장음표시 사용
701쪽
, De Judic,s, ceu auribus,' Cap xx. Ne quis dica chritium non esse aliquid secundum quod homo.
heum, eod. tom. - μὴ ' - . Ibid. I 'in etiam titulus in Archet o desi ceratur. Lap. I. Ue Simonia. , m. t tui. Contra Clericos simoniacos.
Cap. ij. Judex potest appellantibus terminum prosequendae appellationis praefitiere, vel eos compellere Judicio Ecclesiae sisti, vel si noluerint, potest eo,
appellatione remota excommunicare.
Cap. iis. Propter occultum delictum, non est aliquis a promotione repet
Cap. iv. Si quis matrem uxoris su cognoverit, si id occultum sit, non est ab uxore inscia propter hoc separandus Cap. v. Licet quis sororcin uxoris suae cognoverit, non debet propter hoe ab uxore separari. Cap. v . Episcopus cum Clerico daemones invocante misericorditer agere potest. Cap. vij. Clerici infra Subdiaconatus Ordinem constituti, matrimonia conia trabentes, Ecclasiastico possunt spoliari: sed si de bonis suis aliqua Ecclesjs contulerint, ad iplos redire debent. Cap. viis. In legatis testamento Ecclesiae relictis, duo vel tres sussciunt i
Cap. ix. Ecclesiet licite potes,sub conditione donari. Cap. x. Si puer habitum religionis susceperit, & eum voti poenituerit, instat . annum, babitum relinquere potest, & ad saeculum redire, dum tamen a parentibus non sit oblatus, nec id unquam ratum habuerit. Cap. xj. Ecclesia non debet propter alicuius appellationem debitis obsequijs destaudari: Canonici etiam saeculares debitam in Ecclesi)s tenentur facere residentiam.
Cap. xij. Ab itinere Hierosolymitano potest quis absolvi.Cap. xiij. Si quis habitum religionis metu mortis susceperit, licitὸ habitum
relinquere potest, nisi id aliquando ratum habuerit. Cap. xiv. Quod Laicus non est in accusationem Clerici admittendus. Item. Si quis aliquem accusaverit, frater illius non potest post modiim accusare. Item. Purgatores alicujus, hone ili debent esse & bonae opinionis , vitamque illius quem purgare dei ent, cognoscere & conversationem. Cap. xv. A voto tamen potest quis absolvi, dum tamen eleemosynis rodia
Cap. xvj. Monachi in accusationem Abbatum suorum sunt admittendi, etiaque de Monasterio expensae necessariae debent administrari. Item. Contra co firmationem Summi Pontificis non est aliquatenus iudicandum, nisi novum emerserit mandatum, aut certum fit, ipsam per falsam suggestioneni impetra
Cap. xvij Clandestina matrimonia contrahentibus publicata, ab Ecclesia sunt recipienda: genitique in tali matrimonio sunt legitimi. Cap. xviij. institutiones vel destitutiones sine fratrum concilio non sunt faciendae. Cap xix. De eodem, di quod in confirmationibus absentium, nomina non sunt sciibenda.
702쪽
TUM--Testi η 1. 297 Cap. xx. Testamenta coram Presbytero, vel tribus, vel duobus alijs facta,
rata sunt di. firma. Cap. xxj. Ecclesia adulterio polluta, per aspersionem aquae benedictae debet reconciliari: & propter peccatum unius, alijs purgatio est indicanda Cap. xxij. Sacerdos infirmum , uno tantum praesente Clerico, vel etiam solus injungere potest. Item. Fellum B. Matthiae in anno bissextili in primo vel secundo die potest celebrari. Item. Mulier a viro suo crimine aliquatenus non est separanda, nisi ubi eam ad maleficia transire contigerit; de viro similiter statuentes.
Cap. xxiij. Si vero ad alias partes se transtulerit, ibique per decennium moram fecerit, & redire noluerit, poterit inter ipsum & uxorem ejus divortium celebrari, sed proles antὸ divortium procreata, est legitima. Cap. xxiv. Raptor dici non potest, qui mulieris habuerit consensum: de post carnis commixtionem matrimonium est perfectum. Cap. xxv. Ea quae propter filium proprium, quem interemerat, a viro est abiurata, eidem viro debet restitui, & ei de commissio poenitentia indici.
Cap. xx vj. Confesso coacta non valet. Item, cum causa duobus committitur , sententia unius non valet.
Cap. xxvij. Si quis aliquem interfecerit, ab Altaris ministerio debet cessare. Cap. xxviij. Propter naturalem frigiditatem, vel alia maleficia, legitim Econjuncti non sunt separandi. Item, qui non est aptus debitam reddere uxori, ad matrimonium contrahendum aptus minimὸ reputatur. Cap. xxix. Ad arctiorem religionem licitum est transire. Item, licet inter aliquos publica Se notoria sit parentela, non possunt tamen ab invicem absque Judicio Eeclesiae separari. Licet notorium sit & publicum, aliquem cognatam suam duxisse, si non appareant aliqui qui velint matrimonium impetere, non sunt separandi, nisi in primo vel secundo gradu consanguinitatis sint conjuncti. Decimae a Latois Jure haereditario non possunt possideri. Cap. xxxj. Licitum est a Sponsalitiis recedere, N ad vitam contemplativam venire. Si quis aliquam petat in uxorem, cujus viri consanguineam se cognovisse dicat, non est inter eos matrimonium contrahendum, nisi sit Juramento
firmatum. m. taetera, sunt Cap. 67. in M. tom et .
Concit. London. anno ixo o. Capitul. xi . Diffamatis publica fama judicatur purgatio. Distaniati fama publica, meι verisimilib- iudie,s super cri ne,
Decreta Generalis Concilij Lateran. IV. Cap. xviij. De Judicio sanguinis& duelli Cleticis interdicto. Sementiam sanguinu nudin clericita dictet aut profe
Ibid. Cap. xlij. Des culari Iustitia. Sicut Dolumita ut Dra ciericorum nanusurpent Larci , it veste debem- , ne cleriei Jura μι ι et enascent Laicorum. Ibid. Cap. xliij. Ne sine causa Clericus fidelitatem Laico faciat. Ibid. Cap xlviij. Desorma recusandi Judicem. v. ticum, eod. rom. Concit. Uxoniense, anno Laia. Cap. xxx. Quod Judices non impediant bonum pacis inter partes, ubi causa recipiat compositionem ad suggestionem
703쪽
πὸ Iudici3s, Accusatoriius, gestionem Praeconis tantum, ut sit Judex de Actor. Nec in causa sua nasiis.
Concit. London. anno ia37. Cap. xxiij. Contra Iudices imperitos. non Dium potest- , sed Ascretio m scientia in Astringenia, lare. Cap. xxiv. De Jureiurando calumniae. Juburandum calumniae in ea ι eccisis fiasticis, o c. Cap. xxv. De Procuratoribus constituendis. Cap. xxvj. Quomodo fieri debeant citationes Cap. xxvij. NE quis sigillum suum apponat litteris quarum consessioni non interfuit. Cap. xxviij. Qui habere debeant sigilla authentica Cap. XXix. Juramentum ab Advocato praestandum. Cap. XXX. De Actis scribendis.
Cap. xxxj. De Cautione praestanda. m. locum, eod. tom. Concit. Lugdun. I. anno ii s. Capitul. i. De Rescriptis. cum in multis Juris articulis infrmitin reprobetur, Ge.
Cap. ij. de eod. Fraesenti decreto duximus patuendum, ne, σι. Cap. iij. De electione & electi potestate. Cap. iv. De ossicio & potestate Judicis delegati. Cap. v. De Judicijs.
Cap. vj. De litis contestatione. Cap. vij. De dolo & contumacia. Cap. viij. De rescriptis , &c. m. locum, eod. tom. 28. Concit. Lugdun. II. anno ii 4. Cap. ij. De electione Sc electi potestate. gregorius decimus in generab Concilio, ubi periculum magis intenditur, ibi procaldubio est plenius consulendum, me in totum DS E ad titui. 14. Concit. Ravennate I. anno ix86. Capitul. viij. De criminibus & delictis specialiter Episcopis reservandis. Nde ducatum praιeat carcin caeco, casin in rus malumus seus aAri Episcopos, Oe. eod. tom. Concit. Herbipotense, anno i 87. Capitul. XXXvj. De his qui prohibentne quis coram Ecclesiastico Judice conqueratur. Personaν omnes quacumque didinitate O statu, erc. Ibid. Cap. xxxvij. De Falsarijs. Eallarios litterarum, seu busta Summorum Pontifcum , me. V. loe. Concit. Ravennate ΙU. anno 1 317. Cap. xviij. De poena Iudicum, qui Clericos repertos cum armis , vel in alijs maleficias deprehensos, detentos retinent, vel ad suum Judicem opprobrios E remittunt. Saculares potestates, feti Rectores, mel Judices , me.
Ibid. Cap. xl x. Quod nullus pro eodem delicto debeat duplici poena puniri.
cum nugin pro eodem delicto duplici pana tumri, me. v. locum, tom. 29. Concit. Palentinum , anno i 3za. Cap. ij. De ossicio Ordinar ij. Qia noti ita Ca hostea fidei euilibet Orthodoxo est necessaria, me. v. loc. eo). tom. 29.
ibid. Cap. iis. De foro competenti. Etale Utica Jurisdictio a saeculari disti-
ibid. Cap. v. De Testibus. causarum m liciam distendiosa protractio, Ge. v. locum, ibid.
704쪽
Testibus G Tessiman s. 29yConcit. Frisiiagense, anno i Ao. Cap. i. De Clericis peregrinis de ignotis. cuia securati osticitudini incumlut sui situ proditare, me. Cap. ij. De Judiciis. N. qui quam Liuin exetur per inanem citationem, bca Cap. iis. De soro competenti. st uia priuilegium fori Eeclesia est immediat; a Jure Divino, me. v. loc. tom. 33. in sine. Statuta Synodi Dioeces ana: Augustensis, anno Is 8. Titul. xxviij. De majoritate de obedientia fit disciplina populi. Princjes, comites, Farones , Nob tis , coitatisque Mutustensis, me. ibid. Titul. xxxij. De poenis. Cum porro sine coiret istisne Jur dictio nuda
Edicta Synodi Di etesinae Treverensis, anno is 48. De medio sexto. II. De impedientibus executionem mandatorum & sententiarum Iudicum Ecclesiasticorum. Ecclesia'ein iudex o cio suo nequi rit perfungi, tre. III. Ne Judices saeculares de matrimonialibus &alijs spiritualibus causs judicent. cum Matrimon, Sacramentum, ut Sacramenta reliqua , me. v. locum, eod. tom. 3y.
Concit. Treverense II. antrois 9. Cap. xvj. Ut nemo Clericos, vel EG ilesiallicas Personas ad Judicium saeculare trahere prςsumat. Maζnum abusum,
Concit. Mediolan. IlI. anno is s. De ijs quae ad Episcopale forum pertinent. Epiθορ- anni Hatio ad summum fora fui fudit,s, causis cin Judicibus, AL
mocutu, Proeuratori Ius, 'Notar s, o mstru quibustumque etiam infirmis, quib- in rebvi op- fuerit tertis constituat leges, G e. v. locum, tom. 36. Ibid. Quaedam ad Sodalitates pertinent. Multa mala exeunt ex praetermisso, aue hu temporiaus neglecto fraterna corremmu oficis δεbito ae necessario,
Concit. Mediolan. U. anno Isr9. Constitutionum pars tertia. De Epiceopo, Episcopali Jurisdictione, & Foro. Item. De Procuratore F isci Episcopalis. Item. De Cancellario & Notaris S. m. locum, eo . to m. Duiliaco by Corale
705쪽
ANO N. APos T. XI. ex vers. Dionysij Exigui. Quod cum exeo
ο grim, hii Can. x. Si quis cum excommunieauo saltem in ' domo ut oraveriι, iste G--
ibid. Can. xxiv. ex ejusd. versione. Ut Laicus qui se eunuchihavit, tribus
Hisb .g ξω,ι. Est Can. et ' Laiciu siemetipsum absindens, annis triuem Communiane pinetur, quia evita sua insidiator exιιtιt. V. locum , tona. I. Concit. Eliberitan uin, anno 3os. Can. iiij. De Episcopis qui excommunicato alieno communicant. Fiaeuu cunctis, ut ab eo Episcopa quis aecipiat com
Epist. i. Callisti Papael. De criminationibus Doctorum. m. beum, ilia. Eius d. Epist. h. tit. ij. De ijs qui excommunicatis communicant, vel infidelibus. Epist. Ut bani Papae I. tit. v. Ut nullus communicet ijs quibus Episcopus non communicat, vel recipiat, quos ille ab ecerit. Epist. is. Sixti Pap. v. Quod excommunicati Episcopos accusare non possunt, nec illi qui eos in sua non recipiunt accusatione, nec major a minori judicati vel damnari. Decreta Eutychiani Pap. Tit. iv. Membra detruncans, domos incendens, absque Judiciali auctoritate excommunicetur. . apisse Concit. Eliberit. anno 3os. cap. xxxij. De excommunicatis Presbyteris. t ex- ut in necessitate Communionem denti Concit. Arelat. I. anno; i . Can. xvj. Ut ubi quisque fuit excommunica tus, ibi Communionem consequatur. De his qui prodebcto, i c. Tom. a. Concit. Nicaen. anno 313. Can. vj. De excommunicatis ab uno Episcopo. non recipiendis ab alio, & de absolvendis illis ab Archiepiscopo, vel Patriarcha, cum constiterit de iniqua excommunicatione. Ibid. Can. xxvj. De vitandis excommunicatis, ic de non accipienda oblatione ab eis: & de excommunicatione non vitantis excommunicatum. Ibid. Can. xxvij. De ira, indignatione, odio, Sacerdoti fugiendis, & ei potissimum qui potestatem habet excommunicandi. Ibid. Can. xlvj. De excommunicatis ab uno aliquo, quando ab alio absolvi, vel non absolvi possint. Epist. i. increpatoria Julii Papae I. Titul. iv. Si quis Episcopum praeter auctoritatem Sedis Apostolicae damna velit, vel a Sede expulerit, de gradu suo dejiciatur, de excommunicetur, di Episcopi ejecti restituantur.
706쪽
Excommumcatis, Excommunieati. 3o1 Concit. Antioch. I. anno Can. ij. - κοινωνειν vela ἀκοινωνι rdis,&e. De his qui se a perceptione Sanctae Communionis avertunt, & qui exis
communicatis per domos communicant. Omnes, O c. Cum excommunitatis . tem non ticere communicare, me. v. loc. eod. tom. r. in fine. Ibid. Can. vj. Enis ποτοῖ urit πίσκοπουλκοtri. irales γεγeνεν, dic. De elericis & Iai
cis excommunicatis. Si quis a proprio E'scopo communione pridiatus est, ore.
De excommunicatis apud vicinos Episcopos audiendis. Ogus Episcopus dixi rhoe quoque omnibus placet, ut, oec. Oμι Episcopus axim. quod me adhue mo-
Concit. Carthag. II. anno 39τ. Can. vij. Ut qui excommunicatum alterius susceperit excommunicetur. miae. Ibid. Can. viij. Ut si Presbyter excommunicatus sacrificare praesumpserit, anathemati Zetur . . leius e scopus Deostensis, Oc. v. loc. eod. tom. 3. Concit. Carthag. IV. Can. LXXIII. Ut cum excommunicatis communicans vel orans, excommunicetur. Concit. Carthag. V. anno 398. Can. XII. De clericis excommunicatis, quamdiu eis asserere liceat innocentiam suam. Tom. 3. Concit. Tolet. I. anno Aoo. Can. XU. De his qui excommunicantur a Sa. cerdotibus, ut nullus ad eos accedat. Siquis Lai-, urc. v. loc. eod. tom. 3.
in sine. Tituli Capitulor. Concit. Nicaen. anno Φι9. Cap. v. De excommunicatis. Concit. Mileuitanum II. anno 416. Can. xviij. De his qui in sua Provincia
non communicant, ut alibi non communicent. m. loe. to m. q. Concit. Carthag. VII. anno 46s. Can. i. De excommunicatis, ut ad cleri- eorum accusationem non admittantur. Ibid. Can. v. De eo quem solo suo testimonio praesumpserit excommunicandum Episcopus. m. tit. De causis Presbyterorum. Codex Can. Ecclesiast. Afric. Can. XXIX. Si quis excommunicatus ante audientiam communicare praesumpserit, ipse in se damnationem protulit. Demplacuit uni ero Concilio, ut, Oe. v. locum in fine tom. 4. Ibid. Can. XCv. Concit. Asric. Quod excommunicati ad accusationem admitti non debeant. m. Ibid. Can. XCIX. N C. Ut non temere quemquam communione privet Episcopus.
Leon. I. Epist. LYXvI. ad Anatolium Episcopum Constantinopolitanum. Ita sane plukimum mihi distucere significo, c. v. loc. tom. 7. Ibid. Epist. Lxxxi x. ad Episcopos Provinciae Viennensis. Cap. v. Quod nulli facile infligenda sit excommunicatio. Nulli Christianorum facile communio denegetur, Ge. v. & Epiit. 96. ejusd. Concit. Arausic. I. anno ΑΑ i. Can. xj. Quod Episcopus ei qui ab alio ex
communicatus est , communicare non debeat.
ibid. Decreta aliqua huic Concilio Gratiani, & aliorum decretis adscripta, quae in superioribus non habentur. Modus & Forma Excommunicationis. canonica in lituta, γSS. Patrum exempta, .c. U. loc. sag. 18o. tom. 7. Pars II. C e
707쪽
Ibid. Reeonciliatio Excommunicati. Cum aliquis excommunicum, me. Gratio ejusdem. Fraesta quaesumus Domine, me. Alia oratio. οἱ.tiestatem tram, S c. Alia oratio. Dem misericors , Deus clemens,
Synodus S. Patrici j, Auxiiij S: Issernini Episcoporum in Hibernia, anno
Can. xl. De susceptore clerici excommunicati. m. Ibid. Can. xij. Ut non accipiatur eleemosyna excommiinicati. Θieumque christiantis excommunicatin fuerit, nec Ius eleemosna recipiatur. Ibid. Can. xviij. Ut excommunicatus non introeat Ecclesiam ante poeniis tentiam. Si quis excommunicatus fuerit, nee nocte Poebarum in Ecdesum non rntroeat, donec paenitentiam recipiat. Ibid. Can. xxviij. De clerico excommunicato. locum, eod. tom 7. Concit. Arelat. II. anno si. Can. viij. Qui alterius excommunicatum acceperit. m. loe. tom. 9.
Ibid. Can. XLIX. Qiii a communione Sacerdotali auctoritate suerit suspensus. Secundum instituta seniorum, siquis a communione, O e.
Simplic. Pap. Epist. vis. ad Presbyteros & Archimandritas Constantinopolitanos, qui Thim oleum silurum non admiserant. Jam probatum est quid, o c.
Gelas. Pap. I. Epist. xj. ad Episcopos Dardaniae & Illi rici. m. loci rom. io. Synodus Romana VI. sub Symmacho Papa, anno so . Praecidendum id ergo est, quod melut puro, fano7 e nimiam corpori muA- obrepsit, me. eod. tom. - .. Concit. Agath. annoso 6. Can. iij. De Episcopis, qui innocentes, vel pro
uia is minimis causis alios excommunicant. m. lost. t . Io.
rem Concit. Aurel. I. anno 1 ir. Can. vj. Eum qui ab Episcopo aliquid repetit
non excommunicandum. m. locum, eod. tom. I . Nati. 16. Concit. Aurel. U. anno sq9. Can. ij. De Episcopis, qui vel innocentes, vel pro minimis causis aliquos excommunicant. m. tit. Contra clericos iracundos. Neminem a Sacerdote pro lisibin causis, Ge. Tom. II. Concit. Paris. III. anno 137. Can. vij. m. tom. . Concit. Bracar. I. anno s63. Can. xv. Item placuit, ut qui, O c. v. loco
Concit. Turon. II. anno 167. Can. iij. De ijs qui aliquos per vim & nefas captivos tenent, excommunicandis, nisi restituant. ibid. Can. iv. Ut ab uno Episcopo excommunicatus ab omnibus Episcopis excommunicatus habeatur. Concit. Lugdun. II. anno 167. Can. r. De controversjs Episcoporum per 'Metropolitanos componendis. v. De causis Episcoporum. Ibid. Can. iv. Ut ab uno Episcopo excommunicatus, ab omnibus Episcopis excommunicatus habeatur. Tom. II. Concit. Aut isodor. anno 1 8. Can xxxviij. Ut nullus cum excommunicato communicet. Non licere cum excommunicato communicare, nee cum eo cibum sumere.
Ibid. Can. XXXIX. Ut qui cum excommunicato communicat, simili sententiae subjacebit. D quis Presbyter, aut quibi et ex Clcro, aut depopulo, me. v.
708쪽
Exe municatis, Exeo umωώ. ιον Gregor. Magn. aib. ij. Epit L xxxiv. ad Januar. Epist. Calaritanum. Inter alia seribit de Isidoro sine causa excommunicato. Si Sacerdotale quod administra.
min ossierum mentis integritate pensem- , in c. v. loc. ton . ι 3. Id. eod. lib. indict. xi. Epili. xxvs. ad Magnum Presbyterum, de excommunicatione eius. Deut exigente eulpa quis a Sacramento Ommunionis digne susten.ditur, ita insontibris nudomodo talu delet irrogara vindicta. Comperimus Duidem quod Laurentius quondam Frater Coepiscopus noster nullis se culpis exigentibus Communioneprivaverat: ideoque huiuspraecepti nostri auctoritate munitus o cium tuum μι urus perage, in Communionem Ffine aliqua sume formidine. ibid. h piit. xxvis. ad Marinianum Abbatem. De Bonifacio, a Victore in juste damnato. Si ea de quibus mehementer Deus ossenditur insequi, melusii' disserimus, oec. v. loc. ld. lib. iis . in dict. xij. Epist. xxiv. ad Januar. Epist. Calarit. Sul D. . Eis vero qui ab ecclesialtica communione suspens sunt, nullus Religiosus secundum canonum praecepta jungatur.
1d. lib. vis. indici. ij. Epist. vj. Eusebio Archiepiscopo Thessalonici μι
fia....hvero quod non optamus, erroris hujus deprehenduntur Jaculo vulnerati, dec. m. locum . eod tom. l .
Id. lib. ix. indict. iii. Epit . xxxix. Theotistae Patriciae, titui. i v. timedio. . . . Si vero lunt qui dicunt quia compulsus quisquam necessitate, si anathemat iratus fuerit, anathematis vinculo non tenetur : im sibi telus sunt, quia christiani non sunt. Quia ligamenta S. Ecclesiae varijsse existimant conatibus solvere, ae per hoc, nec absolutionem Sanctae Eccletiae, quam praestat fidelibus, veram putant, si ligaturas ejus veras esse atque valere non aestimant. Contra quos diuistius di sputandum non est, qui despiciendi per omnia & anathematizandi sunt;& undὸ veritatem fallere se credunt, inde in peccatis suis veraciter ligentur. Sed utrum. In Homit. S. Gregor. lib. 2. homil. 16. Concit. Paris. U. anno sis. Can. xii l. De viduis & puellis quae rejecto religionis habitu, nuptias ineunt, excommunicandis. m. eod. tom. - . in istuc
De Monachis & Monialibus. Canones ex Synodo incerti loci, post Concit. Paris. V. supra. Can. xiii.
De excomm micatis per vicinas civitate, vel paraecias indicandis. m. locum. Concit. Rhem. anno 6; o. Can. v. Ut temerὸ nullus excommunicetur, lequi se iniuile damnatos putant, ad Synodum recurrant. Ot temere nudus exiseommunice uri si excommunιcatus exist mat se ins e damnatum , in proxima Sanori halvear licentiam reclam. nti'. si in ume damnatus fuerat, absolvatur, sia autem ;uste impostum paenitentiae tempus exohat. Conci l. h meritente, anno 666. Capitul. xxij. Qualiter excommunicari oporteat, qui canonicis non cultodierit sententiam α'. locum , tom. i 6.
Zachar. Pap. Epist. xxj. ad Bonifac. Archiepiscopum. Nam G hoc inqui Plipost quantum temporu delet lardum come ι, me. v. locum, to m. tr. Grcgor. Pap. ll. vita Sc decreta. υ. 'Not. Leo Imperator Pontificis vitae aliquoties se ultra inlidiatus est. Leo imperator a Pontifice excommunicatur rede ponitur.
Zachar ' Pap. Epist. vij. Titul. ij. De damnatis Episcopis, Presbyteri, se
709쪽
3oin Excommunicatis, Excommunicati. Concit. Uernense l. anno 7s s. Can. ix. Excommunic4ri eos qui cum exis communicatis communicant. Quae lex sit excommunicatis: de de ijs qui adversus excommunicationem reclamant, vel eam parvipendunt. Si Preu forcipi uo ab Episcopo suo degradatus erit , O' Vfefer contemptum ostea alti)uid desuo ομlari b- - ciasne commeatu Iacere prae' seris, O tostea ab Episcopo suo correptus G excommunitatus fuerit ; cum sto communica erit scienter, sciat be excommum caιum esse, oec. V. caetera, cod. tom. 17.
Capitular. Aqui ran. Caroli Magni, anno et 89. Cap. 3. De his qui ab
cisis u. Episcopo proprio excommunicantur. Sunt enim aliqui qui culpis exigentibus ab laniib. t. Episcopo proprio excommunicantur, in ab aljs Ecclesiastis mel Laxeis praesumptuose ' in CommInionem accipiuntur : quod omnιno Sauctum Nicaen. ConcsL ssim I m calche- Cisti donense, nec non . .. tiochenum, atque Sardicen e prohibent. De his qui ex- c. e. s. communicantur, sive clerici sive laici, Ic. m. locum. Non autem liceat com-
Araia municare e communicatis, de c. Si quis a proprio Episcopo excommunicatus
Ibid. Cap. vij. De his qui a Synodo , vel a suo Episcopo damnati sunt. In Antiocheno Concilio, quod hu qui danmati sunt a Synodo, mela suo Episcopo,
in postea ministrare praesumunt, fraecipitu , 1M ntatas audeat communicare: si quis vero eu communicauerιt, smili sementIae s .facear, Aut in damnatus. Ibid. Capitul. xxxvj. Item in eod ut qisi excommunicato praesum pruos δcommunicaverir, excommunicet Rr f. ipse. Si quis θι copus a S=nodo, mel Fresb teγ, ωεl Diaconus a proprio Disopo fuerit exauctoratus , me. v. loc. ueu-Binus Episcopus Legatus Provincia piumidia Zxit: hae statuere , t e. v. locum. Concit. Aquis gran. l: b. r. Cap. xlij. de xlvij. De excommunicatis. De his
llid. Cap. liii. De clericis a communione semotis , ab alio non recipiendis Episcopo. Osius Episcopus dixit: hoc quoque omnibus flacet, .c. v. cap. sq. lbid. Cap. lxx. De his qui se a perceptione sanctae communionis avertunt, &qui excommunicalis per domos communicant. Omnes qui ingrediuntur Ecclesiam. Nei, m Scripturas Sacras auLunt, nec eommunicant, me. cod. tOm. a .
Ibid. Cap. lxxij. De clericis vel laicis excommunicatis. Si quis a propria E-ρscopo communione priuatus ess , non ante suscipiatur aι af,s, qua Quo reconcilietur ι copo: aut certe ad S)nodum, qua congregatur, occurrens , fro se fatιs faciat. Concit. Meldense, anno 84s. Can. lvj. Ut Episcopus sine certa causa nul lum excommunicet, nec anathema imponat, sine Archiepiscopi, & compro. vincialium Episcoporum consensu. Ut nemo Episcoparum quemulee sine ceria mmanifesta caria, oec. v. tom. II.
Nicol. Pap. I. Epist. ix. ad Michaelem Impera . Tol. . Ad extremum ita volumus & ita decernimus, dec. m. locum fuse δ. vel 4. fag. tom. 22. Id Epist. xi. ad Photium. ult. pat Igitur tandem aliquando audi nos, quod si audieris, non senties erga te penitus inflexibiles, nec admisericordiam
Idem. Epist. lxvj. ad Stephanum Comitem Arvernorum. Il l oblige devenir rendre compte de se conduite scandaleu se a un Concile qui do it Ie teni devant ses Legats. In fine. . . . Quod si neglexeris, & praesentians tuam a synodico examine defraudare tentaveris, scias te Praesulatus nostri auctoritate a Di iti by Corale
710쪽
Excommunιeatis , Excommunicati. 3o 3
vini & earnium participatione omnino excommunicatum, quoadusque Romanae, in nostra speciali praesentia diltrictam positurus rationem asti stas. idem. De sententiis atque interdiciis Sedis Apostolicae, ad Adonem Archiepist. Uienn. H. De excommunicatis publice propter publicum crimen, &c.
Ibi d. vij. Ut non temere excommunicationeS fiant, &c. m. eod. tom. 22. Isaae. Episc. Lingon. Can. Titul. ix. De excommunicatis. Cap. i. Cum
excommunicatis non licere communicare. Ex eod. lib. s. eap. as. Cum excommunicatis non licere communicare, &c. V .loc. eod. t m. 22.
Cap. is. De eo qui excommunicatus pro suo neglectu fuerit. Ex eod. Γό. e. 138. Si quis excommunicatus pro suo neglectu fuerit, & tempore excommuniis cationis Larant ἡ audientiam communicare praesumpserit, ipse in se damnationis iudicetur protulisse sententiam. Cap. iit. De his qui cum excommunicato communicaverunt. Ex eo . lib. e. et s. Ut qui cum excommunicato praesumptuose communicaverit, excommuniis cetur & ipse. Cap. iv. De his qui Episcoporum vocationem vel correptionem contempserint. Ex eod. ιι. 6 cV. 38. Si quis setcularium tam majoris ordinis, quam lein serioris, dic. π/.loc ιιι Cap. vs. De non parvipendenda excommunicatione Sacerdotum. Ex eod. eap. 148. Placuit ut fideles ne parvipendant excommunicationem Sacerdotum illorum: quoniam si hoc secerint, sustὸ segregabuntur a coetu christianorum. Cap. vij. Ut quicumque synodalem excommunicationem transgressus fuerit, in alia Synodo spem recuperationis non habeat. Extib. . eap. 9. Si quis Episcopus damnatus a Synodo, vel Presbyter , aut Diaconus, Zcc. Cap. viis. Quod excommunicati a Sacerdote, antequam canonice reconcilientur, non pollint majores natu accusare. Ex eod. cap. 38o. Ut excommunicatus a Sacerdote quamdiu in ipsaeli excommunicatione, majores natu accusare non praesumat. Quod si praesumpserit, non recipiatur, sed aut majori excommunicationi saceat, aut ab Ecclesia pellatur. Cap. ix. De modis excommunicationis, tam de clericis quam de laicis. Ex eod. hb. s. cap. 63. Si quis Presbyter ab spiscopo suo degradatus vel excommunicatus fuerit, dec. Cap. x. Item de ead. re. Ex eod. lib. cap. 64. Haec vero per singula Capitula
in statutis Nicaeni Concilii legere pote itis, Sec. m. loc. Capitul. Ηerardi Archiepit c. Turon. Cap. xxx. leviter aut passim quinquam excommunicetur.
ibid. Cap. lj Si quis a Synodo, vel a proprio suerit excommunicatus Epis.
copo, dc ex ministerio sacro quidquam contigerit, nullatenus spem rettitutio. Dis inveniat. m. 69. alter ij Aurelian. Capitula. Cap. xij. De vitandis excommunicatis &' Ω- cinorosis. t e nemo cum excommunieatu praedonibm manifestu, si e raptoribus seu homicidum c. Synod. Carissiaca, anno 8s6. Can. xiij. Homines etiam praedones saeculi, oee.