Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Graeca, sive notitia scriptorum veterum Graecorum quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è Mss. ac deperditis De scriptoribus qui claruerunt à Platone usque ad tempora nati Chr

발행: 1707년

분량: 887페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

681쪽

ANDROMACHI ET ALIOR THERIACA, Lib. m. e.XXVI. a

in D. Zenodotus Theophilus. 23.

VIII. Nicandro non absurde subjiciam alios de Theriacis scriptores, ANDROMACHUM praecipue Cretensem, insignem Medicum& Neronis Archiatrum, ad quem de Iheriaca, sive ut ipse appellavit πιπι- δοτω γελαν Carmen non inelegans elegi eum scripsit, cujus primos versus dat TretZes Chuiad. XII. v. 3o seq. sed integrum exhibet Galenus libro de Theriaca ad Pisonem, & lib. I. de antidotis T. 2 pag. 428 seq, edit Basit Latinis versibus reddiderunt Iulius Martianus Rotas Iob. .nterim Andemaeus. Eodem libro ad Pisonem consert Galenus e i seq. Theriacam descriptam a Xenocrate, Damocrate, Demetrio MM gno p. 464. seq. Et libro de Theriaca ad Pamphilianum, Critonis de Theriaca scriptum memorat p. 67χ'&Menecratis p. 47r. Idem librox. de antidotis cum retulisset Mithridatis, Attalique regum in exploranda antidotorum vi studium singulare, testatur de Theriaca comment tos praeterea HeraclidamTarentinum,Cratevam1Discoridem,Nigrum, Iollam Rufum Ephesium p. 24. Exponit etiam, quae de Theriaca scripserat Andromachus filius in libro prosa composito cui λδασκαλίαν τωτος suum titulum secerat, pag. 43 tumsuos in versus undecim Κkkha -

Scripserat etiam Andromelius filii Lia uti Ne τα εκτι, libris uiuus. Neminit

682쪽

ε, SCRIPTORES DE ANTIDOTIS Lib. m e.XXVI.

Hexametros de Hedrychoi magmatis compositione p. 43 I. Galenus adscribit, p. 37 seq. Damocratis Q veris Iambicos plusculos is Theriae ex ejus Carmine de antidotis hinc aliam descriptionem nescio quo auctore Ca mine Hexametro p. 38. seq. Denique quae Crito de theriaca scripserat tertio φαν -- Ο Γλων Libro secundo de Antidotis Galenus refert Mithiridaticae confectionem ex praescripto Andromachi filii, tum Antipatrii Cleophanti variaque alia antidota orbani Indi, Aphrodae, Nicostrati, AElii Cajip. 4 I. Galli leg ex p. 447 seq. &Zopyri, ''quae idem Andromachus descripserat. Hinc Mithridaticam alia

quamplurima antidota versibus Iambicis a Damocrate tradita p. 44 -- Φ.&4s l. 434 Similiter quae Asclepiades Bithynus in quinto τ οτος --

Θῶν, quam Asων Mnasonis, p. o. Nἀλοe inscripsit, quae propinavit Apollonius Mus Hinc. p. 4ψῖ improbat scripta de Venenis, Orphei Tneolosti, Hori Mendeni junioris, Heliodori Mendestivi Arati, versibus quibusdam Heliodori Hexametris producticia τῶν πιὸ Κικομαχον -υm ν. Sequuntur deindefintidota varii generis variorum p. 446. Claudii Tusci Apellae, Zopyri Mithridatis Eupatoris p. 4 Elii Galli: p. 448. Archibit, Antipatri, Ailii Galli, Euclidis Palatiani Zenonis Laodiceni Minuciunt, Nicostratid Xenocratis p. 49. Nili Antipatri ως εν πακου A epiadis Bithyni , Antonii, Coi Cratippi ἀνδροe, .m μου πι--οπο*as Herae Cappadocis, Belchionii qui a Caesare antidotum suum accepisse se ajebat & Xenonis Laodiceni: p. 4so. Claudii Apollonii, Menippi, Menelai Baphulli, lata scanti, qui Lugduni Medicinam fecit p. si Zoili&Epaphroditi Carthaginiensis, Arabae Thebani, Charitonis χλαγωγῶ, immiae Medi, quem Ripsum infra οχλαγω, appellat, Andreae Apollodori Q - μυι- κλει caraestri ιν - ἐντω προ 'Α--μαν- ναικα φει. p. m. Doroth et Elei, Apollodori ac Sostrati Eudemi cujus versus Hexametros de Theriaca A' Antiochi Philometoris Galenus adscribit Heraclidis

nit Galenus de eomposit Medicament. per genera. Fuit Grammatim his nomine, de quo infra in Grammaticis. ' Hic Damoerates sive ut Plinius XXl g. voeat Democrates sanavit filiam M. Seryilii Gemini, qui Consul fuit Anno urbis conditae 7 6 tertio post CHRISTUM n tum, unde de aetate Democratis constat Laudat praeterea Galenus ejus φιλια τρον, κλιHκο, Ποικον, ut observavit inursius in Bibl. graeca. Porro valde probantur Galeno compositiones Medicae versibus scriptae, quod in illis tacilius appageat, si quudia verbis numerure ut ab castriPtoribus peccatum. ον miis

683쪽

Memphitae: p va Herae Cappadocis, cujus jam supra meminerat, p. 4 6. Nicostrati atque Amaranti Grammatici obiter addam, quod apud Plinium XXIX. i. ubi Theriaces meminit, locus ita mihi legendus videtur neriae vocatur excogitata compositis luxuria. Fit ex rebus sexcentis, cum tot remedia dederit natura, quastingulas cerent. Pro sexιen

iis male puto in libris editis esse externis. IX. Claudam hoc caput subjuncto Poeta antiquo distribus Herbarum Deo alicui consterataram, quem iisdem quibus Nicandrum typis Graece pridem sine nomine edidit Aldus, ae Dioscoridi subjecit, Venetiis A. i Ἀδ. 4. Hunc integrum praesenti loco recudendum dare non dubitavi, quia lectu non indignusa brevis, virorum etiam praestantissimorum ita fugit industriam, ut pro inedito haberent, laudarentq; Iucas Holstentus notis ad Stephanum Byr. p. a o. s. Vossius ad Barnabae Epistolam p. 1 3.3 Tho Bartholinus de Medicis Poetis p. Io 3. In codice MSto quem memorat Labbeus pas. 21 . Bibliothecae novae MStorum subjicitur Ioannis, Damasceni cujusdam Medici libro de Pharmacis ad purgandum idoneis. Sed quicunque demum sit auctor, Ethnicum se& bene antiquum prodit, neque ingrata poterit ejus esse editio iterata cupido antiquitatis lectori, cum adjunctam ei viderit haud Vulgatam antea versionem notasq; doclissimi viri D.JO RENTORFII, IJamburgensis, qui ut bono publico non invideat quae in Plutarchum&alios egregios scriptores habet animadverse praeclare, mecum optabunt, quicunque ex hoc ungue eruditionem ejus industriamque metiemur.

' Minius lib. XX. e. 24. um aher qui Valerianus vulgo voeatur Iib. Ill.de re medio c. 17. lib. IV. 33. narrant descriptionem hujus Theriacae versibus dedicatam fuisse apud Insulam Coum in limine inlis Asculapii.

684쪽

POETA VETus

Lib. m. e. XXIV.

POETA VETUS

De effectis plantarum, Deorum aulici

sacrarum.

XI. Παιονιιι. XII. Πολιον.

. Τοῖς με Teleti hea'ι το φυπν φνετα o Ira Θαιοῖς Febres arcere chamaemetum praeter Dioseor. Galenus T. g. per edit Basil Graee. P. H. docet qui tamen non omnes, sed eas nimirum febres chamaemel perunctione sanari putat, quae citra inflammationem visceris alicujus infestant, ac praesertim quae ex humoribus biliosis aut cutisidet usitate proveniunt, Aelius, Tetrab. I. Serm I de anthemide. Macer. C. 4. D namaemetum dicitiir δια ι, προ τοι, α ομοι-ατ ο μῆ. Dioscor ill Is . p. 3s quoniam odorem mali habeat, uti Plin. N. H. xxIl. t . interpretatur. Dicitur a M. Anthemis inquit Plin. magnis laudibus celebratur ab Ascleis piade inliqui leucanthemida vocant, alii leucanthemum alii eranthemon,

685쪽

DE VIRIBUS HERBARUM. m. III. e. IV. 3t

NOMINA PLA ARUM

Quarum vires Poeta persequitur.

Chumiuiserum. LI. Rhamnus Hori. III. Artemisia QMonoelonos IV Pentadatius. verbena supina es recta. ' Dictamnum minu p.

VII telisthaeus in Sabina Cupressus re

Cha, ciparissus. IX. Centaurium majus Buphthalmus. X Paeonia. XLI. Polium. Xut Gl Quercus marina Chrysanthemum

Erysimum iis tria capita. cum aliis sorte pluribus desiderantur.

UEbricitantes a chamarmelum D curat cum rosaceo e minutissime tritum emolumento est adversa valetudine ae laborantibus stirps haec nascitur in areis nosis locis est brevis puleerrima quam verunt Medicis in

quoniam vere floreat. Nonnulli melanthem n MS melanthion citant. Addit Dioscor. -υσο μην pro quo Oribas. XI. Collecthabet οδι καλλίαν καλουσι. Alii chrysocomen, ob aurei celoris capitulum. aut calliam quia nos pulcer est, unde nosteriodita vi λιπον recte adiecit , v eant. Hinium chamaemeli, parietariae & matricariae historiam confundere sontendituo Bod a Stape ad Theophrastra P. Vil. p. 933. i. 686. Noci uni eidemque generi omnia hae nomina convenire, ex ipso elinio eonstate iuxta varia ergo generas quae tria flore distantia ipse ut Macer enumerat, Baulii uua decem exhibet varia& diversa charii metum obtinere nomina dicen.

686쪽

dum est. Nune in omnibus ossicinis interpolato Graeco nomine eamomilla dicitur, sic&Itali Galli eamomille is Angli cantomite nuncupant German gamillent Samille Elumen.

o sensus est erunctione chamaemel rosaceo mixti sanari sebricitantes. OribasSyn.Las. ex ludorem provocantibus est chamaem siccum tritum oleo perfusum, cute va lenter perfricata. F. Nechepsone Egyptio Aetius uec accurate tradit quem. nulla tamen ejus mentione laeta pIene deseripsit Castor Durantes Herbar. p. as. edit. Rom. cuius verba Italico idiomate haec sunt: με. ecoseisinea se fellepsi πειmorraso incorporini coma oώ d, ecimamilia re atrone riseisi. GF semens pol con stolis -- ...ta ungenMsine chipasse sua. -glia oetis risebre. θυaryce,si subito eo . Iebr. c. anis ομμιι simerron inistra eam μι--reMeν ιορ eris. Observandum ci Veteres non solum fee calore aut balneo. v. Celsum. Il. 7. p. 33.edit.clarius Almelov. sed & unetione elicuisse sudorem. 1 AEgyptiorum sapientes. quos secuti sunt Graecorum ut cic Latinorum Principes mediet , in ea suisse sententia sudationes ad sebres abigendas esse valde proficuas. 3 Chamaemetum ex eorundem mente, oleo mixtum perunctione. quamvis in potu febricitantibus fuerit exhibitum, utiliter adhiberi per sudores febrem ut tollantur. Q Drρια ζ. significat apud bonos auctores, i modum adlirbeo ne quid sit nimium, euro it remisse ago minus acriter, minori alacritate rem perago. Herodian.

Vill. 3. P. 339. μετριαζουσι νοτιο προύμμὴ eis in se Modeste ago aut loquor modeste de me sentio. μιπια μῆν apud Thucyd. 1 p. 43 edit. XOn. scholiast. exponit ταπεινοί ἐσαεν sui das μετριαμ interpretatur ταπεινο - ψ ονὶ modeste de se sentit. 4 M derationem adhibe modice fruor quae accidunt aequo animo sero. Sed hae significationes apud nostrum poetam locum ubi conuilaut reperire non poterunt Saracen μετριά σι interpret xur,

medio

687쪽

DE VIRI BuS HERBARUM. I b. m. . . us. Ineunte aestate, magnus sol quando regens habenas incedit, septimo agitans quadrijugo orbe equos.

Rhamnum i meruina omnigena habet domibus Ionge

optimum r

nascentem sepibus m spinam soliis decoram. Est autem Hori solis planta mortalibus quae prodest

IO. Si eam portent, quum lunam decrescentem vident omnes homines in magno olympo.

Suspensa, si essica est avertendi malignitates venesi orum o malorum fascina m hominui Prima omnium deorum hac usa est planta Llli I s. Palinmedioeriter affectis ut sit idem eum illo Galen. υκλατ, α ta τριω σκληρα, modi ee dura emollit,quod Oribasius asserit Sed haee dura nullo exeruplo facta est versio. Rectius ergo vertitur, aegris, infirmis aut infirmitate laborantibus. Hanc interpretationem probat, Phrynicho teste Menander, qui με- πιαμ pro αρεινῶν usiis est postulat sensus, firmant veteres recentiores au-Etores: quod ex Plin.&Dioscor. abunde constat ac Durantes in Herbar non obseure hoe disti ino indieat: Covoris hum,inimoνιὼ hae nisu eainctis E prope rasidium magnum mortalum agris. o Dioscor. φύστα ἐν τόποις παχύσι ic παρὰτα οδουe Plin. in macro solo, ain iuxta seomitas. Sequitur: το Βααχυ orevis ita macer qui in multis nostro poetae consentit me mal xm redolenses 3 ιυυAIerba. D Dioseor. Συλλtγιταιτε ἔκ Plin colligitur vere in eoronamenta. ad depellendum scit capitis dolorem, ut ex Galeno constat reponitur. Eodem tem- .pore&medi ei soli tuis in pastillos digeri ni item florem radicem. Quae Plinii verba vocem βαςαωσι, pulcre illustrant. l. t Rhamni duo genera commemorat theophrast. H. P.Mil. II. ραυνec τε γὰρ ἡ μενεῖ, μελαιναχοῦ δὲ, λευκη- αἰ οῦκα aeria λαφορ ψακαν sh,φονῶ νααφω mnorum duosvnsgenera, aenum nigrum, alte um canae κώ- , νωλιλααidem esidia versus, ambo eroseiserterunt. ill nitas N. H. XXlv I4 interreno ----, i

688쪽

634 VETUS POETA Lib. m. c. XX

inquit, hamnos anel ρω . Graias, eandia ore frutis or. I oret, ramoso ron rect iaculeis. ωonis ceteri, avineis θοάδε - rνbus. Alteraemgenus es Ariste, nigr/us, saxa rutenώ - - ρονι erutuosti tin oc loco de albo non nigro hie est sermo; nam spinae albae sausti ominis&arcentes noxias cre-aeitae: pinae nigrae infaustarum numero semper habiti hinc ex spina alba in nuptiis fieris , litae faces. v. Festum V. Patri ira . ibi CL. Dacerii not. p. 23. Rhamnum esse spinam albam quam Itali spinam sanctam vocant, Torsan quod amuletum esse contra veneficia credaturo varia probant eadem enim de spina alba Latini quae de rhamno tradidere Graeci Sunt tamen quibus magis plaeet esse Oxyacantham Oagdora. v. Stapet ad rheophrast not. M Dioscor. i. s. p. 61 αερὶ Φιαγώοἰeψυοαεν Rhamnus frutex est circa sepe Da. scens. Sic cribas Cou Med. XII. V suspensa, insoribus nempe Schol. Nicand. s. o. πεο των θυρῶν φ τοῖ ἐναγίσυασι ημνῶσινά-- Diogen. Laert lv. 13. p. 6o edit Amst. - ἐάανον αἰρ

alas noxias averruncare rhamnom vulgo creditum, unde eum Nicand ἀπιξιαρρο,

689쪽

DE VIRIBUS HERBARUM. an. m. e. XXVI. cxς x s. Pallas Minerva n filia Iovis Egiochi, a capra nutriti 2 Pallantem o occidens pugnis ae magna virium quando p immortales dii mortalesque gigantes acerrimam inter se exercuerunt contentionem brtissimi

venientes. Omnia videns Dea Nemesis multiformis,ao. Et templa lustravit Deorum&signa rhamno. Convenit ergo ut quae aluntur naves hanc portent plantam. Facit&ad dolorem capitis, daemonas ac pompas. Omnia enim sanat noxia medicamenta hominibus uuae sunt peroniciosa.

III. ARTEMISIA MONO CLONOS.

Dianae herbam se ab ea cognominatam tolle, quando orien 11 Sol rubrum jubar mittit in terram. Quam quidam toxitin recte nuncupant aut botryn, o

rius verba sunt εἶ Φαρααμ -- λολή-ν ο σα/ακκ εἰ δέ o sata μι- των βλαπτοντα. μαλλο ακοὐε- Hae ambiguitate no observata. Dipe a vero aberrarunt interpretes. S. Anastasia Martyr Φαρμακολυτιιιι dio turm cephoro XιU.Io. a medica manu, omne maleficium Momnem languorem morbumque dei Gratia. qua ipsa polluit depellente, ut Graeci, ita canunt: Κνα ςα α Φάρμ-ον πιοῖς μέγω Παν φαρμακον λυμ- υς κεκαμένη

Au. . si a metis deluu -ἀνω--- , ---- - sem, eis exul a 'er33. At o Langus hoc medieamentum salutare in lethale uertit dum Nieephori verba is ταλείψανα, te αγία Gxeασίαότου φαγακολευτρίας απ. Σομι latine interpretatur: Reliquiae S. Anastasiae incantatricis ex Sirmio allata. Ex qua male meditata vers. Anastasiam olim fuisse veneficam male tradit Cardin Baronius ad Martyro d. ar. Dec. v. Franc Combefisium minu-ctar. Bibl. Graee ad Nicetae Paphlagonis Orat panex L 3. -υ ανθιώπων. sic enim scrib denotat homines φυλαρυναικων sunt mulieres. 'Iνδῶν φιλα, Apollon. ll. .sos. lndi Αθανατωνφυλ 9esiod. op. V. su. sunt immortales dii, ni recte Cl. Graevius Lect Hesiod. c. r. p. 28 observati

690쪽

O Παψα est nomen gigantis quem Minerva oecidit, unde&eognomen Palladis accepisse tradunt Grammatici Apollo L. I. e. 6. pago8. de Minerva sic scribit: Παλλακτο η - δοξα εκτεμουσα τι τη-την μαχην τλιδιον πεσκεπε σωμα Pallanti autem pelle detracta in pugna, suum sibi corpus contexit. Dά άνατοι dii, θνη- homines, Hesiod. momer. V l. E. v. 33o. 343. pausim. Non autemJupiter solus, sed&alii dii αθάνατο suerunt dicti. Ulut de superst. ανοσοι& semoti morborum& seni expertes. 1λκασκοι vel κζατιςοι leg ita hanc vocem exhibent Cl. Holstentus ad Stephan. p. 2γO.&u voimus in Barnab Epist. p. 3is o Artemisiam ab Artemide cognominatam etiam Plinius XXV . memorat quoniam privatim medeatur seminarum malis. Quod autem ibi legitur, ab Artemisia Mausoli uxore hanc herbam adoptatam quae antea parthenis vocabatur error est Plinii, attemisiam Mausoli cum Lygdamidis fisin consui identis Ante enim Artemisiae Mauioli tempora nomen id obtinui me ex Hippocrate qui eam artemisiam deest illis. 4 - p. I nuncupat, satis constat Ab Λrtemisia a tem ygdamidis filia quae Persico vixit bello me hanc herbam usurpasse a Veritate non videtur alienum. U. CL. At Iatium mi. ad Phil. ByE. de orbis mirata insert. T. Ili Thesauri Graeci antiq. C. asga ubi poetam nostrum. quem auctorem carminum de herbisvocat, quid mire priores de artemiua ex

SEARCH

MENU NAVIGATION