장음표시 사용
441쪽
16 SCRIPTORES A ZETZ Lἰb. III. e. n.
443쪽
D THEOCRITO, Bione, Moscho, Simini, Dosada c.
444쪽
pta deperdita. 3. Alii neocriti. . Editiones Graeae sine Seholiv.f. Editiones eum Scholiis Graecis, ubi s perditi Scholiastae recensientur. LEditiones Graeco-latina. 7. Metaphrates Gallicae, Anglicae se s Varia eruditorum scripta quibus neocrito lux affertur. I. Inde siriaptorum in Graecis ad Theocritum scholiis allegasorum. p. De Bione Smyrnaeo ejusque Milliis atque editionibus Io. Alii Biones tr. De Moscho Suracusio, ejuspoematiis atque editionibus. a. Asia Molchi. 3. De Simmia Rhodioeyusque ovo, alis es securi. ι . Holoboli Rherois ris inedita σalterius Grammatici edita Graeca scholia id. De Dosiada Rhodio ejusque ara ιs. De ara altera incerti auctoris. 6. Alii Dosiadae. De duplici I scriptione Graeca Herodis inlici ac Regilla
HEOCRITus Praxagorae a QPhilines p. Syracusanus an
Cous, certe Syracusis versatus est, unde Siculus Poeta dicitur Iulliano Epist. de Sicula telluris alumnus Terentiano demetris. In Insula Covixisse notat auctor argumenti ad Idyllium VII. propter carminum Bulicorum vero suavitatem Theocritus appellatus tertur, cum antea, ut quidam volunt, Moschus b vocaretur. Dictus est etiam secundum nonnullosa simo vultu, livea Si michide patre potius, smichides. Flo-
ab Epigramma sub Theocriti nomine: - Ποαξαγ-αοσερικλειτης τε φιλLi: εκαπήτων πολλων Συρηκοσι . Suidd. Θεοκριτί πραξαγορ υρολίνυ ο δε Σιμίχουs Συρακουσι , Myi φασι κω c Auctor vitae : απερ η τὴν βουκολυαίμαο mi A Wγενόμενο πολλῆςδ ει ματουτων μετiλυε, κατα γῆν τινας ισχο καλουμεν , θεοκοιτο ἐπιχλ' i. Nil vero, ut Suidas, as si,um Siculum Bucolicorum straptorem a Phe cito diter te dii inguunt, conser quae inlianum. 2. in Moscho. e Idem auctor viti: Θεοκρι7 . πατρος Lμι ιδ sita legendum etiam apud Suidam non Σιριίκου Vide Scholiasten ad Idyli Vιl. , ἔνιοι δὲ το Duιxa ἐπωνυμον - λέγουσιν, δοκει γαρσιμί τις τῆν πρόσο ιν 6 Caeterum e sch .liorum loco jam allegato patet totum hoc admodum esse incertum dubiumque, utrunt se ibi an aliquem Si michidam Coum ex amicis suis inmiat Theocritus. Neque simum fuisse persuadet sibi scholiorum audior neque Simichidam inde appellati .m ἰδε λεγοντες Σιρι auis λέγε. γαι τὸν Θεοκριτον δια το ira σιμὸν, λεγουσι. Neque simum, sed probe nasutum obstruale licet inmaasiae Theocliti, quam post
445쪽
ι . THEOCRITI IIb. me παruit sub Ptolemaeo Philadelpho AEgypti Rege, quem Idyllio XIV. MXVII. celebrat, ut Berenicen arsinoen Idyllio XV. Auditor fuit Philippidae s P Asclepiadis Sami Poetae Epigrammatum, aequalis ipse Arativi Callimachi circa Olymp. CXXX princeps Bucolici carminis, κατ εξο elia veteribus dictus ο βουκολος, in hoc genere scribendi admirabilis, Quintiliano X ludice, Me Long mi etiam p. 384 sententia modis ὀλίγων τεξωθεν, ἄπινχε ιτος felicissimus, exceptis paucis quibusdam Aterius argumenti. Decem enim tantum proprie rustica sive Pastoritia idyllia composuit, notante Servio in vita Virgilii, ad quem locum conferendus Heinsius c. I. lect. Theocrit. ossius lib. I. Institui. Poet. p. 4 i&Vavata desudrica dictione p. ior seq. Pro numero decem horum Idylliorum sive novem primorum cum undecimo , ex mente Vomi Heinsiiques sive primorum undecim, ut undecimum cum sexto conjungaturo pro uno nabeatur ex sententia parum credibili Uavastatis Theocritus Syringe suam seu fistulam decem paribus versuum, quasi totidem calamis constantem dicavit Pani, ut ad poemation illud notavit Salmasius usus est Theocritus dialecto Dorica recenitori, quandoque etiam ut Idyllio duodecimo Ionica. in α 5 Iάδ λα- λεκi κω ΔρIA ν - , A. - , πσιλουα παιχῶ τίς νε α σωγκος suram ἐννοητος. vi K νια νηπι θεοκωτοei,ser , μαλθακώτεροι et Dir
to auctor incertus de genere Poetae praefixus editioni Aldinae Anni MCCCCXCV. nam in utraque Heinsiana editione verba illa desiderantur Solent etiam de Theocrito nostro accipi illa Ovidii in Ibin
Utve Syracusis praestrictasaue Poeta, me anima laqueo sit via lausa tua.
Sed non ma8is hunc forte, quam Empedoclem Naso intellexit, quem ab illo notari scripsit Valerius Andreas. Certe quovis pignore certaverim falsum esse, quod ad Ovidium rarottus commentatus vel
com-Fulv. Ursinum in aes inessam dat Iae Gronovius vir Cl. T. 3. Antiqv. Graecar. e. Est tamen alius locus in Syringe ubi Si michidam se Theocritus vocat. Vide Hein--mlec Theocriti c. c. I t. p. 3 3'. Arrisit hoc nomen etiam Illustria: Span- hemio, ut Theocritum illo notaret pag. 4or. ad Callimachum. Munati Maliorum errores de aetate hujus poetae ephrehendit Casaubonus ulti lectionum Theocriticarum. Ita auctor vitae, pro quo Gyraldus&Fulvius Ursinus Philetam Coum nominant.
446쪽
. commentus est Cum Theocritus in Hieronis brannis tum inpectus esset, ab eo ideo est captissus, ut eum adseupplicium trahisimularet, interrogatus, si deincepsa maledictis desisteret ab eo acrius etiam Regi ipsi maledicere carpit; quare Rex
indignatus noniam ad uiatumsedad certum Musicium rapi iussi Euidam laqueo strangulatum, quidam capite casum prodidere. Non obliciam a rotto, quod nemo veterum, qui exstant, hoc ante eum tradidit, sed contendo longe alium Theocriti genium exscriptis ejus apparere,in longe felicius ipsum litasse Gratiis, quam ut tam stulti iniqua morum asperitate ac maledicentia si h rapte exitium cnntraheret, licet Idyllio XVI.
ad Hieronem paulo attentius praefatur de mercede Poetis liberalius
. II. Exstant nodie Theocriti Eu λώ. D bucolica aliaque ποι-
ι κα. πολικα c. numero triginta, quorum tituli sunt: I. ΘυρσιeMeωMCantis Carmine reddidit latino praeter E
hanum Hessiim Dan missius mari Misordus p. 98. Anglico Drydentur Misceli Poem. T. a. p. Iob. a. φαρμακευκια si e senesica Imitatus Virgilius Ec Ioga VIII. Latino carmine reddidit mi fortas p. 8o Anglico Incantationes vero&veneficia Theocrito memorata illustrant Seldenus Syntagm. r. De Diis Syris c. a. Castubonus ad Apule ι Apolagiam p. 342. Barnesius ad Euripid. . i. p. a 46. Vide&Ovidium remed amoris v. as O seq.4 quae viri docti ad Theocritum, Virgiliumque , quos inde Magiae ac veneficii non minus absurde argui notat Naudaeus, g quam Homerum propter incantamenta Circes, Senecam ob Medeae veneficia, Horatium ob incantiones Canidiae, Lucanum propter carmina
co minsius Iect Theoerat. I. 6n Grammatici ea opuscuIa inscripserun quae amate ria inscribi non poterant, quod multiplex .set diversa. Statii libellos Sκυν-, si Graece seripti essent dixissent μως ae, quanquam latini hac voce usi sunt ut Ausonius. Ea autem nihil definit de toto , sed ad singula remittit. Diversi itaque argumenti dux ,ου Theocriti sive a Grammaticis triticis collecta sunt, sive a Poeta, aptissime Eιδυλλια inscripta sunt singula εἰδυλλιον προι τον, πυτερον atque ita deinceps. r. ita in Pindaricis ubi ipsi libelli tamen ore δη hodie led Olympia, Pythii i: autOlympionrca Pythionicae inscribuntur: uni sormis enim materia est, quanquam nbvus semper ο ὐπο- μεν 4 a superiorib distinebis. Singula itaque se diem inir vel distinctiociis ergo Furidiversis stripta sunt, vel numeronim qui inter se variant.
1 Naudaeus Apolom pro Magis p. 360.
447쪽
fascinationes Erichthonis lib. s. v. s, 8 seq. Statium ob magica i- .resiae ministeria, Lucianum & Apulejuna propter cantamina sagarum Thessalarum, Heliodorum ob anum Acheronticae necromantiae aristem professam, atque e recentioribus Poetis Coccajum propter artesve titas Messalinae, Ariostum propter Angelicae Magicas praestigias, a Dum ob Armidae maleficia, & scriptorem Astraeae denique ob veneficos
Mandracae iii cantatus. 3. ωαρυλὶς, sive A eλοι Caprarius. Inscribitur , uαια equasi Comum bacolicum sive tripudium dicas. Vide Hein sit Lect Theocrit. c. 7. p. 346. Latino carmine reddidit oliuis Witforda p. IIo Anglice Idenius. q. ομεις α Pastores Battus corydon Latino carmine reddidit Nusordus p. II 4. r. ο ορο Viatores. s. 3ουκολιατα α Bucolico carmine certantes Damoetas &Daphnis, ad Aratum Poetam.
Incertum an diversus a Nicia Mallote quem in parallelis minoribus at Iegat Plutarchus P. 3οῖ.&culus ταπερ λοων laudat lib. de fluvias, Euphrate p. 16 i. ex Plutarcho sorte Stobaeus Serm. 1. προἰ νόσου. Fuit eodem tempore Nicias Regis Pyrrhi sumiliaris, sed perfidus, de quo Gellius il l. s. Medicum Regis fuisse tradit Plutarchus in Pyrrho o . sed nomen reticet. llegat Niciam Plinius a quoque. Λlius d Nicias Medicus Nicopolita, sed longe junior aequalis Plutarchi, qui eum inducit eo loquentem Ultra sympo f. 'Alius Nicias dii Atheniensis cuius vitam scripsit idem Plutarchus. Nici νς' .egarensis, repertor artis fulloniae Plin. VII 6. Hist. Nicias Pictor, de quo Francilcus limius in Catalogo pictor is
448쪽
IDYLLIA. Lib. m. cap. m 433φμπα uui ad Theocritum rescripserat poematio de iisdem Cycoplis asersus Galateam amoribus, sed quod pridem intercidit Anglico reddidit carmine Diam/T. I. ista Poem. p. aso Imitatur Marinus Poeta Italus suavilissimus in donides da sive Cantu XIII sectioisi ε 32 seq.Ia. Nove, quo nomine amicum sodalem, Thessali vocabanti Scriptum est hoc Idyllium dialecto Ionica. Versibus latinis reddidit Dan missus Belgicis quoque p. 3 7 Poematum Belgicorum. Metaphrasis Anglico carmine legitur T. a. ista Poem Anglic T. 2.t 3. λας, de Hyla Puero a Nymphis rapto&Herculis super eo doloribus Schol. Apollonii I. 7. Θεμ&r ti,Me βουκολικεις, α τώ υλα κα*ομ ω Versibus latinis reddidit Dan mis s. I u σκας me Cyniscaper i amores silveo , cui Aeschines maritus illos queritur. c. Συγκάιπα. Aui OO Syracu festum Adonidis Alexandriae celebranteri
6. X ei 'Iερων ad Hieronem II. Sic niorum tyrannum de Poetarum ingeniis praemio mactandis. Hanc Eclogam Gallis pridem carmine expressit Claudius Turrinus Divionensis Tolosae Deo I. 4.I7. γκώμιον εἰ Ππλεμπιον Hobmai Philiae , iam. Male
hoe Idyllion Chio Theocrito tribuit TZetZes. 18. λε-ς δ θαλα ι Carmen innuptias Menelais Helenati Latino carmine reddidit Hugo Grotius lavid Mitfordus p pa Anglico Dr denius T. 2. Misc. Poem p. IOO. I p. ποκλε . Amor favos mellis depeculans Latinis versibus reddidit Hugo Grotius in florilegio Stobaei p. 3 2. Belgicis Dan. Hein i p. 42. Poematum Belgic Anglicis Dr enius T. 2. Misc. Poem. p. 9 . Gallicis Longwt .ad Λnacreontem p. OI. I ii O.
Nietas smyrnaeus quem licet indignum, eomplexum se comitate ait Cicero l. r. Epist. r. ad Q. Fratrem. Curtius Nicia Grammaticus, qui libros de Lucilio scripsit. Sueton. e. 4 de Grammaticis, Cic. IX. Io. ad famil.&Xu.2s. is ad Atticum III 3 ubi Coum
Nicias Nicaenus cujus L αδ sive I μαν φιλοσόΦ- allegat Athenaeus. Con serJOnsium p. 3 o. idem sorte Nicias cujus καλκα ab eodem Athenaeo laudantur XIII p. 6os. Denique Nικίου sive Niciae cujusdam ejus sorte ad quem Taeocritus scripsit, Epigrammata legunturin Anthologia.
449쪽
2 O. Βουκολισκος Bubuleus ab unica puella urbica contem.
tum se conquerens Moscho tribuit Heinsius Carmine Anglico redis didit Bo usus T. 2. Misc. Poem p. 2O4.
xx. κλιμc Pistatores, ad Diophantum.
22. Διοσκουροι Gemmi Pollux & Castor cum Amyco Lynceo pugnantes eorumque victores Ionica dialeeto, κοινῆ 'Iαλ. 23. :ωλὴ ρως, Amator sive Amor infelix. In editione Aldina instribitur μισων φιλεμε, mantem exosius Latino reddidit carmine Dan Heinsius &mitsordus p r Ι 8. Anglico Dr enim T. r. Misci Poem p. 1O7.24. Dinure Hercumcus sine HercuissPure , Idyllium postrema parte mutilum. H- ῆς λεοντοφον Hercules Leonis interfector, Idyllium initio mancum, quod in quibusdam codicibus inscribitur Αὐγέου κλῆροι, Aet orollae opes Ionica Dialecto. 26. Λωα η Βοωιχα Baccha Pentheum Regem disce pentes 27. coepi e Δαφνιδ' ἡ κορη Cosioquium Daphnidis rueta. Moscho tribuit Heinsius Latino carmine reddidit idem mi, o Galluco inter Moschi Idyllia Longinpetraeus p. Is Anglico Idenia partia. Misci Poem p. los 28. λακα Colus, quam eburneam doni hospitalis loco oh. tulit Theocritus Theugenidi uxori Niciae, ad quem cripsela Idyllium XI. a' Παλκα Amores, cretus Idyllii genere carminis Dactyli. co Pentametro seripti partem postremam a versito primus vulgavit Ic Casaubonus ad Laertulib. I p. 39. i3o 'Eις-κ6ν in mortuum Adonis, Carmine non ut reli qua Heroico sed Macreontico, quod versibus Belgicis reddidit Dan. Hei in pag. Αο Poem Belg. Gallico Longapetraeus pag. 26. ad
III. Fertur etiam sub Theocriti nomine ΣΜιγξ strinx , sive carmen versuum XXI. qui Syllabarum numero decrescunt , instar cui semper decrescit. ' arundinis ordo Et calamus cera jungitur usque minor. λυ
450쪽
EpIGRAMMATA ET SCRIPTA PERDITA . Lib. m. αππ. 43s
Primus versus, Συσιγξ μ εχεις, αδ δρα μετροι α*ἱ,te tituli Ioeo non a Theocrito sed ab alio videtur appositus, at reliqni decies bini decem cannas fui uiae referunt ex Salmasii sententia, quam retulis et. In editione antiquissima Aldina inscribitur: ευν ι Μουσων. ι--ου--
Erecentioribus exposuit¬is illustravit Hius nihemias , quae leguntur in editionibus Graeco-latinis Ioh. Crispini. Exstat erudiati musciau Salmatii commentarius Paris r6I9. 4. recussis in Museo Philologicod Historico secundo Viri Cariss Thomae Crenii,Lugd. Batia oo. g. Conser etiam, si placet uuae Fortunius Licet collegit ad Theocriti Syringem. Ut in Ditis s. 4. ad Syringem Publii optatiani Porphyrii, constantem quindecim versibus Heroicis latinis, literarum numero decresceni ibus Lucem vidit haec altera Lieeti commentatio Patavii Id
Ex emn is Theocriti, quae memorat Suidas, viginti duo hodie leguntur. Illorum undeviginti primus edidit in suo Theocrito Zacharias CassiezM. Reliqua tria ex Anthologia addiderunt uis Crispianus Dan missius, qui latinis quoque versibus reddidit cum Heton Gr tio. Vertit, carmine Adolphus M. ν us cfus Metaphrasis prodiit urtaburgi cum Parergis Poeticis Iohannis Posthii. Perierunt Tbeocriti Idyllia quaedam, ut Bitari κη , ε qua veris quinque servavit Athenaeus VII. p. 84. Neque nodie sueersunt Quae ad Theocritum relata a quibusdam Suidas auctor est, Προιτις. Gmδες,
IV. Fuerunt Malii Theocriti ci chius Sophista, quem noster ipse memorat in Epigramate: αλλοe i ,3 cui Idyllium XVII. perperam adscripsit Taet2es. Fuit aequalis Aristotelis, quem Epigramate perstrinxit quod resert Plutarchus p. so .de exsilio,& aliud exΛmbryone MEusebius XU. 1 praeparat Laert.Λequalis etiam fuit&aemulusTheopompi civisses,qui eum perstringit apud Athenaeum VI.p. Ilia 13O.
virgili us Eclog. 2 36. melnsius&Casaubonus Baranko Theoeriti fuisse eonjieiune partem eroinarum. Hymnorum speeimen idem Ηeinsi iurat elle Idyllio XXII. quod silper sti Castorem ti Pollucem
