Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Graeca, sive notitia scriptorum veterum Graecorum quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è Mss. ac deperditis De scriptoribus qui claruerunt à Platone usque ad tempora nati Chr

461쪽

miae nihil magis constat , quam antiquiorem ipsum fuisse non modo Meleagro Gadareno, qui inter eos, quibus Coronam Epigrammatum Graecorum circa Olymp. LXX. collegit, Simmiae meminit,

Sed nuniorem Simmia fuisse Philicum Corcyraeum, Theseriti aequalem, Tragicumque ex iis, qui Ptolemaei Philadelphi aetate circa Olymp. XX sub Plejadis nomine clarebant, testatur Hephaestio in Enchiridio p. 3i ubi de Choriambico Hexametro agens cum dixisset Philicum ejus libi inventionem tanquam auctori tribuere, visi rus inquit, et M MFΣιμ μ Ιαe, ο φοι-im χρ σατο ἐν πελεπει. Ex ejus poemat is, quorum nonnulla allegit Hephaestio p. 26. r. 3. ωAthenaeus XI p. 49 I. a quo laudatur Simmiae Γοργώ pauci ad nos pervenerunt griphi

bipennem Simmiae allegat Hephaestio p. LI.

Illustravit praeter Salmasium Fortunius Lilaetur Encyclopaedia quam vocat, ad alas Divini amoris a Simmia compactas Patav. 16 O. q. 3. Πλεκυe bipennis, sive carmen figurae securis ἀμφιτο quale passim memorant veteres,utApollonius t Argonaut. v. i68. In hoc poematio post primit versum legendus est ultimus, post lecundu ultim usatq; ita deinceps. Similiter etiam in Ovo. Sed in Alis aliter se rem habere contentit Salmasius, contra auctoritatemHephaestionis,ut existimo,& ut ipse Salmasius fatetur, utriusque Scholiastae Graeci, tum illius, cujus scho- Iion breve editum est, tum inediti Holobosi Rhetoris. Erudita in hos

462쪽

griphos Claudii l minicommentaria prodierunt Paris. 16ic. q. atque iterum in Muleo Philologico Historico secundo Vir Clariss Thom. Crenii Lugd. Bat 7 . 8. Ante Salmasium hos Simmiae dissiciles lusus illustraverat Cl-iusA-rius Triumvirianus, cujus versio .commentarius legitur in editionibus Theocriti Crispinianis Versio etiam in utraque Heinsiana Ovum aggressus quoque emendare Iostphus Maliger, sed infeliciter, quia ordo legendi viro docto non laboluit. In hi- penni Salmasius suppositum non dubitat vellam, quem editiones manubrii loco exhibent: τ Biων κλυτοῖς di σε Θεοῖς Iυρεφοδοῖ γεγκως λυπο μῶκ' asaea μολ-c. Simmiam enim de industria mMκκὶ sive πλεον omisisse, ouoniam,quae Diis dicabantur armavi initrumenta, moris erat

prius mutilaro, ne in usus hominum cedere possent. Vide Hesych in XV DOSIADAS quando vixerit, non constat neque admodum refert multa notasse de viro, qui nihil aliud posteris reliquit, quam unum vel alterum φον sive poemation, misera ut vere Lucianus sis hoc est obscurissima compositum dictione, veluti lectoribus,

ouoscunque nacturum se aulus est sperare , crucem fixurus Patria

uisse Rhodium eolligunt viri docti ex his verbis Scholii Graeci ad ovum

Simmiae 4ηανῶ 'οαωeν Δωσιαῖα Σιμμιου ἀμφοπροι si ολοι- Superest hujus Dosiadae sinu Luciano memoratus, sive poemation ara figuram, non cubitam, sed quales vetustiores aras, Ionicas praesertim testatur fuisse Nicomachus Gerasenui e=άνιποταινοον reserens, versibus XXVII. quorum postremus est: Δωσιά δε Βωμο ει Μουσωeε-- ἐν γα. Incipit a versu ολου- με 'te ἱοων. Hanc aram e codice Palatino Ar thologiae descripserat Ciaudius Salmasius cum Ios Maluero communicaverat, qui ei interpretationem suam & castigationes in Epistola transmisit,quae legitur interEpistolasScaligeri CCXLVIII.& in ejusOpusculis posthumis Q Paris i 61 o. s.469 Deinde Salmasius ipse cum ver

την φωνήν κακοδαιμονε et O Hulus ni fallor, Bisantini Episramma Iegitur lib. I. Anthologiae e. 42 p.9I Occurrit' ejus nomen in marginibus Stobaei Ser CXU. e micomachus Gerasenus lib. a. Arithmeticae p. I. se Boethius II. s. Arithmet Theo Smyrnaeus p. 66 es δὲ πάσα οἰνίσους τὰ πλευραωλιν ως--μαν σπιυς,

463쪽

4 3 DOSIADAE ARA, Lib. III. e. παsione sua I erudito commentario aram istam edidit, aliisque hujus generis poematiis adjunxit Paris. 16io. . Hic saepe discedit a Scaligeri sententia, & subinde provocat ad scholia graeca sive glossa veteres, quas ex MS. codice optandum erat integras simul edidisse. Salmasi commentarius reculus est in Museo Philologico Historico secundo Tho. Crenti Fortunius vero Licet- in Encyclopaedia ad Aram Mysticam Nonarii Terrigenae Λnonymi Vetustissimi Patav. 363o. postquam in medium attulisset oppugnasset expositiones quas dixi Scaligeri Salmasii, retulissetque Bartseloma Soνeri, elisis Osii, Bartholomai Dcchii interpretationes, ipse negat hanc aram esse Dosiadae, quod Lucianus tantum σαμιον non βωμους ab eo scriptos memorat, disti itemque esse te. statur: cum altera ara de qua mox sit dissicilior, adeoque Dosiadadi. gnior, in Codice Palatino habuerit subscriptum versum, Δω α βωμὸς ἴν,ουσπις εμον ἐν γα. Sed hunc verium Salmasius haut dubie auctoritate Holobosi Rhetoris qui Scholiis Graecis utramque aram illustravit vindicat priori arae, cui etiam longe melius, quam posteriori convenit. Deinde Luciani locus non magis huic, quam alteri obstat arae, cum utraque Griphum contineat satis dissicilem. Neque illas facile conjecturas suas lectori probabit Licetus, qua vel Gaditanum aliquem vel Pythagoricum facit auctorem Simmiamve Nec denique in te pretationem, praecipue qua versum is raυξι--ης exponit non de novem Musis, sed de nescio quo Nonario Terrigena Poeta,pO matii Auctore p. I Q. seq. XVI. Praeter hanc altera quoque Ara exstatin in Theocriti editionibus legitur, quae incipit ε αρ .μο ει ι ς, versibus XVIII. Hanc in Romana Theocriti editione A. lsi 6. I. primus edidit Gestim admodum corruptam, sine titulo. In editione Theocriti Veneta A. 23 3 ex officina Farrea,Meursius IIl. r . Attic lection legit haec verba sub initium Graeci ad illud poemation scholiastae, qui in aliis Poetae editionibus desideratur: λάμ-χων hiποσὶ βωμος Ωλοι τιυς ευρομα. Unde ipse Δω ου nomen recte restituit, sed minus firmiter inde collegit, hujus quoque Arae Dosiadam esse auctorem, cum Graeca verba staexponi possint, ut Dosiades pro inventore hujus scribendi generis, non proauctore ipsi' arae habeatur.Facile tame ob vocabuluήnσἰ credo,DO-uadam Scriptori scholii pro auctore habitu, de caetero atque ac nobis obticu

Haec editio recusa Franeos. 66 . a. itaque sallitur Tho. Crenius in Maseo PhiIologi co&Historico T. a. p. 184.

464쪽

scurum fuisse, quoniam alta rιαίδου πινος Latina hujus arae interpretatio, quae in Crispinianis&Heinsianae Theocriti editionibus legitur, est Aurati, emendationei A. Canteri, etsi neutra probantur Salmasio. In omnia quoque alia abit Hugo Grotius, qui aram illam interpretatus est D 67. ad Aratum. Viginti fere annis post prodiit Claudii Mimasi expolitio & commentarius Parisiis A. Is I9 4 editus, in secundo Musto Tho Crenii nuper reculas. meque haec satisfecit Is ossi adMelae d. r. ili4 ubi aliam meliorem attulit interpretationem, Min Salmasii expotione tum ad hanc ara, tum ad reliqua cum hac edita poematia, negat

esse quicquam quodalicujus si momenti, quod non hauserit exscholiisHoloboli toria, quem totum, tu ait, descripsit, nulla tamen ullibifacta ejus mentione Gemianum florum scholiorum nactu,sum exemριι i alterum Olburgit, alerum Commeliis ni manu descriptum. Se s tertium communicavit Lucas Langermannus juvenis in imis eruditus sue nobis optime meritus, depromptum ex eodem id codice , quo usus est Salmasius, quo scinthologia Graeorum Epigrammatum continebatur. Verum nihilhie i profuit Holobolui, quoniam eum non intellexit. Sane verum

est Holoboli nominetenus Salmasium haud meminisse. At passim lau- stat Graeca scholia, ex iisque profecisse se fatetur,quin ipsa illorum verba

non raro adscribit. Exstatvi Fortunii Lis et Encyclopaedag, ut vocat, sive Commentarius in praesentem aram , quam Dosiadae sine controversia trahuendam putat, licet Salmatius nec Dasiadae esse putet, nec Theocriti, nec Simmiae Prodiit Liceti libellus Paris. 63 7.4 quemadmodum commentarium in Aram Pythiam Latini Poetae Publilii Optatiani Porphyrii ublicavit Patavii i63 3. . in quo varia exempla recentia ejusmodi altarium Poeticorum sua Maliena congessit p. i. seq.' p. 6 i. seq. utramque item Dosiadae aram cum explicatione latina exhibuit. XVII. Fuit & Dosiadas quidam e quo de Lesbiorum sacrificiis nonnihil affert Clemens Alex. p. a.o protreptici, & ex eo Eusebius IV. 36. praeparat. tum Dosiades Δωmαδας cujus quartum 'κ laudat Athenaeus IV. p. I 43. II. p. 264. Idem opus respiciunt Dosiadem laudantes, ubi de Creta agunt, Plinius Iu ta Histis Solinus e ii tum Diodorus Siculus lib. V. professus se in rebus Cretensium jam Epimen i di, jam Dosiadae, jam Sosicrati ac Laosthenidae accedere, Forte non erraverim , si hune existimem esse illum ipsum Dosiadam Cretensem, quem Epimenidis ex quorundam sententia parentem memoratiae lius Eundem tamen, vel Simmia antiquiorem auctorem arae alterius vel utriusque fuisse, non temere assirmaverit

Lit XVIII.

465쪽

so INSCRIPTIO HERODIS ET REGILL E. U. IILe. XIILXVIII. Paucis quoque lio loco memoranda est duplex Inlariptio vetus graeca, ab eodem Salmasio cum Dosiadae laliorum παι- Dioi illustrata, versione&doctissmao commentario, quem Crenius in Nuseo secundo, ut iam dixi, prelis nuper iterum subjecit. Prima ill rum versibus XXIX. Hexametris constans continet Consecrationem

templi in agro Herodis non Regis, ut visum Casau bono , sed Attici Rhetoris9 Triopio factam. Hanc inopere Inscriptionum primus Janus Gruterus ediderat, deinde Isaacus Calaubonus emendavit tersione ac notis illustratam dedit ad calcem commentarii de Satyrica Poesi Paris I 6 p. 8. Tho. Crenius iterum cum Casa uboni commentario de

Satyrica poesi curavit recudi in Museo Philologico&Historis o primo Lugd. Bat. 6op. 3. Post Casaubonum felicius expedivit Salmasius, qui alteram quoque in sciriptionem addidit,exposuitque, descriptam Romae Mallatam inde a Iac Sirmondo, qua versibus Hexametris LIX.continetur Dedicatio statuae Regillae quae HerodisAttici conjux fuit) factaea nescio quo Marcello.

STHENE Cyrenaeo.

De Aratoesus evitas aetate. r. Phanomenas Dissimia hujusPoeta. a. Interpretes deperditi.3. Hipparchi s Achita Tatiiscripta quae iant,inarum illustrantia Leontius de inare Spharis, s Scholia Graea edita athinedita in Aratum M. Ciceronis, Germanie s Avieni Metaphrabes latina qua exstant, ae aliorum deperdita. Reeentium Metaphrasies poetisaeiariis lingvis. o. Editiones Arati Graeae Scholiis Gracissuromataesive destitutae. . Maximi Planadis assumenta, scriticorum audacia in Araro intevolando ibid. Editiones Graeco latinae Hugonis Groti Syntagina Arateorum. s. Scripta Arati deperdita. s. Ainati nomen prima longa s media brepi Plures hoc nomine. o.

466쪽

Index sieriptorum in Leontis Sphaera, Schotiis ad Aratum, Hippaνeho, Eratosthene achosias Germoici siegatorum tr. De Eratosthene C renaeo. . Eius Catasterimi, o Commentanus inchoatus in Araiarum, Eratoseheni falso ributus. Scriptorum Perditorum Erato-sbenis plenior notitia. δε

ARATus Athenodori&Letophilae 'Solensis e Solis Ciliciae civita

te fuit, ut Callimachus, Strabo Malii testantur, vel ut Asclepsi di Myrteano a visum, Tarsensis. Audivit Menecratem Ephesium Grammaticum Philosophos Timonem confer Laertium lx ii 3.)ae Menedemum D Dionysium Heracleotem c Perseumque Stoicum, eundem, cui AcroCorinthum ab Antigono Gonata commissam tradit Athenaeus lU.p.r6a.&quem cum 'ntigono fuisse constate variis Laertii locis. Hunc in Macedoniam ab Antigono forte Athenis a cemitum comitatus, Regi&ipse poemate fortassis oblato innuptiis Q eum Phila Seleuci Nicatoris filia celebratis innotuit,&gratia ejus inita reliquum vitae tempus apud illum vixit. Regnare coepit in Macedonia Antigonus Olymp. XXV ' ante Christum 2 8.- praesuit per annos XXXIV. te unde de Arati quoque aetate constat, quem profes-

a Rev. D. Joh Andreas Sehmidius disi de AratoJenae 168s has duas sententias ita eonciliat, ut Tarsensis idem sit, quod Cilix, Ciliciam enim Tarsum voeatam teste Josepho. Sed Asclepiades Myleanus libro XI de Grammaticis apud auctore in vitae Arati a P. Victorio Sepetavio editae sic Tarsensem dixit Aratum est Solensem nega-Tet Ταρσε Φησυ αυτον γεγονέναι αλλ' -Et Josephus lib. I. Antiqv. cap. 7. innuit antiqui simum hoc fuisse Ciliciae nomen Θαρσι a Thars Japheti filio quod Asclepiadis aetate pridem exoleverat Scholiastes Luciani T. r. p. t . ad illud. p. 4oo ου κατα Σολεούς J Σολευς αεν γάρ ζρατ γ ων Ελληνικη παλέα, σουτον διννεγκε, ως τα φήνοαενα δελαθι φωνη γραψαν Θαυααὰκ

e vita Arati, quam nonnulli tribuunt perperam Leontio Mechanico, graecis scholiis in Poetam praesiixa, in qua mater Arati vocatur Ληνοδωρα non Λητοφίλα , ut in altero vitae scriptore pater ipsius ab aliquibus traditur dictus Mnaseas. Σ χολασας δε ο ρατο Περσίω, Φιλοσο*ωἈθήνη σι em συνελθων αὐτοῦ Mακεδονιοι MεταπιώςΘεντι υ ὐάντιγονου s παρελΘων εἰς τονἈντιγονου, οὐ φίλαes male φλι xe habent quaeda edit. φίλοι vocabatur enim conjux Demetrii Poliorcetae Diodor Sic. XIX. T. a. p. 7 1.&XX p. 8is. γοάαονυς ἐυδόκιμησας το νιπίτου χροι διετριψεν εκεισε.

467쪽

si ARATI PHAENOMENA M. m. e. πια

sone Medicum tuisse auctores vitae referunt,Grammaticum ac Poetam scripta testantur. Sed mathematicum Aristhoterum ex quorundam sententia audivit, ut legas in vita graecis 2holiis praemissa, quamvis

Cicero lib. i. de oratorc constat, inquit, inter doctos, hominem ignarum Astrologia ornati mi atque optimis versibus Aratum de eaelo ae seLluscripsisse. Fratres habuit Myrin, cui superstes fuit defuncto epice-dium composuit, Calondam & Athenodorum qui primus Zoilo Home. romastigi scriptis se opposuit Amores Arati perstringit Theocritus Idyllio VII. D Apud Antigonum Regem obiisse tradit Suidas, atque adeo in Macedonia Cenotaphium itaque ei excitatum sit in patria, via

mortui cadaver in patriam fuerit delatum , si verum est, quod vita in- edita apud Il. ossium p. 68 ad Melam, assirmat sepultum Solis. Sed&Mela lib. i. c. iri juxta Solos in parvo tumulo Arati poetae suo adhue tempore exstitisse narrat monumentum ideo inquit, referendum, quia ignotum quam ob causamjacta in idsaxa dissiliunt. Hinc portentosum Arati sepulchrum dixit Politianus in Nutricia. Conser Leopardum II. 3. Arati effigiem in numis Solensium sive Pompejopolitanorum observare sibi visi sunt viri docti, ut vides a p. Gronovium T.y thesauri'Antiqv.Graeiscar. tabula d. integerithetauro Brandenburg. p.26ς. ubiAratus cum Iyra pentachordo ac Musa Aratum prae caeteris magni secit atque imitari studuit Dionysius μι- i , , teste Laertio VII ID. II. Exstat e scriptis ejus Poema Heroicum celeberrimum ΦAINOMENA, quibus postv. 7aa. ΔΙΟΣΗMῖIA sive Prognostica subjunguntur. Ita enim ad verium ου -- λίγη c. Scholiastes et inmαλλο βιβλίον, σφοδεν βιωφελε ο καλειτα Διο μεια Meminit Suidas singillatim &Schol. Aristoph. ad Pacem v. lo86.&Vitruvius X. 7. Scripsit Phaenomena Aratus suadente Antigono Rege, qui Eudoxi Cnidii librum, cui titulus erat ε,οάοον, speculum, Arato tradidit & prosam Eudoxi orationem metro condere atque ita Eudoxum cisosnρον reddere jussit. Sie ex Epistolis, quae sub Arati nomine olim serebantur, auctor vitae a Victorio ac Petavio editae. Sed Hipparchus lib. t. ad Aratum, testatus duos fuisse Eudoxi libros, ejusdem fere argumenti, quorum prior ενο-ορρο i, alter potaia; α inscribebatur, addit, posteriorem potissime ab

ταχιν Dionse Scholiasten Theocriti ad Idyli. r. v. fg so. tui. oce, Meminit rati Theo critus iterum Idyll. . vide Scholia adv. l.

468쪽

λληλα ε isto. οἱ 1ν-τα επροὶ τα γ' Et lib. iterum affirmat eum ασα--- ο κάφειν τὸ λῶ ἐυδος ἐμανα. Salmasium vero qui p. 8 ar ad Sol in non Eudoxum, sed .Pnainum vel Metonem fuisse contendit, Iemaratus fuerit secutus, confutat Petavius VI p. ucstarii operis edoctrina temporiim Hesiodi imitatorem jam olim agnovit Callimachus Arato suppar in Epigrammate, de quo dixi lib. a. e. 8. g. I7. hinc inde notat Grotius in notis. Ζῆλον ηὐκον in Arato praedicat Suidas. Ποιητ-ουγάδοξοτερον ζύμ his vocat Maximus Tyrius disi Ἀ4. Et Ovidio judicetin. I. Amor. eleg et sta eum Sole re Luna semper Aratus erit. Sed ne alia Arati elogia a Barthio lib. I. Adversar. c. s. magnam partem collecta hic repetam,non exiguae laudi Poetae nostro Astrico est,

quod Hemistichion ejus p -- Ου , quod versu quinto Phaeno

menon etiamnum exstat, sanctificare dignatus est Sanctus Paulus Apostolus Arati conterraneus Actor. XVII.,8 ex eo enim petitum illud esse observant post Clementem Alex. r. Strum p. 3Is Hieronymus Epistola ad Magnum in Galat. 4.Tit. I. tum Clarysostomus, ecumentus aliique licet Euthalius a Zacagnio editus p. io ait esse κράτου χρονο-Mου κήακρου Πριν ζ,4 In Cleanthis qui Athenis docuit Athenienses autem alloquitur Paulus, cum ait ο κ ree τ καθ' υα α ποiii ἐιμκασιὰ insigni

Ex diversis Astronomis diversorum elimatum observationes transtulisse Aratum suspicatur Grotius in notis p. to At Petavius Ill. s. auctarii ad opus de doctrina temp. contendit, Eudoxum varia parapegmata nec unius loci consecisse. usta sorte miscuit ac inter se confudit Astrologiae non satis petitus Λratus Vide 3e si placer, qua uoustus p. his, de scientiis Matheniaraatii sagogen, 3s Sinol. r. dv.4 s.

469쪽

3 SCRIPTORES PERDITI Lib. IV e. XVm

Stobaei in vulgatis enim Stobaei libris, etiam in excerptis a Grotio seu.stra illum quaeres vulsavit Fulvius ursinus post carmina IX. Demina. rum p. 72 post Ursinum H. Stephanus p. 4'. Poec Philosoph. atque cum eleganti Iac Duporti Meta phrasi Cudvvorthus p. 4sa. itidem versu quarto legitur ἐά σῶμ&in Pythagoreorum aureis illud notum: οἰον ερο is pro quo eleganter Oppianus V. αλιειλαγ iammo μιακ επι - , , ad quem locum consulendae doctissimi Ristersitusii notae. III. Quamvis vero Aratus judice Hipparcho α-ς - σ-rομο ἐς -τmς, ετ 3 σας ς τοῖς es επιως - κο Nicob tamen haec ipsius Phamomena plurimi e veteribus olim illustraverant, quorum non pauci ' nominantur ad calcem commentarii Isagogici quia Victorio p.rixeditus est sub titulo Eροτορθενουc, ιν αλλω 'iππάρχου ει ταφιωνο α, Iicet nec Eratosthenis nec Hipparchi esse constet. Nothiam illorum hoc loco subjiciam ordine literarum, testimonia quaedam nonnullos etiam scriptores illis adjuncturus.

Agesianax sive Hegesianax, cujus, ut Hermippi quoque Phaenomenon mentio in hoc Ptolemaei Epigrammate apud auctorem vitae, quam Victorius edidit. Πώγ, ησιαναί τινων ρ-- - ἰπιατ era Θρ

Antigonus Grammaticus. Apollonius Geometra. Apollonius Grammaticus'. Aristarchus Samius. Aristarchus Grammaticus.

Non omnes, qui eo loco nominantur οἱ περ, T Ποιντου συνταξαum schesiis vel commentariis perpetuis Mati Poema illustrarunt, sed quidam ex illis tantum egerunt de poeta, ut Callimachus alii ut Thales, Aristarchus Samius Geminus Rhodius. Parmenides de Eratosthenes scriptis suis Λstrologicis saltem argumento, quod ter secutus est Λratus, lucem attulerunt.

470쪽

IN ARATUM. Lib. m. cam AsyAristophanes Byrantius Phaenomena scripsisse traditur inarati vita,quam vulgavit victorius.

Aristyllus major. Aristylias minor. Atta Mia Mathematicu quematuratissime sua aetate in Arato interpretando versatum notat Hipparchus, licet passiim eum reprehendens. Recensuerat autem emendaveratque Attalus Arati poena, illustraverat, ut patet ex his prooemii ejus verbis apud Hipparchum p. vo r. δού- το , IKώτου βιcλίον ἐξαπις κα- ιδ σοι διωρΘωβήον, ui 1μων καὶτία ἐξηγσινάυ. . τ λ. Boethus Philolaphus in quarto Dγσεως Arati laudatur a Gemino

Callimachus Cyrenatus Aratum laudavit in scriptis ad Praxiphanem, teste auctore vitae Arati a Victorio editae, in πολιμαμ γαρυτον ποι' L.

Callistratus Tenedius. Crates Grammaticus, allegatur a scholiaste Germanici. Gitolai quartum φανο ω, laudat inutarchus in parallelis. I Domus Alexandrinus πον P. laboriosus. Di inus Cnidius.

Diodotus, ita forte etiam in Scholiaste Germanici legendum pro Diodoro. Eratostines, de quo infra, hoc ipso capite.

Geminus Rhodius de quo supra c. V. Hegesianax Vide supra in Agesianacte.

Herminus Peripateticus. Lasus Magnes Phaenomena scripsit teste auctore vitae Arati a Victorio editae Mariani Metaphrasis Phaenomenon Arati ambis graecis ΙΑΟ. Imperante AnastaIio composita, Suidae memoratur.

Numenius Grammaticus. Parmenides

Parmeniscus Grammaticus Drrhus Magnes

Sporum, Arati utar ο--L Iaudat Leontius de Sphaera. arati Schol.

라틴어 텍스트