장음표시 사용
691쪽
Ibid. 13. Injusta Episcoporum damnatio a Synodo retractanda. Ibid. 39. Quod Ecclesiam suam relinquere nullus debeat. Ibid. 6o. AntE Judicem non suum pulsatus taceat, s velit: de ut appellanti inducis dentur. Ibid. 61. De eo qui eontra suam subscriptionem venit. Ibid. 6a. Falsum erimen adversus Episcopum, Presbyterum, Diaconum, objicienti, nee in fine danda communio. ibid. 6ι. De libellis famoss. Ibid. 64. Ut diebus dominicis cause ab Episcopo non audiantur. Ibid. 61. De potente, si quem expoliaverit, ut ab Episcopo excommunic
Ibid. 66. I t nullus clericus ἱ suo recedat Episcopo. Ibid. 61. Vt criminibus implicati, ad accusationem, aut testimonium non admittantur. Ibid. 63. Criminos accusatio periculosa est, & admitti non debet. Ibid. 69. Milerorum ruinis, qui succurrit, Dei a se removet vindictam. Ibid. ro. Peticulo judicantium, & providentia eorum. Ibid. ri. De accusatione adversus iboctorem submovenda. Ibid. 71. De Presbyteris, Diaconibus, & reliquis clericis, ex decreto S. Sylvestri & 84. Episcoporum. Ibid. 13. Laici ad testimonium adversus clericum suscipi non debent. Ibid. et . Clericus in publico examinandus non est, sed in Ecclesia. Ibid. et s. De Episcopis damnare volentibus eum a quo sunt consecrati. Ibid. 6. Vt nullus contra religionem faciat. Ibid. r. De apotholicis & canonicis decretis minimὸ violandis. Ibid. 18. De injusto Judicio Principis metu, vel jussu terminato eassando. Ibid. et q. Quod hi qui contra Patres armantur Deo existant odios. Ibid. go. Vt nullus Regum hujus Canonis censuram in aliquo violare prae
Concit. Calchut. annor87. Capitul. xiij. De Iudicijs justὸ ferendis. T. .
Capitulare Aqui ran. Caroli Magni Regis, anno et 39 Capitul. xxix. De conspiratione Clericorum vel Monachorum. Ibid. Cap. xxx. De accusatione laicorum contra Episcopos. Ibid. Cap. xliv. De Iudicibus a Metropolitano probatis. Ibid. Cap. xlv. De accusatione vilium personarum. Ibid. Cap. lxij. De Judicibus. tat quibus data est potest udicandi, juste - dites , flitur feriptum est: Juste judicate, filis bominum. Non in munerasin,
quia munera excaecant coria exudentium, O subvertunt merba iugorum. Non ina uiamne, nee in consideratione personae, sicut in Deuteronomio dictum est: Quod
justum est iudicate: sive sit ille peregrinus, nulla st dillantia personarum, quia Dei iudicium eis. Pramum namque Judici diligenter discenda est lex a sapientdM
populo composita, ne per Mararantiam a mwveritalis erret '. ev dum ille rectum iniseelligit judicium, ea eat ne declinet, aut per ad ut onem aliquorum, aviter a-
692쪽
Testitas Testimoni f. a arrem cujuslilet amici, aut ter timorem aucu)- potentis, aut propter praemio a recto Judicio. Rectum aucem in bonestum findetur, ut Iudices jejuna causas audiant edi
Concit. Francosord. anno 794. Can. . Vt Episcopi Justitias faciant in Parochiss suis. Ibid. Cap. xxxvj. Ur criminosis accusare non liceat. Ibid. Cap. xliv. Vt electi utriusque Judices non spernantur. m. tit. Aia. Concit. Arelat. VI. anno Si 3. Can. xij. Vt Comites N Judices cum Episcopis contentiant, & Jultitias faciant. ibid. Can. xvj. Ut in die dominico mercata b placita non fiant, nee opus rurale & servile.
Ibid. Can. xxij. Vt placita publica in Ecclesiis earumvὸ atrijs non fiant. Concit. Rheniense II. anno 3ι 3. Can. xix. Ut Episcopi & Judices Iudicia
discernant. Ibid. Can. xxxix. NE munera pro placitis exigantur. m. bcum, tom. 1 o. 1bid. Can. xliii. Ut lites & jurgia termin uni habeant. m. Dcum.
Concit. Turon. III. anno 8i3. Can. xxxiis. Quomodo Comites & Judices erga Episcopos se gerere debeant, de Episcopi erga illo, fibid. Can. xxxiv. Vt Comites & Judices viles personas ad testimonium
Ibid. Can. xxxv. Nullus pro Iudicio munus exigat vel accipiat. ibid. Can. xxxix. Ut in Ecclclijs earumve atrijs placita non fiant. Ibid. Can. xij. De crina inosis, qui Sacerdotali admonitione non corrigan tur, sarculari potentia coercendis. m. locum. Capitulare Caroli Magni imperat. anno Imp. ejus ra. anno Si 3. Capitul. x.
Vt Comites Episcopis obediant, & Justitias faciant. ibid. Cap xxj. Ut placita Ecclesiis earumvὸatrijs non fiant. Ibid. Cap. xxv. Vt publici criminis rei publicae poenitentiae subjiciantur. m.
Capitula quae pro lege habenda sunt. Tit. v. De placitis a liberis hominibus observandis. ibid. Titul. vj. De liberis hominibus ad testimonium recipiendis. m. locumtosi capitulare III. Ludo-ι P, Imp. tom. ar. Concit. Parii. Ul. lib. i; . cap. iv. Quod aequitas Iudicij stabilimentum Regni. & injustitia sit ejus eversio. eod. tom. 2I. Conventus in Uilla Colonia, anno ε- a. Capitul. iij. De Justit ijs unicuique secundum legem suam faciendis. Ibid. Cap. iv. Vt nemo quidquam Regi contra Justitiae rationem suggerat. Ibid. Cap v. Vt s quid Regi subreptum est, fideliter admoneatur. Concit. Meldense, anno 343. Can. lxxj. Ut auctoritatem Regiam penes se habeant Episcopi, qua Ministros Rei p. si eorum indiguerint, conveniant. Ibid. Can. lxxv3. Ut Comites seu Judices placitum, aut mallum non teneant post quartam feriam in capite jejunij. Concit. Mogunt. I. anno 343. Capitul. xix. De his qui ad subvertendam
Iustitiam munera accipiunt. eod. Iom. 2I.
Concit. Suession. II. anno as 3. Can. x. Vt in locis sacratis Iudicia publica
693쪽
tum juramento legitimὸ facto non opponatur. R . lo . in elem. al. Nicolai Papae Epith. viij. m. 0M nolin. Damnati de excommunicati Judices esse non possunt. Item. De his qui admittuntur ad accusandum. Item. Episcopus a subditis suis judicari non debet. Item. Subditi Praepositorum vitia occultare, non probare debent. Item. Inferior malorem judicare non poteli. m. locum, tom. 22. Nicolai Papae I. Responsa, ad consulta Bulgarorum. i. In quibus consistat
Ibi d. lxxxiij. De criminalibus Iudicijs. Ibid. lxxxiv. De eo qui falso aliquem accusat. Ejuld. Decreta seu Rescripta, ex Gratiani volumine. iij. De Judicijs. m.
Isaac. Epise. Lingon. Canones. Titul. xj. Cap. xxvj. Ut testes antequam de causa interrogentur, sacramento constringantur. Ex G. 7. cap. m. Testes priusquim de causa interrogentur, &c. Capitula Herardi Archiepisc. Turon. xii. Deperjurijs, sacrilegis, & ebrietatibus prohibendis: & ut testes jejuni jurent, ac prius de perjurio moneantur, ut nullus infra annos i 4. testis suscipiatur; & quod semel pessurati ad testimonium non recipiantur.
Ibid. lxx. Ut criminosus locum accusandi non habeat ; ut qui unum crimen non approbat, ad aliud non admittatur. Ibid. lxxx. Quod eamdem poenam passurus sit accusator, si convincere non potest, quam reus, si victus fuerit. Ibid. lxxxiv. Quod in omni causa capitali, seu statutus, non per advocatum, sed per personam sit agendum.1bid. xcix. De confessione scelerum, manifestum est eum confiteri crimina, qui indulto & delegato sibi judicio purgandi se ratione non abutitur. Nihil enim intei est, utrum in praetenti examine, omnia quae de eo dicta sunt, comprobenis tui , quod ipsa ejus absentia pro confessione consistat. Ibid. cf. Accusatores, calumniosos vel suspiciosos, nemo suscipiat, nemo
Ibid. cij. Accusatores & accusationes, quos Rculi leges non admittunt, Ca- nonum quoque decreta removent. Ibid. citi. Quorum fides, vita & libertas nescitur, non possint Sacerdotes accusare, nec viles personae, nisi in proprijs causis. . Ibid. civ. Si quis clericus in criminali vel leviori causa pulsatur, dic. v. b.
Ibid. cv. Ut Sacerdotes de incognitis sibi rebus nihil judicate praesumant,
Ibid. cix. In Ecclesijs vel in domibus, earumvὸ atrijs placita saeculatia minime fiant. Ibid. cxix. Ut diffinita crimina nullus refricare audeat. Epistola Episcoporum e Synodo apud Carisacum. Cap. xiv. Iudices Uill rum Regiarum quales constituendi sim m. locum , eod. Iom. 12.
694쪽
T J- Testimonys. as' D. Jus Ain, in Nisana Θυάν. Statutum eii quod Iudices alij non Synodo debere tu et se, nisi quos ipse, qui impetitur elegerit, aut quos consensia silo ejus Primates auctoritate hujus Sacrae Sedis constituerint: quia indignum est, ut ab externis judicetur, qui Provinciales & a se electos debet habere ludices. Capitul. Hadriani Papae. Cap. r. Quod qui Fpiscopum accusat Dei ordinationem accusat. Dei or iactionem accusat, in qua constituuntur, qui Episcopos capit accusat, mel condemnat, dum minusθiritualia quam terretis sectamur: uia.
Fγqheta ait: Nolite tangere Chri itos meos, di in Prophetis meis nolite ma- ει ι α lignari. Ibid. Delatores qui sint, & qua poena mulctandi titori , aut singua eapuletur, aut convicto caput amputetur ; Nelatores autem sunt, qui in tria pro
ibid. De Iudicibus. Cap. lxx. Majus periculum est judicantis, quὸm ejus qui judicatur: undὸ unicuique providendum est, nὸ aliquem in uste judicet,
ibid. Cap. iij. De Accusatoribus. Qui crimen objicit, stribat se probatu. rum revera: & ibi causa agatur, ubi crimen admittitur: qui non probaverit quod obiecit, poenam quam intulerit, ipse patiatur. Ibid. Cap. lv. De accusatoribus Episcoporum Constantinus Imperator inter caetera sic ait: Vestrae , inquit, accusationes te in halebunt proprium, id est, magni Judicν, este. v. locum.1bid. Cap. lus. Neque Praesul Summus a quoquam judicabitur, quia dicente domino : Non est discipulas supeν magistrum. Luci; ibid. Cap. lvii. de Judicibus. Judex criminosum discutiens, non antὸ sententia in proferat capitalem, quam aut reum se ipse confiteatur, aut per in
Item. Si quis Episcopum . aut Presbyterum, aut Diaconem falsis eriminibus appetierit, & approbare non potuerit, nec in fine dandam ei esse Commu
Item. Ut qui Judices iaspectos habuerint, vocem appellationis exhibeant.
M quis Judicem ac erium fili senserit, πλοcem appestationu exhibeat: ut eum ei concessum fuerιt, integro negotιo apud abum Juricem amotis dilutiombus postis amatri. Item de accusatoribus. Presbyter non adversus Episcopum, non Diaconus adversus Presbyterum, aut Subdiaconus adversus Diaconum, non Acolythus adversils Subdiaconum, non Exorcista ad verbus Acolythum, non Lector adversus Exorcistam, non Ostiarius adversus Lectorem det accusationem aliquam. Et non damnabitur Praesul, nisi in et r. testibus: neque Praesul Summus a quoquam judicabitur, quoniam scriptum est : Non est discipulus super mari. Luc. arum. Presbyter autem in cardine constitutus, non nisi in M. testibus damnabitur. Diaconus cardinatus constitutus Urbis Romae, nisi in 16. non condemnabitur. Subdiaconus, Acolythus, hxorcista, Lector, nisi sicut scriptum est, in 7. testibus non condemnabitur. Testes autem sine aliqua sint infamia, uxores Se filios habentes, & omnino Christu in depraecantes.
Nicolai Papae I. Decreta. De Juricidis, rit. 3. Inferior sedes potiorem ab- L solvere, aut iudicio ligare non potest, nec proprijs dissinitionibus subjugale.
695쪽
aso Judici ι, i ecusatoribus,rt. Filios circa spiritualem patrem, ut discipulos erga magistrum, ita devotos
Ibid. e. sobrios esse decet, ut nulla penitus temeritate ad eorum vitam dijudicandam, nec saltem tenuiter reprehendendam prosiliant.
iit. Non potest quisquam rit E ab his, qui inferioris ordinis vel dignitatis sunt,nui. ς- judicialibus submitti diffinitionibus: unde factum est, ut in Concilio Epitc porum nullus in Marcellinum, qui tempore Diocletiani & Maximiani Augustorum idolis compulsus sacrificaverat, sed postea insignis Martyr effectus est,
sententiam proferre ausus fuerit, dum ei saepissime omnes dicerent: Tuo ore iudica causam tuam, non nostro iudicio. Et iterum : Noti auriri in nostro Judicio, IM ege in simu tuo causam tuam , Sec.
IV. Acephalum liquet csse Concilium, ubi de tanta persona agitur, & majorum expectatur sententia, cum & in causa Clericorum inferioris gradus solius I kis. Episcopi sui judicium tantummodo ' pollulandum sit. D- In tantum hanc praesumptionem Sancti Patres apud Calchedonem detestatinu . ut Dioscorum Alexandrinum Antillitem inter caetera idcirco potissimum sine ulla revitutione damnaverint, quod ponens in caelum os suum, linquaesus transeunte super terram, excommunicationem in Sanctum Leonem P pam dictavit. VI. Omnes Leges tam ecclesiasticae, quam vulgares Se publicae praecipiunt, ute ablata restimantur ei, qui suis est rebus expoliatus. 15d suspecti & inimici Iudices esse non debeant, & ipsa ratio dictat, Se δε--. plurimis probatur exemplis: nam quid gratius & amabilius dare quis inimico poteth, quam si ei ad impetendum commiserit, quem laedere forte voluerit. Revera justus mediator non eli, qui uno litigante, & altero absente amborum emergentes lites decidere non formidat. Indieans Hermanum Episcopum super quibusdam frequenter fuisse accus Ravera. tum: pro quibus quia ex parte ipsius persona deest, nos uni parti ad discrimen ι alterius credere procul dubio non possumus.1 h. 2. Necesse est secundum bacrarum Scripturarum documentum, ac secundum X. Justitiae tramitem, N acculatum & accusatorem simul adesse, de unam partem di qualicumque prsdita sit auctoritate, sic prorsus audiri, ut alteri parti nullum praejudicium irrogetur. XI. Haereticis non licet accii sationes contra orthodoxos Episcopos pro ecclesiasti- facere negotijst haereticos autem dicimus, tim eos, qui olim ab Ecclesia projecti sunt, quam qui post hoc a nobis anathemati xati sunt; praeter hos autem Sc eos qui fidem quidem sanam negant, vel simulant confiteri.
XII. Contra ritum ecclesiasticum, contraqtie venerandas leges producitur accusa-
4 l qtor, vel testis de Imperialibus aedibus, & cui imperari potest, ad falsum dicem dum testimonium adhibetur; fiunt suspecti Judices, & lupi custodes. XLII. Quod bene semel dissinitum est, & interpositis juramentis deliberatum, nulla iteratione nisi fortassis, ubi fuerit malor auctoritas) retractari. . . cis se Ait Caelestinus Papa Orientalibus Episcopis , scribens r Si quis ab Episcopo
is R. ei Nestorio, vel ab alijsqui eum sequuntur, ex quo talia praedicareciaeperunt, vel excommunicatus, vel exutus est, seu Antistitis, seu Clerici dignitate, in no stra hanc communione durasse, de durare manifestum est , nec ludicamus eum remotum, quia non poterat quemquam ejus removere sententia qui Jam se prin
696쪽
Teblitus edi Testimonis. 29i Historia Ecclesiastica ab Eusebio Caesarienti Episcopo consecta de muliere XU. quadam quae de castitare a marito accusabatur, ait: Praeceptum eii ab imper tore lege lati , ut primo permitteretur ei rem familiarem libete diutius ordinare, tune demum responderet ob ectis. Hoc omnes leges tam ecclesiasticae quam vul- Retigares, publi aeque prςcipiunt. Si autem de mulieribus Se saecularibus vitis haec' itatuta sunt, multo magis ecclesiasticis hominibus & Sacerdotibus sunt concessa. Sive de coniugii foedere, sive de adulteris crimine Judicium agitandum sit, , ut nulla ratio patitur The ut bergam cum Lothario posse inire certamen, ni sprilis Ilia... ad tempus fuerit reddita suae potestati, Se consanguineis proprijs liberὸ sociata. Itaque etiam locus providendiis est, in quo nulla vis multitudinis formidetur,nὸ sit difficile telles producere , vel certas personas, quae tam a Sanctis Canonibus , quam a venerandis Romanis Legibus in hujusmodi controversjs tequi-Conesi. Wormat. anno 368. Cap. x. De incriminatis, qualiter expurgari debent. Si Episcopo, aut Fress tero, caula criminatu, hoe est homicidium, adul- , histerium , furtum , inma cium imputatum fuerit, in singuia Missam celebrare, Si Episseerelampuboce dieere , in communicare debet, de lingula stra imνutatu rena. ςφρο, uxeentem rediere. Quod si non fecerat, quinquennio a i minib- Eeclesiae extranein habeatur, sicut antiqui canones ιnstituerunt. tracteis ibid. Cap. lxxiv. De conjurationibus. con urationis mel constirationis crimen '' O ab extera legibin est omnino prohibitum, multa magis hoc in Ueι Ecclesia , ne fiat,adm nere convenit. Si qui ergo clerici vel Monachi reperti fuerint coniurantes auteoni frantes , aut insidi, ponentes Et copis, aηr Oericu, gradu proprio penitus
Epist. clij. Ioann. Papiae VIII. ad omnes Episcopos. Ecce San imi Sateν-
dotes praemisis precibus fratremtatem Vestram cum pia exhortatione convenio, me.
Leges Eccles asticae Aluredi Magni Regis Anglorum. xv. De Judicibus.
Si quis eorum Senatore Retio infrequenti plebu eontione dimicaνit, tum capitis assiamatione , tum mulctam , prout aequum fuerat praestato, in Senatori r ro. Iolidos numerato. Qui eoactam populi concionem armorum extramone commoverit, dato Sena rori lao. Iob as. me ipsum si ρraesente alia quocumque in locum e u sublituto, aut coram Sacerdore Regio evenerit, 3 o. stiuis culpa pensator.
Concit. Tribur. anno 89 s. Capitul. viij. De his qui contemnunt bannum ab Episcopis impolitum. Ibid. Cap. ix. De eo, si Episcopus ecclesiasticum, & Comes saeculare pla- eitum una die condixerint. Ibid. Cap. xxx. De eo, si quis ab Apostolico falsam detulerit epistolam. Ibid. Cap xxxv. Ut nullus Comes, nullusque Judex diebus festis vel dominicis, seu jejuniorum, aut Quadragesimae placitum habere prssumat, de ut
nullus poenitens illo veniat. m. locum, tom. a. . Concit. Mamnetente, anno incerto, Can. xix. NE foeminae publicis conventibus ac placitis immisceant. eod. tom. Leges Ecclesia ilicae Canuti Regis, anno io 31. Alia tabula Legum Ecclesa-stiearum. i. De Judicibus. De Justitia efferenda. In primis usta lues ut eierantur, in us e deprimantur mola, oec. v. locum, tom. 11.
697쪽
α9 1 Te Judictys, Accusatorisas, Ibid. ij. De misericordia in Judicio exhibenda. Erit M autem, ut siquisi
νι Lb querit aliqua, ctrc. Concit. Coyacense, anno roso. Cap. vij. De Iudicibus. Ut populus a potentibus cum Jultitia regatur. Septimo titulo admonem- , ut omnes Comi.
Concit. Rhem. anno ii 43. Can. v. De Iudicijs. Decernimus etiamur Laiti ecclesiastica teνminare nuotia non praesumant, i c. ibid. Can. n. de eod argum. uctoritate quoque apostolica prohibemus, uanustu Aoeatus praeter rus in leneficium antiquiti s constitutum, si , aliquid aeriapere mel usurpare praesumat, .c. V. locum, tom. 27.
Appendix ad Concit. Lateran. III. De potestate Judicum delegatorum. Cap. i. Licet inhibita suerit appellatio, a secundo tamen ad primum delegantem poteli appellari. Ibid. Cap. ii. Accusatores & eorum fautores Justitiam impedientes, ecclesiasticil debent censura coerceri. Cap iii. Quod pro varietate litterarum in executione Iudicibus est superse
Cap. iv. Quod non standum sententiae cyag manifestam continet iniquita
Cap. v. Judex delegatus alii vices suas committere potest. Cap. vj. Causae quae intra certum terminum decidendae committuntur, nisi de communi consensu prorogetur, ex lapso expirat mandatum. Et qui ad hortationem Iudicis delegati venire neglexerit, secundum judicis arbitrium poterit puniri. Cap. vij. Cum jurisdictio delegatur omnia videntur delegata, quae faciunt ad jurisdictionem. Cap. viij. Judex delegatus causam appellatione remota commissam alij non potest committere , &c. Cap. ix. Quod priores litterς derogant posterioribus, nisi intentio prioris commissionis in posterioribus habeatur. Quod etiamsi causa consensu partium alteri fuerit delegata, & alter ignorante altero, tacita priori commissione, eam alii impetraverit committi propter dolum de fraudem debet alter in expensis condemnari.
Cap. x. Quὁd Iudex delegatus suam executionem potest demandare. Cap. xj. Item Sc de eodem si ciuis ei restiterit, potest eum coercere. Cap. xij. Quod ad justam ordinar ij commonitionem causa delegata dc bet differri, & Papa propterea consuli. Cap. xlia. Quod non secundum formam in litteris expressam, sed secundum rigorem justitiae est in causa procedendum. Cap. xiv. De eo quod supra 6. causae r de si aliter Judex secerit, & fines mandati excesserit, e)us jurisdictio expirat. Cap. xv. Quod delegatus secundum priores litteras potest in causa procedere, nisi exprestim in posterioribus contineatur, causam ipsam ab esus examine substractam.
Cap. xvj. Quὀd qui semel ossicio suo functus est, de caetero ejus jurisdictio
698쪽
T stibus o Te limn s. 9 3Cap. xvij. Quod absens causa itudij vel peregrinationis , vel alia certa causa ante citationem exculatur , & de eo quoὸ supra 6. causae. Cap. xviij. Quod haec conditio, si preces veritate nitantur, est subintelligenda, etsi non apponatur.
Cap. xl x. Quod Judex potest terminum appellationis abbreviare, & si intra terminum non fuerit appellationem prosecutus, appellantem prosequi appellationem compellere potest, vel coram se iudicio stare debet. Cap. xx. Quod Judex delegatus major est eo cujus causam suscepit terminandam: & si rebellis fuerit, poterit eum punire. Cap. xxj. Quod etiamsi aliquis praestito juramento Judicio sisti suetit abso-Jutus, de liatim in vocem appellationis proruperit, non est aliquatenus audien
Cap. xxij. Quod morte mandatoris, lite non contestata, finitur mandatum.
Ibid. De restibus cogendis, vel non. Cap. 1. Quod vocatus ad testimo nium perhibendum, nisi venerit, est coercendus. Cap. is. Quod poli publicationem attestationum, testes non debent produci Cap. iij. Quod Religiosi in proprijs causis a ferendo testimonio non sint expellendi. Cap. iv. Quod Testis super crimine convictus, non est audiendus. Cap. v. Scripta authentica, si in scriptura testes decesserint, robur non habent , nisi per manum publicam sint aut sentica, aut authenticatum habuerint sigillum. Cap. vj. Testis ob crimen contra eum civiliter probatum a testimonio repet. litur , sed non aliter punitur. Cap. vij. Quod ad ferendum testimonium, nullus si cogendus, nisi timore ad ver laetariis i e substraxerit: & quod Laicus a Clerico in causam tractus, in solo forv. si est conveniendus. Cap. viij. Laicus contra Clericum testimonium non potest perhibere, nisi suam , vel suorum prosequatur injuriam: sed nec tunc potest eum accusare. Cap. ix. Quod non sunt Testes ultra tertiam productionem producendi. Cap. x. Quod dicta Testium benigne debent interpretari, ne de perjurio
Cap. xj. Quod in causa filiationis contra communem vicinae opinionem, standum eli verbo viri & mulieris. Cap. xij. Quod post Testium renunciationem in causa appellationis super novis articulis, Testes sunt admittendi. Cap. xiij. Quod licet Juramentis contravenire. Cap. xiv. Quod qui personatui renuntiat te personam solvit, potest inviti institutioni. 8cc. Cap. xv. Quod privilegium super re litigiosa impetratur, non valet. Cap. xvj. Q iod Testes sunt compellendi. Alluci Cap. xvij. Qubi Testes duplex debent praestare Iuramentum. ist
Cap. xvii l. De eo quod supra Cap. 3. cum nuntius. ωmρει- Cap. xl x. Quod Testes debent moneri, non cogi.
699쪽
πι Judic,s, Accusatoribus, D. ιωι- Cap. xx. Quod Iudices debent ubi Testes degunt, si decrepiti fuerint. - ψ Cap. xxj. Quod Testes purgationis secundum propriam conscientiam judis' Cap. xxij. Quod qui fornicarias habent, Ecclesiastico debent Beneficio spoliari: & quod latrones & de perjurio convicti, non possunt ad testimonium
Cap. xxiij. Quod Testes ad accusationem matrimonij non sunt admittendi, qui tempore contracti matrimoni j consanguinitatem scientes siluerunt. m. 6 cum, ibi .
Ibid. De Appellationibus. m. titul. De Appellationibus. Ibid. De Sententi js ,& Interlocutionibus. Cap. 3. Sententia a proprijs Judicibus lata, posterioribus praejudicat. Cap. ij. Possessione alicui adjudicata, non suffcit eis pignus dari. Cap. iis . Lis sopita non debet resuscitari. Cap. iv. Non licet Archidiaconis in aliquos sententiam promulgare.
Cap. v. Si sententia feratur iniqua, debet evacuari. m locum, d ibid. De interpretatione verborum & rescriptorum. m. locum.
Ibid. De potestate Judicum. Cap. r. Episcopus sententiam a delegato latam notest confirmare, sed eam tenetur executioni mandare, reservata sibi semtentii distinitiva. Cap. ij. Non debet causa de crimine alicui committi terminanda, cis personae appareant, quae velint personam criminos impetere: nec licet alicui Eccle- fastidum Beneficium habenti, matrimonium contrahere. Cap. iii. Unus in causa potest procedere, si id contineatur in mandato, ibtes etiam quae concordia vel judicio terminantur, non debent suscitati. Cap. iv. De sarculari seudo, non pertinet ad Ecclesiam judicare. mmissis. Cap. vj. deest titulus. m. locum, ibid. a Ibid. De Pactionibus secundo. Cap. i. Pactio a praedecetare facta suece forem non litigat, nisi auctoritate Summi Pontificis suerit confirmata. Illi etiam Ecclisae ab his decimae persolvendae qui ab ea Ecclesiastica percipiunt Sacramen
Ibid. Cap. ij. Transactio inter accusatum&accusatores super crimine facta nullum robur debet obtinere. Ibid. Cap. iij. Libello citationis antὸ obitum delegantis, lite post ejus obi Qtum contestata, potest in causa procedere delegatus, qui etiam ad producendo stestes inducias postulavit, videtur appellationi renuntiare. v. ibi . ubi non est titulus. Cap. i. Appellationi de rebus modicis factae,qu aescilicet infra summam viginti marcarum lubsistunt, non est deserendum ; sc Hut intra fines Iudices qui suspicione careant eligat, appellans est cogendus e a quibus si quis partium crediderit appellandum, ad Archiepiscopum vel Prim
tem vocem appellationis emittat.
Cap. ij. Litterae a tribus mensibus, antε obitum delegantis impetratae ei im-dem debent tempore successoris sortiri effectum, quem si adhuc ille viveret habere debuissent.
Cap. iij. Si litterae in narratione facti non in suspecto loco fuerint abrasae, non debent propter hoc falsae judicari: si vero de appellatione habita in prioribus, Disiti od by Corale
700쪽
TUAM G Te limoni . a 9 sin posteriortius non sit mentio facta, posteriores in irritum sunt revocandae. cap. iv. Si mulier a consanguineo viri sui fuerit polluta, di veneficium perieulum & alias vitae insidias viro machinata, potest inter eos divortij sententia promulgari, ita ut vir ea mortua, licentiam habeat aliam ducendi in uxorem. Ipsa vero sine spe conjugii perpetuo remanebit. Cap. v. Si qui pro evacuando mandato apostolico ante citationem appellais verint, aut alios in possessionem rei litigiosae induxerint, vel se malitios E subtraxerint, non est eorum appellationi deserendum: sed illi qui in possessione sunt, licet in rescripto non comprehendantur, auctoritate ejus conveniri poLsunta
Cap. vj. i in aegritudine ad loca religiosa se transtulerint, si in ipsa aegri . tudine decesserint, cogi possunt dc debent ut personis vel Ecclesias a quibus pabulum receperunt salutis, canonicam relinquant portionem. Cap. vij. Super re sacra & litigiosa transigi non potest ; alias autem litiga tes amicabiliter componere positant. Cap. viii. Judex delegatus tam ordinarium quam alium ad eficiendum quod mandat cogere potest, & si obedire noluerit eum poterit punire. Cap. ix. Spontaneae absurationis exceptio sine causae cognitione, non est admittenda ; & probatio spontaneam negantis renunciationem est recipienda. Cap. x. Si Sacerdos occultὸ aliquos conjunxerit, ab ossicio triennio suspendi debet ; quoniam non sunt occultὸ matrimonia contrahenda. p. xj. Si in executione mandati fraus intervenerit, non potest executor
de tuo negotio cognoscere ἱ sed debet indiceas quaestio ad Sedem Apostolicam
Cap. xij. Clericus a Laico praesentatus, s ab Episcopo non fuerit institutus, di appellaverit, licet alius postmodum intrusus suerit, ab Ecclesia debet amoveri , di alius institui. Cap. xiij. Si causa, appellatione remot4, si commissa, & altera pars appellaverit , non est appellationi deserendum, nisi appellans antὸ citationem iter arripuerit ad Sedem Apostolicam veniendi. Item si Judex super suggestum falsi probationes audire noluerit, appellans audietur. item ab uno Judicum, appellatione remotd , in causa procedi non potest, nisi hoc in litteris specialiter
Cap. xiv. Quod nullus ad Ecclesiastica Benescia est admittendus, nisi sit electus: & quod fit ij personarum citra sacros Ordines constitutarum, parenistibus in Ecclesiasticis succedere possunt, si tamen merita suffragantur. Cap. xv. Monachi Cisterciensis Ordinis non debent villas , molendina, Ecclesias, Altaria possidere, fidelitates & hominia suscipere, rusticos & tributarios tenere, nec operam adhibere, ut termini possessionem eorum dilatentur. Cap. xvj. Qui praestito juramento Judicio sisti, beneficium absolutionis ob tinuit, nisi infra annum appellationem fuerit prosecutus, in pristinam potest sententiam detrudi, & non obstante Apostolico judicio, Eccjesiae stare com- νωρ Opelli.
Cap. xvij. Variantis verbum testimonium reprobatur.
Cap. xviij. Potest quis Jus quod habuit suo amittere facto. Cap. xl x. Is qui Naesidet, potest votum dispensare.