장음표시 사용
181쪽
captirum gemitu fertur revocasse Maristrum, oblitus cauta psittacus ipse suae.
E a graves resera, nove Jane Patulcie, vectes Non erit haec deXtrae gratia prima tuae Angelico, memini, Patefactas impete portas, Claustraque suifractis dissiluisse seris. Cum itupuit lapsas manibu8, pedibusque catenas, ViXque Petrus patulas credidit esse fore8. Nullu3 ob t nostris obses vadimotita viticiis 1 Liberat Herculea thesea nullus ope lo ubi nunc ivii nyis fidissima turba maritis, Vincula pro captis ausa subire viris Aut qui Wandalidis obses ergaitula nervis,
Ipse sui capitis iussit abire lytro ZLuX mea, pande foreΘ, inamaeaaque claustra resolve, Et sine iidereει aetheris ire Uias. Aut spectanda tuo vis ducar praeda triumpho, It Scythicus caveae poma Tyrannu8 erat ρEn manus,en digiti rimis hiscentibus eXtant, Cur ego non digito3 tota manumque sequor 8 Qua caput, hae reliquae subrepit cauda colubrae,
Cur mihi serpentis lubrica pellis abest
ortis obit toties volucris captiva fenestras, Et notat an tacitae rima sit ulla fugae :NeXaque sollicitans furtivo vimina rostro, Nativas nemorum tentat adire domo3. eo Catharis, niveique polo comes agminis Agnes
O easta Ursulinum, Sophiadumque cohors lVos ego, dimidium vestri modb nobile testor Dimidium vester quod sibi iunxit amorbPandite serratoῖ ergastula barbara Postes, Inferar ut vestris dimidiata choris. Dimi*um felix vinclis socialibus exors, Cui licet in plenas jam caluisse faces ΘLuX mea, tam durum residet tibi pectore terrum,
Ut neque capti vae commove)re prece 8 Non ego, sed nostrae tu massima caussa querelae e8: Spectat enim laudes ista querela tua8. Non benδ conveniunt rigidis tua carmina clathris, ui S queat in cavea cantibus esse iocus Libera quae cantat vernis avis Attica sylvis, Capta silet, solitos nec ciet ore m6dOS. Eja age, pande sores inamoenaque claustra resolve, Et sine sidereas aetheris ire via3.
182쪽
Arcere homo cir- cumdatur, quia plerumque virtutum profectibus ad alta exurgere nititur, tamen carnis jua corruptione praepeuitur.
183쪽
Quemadmodum desiderat cervus ad sontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te,
184쪽
auemadmodum desiderat tersus ad fortes aqliarim, ita de derat anima mea ac Deus. Psal 42.2.
SCire eupis, mea luX, quibus antes amoribus
Q netque flamma tui pe ora n0stra coquat 2
satis eXtulero sitientis imaἶire Prati. Aut violae, nimio quae jacer usta die. Nec sati; aestiferae depinxero fulimine iteliae, Cilni canis ardenti sidere torret numum. Ahi quam Dulvereae Libyes patiuntur arenae instuat haec, nostro siccior 're, sitis. Siccior Icario quam dum canu amminet auro, Aur violae tosto flos cadit ustu8 agro. Vis dicam, mea lug, qvhm te meus ardor annelac, Cerv ut irrigui socii s anhelat aquas. Nemph venenifero pastu' serpente naedullas, Cervus agit totie; hausta venena fibris. Aut humeros tincti traiectus arundine teli, Carpitur infesta viscera spcta lue. Ille surit, pectusque citatus anhelitus urget, Caecaque per sylvas saucius antra Petit.
Antra petit fugiens salientibus humida lympnis,
Ut sua sontano guttura rore laVet. Hic rivi scatebris fumantia temperat ora Pellit & amne sitim , pellit & amne luem, , Haud aliter scelerum mihi mens temerata veneno Tela venensi a combibit uncta mactu. Et modo combibitum populatur pediora virus, Ardet & in tacito novia flamma sinu. . Nempe graves, animi sunt toXica vindicIS, Irae, Et tua quae jacula8 tela, Venena, Venus
Quaeque gravant nimio spumantia pocula Uaceno 3Pocula quae diro gramine pora Aspicis ut tumido turgescunt petaora Ialtu . Pectoribus fastus virus inane tumet. Quo sitiens igitur peterem de flumine Vmpi amscem meo tam varium viscera Virus ealt i . .
185쪽
Ah nisi te nullo sitis haee placatur ab haustu, Mu potes hanc lolus fonte domare sitim. deis etenim, mea luX, quam te, meus ardor anhe-Cervus ut irrigui sontis anhelat aquas. Emitus odorisequi fugitivus ab ore Molossi In laqw nullo saepb sequente ruit 2 Umncensam aipiciens venantum, hine, indecoro
Tela sepenaltu eorpora sertur agen3. clamorque canum, strepitusque sequentum.. Ille iugit, tergo minua celsa ocans ;Ambigui que pavet ne sit compronsus, tu ipsa
Uuae iam praeteriit tela canesque timet. Hespectansque metu, per faXa, per avia currit, Igneus atque illi lpiritus ore micat. Gutturaque ardenti flagrant arentia lingua, Quaque sitim relevet, quaerit anheluS aquam. Tum fontis mediis venaῖ rimatuS areni8, Fontano rabidam mergit in amne sitim. .
Et bibit & potis largh se proluit undis;
Haurit & eκhausto robur opemque lacu. Sic ego tartarei 3 cingor, mea vita, sagittis, graque dammata torreor ora siti. Hinc puer Halius, premit hinc ad rotia Bacchus, Et multa ancipitem trudit uterque cane. Sublimes, levis hine suspendit Gloria casses, Hinc tumidus p rdicis fallere tentat Honori In cohors magnis sociorum hortatibus instar, Et docet exemplo crimina quisque suo, Hei mini quot circum venabilia sit Aes a minantur a fera, cum cincto clausa tenetur agro. AMI e via3 repetens Infraque, supraque pererro, Si qua meae patean hospita lustra is e. Tum mihi per siccas stis aestuat ignea venas, Et sensim vapidas cleeqquit igne fibraῖ. Emo sontis inops ad flumina quaeque recurro, Ulamnia sed haec nullo flumine victa fugit. . ac eadit obscenos miles defessus in haustus, Fr icet infami turbida lympha luto. eo bam e sibilis aestum compescere rivis, re tuS at inius e guinite crevit aquae. is in amne levem sectatur saucibus undam antalus, & sallit, quam dedit unda, fidem. olobi ibulque inhiat, dehiso gutture lymphis, semper aquae locuples, Iember egenuS 3quae. Seia
186쪽
.stitieet, haud simili calor hic extinguitur haustu, Nec domat hanc coeni turbida lympha sitim. Coelestes animus sitis insatiabilis undas, Cervus ut irrigui sontis anhelat aquas. Ite igitur nigro torpentia flumina stagno, Non bibit h vili gurgite nolira sitis. Ite graves itygiis serpentibus, ite laeunae, Noxia Tartareis flumina pasta vadis. Ite sitit superi dias mens fluminis undas, Cervus ut irrigui sontis anhelat aquas.
quae noxiam hujus mundi si itim, vitiorum ardorem prors- extimuit,
sordes omnes peccatorum eluit, animae n0bί terra*erk1ti imbre irrorat,atque
Deum anhelo Diritu mentem humanam sitientem reddit. Quan-
188쪽
AH qvpties, mea luX, mihi seria verba d
Nulla secuta tamen, seria verba fides lEuge brevi venies,toties diXisse re reor. Adde fidem verbis, dic semel, Euge veni. Hei mihi quam longae sunt eXpectantibuS horae, Plus aev1 spatio creditur una dies lJam, mea lux, lapsi menses, tot aguntur ic anni, Spemque saeis toties, spem tamen usque negas. Quid miseram spatiis tam lentis sera eus uris Et toties, parvo hic tempore dicis, eriS.
Iam laeerant salsis me publica compita lannis, Et tuus ille Deus, dic, ubi 2 quisque rogat. Quando igitur veniam 8 quando tibi libera tutam, uando adstabo, oculis obvia facta tuis ΘΑsp eis ut misero consumar squallida luctu, Qua careo facies haec mihi damna facit. O facies animi crudele mei, tormentum lUnica quae praesens esse medela poteS. O quando, facies toto spectabiliS Orbe, .uuando tuo dabitur lumine posse frui Scilicet ut gravis est terris absentia Phoebi, Squallet, obseurus Sole latente dies: .
Nee color est hortis, nec amoenis gratia lylvis, Jamque silent homines, iamque siletis aves: M udi purpureo roseum caput extulit Ore, Laeta micat radiis,luce nitente, dies 3.
Et suus est hortis color, & sua gratia Pylvis, Iamque strepunt homines, Jamque loquuntur a
Sie ego te viso, moriens mea vita resurgo ;Vivaque, non viso protinu8 emorior. Saeph jubes alio me Pascere lumina vultu, Multaque conspectu corpora pulcra reser8.
Aspice prata, inquis, formosos aspice flores ;ricta mei multum prata colarii bὸbent,
189쪽
Aspice eeruleo palantes aethere stellas ;kiae quoque de nostro lumine, lumen habent. Aspice & humanis Praestantia corpora formis, Est meus humano multus in ore decor. Siccine, Lux nostris sperasti illudere votis 3 Falsaque supposito vendere nusta vitro ΘNon ego pellicior mortalis imagine sormae :Al l mea fari facies est, mea vita, tua
Illa, o digna Deo faciest gravis ille suavi
Mixtus in ore timor, parque timoris, am0r.
Illa supercilii majestas dia cadentum.
Caelituum prono quam colit Ore tremor.
Nam quota pars tanti sedet ulla in fronte decoris, LuX mea, quanta tua fronte, genisque sed et 2Ah neque si iaciem coeat decor Omnis in unam, Tanta sit ullius gratia, quanta tuae. Lux mea splendidior quanto supereminet astris Lucillar dc quanto Cynthia Lucifero. Ipsaque quanto iterum superatur Cynthia Phinbo, Tanto formosis omnibuS ore praeis. De tribus id melius narrabit testibuS unus, Qui tibi tum comites vertice Thados erant. Cem testata De am sacies tibi flammea luxit, Cinxit & auratas faκ radiata comas. Nempe aliquis tantae captus dulcedine lucis Et nimio formae saucius igne tuae ;Immemor & Patriae, oblitusque suique, suorumque Optabat stabiles figere monte lares. Nee tamen augustum qualis, quantusque videri Coelitibus solitus, viderat ille Deum. Viderat aerios absistere vultibuS igneε, Ut solet accenso candida mica foco. Viderat ardenti rutilantem vertice flammam, tale lacessituni Sole resulget ebur. . iViderat, ue Placidis, Lucilia videris in undis, Caina tuus in nitidis fluctuat ardor aquis. Aut quatis pelago Caeli vib atur imago, Unda repercusti cum tremit igne Poli. Quid dicturus erat, tota si lupe c9ruscas Uidisset, circum tempora bina sacebiQuid si oculos quid si faciem si re nube micantem Quodque polo facies lumen utreque iacit ΘQuando erit ille dies, mea ii , reX ille diurum, Numinis 9mbrosio cum sinar ore frui Saepe quidem vestros specto i ub imagine vultus, cum vultus ψbeunt spica, merumque tuoῖ.
190쪽
Magna, equidem lateor tamen imperfecta voluptac Pro facie, faciem nube tegente frui: At mihi mens alio stimulata cupidine flagrat ;Ardet & innubes laeta videre genas. Quando erit, ergo dies, eum te, sine nube, videbo tImpedient laciem vela nec ulla tuam ρsolaque, quae sueras animo libata voluptas sTandem oculis etiam percipiere meis ἐIlla dies fausto si quando astitis erit Wiro, Iuro, erit bis oculis charior illa dies.
In Psalm. 43- Si invenis melistae qua