Musæ Etonenses: sive, Poematia in duos tomos distributa ...

171쪽

L imitata nives, descendues vellera Chartae. aera magno nisceri murmure scena, Et flauar rutilare, ubique bitumine steti, os impune nova Saemonem protulit arte,

Dissaltant emitu, strutusque imitantur Olympi. His urentem ae vultum saspen utina Theatra γHae nunc desitas venerabilis imbra Hamisti duciam F repetitque coemita Manes. Ble ubi prodierit scenae jam nota ui vis, Delusi e oculo , tonitrus turba aemula fieti,

172쪽

Caret Mortis formidine Pectus.

T, OG quae petiit, data pharmaca innui

Et medici pariter poscit rim opem Sicilier, adversi iactatus turbine fati, Conqueritur vitae dura, timetque mori. Exosus vitam, Vitae sub luce laborat, Ferre grave ac pondus deposuisse grave est. Adversia plorat Ventos, tristemque procellem tSed, cum se portus pindit, inire negat. Quae fingit Timor ignavus, fera monstra veretur, Et ens in penam est ingenios suam. Nullum Numen habet, si sit Prudentia Lethum, Nos stimulos in nos, improba turba damus. Illic non pariter Domini fastidia servus, Nec rapit in ludium corda repulsus Amor. Dat libertatem victo, rumpitque catenas 3 Et

173쪽

Et, cur se victum gaudeat, Hostis habet. cula ne Lethi noceant, commine fugaei Mors instat, timidum consequiturque Virum. Quae ritare helas, condiscas serre decenter,

Est dignus ita qui caruisse potest.

Ante diem cadit Ignavus, mortisque timore Haesium mortem me Periatque, Perit. Irruit at istis, vitae securus Maudet, Ut CrisAR, satis obvius ire his- Non absens optat letum, praesensve veretur, Ignavus moritur pius, Ille semel. Ia

174쪽

In Veri nem Graecam Horatii. IGILEΜ ad lucemam dum sedebam vix

Noctuma versansieram, Gramis rarae per laborem plurimum tam quaerens Carimnau cema ter resurit Igne merulo, Concussa tremuit Janua,

slapsi passii eum silenti, pallida Mago Vatis astitit Confessa Vatem Laurus est, nitens Cutis, Pinguisque Frons I arium. stetit minaci questus ore talia, Rupitque sic silenthun, iud immerentem, stulte, exacti meis Pari fidelis Versibus

Interpres

175쪽

' Interpres, o tu multa fletrinum Caput, Si vis Deorum est Manium.' Adsum, relictis Ultor adsum Moetuis; sesque Vindex Carminis. - Demora Bustra viva rodis Unguium, Frustraque caedis Lexica: Romana Graio usi nescit nobilis

Celarier velamine.' Cave, cave namque in malos asperrimus Interpretes de vis.' Poeta, grande cui decus Geretii medere versa Carmina,

Dedit satis superiue Paenarum mihi, Citin tristis agrimonia' Fastidiosa gutturi innectit suo Informe lethi inculum. Et te, Sceleste, siquid in laeta Viri est, Invitus haud omisero. Impune Phaedrum tibi licebat carmine irais

176쪽

Grais diu diffingere; mentumque nobili nemo fabulis Inaetvs illudas licet; At nostra saltem mitte, mitte Carmina, Nec me remorsurum petas '

177쪽

Ἀλλου δ' ἁπιον ἔθηκε Θεός γ' ιδμα των. INGULAS Natu Terras gibus ditat

suis:

Iungit hic colonus ulmos Vitibus selicius, His agris robustiora Farra producit Ceres. Hic tuo, Pomona friata degrarantur arbores, Hortus hic flores amaenos, copiamque narium Mint,in pastor puellae serta nectit suavia. vis en gratos odores, muricem Susinu Hura dant molles Sabare'. molle Perse Sericum. Sic Deum rex magnus orbi mutuum Commercium iussit esse, singulisque singulas merces dedit Gentibus sic quaequeTerra est fertilisque Mindigens; me tribuit, ricissim don poscit exteros. Navium hinc citae cohortes aequor alium pervolant, Atque foedera, atque merces hinc Minde transferunt. Orbis incolas remotos copulat Commercium, Pauperi

178쪽

Pauperi nummos ministians, atque luxum Divisa. Nauta ad Ansecum ecce litus exteras opes vesine Thura nos, vitemque Baccho dedicatam candido. mricem nos, atque gemmas, atque delicataeas In togas Minciarum nos habemus Serieum. tamen caeli Brit-m deneget notas rigor. Attamen Cris beatam mater . iam fovet, Arva flaveseunt aristis aureis Mavisus, Grata nobis,is remotis gentibus gratissima. lives errant per agros, Perque montium iuga, in malignus Iupiter, quos vexat ther modus, Velius uorum rigentes in Aureum putant. Si vicissim postulamus, reddimusque munera,

Divitesque fertilis nos reddit Indigentia.

179쪽

Perdere quis velit.- e patriam Remi UALIs ad aestivum pennas expandere salem

Gaudet, incillinc scara re novo; Instantis secura hiemis, nec cauta futuri, Transigit aestivam luxuriosa diem, Mox ignava fiune, ac contriati se ore pigra; Ultricem luxus sentit adesse diem: Sic genio indulget, venturique inscius aevi, Dissipat imprudens aera parem Nepos. Hinc sequitur, luxumque ulciscitur acris Egestas,

Immodicamque fames torquet acerba gulam. Curiantur nido extendit quas latius alae;

Nec cadit, ut tacta surgere possit humo. minc rapit Ambitio, Wareeps illum Ala nudat, Extorquet nummos huic inhonesta Venus. Alter

180쪽

Alter, ut A - perit irascente Diaris Concidit Manibus tradita praeda suis. Fit Latro mox, stringitque ferum Sicarius ensem, Quasque male amisit, nunc male quaerit πα Cum bona donavit praecepibus atque Caballis, Forte aget in triviis ipse litoris equum. Si nunquam iterat felix, felicior esset, Insiletus duram sest male ferre lamem.

F. - melius sortes augere paremam Rem prohibet Virtus, extenuare didor. Μajestate humiles impertate verendi, Virtutem quaerunt, es sine dote, probam. Saeviatin moveat Fortuna irata tumultus, Us queis nulla dedit, demere nulla potest.