Musæ Etonenses: sive, Poematia in duos tomos distributa ...

301쪽

gens cauta , proprios meditando excudit in usua. Irimque potens Hrum,' variis ditissima sonnisi Sensilinis aditus Haudit repleta, recedens

Et quatamque velit, vocat in Proscentis nasi Et iam praeteritae ludos munitatur Mira' Deliciaque dieris,' Mucia lapsa recenset Quin oculps ubi sera quis saligine sondit

Lethea exuperans, nusque affligit inertes Ignavos somni ens dedignata Catenas In figilat curis etiamnum, exutaque membris, Omma, quicquid habet mundus mirabile, emit sopitosque sonos, veteresque resustitat artes sciscet excussis ceu libera, fertur habenis,

'hemes subit extemplo quascunque, lac quei Jamque aliud taesum, psitosque sub ignibus Indos Sidem petit, Mi uim insile tur orbem. Instaurare iuvat curas, revocare dolore H a Transacto

302쪽

Transaetas vitae, retro fines de reseret Sic postquam D-um infidias evaserat omnes Troius meas, Tyriamque intraverat in mi Praelia nota videt, viva depicta Tabella, Μagnanimosque Duces Simoeis ibi parvulus alter, Altera roja perit, fictoque absimitur uni. Pristina, perculsus dulci formidine, rinceps Fata rec oscit, casuque laborat omni.

303쪽

MUSAE ET ONENSES. Io I

Stat procul, &prima reprimit aede gradum, At Phaltis ponit radiatae frontis mimam, Praefulgensque suo nudat honore caput. Non homini faciles visu Pater exuit Ignes, Ne visum plorent luminam a Deum. C thia dum liquidis perfundit corpora lymphis, corpora formosa candidiora nive, Advenit Actem heu vultum averte procacem, Neu temere huc, Cervus mox abiturus, adesa Hiitringet divinae oculos tibi forma Dionae, Illa oculis nimiii lubrica Forma tuis lTempus adest, quando, quae nunc temeraria Divam Lumina prospectant, oeca fuisse voles. Sic miser iste, Lupi male quem videre Priores;

304쪽

Hand poterit ista Voce dolere Lupos. Infelix Saxo qui concreturus oborto, Angues bruunt, torva tuos: At splendore suo, ac manifesto in lumine clarus, saevior est visis Angue Lupoque Deus. Felix heu ninuum felix, tua fi bona noras, Ure a me cum Jove ista tuo. Sede Deum Deta, mortalia tecta petebat, inrisidpecie Rexque riterque Deum.

AEmudi inmis magrus, temeraria Votis, Plus poscis, votis heu peritura tuis. Iupiter ecce venit nec quem tremuere Gigantes; At leni vibrans Tela Secunda manu. Non tamen aetherio corpus mortale tumultus Perferet arma Iovis es leviora nocent.

id volui Immodico dices fulgore fatiscens,

Sic petis amplexus, Dive tremende, meos pQualis eras, potius vellem ignorasse tueri

Jam doleo, haud pomiae inuitura, Iovem.

305쪽

Ne veterum a iniun, renti in laesa Vatianumeta licet, veris proxima si e canunt. Mortalis adiit, celorum sede relicta,

306쪽

Nunquam peniteat non deformem esse Natum.

OELESTEwForma referens male M iber

ortum

Clim turpi primos ederet ore Sonos; Diriguit, retroque tulit Vestigia inter, Et fugit Partus renita Diva suos. Quin rapuit onstrum Pater, indignansque rotatum Ter quater invisum misit ab Axe Caput. Idem divinos Ga medi indulsit Honores, Inque sinini fido transtulit Ungues lum. Quae Deus amisit, quae Priam vera Tonantis, Spectatus faeie venit in Astra Puer. Est etiam Superis nitidae. sua Gratia Formae, Et placet his, Ipsi quem tribuere, Decor. Quod sermosus, erat Formae Paris Arbiter olim, Et vicit pulchro Judico pulchra Venus.

307쪽

Et Marti Nebisens posuisse suo, Diva Virum, pulchrum petiit pulcheriima ammma suo felix Conjuge, AEle sua.

Endmim potuit Coelo deducere Lunam, Sopitus vestris Latmia saxa, jugis. Te, quaesiis diu, Linus, uer omne senabat, Rapte heu Naiadum Crimine, pulcher 'la. Aspice, dictitrus scandit cum Rostra Sacerdos, Cui sedet in pulchro plurimus ore Decor; Diversa laeti strident inimis Susuini, Et tacitis fervet plausibus icta Dinius. Dixit adhuc aliquis Nil sane. Quid placet ergo 'Ρulchra viminis species, Ingenuusque Decor. Ipse habitus gestusque ora &dormosa loquuntur, Prestatin Eloquii Forma venusta vicem. Hoc pandente placent insteria condita Coeli, Relligio tulchro gratior ore fluit. Sic ubi foemineo viguit laeta Anglia Regno, Ceu riget M*iciis nunc, Carolina, tuis;

Aspexit

308쪽

A exit inter pulctros Melasia natos, Videre Ἀ- horrida Cassia Duces. Pontifices seest, Mi sua Forma Triuinam, Atque insta meriti Frons haeriosa fuit, Cuique venus placido iudicenti Lumine se Parie mox pariter fim Mna m.

309쪽

Luna latitabilis.

IUMmis rorantes non incomitatam auras Urgetequos, aestoque inducit sidera lapsu, Ultima, sed nulli soror inficianda sororum, Huc mihi, Musa tibi patet alii ianua coeli,

Astra vides, hec te numeri, ne nomina fistunt. Huc mihi, Diva veni dulce est per aperta serena Vere frui Equido, campoque errare silenti; vere frui dulce est modo tu dignata petentem sis comes, mecum gesida tiere sub umbra. Scilicet hos octes, coeli haec decoraesta putandum est. Notas opes, nobis tantum lucere Virumque Ostentari oculis, nostrae laquearia terrae, Ingentes scenas, vastique aulaea Heatri'

in quis me pennis aethrae super ardua sistet Mirantem, propium dabit eonvexa tueri; Teque

310쪽

que adeo, unde fluens reficit lux mollior am

Pallidiorque dira, instes blata tenebras tsi ego subridens De sic ingressa vicissim :Non pennis opus hic, sapera ut simul illa petamus:

Disce die potius coelo deducere Lunam; Νeu crede ad magicas te invitum accingere artes,

Thessalicosiae modos ipsin descendere Phoeben Conspicies novus Endymion seque offeret ultro Visa tibi ante oculos, & nota major imago. Qin tete admoveas tumuli super aggere spectas, Compositum tubulo , simul imum invade canalam sic intenta acie, coeli simul alta patescentraria iamque, ausus Limaria visere regna, Ingrediere solo,' caput inter nubila condes. Ecce autem vitri se in vertice sistere moeben Omis, Oceanum, crebris Freta consita terris; Panditur His atram faciem caligine condens Sublustii, refugitque oculos, fallitque tuentemula ram solis lucem quippe haurit aperto

Fluctu