장음표시 사용
551쪽
1 s De Rebus ecclesia,chia nos ad ipsorum salutem. Admoneant Irraruenter Curati suos Farochianos, uelis,ὸλ j a gae Farochiali dub- Dominicu Festis per sudomadam occurre=πιιαι. v. De Officio Ecclesiastico. Concit. Coloniense, anno is 36. De munere Episcopath in quibus consistiti Pars i. Cap. iv. Humani affectus& venalitas in Beneficios Ecclesiasticis exedra biles Ibid. cap. v. Beneficia ecclesiastica priusquam vacent, nemini promittenda. Ibid. cap. vj. Dignis tantum Beneficia esse conserenda. MD. Episcoporuin electiones, oe titu De ordinationibus Presbyterorum. Ibid. cap. xxix. Litterae dimitariae nulli temerὸ coneedendae. αν. locum,
Ibid. eap. xxxiij. Dispensationes inspiciendae, ut occurratur abusibus. Ibid. cap. xxxiv. In resignationibus ac permutationibus Beneficiorum, quae cura adhibenda λIbid. cap. xxx v. Praestat paucos esse bonos, quam multos inutiles Sacerdo tes. fit ut T. Gemente hoc caput concludamus, mesius est Epistopo paucos halore Sacerdo es, ae Ecclessiae Mimstros, qui poni digne opus Dra exercere, quam multos mutiles qui onus grave ordinatorι aiaueant. Vide quoque ibid. secundam partem de officio privato ac publico, vitaque ac moribus Clericorum generatim. de quoque tertiam pari. De Metropolitanis, Cathedralibus, & Colle giatis Eςclesi)s, Se in his ministrantibus. Cap. xxiij. Communi necessitati Ecclesiae, communi contributione consulendum. Quod μι funeae, aut aba n eobsitus Ecclesiae immineat, D c. v. locum, de alia Capitula. ibid. Pars duodecima. De Scholis, Tyr raphis, ac Bibliopolis. α . totam paxt. istam. Ibid. Pars decima. tertia. Dci jurisdictione ecclesiastica contentiosa. Cap. x. De Testamentis insinuandis, approbandis, ac exequendis. In Concilio acetum ina sancitum es, ut, cre. Ibid. cap. xj. Bona Presbyteri intestato defuncti in piam causam conver
Ibid. cap. xij. Portio, quae Archiepiscopo solvitur, minime gravis. m. t
Edicta Synodi Treverensis, anno is 3. Mandatum ad instituendam Juventutem. II. Quae artes in trivijs, Ze quid in Gymnasijs studiorum seu Universitatibus doceri debeat v. loeum, sum Cap. o. eo . tom. 3 s. Ibid. De officiorum perfunctione , medio tertio. Cap. i. Non prodest ad Ecclesiae aedificationem Praelatos & Pastores, curam animarum habentes, dic.
Ibid. cap. x. De competentia justa Rectoribus Ecelesiarum, sive perpetuis sive temporalibus assignanda. Ibid. cap. xj. Nd cogantur Ecclesiarum Rectores opera servilia subire.
ibid. cap. xij. De Uicariorum seu Capellanorum in Ecclesijs Collegiatis
552쪽
S Asia , Res Ecclesii , γα snt participes, qui ossiciis integris non interfuerint. Concit. Mogunt. anno is q9. Cap. lxiv. De his qui plura Beneficia curata obtinent. m. titul. De lingularitate Beneficiorum. ibid. Cap. lxviij. De Patronis in collatione Beneficiorum. ibid. Cap. lxi x. De admissione ad Beneficia Ecclesiastica, de eorum resν
Ibid. Cap. lxx. De justa distributione proventuum ecclesiasticorum. Ibid. Cap. lxxij. De modo deserviendi quotidianas distributiones. Ibid. Cap. lxxiij. Otiosas deambulationes in Ecclesijs inter Divina prohibendas. Ibid. Cap. lxxvi). intibus Episcopi aut Archidiaconi suas vices committere debeant Ibid. Cap. lxxxvj. Ne domiciliares Canonici antὸ merita virtutis & doctrinae ad Capitula assumantur. Ibid. Cap. lxxxviij. Pecunias ex statutis Beneficiatorum, aut aliunde cedenistes, in Ecclasiarum utilitatem impendi debere. ibid. Cap lxxxix. De rebus Ecclesiarum diligenter curandis. Ibid. Cap. xc. De procuratione, seu fabricis Ecclesiarum Parochialium. Ibid. Cap. xciij. De competenti s Parochorum. C. m Dominus ipse pronum
siet mercenarium sua mercede dignum , Oe. ibid. Cap. xcvs. De Magi liris Scholarum. me in primis totius Reip. christianae exposcιt ut1bt- , .c.
ibid. Cap. xcvij. Iae Testamentis& ultimis voluntatibus. Ibid. Cap. xcix. De Libris per Typographiam publicandis. m. . eod.
Concit. Treverense II. anno is 49. Cap. xiv. De competentia Pastorum. cam multorum querela tui me intestexerimita, in c. Ibid. Cap. xv. De Scholis. Ircagnam praecipua rura habenda est,ut Jumentus nostrae clinat s , Oe. v. locum , eod. lom. Concit. Trident, anno is 49. in fine Cap. xvj. Sess. xxiv. De Sede vacante. Opitulum, Sede macante, ubi fructuum percipιendorum, oee. v. loc. in fine
Concit. Mediolan. I. anno Pars prima. De Praebenda Theologali. Eccιelia: Cathedrales , a ut Costuιatae in Oppidis insignibus Praebendam, me. lbid. Conlli tutionum pars is. De Seminario Clericorum. Mandatum est a Sacro Tridentino concitio Provincialibus Sanodis , cre. Ibid. Quae pertinent ad collationem Beneficiorum.
Ibid. De edicto proponendo in examine eorum qui praeficiendi sunt Par chialibus Ecclesis. Ibid. sub sn. hujus Constitui. ij. Quae pertinent ad bonorum & jurium ecclesiasticorum conservationem. Concit Mediolan. III. anno is s. sub fin. De hs quae ad bona ecclesiastica tuenda pertinent. Concit. Mediolan. IV. annos 3 6. De sacris locis, eorumque cultu. De Ecclesiarum fabrica. Constitutionum pars it. De Benesciorum collatione ac provisone.
553쪽
, s ne Rebus Ecclesiae , me. Item, de distributionibus. Quibus in Ecclesiis tertia pars fructuum rediutuumve dignitatibus f m. loeum , a pag. 3τι, ad 381. de eod. argumento. m. quoque. Ibid. in fine Constitui. iij. Quae ad loca pia pertinent uacumque sona, Hemobiba, sive immobilia tu are Ecclesiam, o c. v. locum tu, h
Concit. Mediolan. U. anno is 9. Constiturionum pars iij. De Seminario. Seminar, institutis quam utilis his, Gre. v. locum fusὸ. Item, Quae ad Beneficiorum collationem pertinent Item, Quae ad distributiones pertinent fItem, De Ecclesjs, earumque supellectile & fructibus. m. locum. Concit. Mediolan. VI. anno issa. De Bonis S Juribus Ecclesallicis. m.
Concit. Aquileiense, anno is m. Cap. x. De Seminario Clericorum. Item, De Ecclesjs, de pio loco in eis versandi modo, Altaribus, &Sacri- se ijs. Item, De Bonis de Juribus Ecclesiarum tuendis. m. locum, tam 36. infine.
554쪽
CONCI L. ARAUSIC. I. anno 44t. Can. v. Qui ad Ecclesiam eonis fugiunt, tradi non debeant. Eos qui ad Ecclesina confugerim , tradi non Dist. 7. oportere ἱ sed loel roerentia nuercesione defendF. qui. Alia Synodus S. Patricis, anno incerto, toin. 7. Can. n. De vindictis Ecclesiae.
ibid. Can. viij. De reis autem abstractis ab Ecclesia. m. locum, tom. 7. Concit. Arelatense II. anno Asa. Can. xxx. Confugientes ad Ecclesiam tradi non oportet. Eos qui ad Ecclesiam confugerint, triari non oportet; sed omnes vomini seri promista moercessene exire persuadeant. Quod si ab Ecclessa exeuntibus penale aliquia intulerant, ut Ecloga inimici habeantur excommunos. Concit. Aures. I. annos it. Can. i. De Cri ininosis qui ad Ecclesiam com
fugiunt. DE HOMICI Dis, Adulteris de Furibus, si ad Ecclesiam con- i q. g. fugerint, id constituimus observandum, quod Ecclesiastici Canones decreve. runt, & Lex Romana constituit, ut Ecclisiae atrijs, vel domo Episcopi eos abstrahi omnino non liceat, sed nec aliter consignari, nisi ad Evangelia datis sacramentis de morte, de debilitate, & omni poenarum genere snt securi, ita ut ei, cui reus fuerit criminosus, de satisfactione conveniat. Quod si sacramenta sua quis convictus fuerit violasse, reus perjurij non solum a Communione Ecclesiae, vel omnium Clericorum, verum etiam & a Catholicorum convivio separetur. Quod si is, cui reus eli, noluerit sibi intentione faciente componi, &ipse reus de Ecclesia actus timore discesserit, ab Ecclesiae Clericis
Ibid. Can. ij. Si ad Ecclesiam Raptor cum rapta confugerit. DE Raptoribus autem id custodiendum esse censuimus, ut si ad Ecclesiam Raptor cum rapta coniugerit, & foeminam violentiam pertulisse constiterit, statim liber tur de pote itate raptoris, te raptor mortis vel poenarum impunitate concessθ, aut serviendi conditioni subjectus sit, aut i edimendi se liberam habeat facultatem. Si vero quae rapitur Patrem habere constiterit, & puella raptori, aut rapienda, aut rapta consenserit, potestati Patris excusata reddatur, de raptor a Patre superioris conditionis satisfactione teneatur. Ibid. Can. iii. De Servis, qui ad Ecclesiam confugiunt. SERvUs, qui 17, u ' ad Ecclesiam pro qualibet culpa confugerit, si a Domino pro admissa culpa saeramenta sui ceperit, statim ad servitium Domini sui redire cogatur. Sed
postquam datis a Domino sacramentis fuerit consignatus , s aliquid poenae pro
555쪽
eadem culpa qua excusatur, probaIus i uelit pertulisse, pro contemptu Ecclesiae S: pi varicatione fidei, i Communione & convivio Catholicorum, sicut superida comprehensum est, extraneus habeatur. Sin vero Servus pro culpa sua ab Eccissia defensatus sacramenta Domini, Clericis exigentibus de impunitate perceperit, exire nolentem, a Domino liceat occupari. Concit. Epaon. anno si7. Can. xxxix. De Servis qui ad Ecclesiam consu
giunt. Seo: reatu atrotiore culpabilis ad fecisam confugerit, a corporabibus tantum supplici s excusetur. Ne capitalu vero, vel quocumque opere placuit a Dominis iuramenta non exui.
Concit Ilei dense, annos et . Can. viij. Si Clericus servum vel discipulum
.PGr. i. de Ecclesia traxerit, ut poenitentiam agat. Nullia Clericorum se pum aut dit ι- sitium ad Ecclesiam confugientem extrahere audeat, meis gestare frae mura. Icticon quod si fecerat, Anee igne faeniteat, a loco, cuι honorem nan derit, Iegregetuγ.
Conci . Aurel. IV. anno sqi. Can. x xl. Ut qui ad Ecclesias jam confuges rit, a nullo abluabatur. SI 49 I s necessitatis impulsu ad Ecclesiae septa confugerit, &. Sacerdote vel Praeposito Ecclesς praetermita atque contempto, cum quisque de locis lacris vel atriis , seu vi, seudolo abi trahere aut ibi licitate fortatre praesumpserit, ut inimicus Ecclesiae, ab ejus liminibus arceatur, quo. usque iuxta Pontificis dili rictionem digna per indiciam poenitentiam emendatio siti, sequatur ; eo tamen qui abit racius est prius Ecclesiae restituto. 1bid. Can. xxiv. De mancipijs spe conjugis ad Ecclesiam confugientibus. RU CUM aEI E mancipia sub Ipecie conjugi, ad Ecclesiae septa confugerint, ut per hoe credant posse fieri confugium, minime eis licentia tribuatur, iiec talis conjunctio a Clericis defensetur; quia probatum ell, ut sine legitima traditione coniuncti, pro religionis ordine, istatuto tempore ab Ecclesiae communione suspendantur, nὸ in sacris locis turpi concubitu misceantur. De qua re decernimus, ut patentibus, aut proprijs dominis prout ratio poscit person rum , accepta sile accusati lub separationis promissione reddantur : postmoduin tamen patentibus atque dominis libertate concessa , si eos voluerint, propria
Concit. Aurel. U. anno s49. Can. xxij. De servis qui ad Ecclesiam pro culpa confugiunt. De ρrri vero , qui pro qualibet culpa Ecclesia septa confugerint, id statuimus obserνandum, ut fisicut in antiquis constit utionibus tenetur 'H-rtum tro concessa culpa datu a Domina sacramentis, qui quis iste fuerit, egrediriuγ
Concit. Matiscon. II. anno s8s. Can. viij. De reis ab Ecclesia non extrahendis. ITEM chrillianae religionis negotia pertractantes, comperimus
quosdam pseudochristianos de sacrosanctis Ecclesijs, suae religionis oblitos, fugitivos subtrahere. Ideoque vim illatam nequaquam relinquentes, censemus pro Dei timore, ut quicumque culpa compellente, aut potentum importunia non sullinens, suae gremium Matris Ecclesiae petierit, usque in praesentiam Sacerdotis in eodem loco inconcusse permaneat, nulli permittentes quolibet dira.'nitatis gradu functo, fugitivo etiam in locis sacris violentiam inferre. Si enim mundani Principes suis legibus censuerunt, ut quicumque ad eorum statuas fugerit, illaesus habeatur; quanto magis hi permanere debent indemnati, qui patrMinia immortalitatis tegni & caelestis adepti sunt. Si tamen aliquo facto Duili do by CO le
556쪽
tenemur obnoxij, qtu ad Eccletiam sunt a fuga versi, coram Sacerdote culpae eoru n innotet cant, & ipse consultum ferat qualiter Dei habitaculum per sub .it actionem non violetur illorum. G. egor. ΝIagn. lib. iij. Epist. ix. indict. xij. ad Januarium Episc. Calaritanam. In me Pervenit etiam ad nos, servos ancillasque Judaeorum fidei causa ad Ecclesiam refugientes, aut infi delibus restitui Dominis, aut eorum ne restituantur , pretium dari. Hortamur igitur, ut nullatenias tam pravam consuetudinem manere permittas: sed si quilibet servus Judaeorum ad ve- Ο.. . . is nerabilia loca confugerit causa fidei, nullatenus eum patiamini praejudicium sustinere; sed sive olim christianus , sive nunc fuerit baptiZatus, sine ullo christianorum pauperum damno, religioso ecclesiasticet pietatis patrocinio in liber- cap. 26 tatem modis omnibus defendatur. Γjus d. Epist. xxiv. lib. vij. pars altera. Laicis non temerὶ tuitionem eccle
si ilicam impendendam. m. Dcum, tom. I.
Ei i ld. lib. viij. indici. iij. Epist. xxxviii. ad Januarium Episc. Calaritanum De opp. essionibus minorum a majoribus, de de iis qui ad Ecclasiana confugiunt. Si ad 1 eorum, de quibus est quaestio in Ecclesiam fortasse refugerint, ita debet caula diligentia vestri disponi, ut nec ipli violentiam patiantur, nec ij qui dicuntur oppressi damna sullineant. Curae ergo vestrae sit, ut eis sacramentum ab ijs . quorum interest de servanda lege, Sc justitia promittatur, de per
omnia commoneantur exire, atque suorum actuum reddere rationem , quibus
etiam Ecclesae vestrae defensorem deputare vos convenit. Cujus sollicitudine, ea quae illis fuerint proinissa serventur : quatenus nec alijs noxia sint, di ipsis ecelesiastica, salva ratione, possint prodesse refugia. mbynodus incerti loci, post Concit. Paris. V. Can. ix. De his qui ad EeeIN fas confugiunt. De his avi ad Ecclesi, confugium faciunt, si Ecelsae statiis in omnisin 'ma robore pers iat, nulΤ- de Ece a miolenter trahatur, nec confv. giendi us in Ecclesiam substrahatur ; sed nec miscutis aut ferro, qui in Ecclesiam
Concit. Rhemense, anno 63o. Can. vij. De his qui ad. Ecclesias confugiunt defendendis , sic tamen ut libertatem , nisi promissa poenitentia non ac cipiant. Sι quu fugitivum ab Ecclesia absque sacramento, quo ei urandum est, ut
de T ita , tormento in truncatιone securuu exeat, qualicumque occasione abstraxe
rit, communione privetur. Iste vero qui sancta Ecclesiae beneficio tiberatur a mor. te, non prius egredendi accipiat libertatem, quam paenitentiam se pro scelere esse facturum promittat , m quia ipsi eanonice ιmponetur impleturum. Concit. Tolet. UII. anno 646. Capitul. i. De Refugis atque perfidis Clericis sive Laic A. i. risui. Contra Clericos vagos. Concit. Tolet. XII. anno 68r. Capitul. x. De his qui ad Ecclesiam consu-gium faciunt. Pro his qui quoubet metu mel terrore Ecasam appetunt, consen eι ense eariter O jubente Cloriosi imo Damno no ro hostis Rege, hae sanctum contabum demisit, ut nurus audeat confugientes ad Ecelsam, mel residentes inde abstrahere , aut quodcumque nocibilitatis , circ. v. locum, tOm. I 6. Leges Ecclesiasticae Inae Regis Occiduorum Saxon. anno 691. v. De immunitate Ecclesiarum. Sι qui rei capitalis reus ad Templum confugeris mita totitor,
in secundum jus fasque compensato. Si ruis merberapromeritus Ianis 'inm --
purarat, ra verbera remutumor.
557쪽
debent, ab Ecclesia non defensentur. Di homicidae in caeteri rei, qua Ierisin m ri debent , si ad Ecclesam confugerim, non excusemur, neque eis aridem mictus
E)uH. Capitular. Caroli Magni, ex Capitulis anno 3. ad Legem Salicam additi. Cap. iii. De confugio ad Ecclesiam. VIII. Si quis ad Ecclesiam eon fugium fecerit, in atrio ip=αι Ecclesiae facem habeat, nec sit ei necesse Ecelsam iis Ireri : nudin eum inde fer tam abstrahere Zraesumat, sed liceae ei confissquod fecit, in inde per manus bonorum hominum ad discussonem in publitum per
Concit. Mogunt. anno 3t 3. Can. xij. Ut Ecclesae pacem habeant. Reum consurientem aὰ Eccle am nemo abstrahere audeat, nec inde donare ad poenam mel ad mortem, ut honor Dei, Sanctorum vus confredietur : sed Rectores Gel frum pacem in m itam ac membra v- obtinere se eant: tamen lediti me componae quod inique fecit. D... ia Concit. London. anno 3 33. In siecunda pag Itaque quoniam venera-ΠI:diasij bilis Pater Dominus Si viardus Abbas Croylandiae protexit me in Tabernaculo suo in die malorum, celans Sc salvans a facie tribulantis et ultra privilegia meo. rum Antecessorum Regum Merciorum, qui praedictum Monasterium vari)s libertatibus & donariss nobiliter illustrarunt, offero&ego magno Altari praedicti Monaster ij de paupertate mea Calicem aureum , Crucem auream de tabulaui Capellae propriae laminis aureis deauratam , me profitens dictae Ecclesiae perpe tuum pro viribus defensorem. Insuper,&c. totum , tom. II.
col. Pap. I. Respons. ad consulta Bulgarorum xxiv. Quid parricida 3 id est, qui patrem vel matrem occiderit, vel etiam qui fratrem aut sororem interfecerit pati debeat, leges indicant; porro si ad Ecclesiam confugerit, id quod Episcopus loci, vel Sacerdos, qui ab illo constitutus est providerit, agendum
Ibi d. x xvj. De his qui proximum, id est consanguineum suum, ut frater,
consobrinus, ain nepos trucidaverint, venerandae leges proprium robur obtineant. Sed si ad Ecclesiam convolaverint, mortis suidem legibus eruantur: poenitentiae vero, quam Antistes loci vel Presbyter consideraverit, absque du-Ε, e. i p. submittantur. Nolo, inquit Dominus, mortem peccatoris, Ied ut condiena
Ibid. xxvij. De his qui socium suum morti tradiderint, idipsum quod supra
Ibid. xxviij. De his qui ad uxorem alterius comprehensus fuerit, quid judicandum si, lectis legibus reperietis. Jam vero si ad Ecclesam adulter confugerit , judicandum ab Episcopo fore decernimus, quod Sacros constat distinisse Canones, vel Sanctos Apostolicae Sed is Praesules clarum est statu ille. et . quoque xcν. De his qui ad Ecclesias confugiunt. eod. tom. 22. Capitul. Herardi Archiepisse. Turon. lxiij. Ut Privilegia Ecclesijs concessa maneant incorrupta, & qui corruperit, poenas luat sacrilegij. Ibid. cxxix. De reis ad Ecclesias, vel ad eorum atria confugientibus, ut
Ex Excerptionibus Esbelli Archiep. De Jure Sacerdotali. De confugientibus Dissili od by Corale
558쪽
ad Eet . . Eos qui ad Ecclesiam coiiiugerint, tradi non oportet, sed eos Domini sui promissa intercessone persita leant. Quod ii as, Ecclesia exeuntibus plenale aliquid Dominus intulerit, ut Ecclesiς inlinicus habeatur excommunicatus. Si quis alicui aliqua ratione nocuerit sub confugio ecclesiastico, vel sub aliquo sanctimonij signaculo septempliciter emendet, reddat & restituat, sed& 7. annos in dura poenitentia permaneat, sin aliter excommunicandus est ab omni Ecclesia Catholica. Concit. νormat. anno 368. Can. xliij. De refugis εἰ perfugis. No Bis
igitur ratio Synodalis persuadet decernere, ut quicumque Laicorum in adversint .ite propriae gent is, aut patriae, vel regiae potetulis ad externas partes se conferendo noxius fuerit ultra repertus, non solum omni rerum suarum proprietate privetur, sed & perpetua excommunicatione damnato, nunquam illi praeter- quina in ultimo mortis suae Communio tribuatur.
Leges Ecclesiallicae Aluredi Magni Regis Anglorum, titui. ij. De Arilis,3c Refugijs Ecclesiastici . CRiMINis cujuscumque si quideor ad villam
Regis aut familiam honoratam aliquam non attingat li ad fanum confugerit, tres noctes, quibus saluti suae prospiciat ni interim in gratiam redierit ibi mancto. Ac si quis eum per id temporis plagarum, vinculorum, aut vulnerum metu profligarit, mulcta , vel ipsa capitis aestimatione prout ejus gentis feret
consuetudo, noxiam omnium sarcito: fani vero aedituis aio. solidorum numeratione pacis Eccletiae violatae poenas luito. Ibid. Capitul. iv. De immunitatibus ecclesiasticis. UNI Ctra QUE porro Templo religios E ab Episcopo consecrato hanc pacem concedimus. Si quis alteri inimicatur, ijsque Templi suffugium implorarit, per 7. dies a nemine abstrahitor . Si quidem prae fame vivere non possit, de viam vi non aperuerit. Qui secus secerit, violationis pacis Regis Se Ecclesiae tenetor, & criminis etiam gravioris si quid inde rapuerit. Quin si diluis magnopere fuerit illo loco utendum , illum alia in domo quς plura non habeat ollia quim ipsum Templum inclusum curanto, fandque prς positus ei interim cibus nὶ suppediretur videto. Verumtamen si quis is in ditionem adversariorum arma sua δedere voluerit 3 o. diebus incolumen illi eum custodiunto, se dum demum cognatorum in manibus tradunto. Porro autem hoc pacis beneficio Ecclesia fruitor. Si quis commissi alicujus maleficis, prius tamen non patefacti conscius ad Templum coniugerit, idemque in Dei nomine fassus fuerit, dimidium multiae ei remittitor. Concit. Coyacense, anno ioso. Cap. xij. De Atili Jure Ecclesiis concesso.
Duodecimo quoque titulo .praecipimus, .c. v. locum, in fine tona. 23. Concit. Rhein. anno ii 48. Can. xiv. De Aetilis. Hoc etiam eonsona SS. Fatrum demtione sanetain, ut in eos qui ad Ecclesiam mel caemeterium confugerint, nustus man M ttere audeat. Vuod ' qui fecerit, anashema sit. Concit. Ravennate, anno ia36. Capitul. ix. De immunitate Ecesesiarum.
Quantam quidam perditionis 'ν tibertatem Ecclesiae attributam , O e. Tom. 23. ιδε tituti sequent. De immunitatibus ecclesiasticis.
559쪽
LEcεs Ecclesasticae Inae Regis Occiduorum Saxonum, anno 693. v. De immunitate Ecclesiarum. D quis reι capitalis reita ad Templum confugerit, Uita fletιtor, me. vide de AZilis. Ibid. vj. De pugna in Ecclesia inter alia. . bcum, tom. II. Synodus Metentis sub Pippino Rege, anno 7 13. Capitul. n. De immuni. talibus conservandis. ibid. Concit. Uernense I. anno s s. Can. xix. Ut Ecclesiarum immunitates illi. batae serventur. Di omnes immunitates in nersis Ecclesbs conservata sint. v.
Concit. Arelat. VI. anno Si 3. Can. xx. Ut antiquis Ecclesijs iura serven
Concit. Moguntinum I. anno 3 3. Pro juribus & immunitatibus ecclesiasti. cis celebratum. Capitul. vj. De immunitate rerum ecclesiasticarum. Ibid. Capitul. viij. De proprietatibus ab Episcopis vel Presbyteris post o
dinationem acquisitis. eod. tiam. 2o.
Ibid. Capitul. xj. Ut antiqua: Ecclesiae habeant privilegia sua. Concit. Suesson. II. anno 8s3. Ut Ecclesiae immunitatem olim adeptae in perpetuum illa frui sinatur. Decreverunt praeterea, Ge. Tom. 2I. sub finem. Epistola Episcoporum ἡ Synodo apud carisacum. Capitul. vij. Ut privilegia de immunitates Ecclesiarum conservet, Rectoresque illarum non inquietet, nec possessiones diripi non permittat. Tvn. in . sub em. Regulae Sanctς ac Universalis Octavae Synodi Constantinopolitanae, anno 3-6. xviij. Inde statutum est ut Privi ligia Ecclesiarum conserventur. locum,
tom. 23. in fine. Isaac. Episc. Lingon. Canones . Ut in immunitatibus Ecclesarum mallum vel placitum nemo tenere praesumat. Flacuit ut nusi in comes , neque aliquis ex Judiciaris potestate mastum aut placitum in immunitati,Mmel atridis Ecelsartim tenere, aut quemquam de famitia earumdem Ecclesiarum quacumque occasione ais temeritate jniuriare praesumat. Quod si fecerit, bannum Aminicum ρersolvat, O in ver Deo oe fcclesiae quam laesit secundum eanonicam institutionem in omnibuου soris faciat. Quam etiam socere distulerit, quamdiu a coetu Delium arceatur, donee
paenitentia accepta reatum quem comm t, emen I.
Synodus Carisiaca, Cap. vij. Hludovico Regi, de immunitate Ecclesiae. ET si Ecclesiam Dei, sicut nobis scripsstis, quaeritis restaurare, debita Epis.copis it sibi commissis Ecclesijs privilegia intemerata, sicut divinitus constituta
sunt, cultodite. Praecepta N immunitates in honorem earum , sicut avus M pa-xςr vetier conservaverunt, conservare curate e dc quae prater vester Dominus
notiςr, qui de paterna donatione de vobiscum, cum vestris, vestrorumque fi-Disiligod by Corale
560쪽
Te Immunitatibis Selesia Leis. issdeliu in mutuis firmitibus Regni parte in accepit, pro cultu Sc honore Ecclesiarum egit, seniliter conservate. Et Rectores ac Pallores Ecclesiaruin, ut Patres de Christi Vicatios colite . sicut Sancta Scriptura praecipit, dicens: Sacerdotes Dei sanctifica , in magnatu humilia caput tuum, eoνumque stiritalia est lias δί- Eeeles
aurite. Et iterum dicente scripturi: Interroga Patres tuos, m annuntιabunt tι.li; M. Ores tuos, G Hrent tibi. Et item: Interroga Sacer oles meos n. em meam.
Et Dontinus per Malaclitana Prophetam: Lalia Sacerritu custodient scientiam, edi legem requirent ex ore e M, quia Angelis Nomini exercituum est. Esque tem- pore incongruo Ninoportuno, nolite inqui erare: si liceat eis ministerium saacrum , ad quod ordinati sunt in populi salutem peragere, sibique domestica jura subiectos nolite concute te, & non sinatis destionestare sive opprimere, ut Presbyteris honor congruus Se jura debita, quae Canones & Capitula Avi de Patris vel tri statuerunt, conserventur satagite ; ut Episcopi quietam libertatem suas Palaecias circumeundi de praedicandi, ac confirmandi atque corrigendi habeant, ordinate ; ut Missus ite ipublicae, id est Minis et Comitis cum ipsss iusserint, eat, qui liberos homines incestuosos si per admonitionem Presbyterorum venire ad Episcopum noluerint, eos ad Episcopi placitum venire faciat
commendate, 6cc. m. totum fuse , tom. M.
Concit. Suesson. II. anno 31 3. Can. viij. Ut Ecclesiae immunitatem olim adeptae in perpetuum illa frui sinantur. Seere erunt praterea Sanm Pontifices, ut Ecclesiae, quae olim indulgentia Religiosiorum Principum , mel aliorum stribum
devotione inmumtatem mer Issent, ea ιn perpetuumpe misinerentur.
Concit. Mogunt. I. anno 848. Cap. vs. De immunitatibus Ecclesiae. Quisquis fastu luperbiae elatus, domum Dei ducit contemptibilem, & possessio. nes Deo consecratas , atque ad honorem Dei sub Regiae immunitatis defensone constitutas, inhoneste tractaverit, vel infringere praesumpserit, quasi invasor violator domus Dei excommunicetur. Decet etiam, ut indignationem Domini Regis sentiat, cusus benevolentiae contemptor, di constitutionis praevaricator extiterit. Nihilominus Rex suae concessionis immunitatem ab omnibus ditiovi suae subsecitis illaesam conservari praecipiat, assensit in vero non praebeat improvide affirmantibus, non debere esse res dominicas, id est Domino dominantium deditas; ita sub defensione Regis, sicut propriae suae sunt haere- Rex doditates: magisque advertat quia quanto Deus excellentior est homine, tanto praestantior est divina causa mortalium possessione. Quocirca decipitur quisquis plus in proprijs, quam in dominicis rebus gloriatur: quarum divinarum rerum defensor& custos divinitus statutus, diligenti cura non solum eas servare, sed etiam multiplicare debet, naagisque illa, quae diximus, praestantiora, quam sua defendere illum oportet & augmentare. Si quis igitur insimus importunitate improbitatis Regem a recto proposito avertere tentaverit, nullisque remediis mitigari possc visus fuerit, licet obsequijs aliquibus transitorijs si necessarius, abjiciendus ab eo projiciendusque re est juxta illud Evangelium et Sipes, manu, Mati. 12..cutuste tuinsean abeee te, erue illa m trafeo ab te. Sancta synodus Octava Generalis Constantinopolitana IV. anno 73ο. Placuit huic sanctae & magnae Synodo, ut res vel privilegia, quae Dei Ecclesj sex longa consuetudine pertinent, & sive a divinae recordationis Imperatoribus, sive ab alijs Dei cultoribus in scriptis vel sine scriptis donata, Sc ab eis per an Diuitigod by Corale