Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Graeca, sive notitia scriptorum veterum Graecorum quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è Mss. ac deperditis De scriptoribus qui claruerunt à Platone usque ad tempora nati Chr

741쪽

Saxorakicem, non terra matre, profudit.

Nonpotis Avus non Pinere ipse Fis. Tenemus igitur saeculum Philippi, qui sic imperatori Caesari victorias & lauros gratuletur, ut ejus honoris cauia foecundum velit esse vel lapidem, quo nitul lit sterilius in rerum natura. Sed cum felix hoe augurium de lauro sive de palma, exaltari Caesaris enata calii prodiderint evenisse Iulio Caesari, alii Octavio Augusto nondum satis constat, utrius sit Philippus cum aetate conjunctior. Leve discrimen, ut vides Montauseri,siiquidem alter alteri successit Imperator deinceps, tollendum tamens cum secundo tertiove epigrammate tolli possit. Secunis dum epigramma ita habet. 'να-νυι- εἰς λυγοτευχία κιρτεν

742쪽

ne has arritus adhuc,junctusque catenis, In conferta ruit pratia dente truet. Sed juga, cea metuens, prona cerrices ivit, Caesareo Latium quo vehat axe ducem. Commodajampacis senti feraci projicit armat, fertjuris pro quibus illa patrem.

Cui dubium nunc esse potest , Montauseri, quin uterque, Sepsittacus,&elephantus, ad Augustum Caesarem pertineat , ineumque unum duo haec epigrammata cadant , frustra conserantur in alium Est auctor Macrobius, reversum. e rem, quasi sublimem Actiaca victoria salutem a psittaco, ad id ossicii genus instituto, cum garriret illud identidem, Ave, Caesar, victor, imperator. Eundem vero Caesarem invectum aliquando triumphali curru, quem juncti elephanti subierint, etsi nulli suo loco historici lcriptum reliquerunt e tamen magna mihi orta suspicio ita rem habere, vel ex eo quod decretus defuncto a senatui, in circensi pompa, currus elephantorum. Quid si, vivo Caesare Augusto, tunc aderat Romae Philippus Quid si ex Graeculorum numero erat qui porrigendis epigrammatis interpellarent, vel onerarent potius imperatorem Quid si is erat, cujus daturi epigramma , epigrammate eando praevenit, ut illuderet poetae a quo tamen ipse festivo facto ocularique dicto elusus est ut sestertia centum millia ab optimo principe, summoque ingeniorum amatore, blandissimusIoeta exprel serit. Quanquam nihil hic amrmo. Sed divinatio placet. Simul&admonere volui, si qui rem non nossem , adirent locum Macrobit, aut etiam

III. Sequitur tertiuicqnquisityr epigrammatum collector AGATHIAS, Atianus & Myrinaeus, idemque scholasticus appellatus. Cui non jam visum coronam ullam plectere, aut singulos poetas comparare singulis norituri, ut superiores fecuunt duo: Ied proprie & simpliciter in unum aggregare Iocum iis, quaedam epigrammata, ad quae lymbolam ipse contulerit. Hunc autem quingentis circiter post annis aetas tulit Iustiniani, idem Constantinopoli Vixit,3c suum hoc opus ' ad

743쪽

Theodorum decurionem Εὐγα conscripsit ut videri debeant omnia inferioris notae, quae serius nata sint quodammodo is creverint non optimis temporibus. Palladam certe invadit Henricus Stephanus de exagitat, vel ut plagiarium, si quid affert quod tolerabile nec contemismum videaturi vel, si quid profert de suo, ut ineptum. Contumeli sius et ii Ioseph ut Scaliger , qui ineptissimunx quotquot ante fuerunt non poetam , sed iteratorem appellet. Dure ab eodem Scaligero acceptusvi Lucillius, apud quem esse jocos ait complures frigidissimos, Graecanicas ineptias, ubi stomachum vix teneat Gravis omnino de atrox at iusta fortasse reprehensio duorum. Sed hoc nihil est ad illud. quod in Paulo Somiam condemnat saeculum totum, dum Paulum asse rit, sui vitio saeculi, sive morbo laborare. Quod autem vitium , qui morbus Strepitus inanis verborum, ambitus sententiarum ianfragostis, compositio dithyrambis audacior quod uno verbo exponi pol rat, maluisse binis aut ternis versibus producere dum se fecundum at oueuherem praestet, nihil , praeter ve rhorum sonitum ampullas, attulisse. Verumtamen quid haec ad me censura duorum criticorum. quid ad rem nostram pertinet Eo spectavi, Montauseri hac mistelligi placuit cum posterius illud Graecorum poetarum saeculum tantum degenerarit a prioribus, satius futurum fuisse, si ipsi a se poetae non

discerperentur, nec aliorum aliis admixta epigrammata, nec mala cum homs propemodum alternis confusa essent. Sic namque fore mani Postum vel ex tempore, quanti quisque faciendus poeta, quis honos cuiq; habendus cum excellentes a mediocribus secernerentur, ab utrisque deterrimi tutam imitationem juniorum futuram, quorum rudis aetas

vocat in praec

744쪽

haerescat nec voluptati non ducendum, nosse gradus cinerementa operum aut decrementa . cum pretium indicare pauci queant, pavet, quid stibi optimum it, eligere. Haec porro confusio de perturbatio duis plex altera , cum recentes poetae admiscentur antiquis altera eum epigrammata nova novis quidem intertexta, prisca priscis. sed diversorum scriptorum non autem ponuntur continenter indivili poetaevi indiscreti. Paene praeterii, quod tacendum non videtur suisses quemadmodum Meleager Philippus praeposuerunt operi suo quaedam , sic Agathiam suo quoque scripto collectioni affinxisse prooemium, mismo etiam prooemia, qui jambicis praefatus eli,4 hexametris. In qui-- utrisque jam tum agnoscas licet pompam inanem illam, fuca. tam speciem, &copiam nimiam, quae in tempus potius quam in homines confertur. Haec prooemia vero, Quanquam non edita ante hane diem omitto tamen propter longituo inem, quam mihi statui esse ubtandam. Paullulum quiddam delibare placuit , ex quo percipiatur, quod nunc habemus opus in manibus collectorum epigrammatum, non novo more, nec nullo exempli, septem in partes seu librin diu bium ne quis forte primum ita divisisse Planudem existimet.

Εκ τε λ ει νευσειεν ον ἀπεκίν λωκειν. Ac primum colligam, amutitas antiquos, qua scripserum novi condit δα res ea minis, ut majoribus Diis consecrata. Eremm conveniebat veterum seri- prorumpraciarum exempiarretinere Deinde etiam anti uum decus attollunt

745쪽

libri quacunque posuimus insiepulcris, qua quidem voti tum versibus perscere a nuerit, tum ex cro persequi.

avi vero de vita multiplici ratione ae pia scripsimus, s de meos/η-tisfortuηafaricibus momentis, Jpice, libri circasedem quartam. Ac delectare potestforsan quinti penusias libri, ubi tridentes conpitia probrosum carmen siri- simu . Sextum volumen surripiens cithara , inseminas elegorum deflexerit copiam, atque in dulces amores. Septimo denique in rilegio ' apiario, gaudia Bacchi, amicas meri chorea, Trinum, s/ocula, s lauta convipia cogitabis.

Calamo porro notatos costices, ex quibus horum quaedam eruta,&indicavit iEgidius Menagius, vir in paucis doctus, commodavit nobis ut hoc ei praeter cetera, studiosi literarum acceptum re- serre debeant IV. Restat ut de MAXIMO PLANuDE collectore postremo epigrammatum, quod promini persolvam. Is anno supra mill simum trecentesimo octogesimo,Romae Urbano VI pontifice maximo, Constantinopoli Nilo patriarcha, cum ibi floreret in coenobio,multaqir, vir Graecis MLatinis literis excessius, scriberet; temporis aliquid impertiVit epigrammatis Graecorum veterum recolligendis. Redistribuit ille quidem Iibrum in septem volumina, ut Agathias, sed non eadem quae Λ- gathias in quodq; volumen retulit: id quod ex fragmento superiore illo Agathiae satis apparet, siquis cum eo Planudis opus totum conserat Hahentur autem quolibet volumine certa capita rerum, certae sic tanquam per communes locos inscriptiones idque ordine servato quodam elementorum, In quo sein religiosum videtur praebuisse honeitique si is 3 aman-

746쪽

amantem, resecandis turpibus '.quam plurimis; diligentem ac si durum accersendis undique 'Ἀcomportandis epigrammatis &la tis prudentem, disponendis atque ordinandis. Quibus ei nominibus obstricti sane sumus, quos carere non passus sit puris sincerisque deliciis

eruditionis Graecanicae. Tantum autem abest ut Planudes nactus sit gratiarum actores, uti meruit, aut, quos quotve debuit, laudatores ut beneficii obtrectatores invenerit, qui extenuarent opus industriam. Primum enim conqueruntur non ulli imminutum ab eo numerum fuisse epigrammatum, circumcisis&utatis compluribus, castratos

Meviratos poetas ut satis signi dent hoc utroque verbo, quod semper habent in ore, quinam ipsi moribus sint, quam parum pudentes: quili Tullium audirent, non modo non improbarent verecundiam in aliis, sed in dictis ipsi suis,& in aliorum reprehensione sua praesertim, retinerent. Facit quippe contra eos illud Tullianum, quod jam attuli. Singienda est, inquit, omnis turpitudo earum rerum, adquar eorum ammo qui au.

Lunt, γahitsimilitudo. Nolo morte diei Africani eastratam ese rem publieam, novercuscuria disi Glauciam. luamis sit iis, tamen est in auroque desommis

τιναάπρογεγματα, ταδυεν, ἐγκι πια τα ζω ε ι λαι, τα ὁ ως αν καςονετυχεν, οσα Mη προς τοῦ ε ενότερογν. - τενον ἀποκλάνοι GPγα τοιαυτα πολλα ταῖά γραφώοντα πω . ιari. λν, ὀ Πλανου ν. Non tantum ex Collectionibus nacientis recensitis Epigrammatum,ac ex omni gene- me scriptorum Graecorum, sed&exEμερωνιά ---ψonuus ἀψί Asa Grae. ciatum obviis&eκ parte hodieque superstitibus collectam fuisse Anthologiam ebservatJacobus spontus p. si Misc. Antiquitae. p. st . Itineris sui edit. Germanicae a Men ierio curatae. Idem testatur. Florentiae in Bibl. Medicea deseripsisse se inscriptiones eiusmodi Graecas quindecim e membrana in qua Mo- arachus quidam ante quadringentos vel quingentos annos illas congesserat Nequc heri vel nudiustertius probari coepisse iuuium istud F pitaphiae veteres inseriptiones consiliendi . satis paseim Flerodoto Dionylio Halic Pansania aliisque ad illarum testimonium hine inde provocantibus. PHLeέσων quoque Athenienus inter alia collegerat g.σραααατα Gκα teste Suidari de Piaς--οοis Perlegetae qui a singulari in hoc genere studio λοκοπαι dictus suit. - των καταπολεse ἐπιχρααυάτων laudat Athenaeus . p. 4 , ψ t. Confer riplaeet Casaubonum Uio Aristo in librum primum λαικῶν σπροναυα Ψω, allegat Schol. Apollonii l. oos. μυροι-αι Parianus ἐν--τρ ἐπιγρα-- memorat buidas in Διογ

747쪽

MAXIMI PLANUDAE APOLOGIA. Lib. III. e. X I. cyganis euitatissimilitudinis. Flagitium videlicet Plantides fecit, qui flagitiosa turpia non exscribenda putavit, in quibus paginae, prope dicam ipsae, tametsi charta non erubescit , erubescerent quem reterre&in publicum proponere piguit, quae non minus legere oculis, quam Oret oferre modestia&pudor vetat. Desinant ver , qua parte maxime audabilis Planudes est, vituperare velle Planudem. Quod si tanta reprehendendi libido,&siquid isto descriptore queri juvatiquerantur potius, quod tantam in opere suscepto fidem ac diligentiam non praestiterit, quantam necesse erat, quantam se praestiturum ostendit. Reliquit enim, optime Montauseri, nescio quo casu, imprudensne an secus, cum multa obsceni ima sustulisset , pauca quaedam non honestior sublatisia

objiciunt alii malum poetam fuisse Planudem. Etiam historicum non bonum fuisse concelserim, qui in vita Hopi, contra fidem historiae rationemque temporum, permulta, meo judicio peccavit. Sed quid tum postea Idcircone minus aut ex historicis colligere potuit, quae visa sunt,&in unum locum conducere aut collegit re ipsa decerpsitque ea poetic Equidem sic statuo, collectane ejusmqdi,4 misce lanea,&farraginem epigrammatum, alicujus esse diligentiae, prudentiae mediocris ingenio ad eam rem singularid eximio, interiore & re. condita vel arte vel doctrina, nihil opus esse studiosos, cui plus aliquid possint ac valeant in literis, ab isto refugere Iabore toto lolitos. Deinde vero, cum Planudes versibus aliorum, quos collesit, non admiscuerit suos, ut Meleager Philippus Agathia, neque potest esse decori collectis ac simul junctis poetis, neque detrimento lectoribus, contage quadamo communione versuum malorum. Iam ille ipse emendator Planudae in Catonis distichis, Iosephus Scaliger,vitavit,credo justam re-

Leve illud, Maurium vitium, quae forsan hebetiores sint factae

748쪽

senio. Miror Iliuanos& Casau bonos, quibus caliger quasi quidam Deus esset, quique scripta ejus omnia legissent millies, hunc ipsi librum Lutetiae edi curassent; non advertisse, quod hic homini mendum excidisset, nisi sorte ob id ipsum αμμαοrον putarint, quod pro Deo haberent. Sed hic Scaliger speciatim genere toto peccavit, qui alienis ulus vocibus versibusque Planudae dimidiatis, Catonem amGraece red ditum Graece reddidit. Improbaret sane Planudeana omnia e Graece negaret scire hominem Graecum, praetereaque in scribendo exercitatum converteret denique latina in Graecum etiam melius, quam Pla

nudes aut Gara abstinere saltem ipsorum verbis, si facultatem illam suam ostensam voluit videre ne quid commune cum iis habere potiusquam interpolare aliena,&inculcare nonnulla aliquot locis levi commutatione opus alterius facere suum velle, debuit qui plagii a cusari potuerit, nisi plagium fateretur. Etenim videmus persaepe scriptoris unius Graeci interpretes Latinos duos pluresve , qui semper id agunt in primis, ut diversi sint ne quid alius ab alio videatur sumpsisse, aut laborem frustra suscepisse vertendi. Sunt etiam qui Planudat minuant auctoritatem exeo , quod communiter egerit Constantinopoli inter ascetas professionemque&institutum hominis solitarii,& degentis in lecessu vitam pietatis causa, illi probro vertant. Perinde quasi genus hoc hominum, quos no mine quidem isti proprio, sed per contemptum monachos appellant, totum sit aversum a Musis, praesertim mansiretioribus nec solum literas nunquam adjuverit&humanitatem, verum ei iam depravarit saepe atque eorruperit Equidem, ut me tibi, praestantissime Montauseri, in dicem, facere non possum, quin indigner, si quando inscripta incido, aut sermonibus4 querelis intersum eorum, qui in coetus holice congregatos hominum piorum simul&doctorum invehantur, sic tanquam in perditores elegantiorum artium & liberalium studiorum quibus t

meti,si verum quaerimus, artes & studia, optimum Quodque lyterarum, incolumitatem, lalutem , vitam quodammodo deneant. Ac vide, oro te, quantum ab illorum discrepet opinio mea. Absit odium, invidia, ambitio, sectae,&pattes. Vere mihi contendere posse videor, Masseverare duo triave, quae omni ratione confirmare licet. Primum

saeculis illisi temporibus miseris cum barbaries inscitia occupasset

orbem terrarum universum ac poene oppressas mortalium menteveneret quicuuid reliquum fuit literaturae omnis, id totum, quanquandam

749쪽

ex communi nauseagio tabulam , penes istos constitisse. Alterum, ubi emergere literae coeperunt,&efferre eaput altius tum demum qui susciperenteas , amplecterentur, atque exornarent multis modis, plures ex aedibus tela is eorum, quam ex omni alio hominam rege, coetu concilioque prodiisse. quibus exarati fere calamo libri, nisi a sanctissimis illis, qui patres inter se fratresque usurpent, contubernalibus Apud quos diligentius fidelius, diutius, quam ab eisdem servalla Unde investigati Meruti maximam partem, Min lucem subinde producti, nisi exierantiquis monasteriis & coenobii, Tertium illud erit, quod unum pro multis accipi potest is latissime patet. Quid viri,

certa quadam necessitudine is omnium rerum communitate juncti inter se, meriti deliteris sint, quantum aliis ipsi literatis antecelluerint , non dico , quies quantum mereri atque ant cellere debuerint , verbo dico. Cum suppetant eis opes cunctae,&adjumenta,&praesidia, quae promovere studium literarum possint, quae autem deterrere soleant, ea sint ab istorum conditione statuque vitae remotissimc abundent otio, laboribus assuescant, adsit congressus&copia eruditorum nulla impedimenta liberum, conjugum, cura rei ramiliaris possessionum amplificandarum nulla, ambitiones nullae, constans& perpetua fuga voluptatum nisi uni ex aliis ordinibus ii minum alleui docto respodeant religiosi ordinis docti decem, ut numero multitudine vincant nisi sint hi dimidio aliis plerisque doctiores, ut vincani copia, & varietate, & praestantia doerrinis non ii sunt, mihi crede, viri optimi, qui esse debuerunt. Conservatio certe bibliothe- earum , quaedam perennitas, ut aliud nihil dicam, tota horum est: eum interim distrahi quotidies dissipari bibliothecas privatorum, etiamque optimatum, videamus, multo labore, grandique pretio collectas. Scis, Montauseri, scis ipse quantopere nostri in Gallia proceres testamento caveant tum heredib' ad perpetuitatem familiaevi bonoru, tum hi h liothecis ad celebritatem nominis. Sed bibliothecis, dic amabo, quid factum plerumque exiguo&brevi spatio quid fit quotidie quid fiet Non sunt imminutae aliquando rarissimis pretio immis i. bris non ab heredibus&doministransierunt ad externos Stant per sese,&corpus ut antea, unum essiciunt non discerptae dolo , vi tuerunt non discerpentur membratim' nec, ut fluvii minores, qui famae majoris in amnem influxerint, nomen amnient nec duae binlioth cas complures supplebunt neque eontusae cum illis nullia erunt ne Titi , com-

750쪽

commu: abuntur libri libris, neque singillatim venibunt Quanquam hic ego, Montauseri, facile intelligo, nec tu pro tua singulari eximia prudentia non perspicis, isto me sermone toto supersedere potuisse, carere potuisse lectorem. Sed, dum verissimum esse confiteare , quod

dixi igressionem sane puta hanc a proposito, aut etiam aberrationem. Hactenus Francisus Havasser bro de Epigrammate eap. TH. Paris. ιμνώ ad C rolum Sanctamaurum Ducem Montauserium. L. Mitiones A MAgiae pigrammatum Graecorum

Prima Iani Lastaris Rindaceni, litteris Graecis capitalibus quadratis, Florentiae 4O7. q. cum Epistola praefatoria ad Petrum Medicem, quam in posterioribus editionibus per typographorum avaritiam omissam esse dolet Colomesius a Gyraldum p. sis. In illa Epistola litterarum figuras quibus prisci Graeci uterentur capitales omnes fuisse probat fuse , estganter, erudite quod uilicium eli Leonis Λllatii libro quo commentitias Antiquitates Hetruscas exploditi ag. 6 i. sed male scribit editionem prodiisse A. i 84.dina A. I sos. Venet ex recensione Scipionis Carteromachi , cujus Epistola Graeca ad Aldum adjuncta legitur.3 Florentina A. Isr9. 8. apud heredes Philippi Iuniae. q. Basileensis A. II I. 8. memoratur in Catalogo Bibl. locupletissimae Bigotianae II p. 2O2.3. ldina secunda Venet is 1 r. 8 Haec editio ad Codicem Palatianum collata a Frid. Sylburgio fuit apud docti mimum Graevium, ut ipse refert sua ad Callimachum praefatione Palatinum Codicem in Vaticanalibi hodie exstare testatur illustris Edi Spanhemius depraestantia Musu numismatum p. 3I6. 6. Parisiensis is 3 i. 2. apud Iodocum Badium. Fuit in Bibliotheca exquisita P. Francii, itemque altera viri Clar M. Me ibomii. . Cum notis perquam eruditis Io Brodat Turonensis Basil 49 sol. 8. Cum nonnullis Egigrammatis recens inventis , rejectis ad calcem. Venet. apud Aldi liberos isso. 8. H. Stephani editio elegans ac prioribus emendatior auctiorque pluribui epigramulati , addito duplici Indice uno auctorum qui Epi