장음표시 사용
51쪽
Lib.at. sue dabit easti meo aquam, st oeulis me is fontem lacrymalum, Sc plorabo die ac
52쪽
mis dabit capiti re ea aDam, Oculis missentem laciomarum, O ple-Yabo die ac nocte Z Ierem. 9. I.
Uis mihi det, liquidas eaput hoe vertatur in
Totque nuat guttis, quot stetit ante e
Fronte patet campus, quem flebilis imber inundet Ripa nee, ut fluctus eXspatien*r, obest. O mea si subito duo flumina lumina fiant. sat capiet geminaῖ alveus aptu3 aquas. Ille meis totus Iaerymis non sufficit imber, Perpetuo stentis qui rigat ora senis. capta nee Andromache, qu' lumina proluit Illa meis lacrymis unda sat esse potest. Neo tua, Iesi le,lacrymati balnea lecti, Nocte dieque, tuus quae tibi panis erant. Illa nec illuvies plorabilium lacrymarum, sciam pluit in Domini Magdala moesta pedes et Reu stibi, qui geminis inaraverat humida sulcis Lumina) fons moestae, Petre, perennis aquae. sed tua, Nile, velim septemplice flumina rivo, Cem vagus Iliacos obruis amnis agro3. Aut qualis madidum eam mergit Aquarius anniun, Totaque in hybernas astra liquantur aquas; Aut potius trepidas qualis ruit imber in urbes, Omnia cam pluvio claustra reclusa Iovi.
Culminaque & turres dc acuta cacumina, cautes Et mancia, Sc montes, nil nisi pontus erant. Hos oculi3 voveam gravidis mihi currere nimbosi Et caput hoc totus fiat ut Oceanus.. Aut saltem in geminos tabescere lumina rivoS, Perpetuove meas amne natare genas.
Nec siccari oculos, nisi edm stupor obstitit illis, Finiat ut lacrymta ultima gutta meas.
53쪽
Lib. I. Feliees nimium, vitreae, gens caerula, nymphae Membra qui iis fluido lint in heis Lustro '
uuat, vetus est quondam fama profesta nurus Cur mihi non liquidis itillant quoque brachia rivis. Glaucaque muscosiS fluctuat unda comis 3 'Illa ego tum sontem quae non admittor in ullum. Illa ego tum irii tra quae liquor esse velimo utin ' celerem vertar novus Acis, in ali nem, Qui Galatara tuo flumen amore fuit. '
Aut aliquod fieri jubeat me : ibcida Numen.
uuoa cieri iussit 'iblida fontis aquam lAut Ache. Oa tua liceat mihi ludere forma, Hercule decepzo, cum leve flumen eras lNon ego ture Ache.CE, Precaria corpora ponam. Taurus ut eXuto flumini; ore, puten , ' Et licet obscuri fuerim nisi nominis amnis,
ion ego me nomen Vile ruille querar. i aquae larguS tantilat mihi suppetat imber aetera iecurum nomen honoris erit.' Tum naea ineX ,δusto S deduceat umina rivos. Piodus ut pestiva de nive volvit aquas. P fluent lacrymae, Veluti vaga flumina, vultum, mina luce fluent, flumina nocte furet Nec nissi flere meis oculis erit ulla volupta;
Donec erunt lacrymis crimina mersa ineis.
54쪽
nequaquam guttae sint lacrymarum,sed abundamia sum; num,non satis
56쪽
Doloris ix erni circumdederant me, praeis occupaverunt me jalget mortis
ERgo iterum Actaeon aliquis nova sabula fiet,
Infeliκ canibus praeda voranda suis En, mihi mens nemorum Budiis juvenili
Et periit studiis mens proph rapta livis. Mens fuit, ancipites vendiu pellere curas, Non tamen in sylvis, pulcra Diana, imia Sylva mihi rapidis non est latrata molossis, Lustra nee infesta sollicitata cane. . Nec juga Taygeti, neque Μaeneia territa coma friae fulvus volucri cuspide stratus aper. Nec mea Partheniis circumdata retia Ulvas. Nec meditata seris callida lina dolos. Numquam ego vel Pedicas, venabula, tela,
, Ullave Spartanae Virginis arma tuli. O utinam men3 ista mihi, Dictynna, fu1ilet. Non ego nunc praedae cingerer arte meae Heu quibus imprudens studiis mihi Lurpuit aetas τ in potitIS, nemorum crura notata rubis l. Cu uaesita tuis mihi praemia, dae be, trapetis p Aut agitata tuis praeda, Cupido, iugis iNon tantum pharetram ; meque tantum tela cupido Cauta sed, ut fallas, fila, plagasque geris. Pampineos tantilur ninue concutis Euae inIrim, Sunt quoque, queiu capias ebria crura, doli. Cem iurgit Dalilae Samson math tonsus ab ulnis, Vincta Philist .eo brachia fune tulit. Cilni jacet ignoto Noe s eratus Iaccdo, Com e succiduos stringis Iacche pedes. Idalis, ecce, suis ram me quoque canibus ambiti uae toties votis pi seda petita meiS. . Hei mihi, quot circum pedicarum inda ne einger,
ceu sera venarusim praepete tepta gl0bo i
57쪽
Scilicet illa fuit spectri seralis imago
Antonio celsi vertice vita, Ilio . .
Cum paruere oculi colle sta sub tin iis ictum Omnia, quae mundo dedita regVa jacent, Omnia, ceu Parva tellusque, ponis ne tabe la, Pii aque stant minimo eo ora tota vitro. Omni que haec ingens obsepserat undique rete, Multaque surtivis flamma sparsa vii S. Quisque suas fraude3, sensit sua vincula quisque ;. Hic caput, ille pedes vinctus, & ille manus. Sie sua deceptum laquearat quemque voluptas, Ut visco stolidae decipiu Itur 2ve S. Alii sua nexilibus tendit mors undique ramis Retia, arachnaeo cadidiora dolo. Utque sedet nigro venator ara eu3 antro, Insidians pentiis, stridula musca,tuis: Sensit ubi mota trepidare cubilia te in , Emicat, & trepidam raptat in antra seram rAut qualis viridi latet arbore calliduS aueePS, Pennipedi meditans vincla dolosa gregi. Linigeros abdit vicino gram ne valloS, spargit & in nitido p urima gran i solo. Et circum inelu sas seerora crate volucres: aeque canant vinctae compede, Ponit aveς. IIst, se jeu.& cantu ue levis ille foramine buXi Hae s cias, praedam decipit ille suma Venantum haud aliter scelerum comitata eorona Imp. cat insidiis mors sua quemque sui S. Quique super laqueos nisus dare corpora sis tua .
sicu imiser, in titygia3 Praecipitatur aquai :
58쪽
in praedio, clavus ebi in amore et dum aurum peti
argentum quaerimus , iuvisco ejus haeremus 3 dum praedium invadimus, alli
60쪽
Psalin. 243 a. Q d decus est Dominis in us arcessere ser
Palmaque quae servi, iure vae ritis Ue.
Et Iervilis hero vertit viistoria probro. Et reus ostensae servus heri lis abit. rede mihi, pudor est, meeum tibi texere rima. Iurgia nee tecum convenit esse mihi. Non ego sum, tantae cui fit fiducia pugnae, Non ego materies litibus apta tuis. Nempe tuis seribi vis bella forensia fastis, Aut mea sorth tuam vincere causa potest 2Cuius erit selix adeo lacundia linguae, sperare sibi tanta trophaea queat plura iei nulla est ita vox exercita rixis. Quo tua debilior causa loquente caciat. Heu nimis austeram dispensas cisnitor urnam Nee tuus inflecti se rigor ille sinit. Sat tua nota quidem gemino clementia mundo, Blandaque & in poenas est tibi lenta manus: Maestaque cum statuis tristi tibi maeror in ore est. Tamque rei damno, quam reus ipse, doles. Parque tibi dolor est de crimine sumere poenalli, Ae sua de plexo crimine poena reo est. Nee sibi decretam velit ullus demere mulctam, Arbiter ut proprii criminis ipse foret. At licet ingenuas habeant haec carmina laudes, Iudieii cupiam puncta subire tui. Nam quamvis miseris bonus es, veniaeque paralliti Attamen in sontes turli severus agis Et tibi tam justa pendet lanx utraque libra, Par sit ut ex aequo gratia, parque rigor. Nec sinis affectus, captivaque pectora duci, Nec subigunt animum lenia verba tuum, Nee, si cauudiei vis incantaverit aures,
