra serrumque lacesque, Teiaque, praecipiti grandine plura tuli. Perque meo saetos gladio spatiabar acervos, Imposito sibi gens corpora strata pede. Quis putet, hoc tantis caput insuperabile bellis, Non etiam bellis, vota tulisse suis 3 Heu mihi l post partas proprio tot sanguine lauros, Post tot aci infernos i unera musa lactis ;Post toties meritas gladio victore coronas, Post tot fixa tuo ligna, Gradive, tholo lUna tot egregios delevit culpa triumphos, Nec fuit ulla super nominis umbra mei. Et gravis in poenam me diruit sese Tribunus, Jussit & incincto turpithr ire sago. Gloria quin odiis popularibus obruta vertit, Sic cecidit tanto Marte petitu8 hono8. o utinam potius Pro te, Deus, alma tulissem Non ita cassa luis laudibus arma larent. Te super, intrepida melius spe, vota locantur, Ut fundat trepidas anchora fida rates.
Ergo suum Odrysio positum suspendimus ensem,
mraque sunt curvae iussa valere tubae. Tum lucra, tum vigileS, lucro arrisere tabernae,
Unaque Mercurio cura litasse fuit. Tum piper & lanas Lydo leparavimus auro. Veximus & gravida grana merumque trabe. Nostraque Barbaricos tetigerunt lintea Portus, Et sinus ihvecta vix sine merce fuit. Scilicet E minima maguum recogere quaestum, Maximus hac studii parte triumPhuS erati. Creverat aggestis 3am densa pecunia nummis: Nee domus immensag ardia tenebat opes.
Classis & ambustis onerata redibat ab Indis, Sed periit, Patriis proxima Casis aquis. Plurimus implebat tabulas mihi debitor ambas, Credita perjurus debitor esse negat. Ergo velut liquidis sal crescit & interit undis, Ut crevistis opes, sic periistis opes. O quanto placidos tranquillius exigit annoS. Qui neque lucra cupit, qui neque bella movet tDins Athlantiade, tua linoo negotia, dimi,
Nulla mihi vestra merce redempta quies. Quid facerem, toties frustrantibus omnia votis :Marte negante decus ΛIercurioque fidem λRegis in ignotam subrepsi nobilis aulam, Magnaque m0X Regi fama relata mei est.
134쪽
Et vocor, & videor, piae idoque arrideor ore ;Utini loquor, & prona Principis aure fruor: Nescio quid iuerit quod MX ita coepit amare ;Non fuit hoc metiti, sed mage fortis opus. Seu fuerit virtus, seu sors, seu Regius error, Maximus exiguo tempore crevit amor. 4saeph diem nocti con unRimu8, inde icquendo, Non fuerat visus praecipitasse dies. Sarpb domi tacitas lusu traduXimus horas, Unaqire seph foris mensa duobuS erat. Non ita Sejanum Latiae favor eκtulit Aulae, Clitus Alexandro non ita caruS erat. Commodus haud tantam potuit tributile Cleandro, Aut Constantini plus amor Ablavio. Iamque sua lateor, favor hic, novitate placebat, Ut prope non solitae reS novitate placent. Aulaque felicem, felicem turba vocabat,)Quod mihi tanta Ducis gratia parta foret. Ualia nimis infidis subniXa potentia sceptris, minimo sortis turbine versa ruiti Ecce, minaX tetricoS ccepit ReX ducere vultuῖ, Nee tamen est vitio gratia laesa meO : . . Hei mihil coeptus amor, subitam se vertit in iram, Hostis & b patrio cogor ahire selo. Et veteres a i casu, nova fabula, fastoῖ ueFabula sic elegis triste canenda meiS. Arcadii Eutropius, Stilico redivivus Honori. Et Constantini Caesaris Ablavius. Clitus Alexandrr, Tiberi Sejanus imago, Heu nimis histariae vera suere meae lo Deus ' o quanto tranquilius CXigit aevum, iuui locat in sceptris votaque, spesque tuis l
L crior Ut i e qui fecit c tum 9 terram. M Sub
135쪽
11 V O T A Lib.2. umbra illius, quem desideraverat sedi.
136쪽
Sab hrebra issim, qam desideraverassi,
Fors iter ignotas longum meditabar in oras,
Et bona jam coeptae pars erat acta viae. Itque solet lassus metam spectare viator, . Credebam spatiis pauca deesse meis. Ut coepi reliquos metiri provida passus: Majus erat medio, quod superabat iter. Hei mihil tum refugae ceciderunt corpore vires, Totque, nimis durus, millia visa labor.
Ergo oculos, caelo misera cum voce tetendi, Ferret an hinc aliquis, voce vocatuS Opem 2
Et mihi, quis diXi, dabit hisce sub aestibus umbram
S s ab infesto verberor igne caput. Alpice, sub plantis quam serveat arida tellus, Siccaque semusto8 urat arena pedes. o nemora : o riguae, frondosa cacumina, sylvae :O latebra : o sontes: arboreaeque domus O utinam, virides pandat mihi populus alas, Aut caput hoc, mali fronde comante tegari Audut iste meas solitus lenire querelas, Culus erat toties umbra petita mihi. qud properas, scio, quas ait, arripis orasu Et ino, quam toties anXia poscis opem. Coeletris Solyniae longinquam tendis ui urbem, Quamque agis in terris, huc tibi, vita tuaesto Jamque gravat longi te tanta molestia cursas, Et cuperes mali fronde virente tegi ue Ecce tuis venio sperata laboribus umbra, Damque voves, placido te mine, malus ero. Ripicis haerentes suraesta ex arbore palmas,
Dqique fodit geminos cuspis acuta pedes 3
Hspicas innumero laniatum vulnere corpus 2Aspicis Θ heu vix est corporis umbra mei e tibi quaesitam fessae dabit umbra quietaeris tortus es in duris haec tibi malus erit. Μ a, Di -
137쪽
Dixerat, se vires subito rediere taeenti,
Tanta loquente Deo, visque vigorque suit. Tunc ego suspiciens, in sponsumtumma fixi: Hei mihis sulpensus de Cruce monsus crati Et qualis, sponse, inquam, haec est, quani tristis imago Haeccine erit capiti Malus aprica meo 'Hac ego sanguinea languens residebo sub umbra pTu, crucis infami stipite fixus eris: O mala Malus : & infelix, quae te manus unquam Fixit humo: manu8 haec, caede cruenta fuit. Attamen haee laetos masso jacit ardua ramos, inque cubem placidos, umbra dat apta toros; L non tamen apta sopori ;lacrymas, Malus & umbra petunt Ubqna Malus et & O felix, quae te manus unauam HXit humo: . hanc sidu3 iam dece t esse manum. Ani video, cui te similem mi sponse, vocabo,
Saepe mihi umbriferae munere functe domas. Qualis onusta rubris latet sua brachia pomisbpargit, & apta siti munera Malus habet, Exsuperatque suas, nurrierosa stuge lororeS, Una nemu3 lastis, hosp tibusque penus :Talis eῖ aestiv s mihi 1 ponses, caloribus umbra :Lymphaque dum sitio, dum fameoque, cibuS. O qu0ties ego te i quoties, mi sponse, vocavi, Ut lemel illa meum conderet umbra caput Hic ego, si liceat, dixi gemebunda sedebo ; .
Ut sedet amiti maesta columba viro. Et modo purpurei concreto sanguine crineS, Et modo materies, labra doloris erunt. Nune Oculi ante oculos, nunc fron3, nune pendula
cerviX, Nune os, nunc atro barba cruore madens.
O quoties latus hoc, lacrymansque, gemensque videbo 7
Ne videam, lacrymis impediasque meis. Multa tamen dabit hoe unum mini vulnera,vulnu3 Saucia dum geminos labar ad usque pedes. Mureque iterum amplexu lignum acrymabile strin
- subseribam hare plantis verba suprema tui3: 'An duo qui eausam praebent sibi mortis, Amantes
Vergitur hae lacrymis, ignibuὸ ille perit.
138쪽
Apud Delta URora Di ex corpore
nerantium refrigerium ab esu, ct protectio a tem
pe fate. Arbor vitae, scilicet malus, eg sancta
Crux,stuctus ejus CH RI-S TuS , umbra, tutela vel refrigerium humani seue
140쪽
ii in terea aliena 8 Psal. I 37. q.
OUid toties cantus iterare iubetis amici.
Seu lubeat digitis, seu juvet ore loqui ρLaetitiam cantus poscunt,animique quietem, Turbida esim mens est,os digitique dolent. sin mage cantandum eum mens tacet, aegra, m
Tuneque opus esse lyra, tuneque opus esse chely. Nempe lato nimium demersa dolore laboret, Aut intenta suis, sit nimis ipsa malis. Quia quod opem certae promittitis usque medelae, vestra nec exemplo dicta probante carent 8 Dieitis hanc causam eur lassiiS navita cantet, sollieitat celeri cilm freta lenta manu. iurique gregem virides pascendum ducit in agros, Non nisi ne nimium sit mora longa, capit. Et canit ut fallat fastidia longa viator, Miles & ut cantet, noXque laborque laeIt. . Non ego quot faciunt, miles, nauta, atque viator, Quodque facit pastor, damno rebellis opus. Adri quod & Dominae jani dudum assueta querelis Ad solitos gemitus plus mea lingua valet. ' ViXque retentanti iam carmina prisca subibant, Musica quin etiam res mihi visa nova est. Utque timet longo veniens E carcere Solem, Sic mea laetitiam'gua, modosque t jmet, Ad numeros quotis fiuit impetus irerelictos, Aut solitam digata sollicitare chelym :Aut docto querulas impellere pectine chordas Aut mollem articulis increpuisse lyram ;Aut leve ceratis modulari carmen avenis, Aut voci liquidas associare fides ;Heu: toties lacrymae sunt, me tentante prolata Et lacrymis, digiti, voxque retenta suill Mox luctata iterum cantu deducere vocem,