Musæ Etonenses: sive, Poematia in duos tomos distributa ...

181쪽

es olet usus. ΜNIBUS in terris, quas Sol prospectat

uterques

Diveris Gentes longe Diversa sequuntur. Discordant varii cultusque habitusque Loco

Nec diversa situ magis est aut aequore tellus, iam studiis sit quosque trahit pro more Voluntas. Gissea Comaedos ostendit Natio ores,memumque lari strepit importuna cachinno. Ingreditur fastu tumidus, frontemque severam Torvus er profert; , ut est gravis esse videtur. Nimat, utilius commiscens dulce severo, Temperat Bion modicum gravitate leporem. Turricus ad talos demissa veste Maritus, militer incedit, mollique superbit a diu. At mulier graditur Bracchata Britannia contra succinctum spectat Juvenem Nymphamque stolatam. ΤΟ Μ. I. L saepe

182쪽

His ames dici Pater.

AEC, aries pueri gaudent uia distam Martes Emrcent, sin quas vidi ne viri; me Pater inaesticus instrum moenia,

semiss

Dignatus Μ a constabilire domos. Ipse etiam hic alter me orat neve, GEORGI, ETONAE dies, nec minas esse, ATER Ipse etiam, quamvis mens, at numine P sens, Quos Rex fundavit, Rex tueare Lares. rima licet triplici donent te Regna corona, Et maria a rure cuncta tridente regas; Majores inter palmas, ne spem minores, Quas grata inerimus nos, tua turba, manu. Ipse quidem Imperii curas ac pondera nosti, Et sentis, oneri sis licet aequus, onus; Non leve, tuteta Britonum inviψlare tuorum, Tut lar

183쪽

Tuteis Europes invigilare, grave est: Hic riter, hicirinceps, placidus patiare vocari: Gloria si nulla est, non grave pondus erit. Hinc dum GERΜΑΝus, GALLusUE hinc voce fatigat,

Hic gladium ut condat, stringat utile, tuum: Suffciat nobis, laeto si arriseris ore, Hos titulos tibi non di*licuisse, sat est. Nec tibi displiceant, nec tu, Rex magne, tributa, ins tibi nostrae opis est Blvere bla, nega. Ipsa tibi Pallas, Victor sortissime, texit Fronde triumphali saepe tegatque' caput iissa lacifica devinxit tempora oliva,

Quae nituitque tuis, quae niteatque comist Si tamen his Laribus ΡΑTER, extruxisse inerva Quos olim vellet, nunc habitare velit. Seu ricem, ingenti seu vulvas pectore Bella, Dalacem a nobis, da tua Bella cani. Praesidio munita Tuo, Te laudet ETONΑi , qui digna geris carmine, carmen ames

185쪽

DISTRIBUTA.

Esurit, intactam Paridi nisi vendat Agaven. O M. II.

187쪽

VIRO REVERENDO

Decano INCOLNIENSI, Nec non est ii REGALis Praeposito dignissimo; ETONAE Arque a CANTABRIGIAE , Per omnes iterarum humanioriam gradus 'AIEN 'API ΣΕΥΟΝTI; Haec ETONENSIUM suorum Carmina, Ipsius pleraque Auspiciis condita, Dat Dicat indicat, optimo quondam Praeceptori Discipulus devinctissimus, J. Fiam ME .

189쪽

MUSAE EI ONENSES.

ECCLESIASTES

UDITE, O miseri, dictisque advertite

mentes

Quae Senior stadio extremo, metamque sub ipsam Ρromit, iter recolens Solomo Mihi credite,

Decepti vanis, experto credite, quantis In tenebris, lacrymisque, luctific1 aerumnis Degitur hoc aevi, quodcunque est Scilicet, ex quo Vitales auras haurimus, ad usque sepulchri Hospitium , per iniqua viarum, inhospita tesqua, Et caligantes nigra sorankline valles Mille per anframis, divortia mille labore Usque fatigati, finem tamen usque timentes ro M. II. B Tendimus

190쪽

Tendimus atque jugi sub pondere colla fatiscunt, Quod nec detrectare datur, nec ferre valemus. O fallax species vitae fugitiva beatae Umbra quid infaustos crudelisin invida falsis

Ludis imaginibus , dum nunc velut obvia pronos Tendis in amplexus cupidam, senilemque tenent; in suos, in tenues auras evanida, dextram λο si mortali tantum contingere munus Fas esset cuiquam, nec fata adversa vetarent rariam exortes traducere leniter annos, Et mihi fas esset tantum contingere munm: Audiret felix Solomo, nec tetrica mula Lugubres planetias,' verba cientia fletum Funderet in me unum laro indulgentia cces Congestas cumulasset opes, vitamque beatam. O sella Solomo, non te quaesiveris extra. Eheu mortalis, non ha in foedera tecum omnipotens venit Genitor, quo tempore Mamus Infelix vetitos decerpsit ab arbore ruinas. Continuo