Musæ Etonenses: sive, Poematia in duos tomos distributa ...

81쪽

m Non omnis moriar. UΜ terram magni iem glomerarat in

sorbis,

Particulas Deus e cumulo desumsit arenae, Mortalesque artus Homina, moribundaque

Arrifici finxit dextra his exordia primis Corporis, atque rudis concrescere coepit imago. Deinde animam mentemque, aurai simplicis ignem, Cocles Pater oennipotens spravit ab ore. Hinc documenta damus, qua simus origine nati Corpus enim terrestre sim se putre resolvens Primaevas iterum in serias coenumque redibit ;M, cum corporeos Mens clathros fregerit, tam Sidera sublimi repetet cognata volatu.Μagna Parens rerum nobis Natura futuri Temporis augurium inspirat, venturaque saecla, Et vitam ex ipsa redimendam morte recentem succinit;

82쪽

Succinit ac vera obscuris lucemque tenerati lavolvens, aliquid dat sese, at plura mari iunc nova quas olim festinas advehet aetas, Quidve seret nobis casus, quive exitus instat,

Ignotum, ac Ussa latitat caligine die n. Dulcis de alta quies placidoque simillima Somno Si ora defunctos vita complectitur artus, si parili fauiso communi fimere mergit Ipsam Animam, atque idem si terminus haeret utrisque, inque adeone mori miserum est' Quis sertis acerbae sustineat tela, atque adversi spicula fati Ambagesque fori, contempti taedia amoris tinis magnae Plebis sessimi, exiguaeque repulsam 'Cum nodum optantileti trabe nectere ab alta Possit, Ipsa uno Libertas veneat asse psed quae sepitas turbabunt amnia mentes, Quas Anima in partes, peregressine corpore Mox, grvit Letum hoc quas nos appellet ad oras, ct redire negant quenquam atque revisere metas tme

83쪽

Noe, hoc est satis, quod cogit agitque volentes

Praesentem tolerare, futuram horescere sestem. Nubiferos ultra montes, glaciemque nivalem,

Indus securam brat post fata quietem: se sibi curarum votis praesumit assum; Qua neque sterorum scutica infestabit Erinnys Amplius, in miseros nec avarus semet milies, sed patrias iterum quo Servus migret ad oras, Atque crimaretam fidi comitentur herilem. Esse aliquos anm,' subterranea regna, Tartaraque, insemasque domos, sedesque beatas, credebant, quos Roma, tau quos Graia fudit. Tune iritur Graiae gentis decus, aetherius Sol,

Tu mortalem animam censes, & posce reverti In nihilum, postquam moribundos liquerit artus t mi cis moriare tuis, dominumque gregemque Consimile abripiat coniniunt funere Letum. At non haec olim sapientia SocRATI edit,

cum festis pleno inllebori se proluit haustu, Et

84쪽

Et mortem bibit immotus, vultuque sereno. Si se di peritura simul cum corpore, dixit, maec Anima est, totos quae nunc infusa per artus molem agitat, tantum Juiis conceditur Orco; Unda mihi maiis spes haec metaris inhaeret Μentibus, & vitae sitis haud enitenda recintist Cur in se refugit, latebris cur piataris imis Sin anima abscondit, tr idans ne morte futura Funditiis ipsa cadat' Cur indignata catenas Corporis, metas i eminis ala evolat arctas mitem fringere clausis, viamque assectat ad assia Credo equidem, ac vere, quia sit diviturus illi Venturae speculum vitati, presaga boni mens.

o quam te dicam,mor, spes sormidine milhil

multum aloes ac mis habens, & dulce de amarum t mox littoribus nomis sistere resa , Carceribusque, Anima, terrenis misse Dorummae, Genitor, nova mi iacies inopinaque surget t

ea lata patet lustranti in humida Caligat

85쪽

' inligat nubes, hebetatque tuentis ocellos; Atque aciem nunc huc celerem, nunc dividit illuc. Hoc cereum est, haec vera fides, colet ipse colentem, Virtutique dabit Genitor sua praemia. Sed quo mmre, quove lac, inlitus dominatur Athenis Atque Annus. Dubiis ens haeret aegra fatiscit. Sed quid ego haec autem nequicquam ignota revolvo' virus inest venis, quod mox fatale medelam Asserat, atque aegro vitae succurret: at ipsa Accelerare viani sedudum, nescia leti, mens agitat mihi, nec saeva tremefacta cicuta est. Nempe Haec cum terras olim camposque liquentes, AEucentemque globum coeli, compage blata, Summa dies dabit exitio, scura timoris ' Ridebis, fato immunis, casuque seuetur . TU L E Mita σ

86쪽

s, MUSAE ET ONENSES.

FFENSUS damnis Fundi mendacis Matin Multa querens facilem stemitur ante Jovem, Si mereor Pietate Parens si pius Agna Ante tuos cecidit Victima caesa focos; Cur decussa jacet sub iniqua grandine Vitis t Inque meas tristis militat Eucl- opes Cur rapidi torret sita laeta potentia selis t

Verberat aut madidam In a avis Imber Humunt. Semina nunc manda Sutas, pone ordine Vites, Culta fatigatis Littora Bubus ara , cum maturis Falces subduntur Aristis, metaremque vocat iam rubicunda Ceres, Diluat, immensumque ruat coelo Amen Aquarim, V Abreptamque serat Spem, egetemque senui.

Nequicquam largo pubescit Vinea stem,

Seque

87쪽

Seque novo trudens Palmite Gemma tumet, Infelix ventis priniam seri in racemos, ' Aut aere hybemo Vitis adusta gelu. in age, squa movet divini Gratia Ruria, ' Atque meas hamis Aure lubente preces, mimborum facias, Tempestatumque potentem, V Auspiciisque meis faustior annus eat.' Annuit, ii jussit succedere Partem Iupiter, in volucres Pars abit acta Notos. Assimili laetus nociturum unus Arais Hippotadesque novis Fascibus a rivat. Jam vocat ex imbri Soles Maperta serena, Jam riguam effuso lumine mersat humum. Rursus hiulca siti findit Canis aestifer Arva Rursus in remi frigore claudit 'ems. Hinc magis atque magis retro Spes lapsa referri, Inque dies messem degenerare videt.

Expectata seges vanis eludit aristis, Et sola sterilis Vinea Fronde viret.

88쪽

Ille iterum sepplex, ignoscas Jupiter, inquit, in mea redde mihi Jura, resume tua. Gam, jam nulla mora est, sequor, quadirigis adso Parere est Hominis, Sceptra tenere Dei. Inii am

89쪽

IGRANTI ramos hedera qua vestiitrux, Et tepidum exclusit densior umbra Mem, Emis lucis radios coiere Volucres, Quasque mam tenebrae noctis Mumbra juvat. Adfuit obscura gaudens caligine Bubo, aeque habet a sero vespere nomen, Avis. Vocibus incessunt querulis turba invida Solem, Et nimiae damnant praegrave lucis onus. Sol sensit vigilem quis possit fallere Solem t)Fraudes, & coecos intumuisse dolos. Invida, neqvicquam stadis convicia, turba, 'ettulit medio lucidus orbe Deus Est mihi via est os libeat modo, adurere coetus, Plurima cultores nec teget umbra suos. Vivite

90쪽

s MUSAE ET ONENSES.

Vivite, sed longo miserae superate dolori, I idia , leto stivior, intus agat: Quoque magis tristi rumpantur pectora morbo,

Fulgebit radio splendidiore dies 'Scilices Avidiae prostant altissima, summos In monae gravior fulminis ira furit. Qias comes assistit radios per Solis eunti, Cum latet hic pressias nubibus, umbra fugit. Haud siter siqvitur Fortunae limina Livor, At, simul inducta nube t untur, bis.

Sic Turba, aetemum peperit cui DuNCIA nomen, obtrectivis damnat carmina, OPE, tua.

At furit incassum, vivet tua fama superstes, Dum Famae stabunt empla verenda Deae. Eliciet lacrymas Eata iugubre Carmen, Dum secer in iuvenum pectore Viset Amor. Clim luna, cum sole tui Belinis, capilli

abunt radio non pereunte Polum. Nec vero doleas, atro telamite lacessi; Ingenio