Pia desideria, viz. 1. Gemitus animae poenitentis, 2. Vota animae sanctae, 3. Suspiria animae amantis

발행: 1677년

분량: 219페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Sed neque depulitas levat auris amie a querelas, Nec desideriis hac sit ab arte modus. Coeperat . heu i natos Rachel ululare peremptos ;Mox ubi nil flendo, profuit, abstinuit, Scilicet ipse suas facit ignis, editque favillas, Quasque pluit, nubes, ipsa resorbet aquas :Sic nielius, proprios quos fudi, combibo netus, inque suum recidit tutiis unda sinum. Quae mea sint igitur, dum t iste gemo, lamenta, Non nisi nos soli novimus ille, & ego: Quid voveam ue tacitis dum compleo littora votis Non nisi nos soli novimus, ille, & ego. Quid clamem, mea dum sele lui piria rumpunt, Non nisi nos soli novimus, ille, & ego. O quoties fictas animus gerit histrio partes,

Et Pugnant animo fronsque colorque suo: Dum patitur tragicos mens personata cothurnos, Saepius in mimo Roscius ore salit. Nulla fides lacrymis, lacrymae simulare docentur, Nec, nisi vis falli, ritibus ulla fides. Solvor ut in fletus, putat omuia tristia vulgus, Solvor ut in risus, omnia heta putat Fallitur in i nostri neque scit mendacia vultuS,c in Letor, lacrymor ue rideo,cum doleo. Vix tibi tot, Protheus,quot sunt simulantibus ora, Vota quibus larvam dant, adimuntlie suam. Nemo meos Gemitus, Vota aut SulPiria novit,

Neallo, duo nisi nus, dc duo sufficimus.

22쪽

Ηeb. q. I 3. εο est ulta res creata

non manifesa iucon pectu ipsius t imo omnia sunt nuda ct intime

patentia ocuIis ejus quo cum nobis est negotium.

23쪽

GEMITUS

Anicia mea desideravit te in nocte

24쪽

GEMITUS

AN IM AE

LIBER PRIMUS.

Anima mea de Gravit te in Isaiae as. 9.

tuam densis nox incubat atra tene- Talis erat, Pharios quae remefecit grOS, Nocturno in censu perdere digna locum. ego tam tristes Scythico puto, ea ne vina Tardat ubi lentas Parrhasis Ursa rotas: , id glomerantur in aethere nubes, Unde tuos Phoebu s vertere justus equos Nec reor inrisi magis atra palatia Ditis: Fevr ubi nigra nox habitare caSa :N Tulis nullam dent sidera larem, tamen est omni mens viduata die.1u'm noctem populus videt ille silentum, Λ A. Cimmerit, Sole carere vident. 'rctica eum lenos regnavit Crnthia menses, Mat fratri reduci septima luna vices .

25쪽

Astra perpetuis damnat sors dira tenebris,

Nullaque vel minimo sidere flamma micat: Et neque squod caecis unum solet esse levamen Ipsa suam noctem menS mileranda videt. Quin tenebras amat ipsa suas, lucemque Perota, Vertit in obscoenae noctis opaca diem.

Nempe su s animo furata superbia flammas, Nubilat obscuro lumina eaega I plo. Nee sinit Ambitio nitidum clarescere lolem, Fuseat & ingenuas Idalis isne Rees. Heu, quoties subit illius mihi noctis imago,

Nox animo totieῖ ingruit atra meo Sors oculis nostris melior, quibus ordine certo,

Alterius reparant Lunaque, Solque Jices: Nam quid agat ratio, quid agat studiosa volunta3, Quas habet, ut geminos menS peregrina duce8 e Major habere oculos, dolor est, ubi non datur uti, Quam, quibus utaris, non habuille oculos. Qui dolet oppressus lapsi3 velocius umbris, Laetior aggreditur marib viator iter. Sed nimis haec longas tenebris NX prorogat noras uae tibi manli negat cedere, Vacebe, diem, editi redit Arctoo Titan vicinior am,hMultat reducis quisque videre iubar: Scilicet Aurorae gens vertitur omn s in ortus,

Q uisque parat primus di cere, PhoebuS adest. Sirego, saepe oculos tenui sublimis Olympo, Adspiciens, gemino qui iacet orbe Polum. Et dixi tam saepb : Nitesce,nitesce, meu8 Soli Sui mihi tam longos obtenebrare die, lEXOrere, eXorere, M medios saltem exere vultu',

Vel seintilla tui sola sat esse potest Qu in etiam tanti si luminis abnuis uΙum, buticiet radios expetiisse tuOS.

26쪽

ni Cant.

Abet mundω ise noctesfuas,ct non paucas. Luid dico,quia noctes habet mundus j cum pene totus ipsest nox, tot s semper versetur in tenebris.

27쪽

Deus, tu scis insipientiam meam, P delicta mea a te non sunt absco, dita. naim. 69. 6.ε GEMITUS Lib.r.

28쪽

Dem, tu scis i pieη Dan meam, O deliis a mea a te non Isint ab condita. Psalm. 69. 6.

SI t bi stultitiae nulla est patientia nostrae,

omnia consilio qui sapiente regis ;Nullus ab offenso veniam sibi numine speret, Nullus enim culpa, stultiri stque vacat. Haec etiam eycelsas afflat conragio mente3, Et sua stultitiae quemlibet aura rotat. Qid simulasse juvat seme 4nsanivimus omneSz4Bgenua humani stemiuriis illa nota est. Et pater, & mater generis primordia nostri, Maxima stultitiae signa dedere suae. credite posteritas, fatali vendita pomo eῖ 3 Stultius hac aliquid venditione fuit Nec minus ins nus, magni patrimonia census. Perdidit esuriens, mune e pulti S, sau. Et Salomon tactam sensit vertigine mentem, Dum castam insano vertit amore domum. Non igitu magni fallunt oracula Regis ;Stultorum innumerum qui docet esse gregem, Legi seri neu ue vana canunt praesagia vatis, Queis defieta hominum tanta ruina fuit:

O saperent, ait, δc cauti ventura viderent '. Non adeo in vitium cerea turba foret.

uis nisii desiperent) quosdam dixisse putaret,

Nullum qui terris imperet esse Deum lusilibet ut peccet salias peccare timeret Hlse sibi nullum fingit in orbe Deum. Ipsa igitur nostros avertunt crimina sensus, NulIus & in vitium, sit nisi stultus, abit. sed neque jam gliscens stat in hoo dementia passus, Precipiti in peius truditur acta pede:

Extruimusque domos, coeloque educimu3 arces, ceu data perpetuo terra colenda foret 2 rastina luκ coget vitae statione moveri,

29쪽

Conserimus platanos, disponimus ordine lauroῖ, Areolas hortis dividimusque suas: Quae stolidi serimus, vix te, tiuS aspicit haereS, Quo tibi, qui carpet tum tua poma nepoS Sie uto, dat senibus puerilis natio risum. Cum fabricat luteaS, parvula turba, casaS: Ludicra sollicitis servet respublica euris,hq te scenum, hic Paleas convehit, ille trabes, Azgerit hic graviso plumas,& stramina plaustro,

Huius erat testa quaerere munuS aquam.

Et sibi tum structae gratantur moenibus urbis, Magnaque se pueri regna locasse putant IJaec videt, ac ridet,quae transit grandior aeta3, Vixque graves tesse virque, seneXque tenent. Haud aliter Superis dant nestra negotia risum, Regnaque pro nidis, quae fabricamus, habent. Haec quoque sub stolido sapientia nata cucullo, Tam variis nullum vestibus esse modum, Pauca, vel hoc studio, Peregrinus ad oppida currat. lnveniet vestes per loca quaeque novaS. Si sedeant uno malui Qmnes fortb theatro,

Quos sua distini des palla, chlamysque facit, Ridiculis videat plenistima pulpita mimis, Rideat & socii pallia quisque sui. Jam studium gemniarum, & habendi quis furor auri3

Sudat in hoe hominum nocte, dieque labor. id tamen est aurum, fulvae nisi pulvis arenae pGemmaque, quam vitrei gutta gelata maris 2Rmbis & has tanta gens stilla cupidine gazaS, Ceu soret hinc miseris una petenda salus, Ecce tibi minimo coelum venale labore, Et coelum hoc pretio, quantula turba petit ξUeu gerrus insanum i terras praeponitis astris, Ignotis nimium dona caduca bonis luuis pueros stula sit vel tam turpiter errent Orbilii meritos aspera sceptra neget ZVempe sciurit levibus quid distent sera lupinis, Ut semel abiectas deseruere nuces. Nog mage desiipimus, cum parva crepundia, coelo, Prob pudori & fluxas pluris habemuS opeS. O medici mediam stolidis pertundite venam lh queat hic proX1mus esse furor. Sed videt haec, magnus qui temperat arbiter orbem, . Nostraque, stultitiae nomine, multa tegit, t mea propitius deliria plurima transit, Multaque scit caeca dis imulanaa manu.

30쪽

Et qui jus adimat,novit praetoris egere, Me perdam, Patrias quis mini servet Opeg, Ergo adeat sanum mea, lac, tutela patronum, stultitiae custos esto vel ipse meae.

sterunt, qui terre nas res O brevi duraturas

tamquam in somnis suspicantur.

SEARCH

MENU NAVIGATION